ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 540 พลังกฎ

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพตอนที่ 540 พลังกฎ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ กู่หยางจึงไม่ลังเล

หลับตาลงอีกครั้ง

จิตใจขยับเล็กน้อย

"ปรับแต่งวิชายุทธระดับทรราชทั้งหมด เวลาคือ... หนึ่งพันล้านปีหน้า!"

ครืน ๆ!

ทะเลแห่งความทรงจำที่กว้างใหญ่ไพศาลก็พุ่งเข้ามาในหัวของกู่หยาง ทันใดนั้น จิตสำนึกของเขาจมดิ่งอยู่ภายใน

ค่อย ๆ อ่านและดูดซับความทรงจำที่น่ากลัวจากการปรับแต่งหนึ่งพันล้านปี!

เวลาผ่านไปอย่างเงียบงัน

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่

กู่หยางจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

แต่ในเวลานี้...

ในดวงตาของเขา กลับเต็มไปด้วยความตกใจและอัศจรรย์ใจ

จำนวนวิชายุทธระดับทรราชที่ทรราชแสงจันทร์มอบให้นั้นไม่ได้มากมายอะไร

รวมกันแล้วก็แค่ไม่กี่เล่ม

แต่ผลตอบแทนที่เขาได้รับ...

กลับยิ่งใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ!

ก่อนอื่นก็คือวิชาหมัด

เดิมที หมัดสังหารเทพมังกรคชสารที่เขาฝึกฝนนั้นเป็นวิชายุทธระดับเทพขั้นสูงสุด!

แต่ตอนนี้ ผ่านการปรับแต่งหนึ่งพันล้านปี

วิชาหมัดก็ได้รับการปรับปรุงและยกระดับ!

การยกระดับครั้งนี้... ยิ่งน่ากลัวยิ่งขึ้น!

เพราะว่าในการปรับแต่งครั้งนี้

กู่หยางได้หลอมรวมพลังห้วงมิติเข้าไปในหมัดเดียว

รวมกับความเข้าใจและรากฐานที่เขาได้รับจากการอ่านวิชายุทธระดับทรราช

ในที่สุด...

เขาก็สามารถสร้างวิชายุทธระดับทรราชได้สำเร็จ!

ชื่อของมันก็คือ... หมัดมังกรคชสารดับสูญ!

เพียงหมัดเดียว

พลังเทพและพลังห้วงมิติจะระเบิดออกมาพร้อมกัน

แม้กระทั่งสามารถดึงศัตรูที่อยู่ห่างไกลผ่านห้วงมิติมา

ไม่อาจหลบหนี ไม่สามารถต้านทานได้!

กู่หยางประเมินว่าหมัดนี้... เพียงแค่ชกออกไป ก็คือการสังหาร!

เพราะแม้แต่ขอบเขตเทพ... ก็ยังไม่อาจต้านทานได้!

นี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดของหมัดนี้

"จุ๊ จุ๊"

"หมัดที่มองข้ามห้วงมิติ... หากรวมกับพลังทั้งหมดของข้าที่ระเบิดออกมา แม้จะอยู่ในขอบเขตเทพ เกรงว่าจะมีไม่กี่คนที่สามารถต้านทานหมัดนี้ได้"

กู่หยางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

"สมกับเป็นวิชาหมัดระดับทรราช!"

การยกระดับวิชาหมัดทำให้กู่หยางพึงพอใจอย่างยิ่ง

นอกจากวิชาหมัด

วิชากระบี่... ก็ได้รับการยกระดับอย่างน่ากลัวยิ่งกว่า!

ก่อนอื่นคือ หนึ่งกระบี่... สะบั้นเซียน!

ถึงแม้ว่ากระบี่สะบั้นเซียนก่อนหน้านี้จะใกล้เคียงกับขอบเขตวิชายุทธระดับทรราช แต่มันก็ไม่เคยก้าวข้ามไปได้

ส่วนตอนนี้...

กระบี่สะบั้นเซียน เป็นวิชายุทธระดับทรราชอย่างไม่ต้องสงสัย!

ยิ่งไปกว่านั้น...

ยังเป็นวิชายุทธระดับทรราชที่แข็งแกร่ง!

หากเขาตวัดกระบี่หนึ่งออกมา รวบรวมปราณกระบี่ทำลายล้างเข้าด้วยกัน ใช้ห้วงมิติและกาลเวลาเป็นพื้นฐาน หลอมรวมกฎแห่งการทำลายล้างที่เกิดจากการผสานพลังหยินหยาง ห้วงมิติ และความพินาศ...

กระบี่นี้... ช่างน่ากลัวอย่างยิ่ง เหนือกว่าก่อนหน้านี้มาก!

ถึงแม้ว่าวิธีการในการใช้จะไม่เปลี่ยนไป แต่ความน่ากลัวของวิชากระบี่ระดับทรราช... ไม่ใช่สิ่งที่วิชากระบี่ระดับเทพจะสามารถเทียบได้

"กระบี่นี้... คงจะสามารถคุกคามยอดฝีมือขอบเขตเทพขั้นสูงสุดได้แล้ว"

กู่หยางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ

การอ่านวิชายุทธระดับทรราชนั้นทำให้เขารู้สึกประทับใจอย่างยิ่ง

เช่นเดียวกัน

กระบี่สังหารเซียนก็ได้ผ่านการยกระดับจนสมบูรณ์แบบในการปรับแต่งหนึ่งพันล้านปีครั้งนี้

ก้าวเข้าสู่ขอบเขตวิชายุทธระดับทรราช!

ส่วนความน่ากลัวของกระบี่สังหารเซียนนั้น เหนือกว่ากระบี่สะบั้นเซียน!

ท้ายที่สุด...

กระบี่นี้ คือกระบี่ที่มองเห็นโชคชะตา!

และก็เป็นเพราะพลังโชคชะตา

ถึงแม้จะเป็นยอดฝีมือขอบเขตเทพขั้นสูงสุด หากถูกกระบี่นี้ฟาดฟัน...

คงจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

ท้ายที่สุด...

กระบี่ที่มองเห็นโชคชะตานี้ แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตเทพขั้นสูงสุดก็ไม่อาจมองเห็น!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต้านทาน!

ส่วนยอดฝีมือขอบเขตทรราช...

ก็คงต้องลองดู

ท้ายที่สุด... วิธีการของยอดฝีมือขอบเขตทรราชนั้น น่ากลัวมาก!

ยิ่งกว่านั้น พวกเขายังควบคุมพลังกฎ

เขาเพิ่งจะขอบเขตราชัน ถึงแม้จะควบคุมพลังโชคชะตา ก็ยังไม่อาจแสดงพลังทั้งหมดออกมาได้

แต่ถึงอย่างไร

กู่หยางก็รู้สึกตกตะลึงกับการเก็บเกี่ยวในครั้งนี้

"นอกจากการยกระดับของวิชาหมัดและวิชากระบี่ รวมถึงวิชายุทธอื่น ๆ "

"พลังกฎเทียมทั้งหมดที่ข้าควบคุม ก็ได้ก้าวข้ามขอบเขตที่สำคัญอย่างยิ่ง!"

กู่หยางอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

ถูกต้อง!

ในการปรับแต่งวิชายุทธระดับทรราชหนึ่งพันล้านปีครั้งนี้

พลังกฎเทียมทั้งหมดที่เขาควบคุม...

กฎเทียมพลังเทพ ตอนนี้ได้ทะลวงผ่านกลายเป็นกฎแห่งพลังเทพที่แท้จริง!

ยิ่งไปกว่านั้น...

ภายใต้การตกผลึกและรากฐานที่กว้างใหญ่ไพศาลตลอดหนึ่งพันล้านปี กู่หยางกลับ... สามารถควบคุมได้ถึง 4 ส่วน!

กฎแห่งพลังเทพสำเร็จขั้นเล็กน้อย!

ส่วนกฎเทียมแห่งกาลเวลา ห้วงมิติ ความพินาศ หยินหยาง และโชคชะตา...

ในเวลานี้...

ล้วนแล้วแต่ถูกยกระดับเป็นกฎที่แท้จริง!

ยิ่งไปกว่านั้น...

ล้วนแล้วแต่เป็น 4 ส่วน!

"จุ๊ จุ๊"

"พลังกฎมากมายขนาดนี้... หากทรราชแสงจันทร์รู้ เกรงว่าขากรรไกรของนางจะตกพื้น" เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจของกู่หยางก็พลันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างรู้สึกประทับใจ

กฎแห่งพลังเทพ กฎแห่งกาลเวลา กฎแห่งห้วงมิติ กฎแห่งความพินาศ กฎแห่งหยินหยาง กฎแห่งเพลิง กฎแห่งโชคชะตา...

รวมกันแล้วก็คือพลังกฎเจ็ดชนิด!

หากเขารวมพลังกฎหกชนิดแรกเข้าด้วยกัน...

ก็จะสามารถสร้างกฎแห่งการทำลายล้างที่เทียบเท่ากับโชคชะตาได้!

เช่นนั้นก็เท่ากับว่า...

ตอนนี้ กู่หยางควบคุม...

พลังกฎระดับสูงสุดถึงสองชนิด!

"แต่การทำความเข้าใจกฎนั้นยากลำบากจริง ๆ หนึ่งพันล้านปีกลับแค่เพิ่มขึ้น 4 ส่วน" กู่หยางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจ

แต่เมื่อคิดอย่างถี่ถ้วน...

หากมันง่าย

เกรงว่า... ยอดฝีมือขอบเขตทรราชคงมีมากมายราวกับขนวัว

เพียงแค่พลังกฎ 4 ส่วน หากข่าวนี้แพร่ออกไป เกรงว่าจะทำให้ยอดฝีมือขอบเขตทรราชมากมายต้องตกใจ!

ท้ายที่สุด...

กู่หยางในตอนนี้...

ยังแค่ขอบเขตราชัน!

ขอบเขตราชันสามารถควบคุมพลังกฎ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็น 4 ส่วน นี่... เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

หลังจากกล่าวชื่นชม กู่หยางก็เผยรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจออกมา

ผลลัพธ์จากการปรับแต่งครั้งนี้... ถือว่ามหาศาลยิ่งนัก

เขาเองก็พอใจมาก

"ปรับแต่งค่ายกล การหลอมอาวุธ และการปรุงโอสถด้วย"

กู่หยางชะงักเล็กน้อย

ไม่ได้รีบร้อนออกจากห้องปิดด่านฝึกตน

ดังนั้น...

เขาจึงหลับตาลง

จิตใจขยับเล็กน้อย

"ปรับแต่งการปรุงโอสถ การหลอมอาวุธ และค่ายกล เวลาคือ... หนึ่งพันล้านปีหน้า"

หลังจากยืนยันการปรับแต่ง

กู่หยางก็จมดิ่งอยู่ภายในอย่างสมบูรณ์

ค่อย ๆ ดูดซับ

และในเวลานี้

ภายในท้องพระโรง

เศษเสี้ยวดวงจิตของทรราชแสงจันทร์กำลังลอยอยู่กลางอากาศ

นางมองไปยังห้องลับด้านข้าง

ข้างในนั้น ตู้เยว่หนิงกำลังรับมรดกที่นางทิ้งเอาไว้

มรดกนั้นมีข้อมูลมากมาย

ดังนั้น ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่การดูดซับ ก็ยังคงต้องใช้เวลาและพลังมากมายมหาศาล!

แต่สีหน้าของนางกลับไม่สู้ดีนัก

"พรสวรรค์ของเยว่หนิงนับว่าไม่เลว แต่... จากที่เยว่หนิงบอก ตอนนี้สถานการณ์ในดินแดนกระบี่ค่อนข้างเลวร้าย หากนางต้องการเติบโต... คงจะยากลำบากยิ่งนัก"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ นางก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ถึงแม้ว่าตู้เยว่หนิงจะได้รับมรดกของนาง แต่นางก็ไม่อาจแข็งแกร่งขึ้นได้ในทันที กลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตทรราช

แม้กระทั่งอนาคตจะสามารถทะลวงผ่านไปยังขอบเขตทรราชได้หรือไม่... ก็ยังยากที่จะพูด

แต่สถานการณ์ตอนนี้...

รอไม่ได้!

ขณะที่นางรู้สึกปวดหัว

ทันใดนั้น กลิ่นอายที่น่ากลัวอย่างยิ่งก็ปรากฏขึ้นมาจากทางกู่หยาง!

กลิ่นอายนั้น...

ทำให้สีหน้าของทรราชแสงจันทร์เปลี่ยนไปในทันที!

ปราณรอบตัวนางพุ่งทะยานขึ้นมา เกือบจะกระตุ้นค่ายกลที่น่ากลัวที่ถูกซ่อนอยู่ในท้องพระโรง!

เพราะเมื่อครู่นี้... นางถึงกับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของกฎ!

แต่ต่อมา นางก็พบว่า...

กลิ่นอายของกฎนั้น กลับมาจากทิศทางที่กู่หยางนั่งขัดสมาธิ!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ม่านตาของทรราชแสงจันทร์ก็พลันหดตัวลงอย่างกะทันหัน

"หรือว่า..."

ในใจของนางเต็มไปด้วยความตกใจ สายตาจับจ้องไปที่ทิศทางของกู่หยางอย่างไม่ละสายตา

ตรงนั้น มีค่ายกลที่แปลกประหลาดกั้นขวางกลิ่นอาย

ดังนั้น นางจึงไม่รู้ว่าตอนนี้กู่หยางเข้าใจตำราระดับทรราชที่นางมอบให้มากแค่ไหน

"หากเขาควบคุมพลังกฎได้จริง ๆ ... นั่นจะเป็นอสูรโดยแท้จริง ๆ!"

สีหน้าของทรราชแสงจันทร์ก็อดไม่ได้ที่จะดูแปลกประหลาด

ท้ายที่สุด...

ขอบเขตราชันควบคุมพลังกฎ

เรื่องแบบนี้ แม้แต่นางก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน

อย่างน้อย ในดินแดนกระบี่ทั้งหมด ไม่เคยได้ยินว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น!

พลังกฎนั้นยากที่จะควบคุม

ขอบเขตราชัน... จะสามารถควบคุมได้อย่างไร

"แต่พูดตามตรง... ขอบเขตราชันควบคุมพลังกฎเทียม... ก็ยังคงน่ากลัวอย่างยิ่ง"

ทันใดนั้นนางก็ตั้งสติได้ สีหน้าของนางยิ่งแปลกประหลาดขึ้นไปอีก