ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 520 ทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า(แปดสิบเอ็ด)

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 520 ทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า(แปดสิบเอ็ด)

และในจังหวะนี้เอง

ยอดฝีมือมากมายโดยรอบต่างเผยสีหน้าตกตะลึง ไม่อยากเชื่อ ขณะจ้องมองกู่หยาง

เขา...

ทะลวงผ่านได้จริง ๆ!

ครั้งนี้...

เมื่อไรกันที่การทะลวงขอบเขตราชันจะกลายเป็นเรื่องง่ายดายขนาดนี้

ไม่เพียงแค่เซวียนเทียนพวกเขาเท่านั้น

แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์เทพทั้งหมด ณ เวลานี้ก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนก

ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ

อสูรโดยแท้!

เขาช่างเป็นอสูรโดยแท้จริง ๆ!

อายุ 18 ปี ทะลวงขอบเขตราชัน!

พรสวรรค์ระดับนี้ช่างเป็นอัจฉริยะ อสูรโดยแท้ถึงขีดสุด!

กลางอากาศ ชายชราก็ตกตะลึงเช่นกัน ใบหน้าที่เหี่ยวย่นเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

เวรเอ๊ย…

ความเร็วในการดูดซับหินศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าหนูนี่ช่างเกินจริง!

ความเร็วระดับนี้ แม้แต่เขาที่เป็นขอบเขตเทพ...ยังทำไม่ได้!

ยิ่งกว่านั้น...

เขายังทะลวงผ่านขอบเขตราชันได้สำเร็จต่อหน้าต่อตา!

ถึงแม้ว่าขอบเขตราชันในสายตาของเขา ไม่ต่างจากมดปลวก

แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด...

ในชั่วขณะที่กู่หยางทะลวงขอบเขตราชันสำเร็จ เขากลับรู้สึกหวาดหวั่นในใจ!

เขา...

ถึงกับรู้สึกถึงแรงกดดันอันเข้มข้นที่แผ่ออกมาจากร่างของกู่หยาง!

เมื่อรู้ตัวว่าตนเองคิดเช่นนี้ ชายชราขอบเขตเทพก็ยิ่งตกใจมากขึ้น

ต้องรู้ว่า... เขาคือยอดฝีมือขอบเขตเทพเชียวนะ!

ทำไมถึงจะรู้สึกกดดันจากเจ้าหนูที่เพิ่งทะลวงขอบเขตราชันได้สำเร็จ

เรื่องนี้...ช่างเหลือเชื่อ!

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้คิด

ทันใดนั้นบนท้องฟ้า...ก็มีคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งปรากฏขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ!

ตู้ม!

เสียงคำรามอันต่ำต้อยดังก้องไปทั่วท้องฟ้า

ทัณฑ์สายฟ้า...กำลังจะมาถึง!

เรื่องนี้ กู่หยางที่ยืนอยู่กลางอากาศย่อมรู้ดีอยู่แล้ว เขามองขึ้นไปยังท้องฟ้าอย่างช้า ๆ

เวลานี้ บนท้องฟ้า ทัณฑ์สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวได้เริ่มรวมตัว ปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่าตกใจอย่างยิ่ง

กลิ่นอายนี้...แทบจะในพริบตาเดียวก็แผ่ขยายออกไป

ปกคลุมทั่วทั้งทวีป!

แม้แต่ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม

ขณะเดียวกัน

มณฑลห้วงเร้นลับและแม้แต่ทวีปห้วงเร้นลับทั้งหมดก็เริ่มสั่นสะเทือน

และใจกลางของการสั่นสะเทือนนี้...ก็คือเมืองห้วงเร้นลับ!

ยอดฝีมือมากมายภายในเมืองห้วงเร้นลับต่างพากันหวาดกลัว

จากนั้น...

ยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งก็ไม่อาจทนได้ เขารีบเร่งพลังทันที หันหลังหนีไป

ล้อเล่นหรือไร...

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากทัณฑ์สายฟ้านี้ถึงกับสามารถคุกคามยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ได้โดยตรง

หากพวกเขากล้าอยู่ที่ใจกลางของทัณฑ์สายฟ้า...

คงจะโดนทัณฑ์สายฟ้านี้สังหารจนตาย!

เมื่อรู้ตัวเช่นนี้ ยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ของทวีปห้วงเร้นลับทั้งหมดก็เริ่มหนีไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาพยายามที่จะอยู่ห่างไกลจากกู่หยางมากที่สุด กลัวจะโดนทัณฑ์สายฟ้าทำร้ายไปด้วย!

เซวียนอี้เทียนก็มีสีหน้าตกใจ

รีบถอยไปยังระยะปลอดภัย มองทัณฑ์สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังรวมตัวกันบนฟ้าด้วยความหวาดกลัวและจริงจัง

ฝั่งราชวงศ์เทพก็เช่นกัน

พวกเขาไม่ได้ประมาท

ต่างพากันออกจากใจกลางของทัณฑ์สายฟ้า

มองกู่หยางด้วยแววตาหวาดกลัว

ขณะเดียวกัน

ชายชราก็เงยหน้าขึ้นมองทัณฑ์สายฟ้าอันน่ากลัวที่กำลังรวมตัวกันบนท้องฟ้าอย่างไม่อยากเชื่อ

ตอนนี้...

เขารู้สึกหนังศีรษะชาไปหมด ตกตะลึงอย่างยิ่ง

"นี่...เป็นทัณฑ์สายฟ้าที่ผู้ที่ทะลวงขอบเขตราชันสามารถดึงดูดมาได้จริง ๆ หรือ"

แม้จะเป็นชายชราขอบเขตเทพที่ผ่านโลกมามากมาย ก็ยังอดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมา

เพราะทัณฑ์สายฟ้านี้...

มันน่ากลัวยิ่งนัก!

"ทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า(แปดสิบเอ็ด)!"

"ทัณฑ์สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวในตำนานที่เหนือกว่าทัณฑ์สวรรค์ชั่วร้ายทั้งเก้า!"

"ทัณฑ์สายฟ้าแบบนี้...มีเพียงในตำนานเท่านั้น แม้แต่ในโลกเบื้องบน ก็ยังไม่มีใครเคยดึงดูดมาได้!"

"ตอนนี้... ทัณฑ์สายฟ้าระดับนี้ กลับถูกเด็กน้อยแห่งทวีปห้วงเร้นลับคนหนึ่งดึงดูดมาได้"

ชายชราขอบเขตเทพสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ติดต่อกันหลายครั้ง

หน้าอกของเขาสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง

เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของเขานั้นรุนแรงมาก

ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

สัมผัสได้ถึงทัณฑ์สายฟ้าอันน่ากลัวที่อยู่บนศีรษะ

ชายชราขอบเขตเทพก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

หากเป็นทัณฑ์สายฟ้าธรรมดาที่ผู้ที่ทะลวงขอบเขตราชันดึงดูดมา เขาคงไม่สนใจเลยด้วยซ้ำ!

เพียงสะบัดมือก็สามารถทำลายล้างได้อย่างง่ายดาย!

นี่คือความมั่นใจที่เกิดมาพร้อมกับขอบเขตเทพ!

แต่ตอนนี้...

แม้จะเป็นเขาที่มีความมั่นใจเช่นนี้

ก็ยังคงเข้าใจได้อย่างชัดเจน

หากเขายังคงอยู่ที่เดิม รอจนกว่าทัณฑ์สายฟ้ารวมตัวกัน...

เกรงว่า...เศษเสี้ยวดวงจิตของเขา คงจะถูกทัณฑ์สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวนั้นสังหารในทันที!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ชายชราขอบเขตเทพก็กัดฟัน จากนั้นร่างกายของเขาก็หายวับไปในพริบตา

ปรากฏตัวขึ้นในระยะห่างออกไปหลายหมื่นลี้

เงยหน้ามองทัณฑ์สายฟ้าอันน่ากลัวที่กำลังรวมตัวกันบนฟ้าด้วยความหวาดหวั่น

และฉากนี้...ก็ปรากฏอยู่ในสายตาทุกคนโดยรอบ

เมื่อเห็นเช่นนี้ พวกเขาก็ยิ่งตกใจมากขึ้น

ทัณฑ์สายฟ้าที่กู่หยางดึงดูดมา ถึงกับทำให้เศษเสี้ยวดวงจิตของยอดฝีมือขอบเขตเทพหวาดกลัวจนต้องหนีไป นั่นหมายความว่า...ทัณฑ์สายฟ้านี้มันน่ากลัวยิ่งนัก

ผู้คนมากมายต่างตกใจอย่างยิ่ง

แต่ในขณะเดียวกันก็เริ่มเป็นห่วง

ท้ายที่สุดแล้ว...

ทัณฑ์สายฟ้านี้ แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตเทพยังหวาดกลัว นั่นหมายความว่า... กู่หยางจะสามารถต้านทานได้หรือ

ต้องบอกว่าพรสวรรค์และพลังของกู่หยางนั้นน่ากลัวยิ่ง

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับทัณฑ์สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้...

พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นห่วง!

ในกลุ่มของยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ บรรพบุรุษดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคชาดก็จ้องมองทัณฑ์สายฟ้าบนท้องฟ้าด้วยความตกใจ

"ทัณฑ์สายฟ้านี้...ดูเหมือนจะมีความคล้ายคลึงกับทัณฑ์สวรรค์ชั่วร้ายทั้งเก้า แต่พลังที่แฝงอยู่ภายใน กลับน่ากลัวยิ่งกว่าหลายเท่า!"

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกตกใจอย่างยิ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็มีความมั่นใจต่อกู่หยาง

ท้ายที่สุดแล้ว...

เขาได้เห็นกู่หยางผ่านทัณฑ์สวรรค์ชั่วร้ายทั้งเก้าอย่างง่ายดายด้วยตาตัวเอง!

ตอนนี้พลังของกู่หยางแข็งแกร่งขึ้นมาก

แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับทัณฑ์สายฟ้าที่น่ากลัวยิ่งกว่าทัณฑ์สวรรค์ชั่วร้ายทั้งเก้า... ก็ไม่แน่ว่าจะผ่านมันไปไม่ได้!

และขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงและถอนหายใจ

ทันใดนั้นก็มีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งแผ่ซ่านออกไปจากท้องฟ้า

เพียงชั่วขณะ ท้องฟ้าทั้งหมดก็ถูกกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนั้นห้อมล้อม

ปลดปล่อยแรงกดดันที่หนักอึ้งออกมา

แรงกดดันนี้...กลับไม่ได้อ่อนแอกว่าแรงกดดันที่ชายชราขอบเขตเทพปลดปล่อยออกมาเมื่อครู่!

วี้ด!

ในเวลานี้ ก็มีเสียงดังก้องกังวานมาจากท้องฟ้า

ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ

พวกเขาพบว่า...

บนท้องฟ้า

ทัณฑ์สายฟ้าได้รวมตัวกันอย่างสมบูรณ์!

จากนั้น...

ร่างเงาของสัตว์ร้ายโบราณที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง ก็เริ่มรวมตัวกัน

ตัวแรก...ตัวที่สอง...ตัวที่เก้า!

ในพริบตา ก็มีร่างเงาสัตว์ร้ายโบราณปรากฏขึ้นมาถึงเก้าตัว

ร่างเงาสัตว์ร้ายทั้งเก้าปรากฏขึ้น ธรรมชาติก็คือทัณฑ์สวรรค์ชั่วร้ายทั้งเก้า

แต่เห็นได้ชัด...

นี่ไม่ใช่ทัณฑ์สวรรค์ชั่วร้ายทั้งเก้า!

การรวมตัวของร่างเงาสัตว์ร้ายโบราณทั้งเก้า... เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น!

ฉึ่บ ๆ ๆ!

ต่อมา ร่างเงาสัตว์ร้ายโบราณมากมายก็เริ่มปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

กลิ่นอายน่ากลัวก็เริ่มแผ่กระจายออกมาจากตัวพวกมัน

ร่างเงาสัตว์ร้ายโบราณแต่ละตัว...ล้วนแล้วแต่ปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวยิ่ง แม้แต่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่อาจเทียบเคียง!

และสิ่งนี้...ก็ทำให้คนมากมายตกตะลึง

จนกระทั่ง...

มีร่างเงาสัตว์ร้ายโบราณปรากฏขึ้นถึงแปดสิบเอ็ดตัว!

เห็นดังนี้

ผู้คนมากมายต่างตกใจจนตาค้าง

ปรากฏขึ้นถึงแปดสิบเอ็ดตัว ในทันทีที่ปรากฏตัวขึ้นก็ยังมีพลังเทียบเท่าขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ ทัณฑ์สายฟ้าที่เกิดขึ้นต่อไป...จะน่ากลัวถึงขั้นไหนกัน

ขณะที่พวกเขากำลังตกตะลึง

ฉับ!

กู่หยางกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง

ในมือของเขาถือกระบี่วิญญาณระดับศักดิ์สิทธิ์เทียมเอาไว้ จากนั้นก็ไม่มีท่าทีจะลังเล เขายกกระบี่ขึ้น ฟาดฟันไปยังร่างเงาสัตว์ร้ายโบราณแปดสิบเอ็ดตัวโดยตรง!

เสียงพึมพำที่แผ่วเบาจนแทบไม่มีใครได้ยินดังออกมาจากปากของเขาอย่างช้า ๆ

"หนึ่งกระบี่... สะบั้นเซียน!"