ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 490 แก้แค้น

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 490 แก้แค้น

"เป็น... ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักมารสะบั้นฟ้า!"

"เขา... ถึงกับมาด้วย!"

"ข้าจำได้ว่าผู้อาวุโสใหญ่โหยวอวี่แห่งสำนักมารสะบั้นฟ้า ถึงแม้ตอนนี้จะอายุสามแสนปีแล้ว แต่ฐานการบำเพ็ญเพียรกลับก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุด แถมยังควบคุมตัวอ่อนลักษณ์ธรรมระดับสูงสุดได้อีก!"

"บนรายชื่อจักรพรรดิ เขายังติดลำดับที่สามสิบ!"

"คราวนี้คงสนุกน่าดู!"

เห็นเช่นนี้ ยอดฝีมือรอบข้างมากมายต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง มองไปที่โหยวอวี่และกู่หยาง

ส่วนเซวียนเจี้ยนพวกเขาสามคน ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย

จริง ๆ แล้วพวกเขาอยากรู้พลังของกู่หยางมาก

ข่าวลือนั้นกล่าวเกินจริงไปหน่อย พวกเขาก็ยังไม่เคยเห็นกับตาตัวเอง

ในใจก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย

ตอนนี้มีคนมาช่วยพวกเขาทดสอบพลัง สำหรับพวกเขาแล้ว ย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดี

"ล้างแค้นหรือ"

กู่หยางดวงตาเปล่งประกายสีทอง เห็นได้ชัดว่าเขามองออกว่าโหยวอวี่คือใคร

สีหน้ากลับไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย

เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย

"สามแสนปีกลับมีฐานการบำเพ็ญเพียรเพียงนี้ เพียงแค่เจ้า คิดจะฆ่าข้าหรือ"

น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง เหมือนกำลังเล่าเรื่องธรรมดา

และเมื่อเขาพูดจบ

รอบข้างก็ดังเสียงสูดลมหายใจเย็นยะเยือก

กู่หยางผู้นี้ ช่างโอหังจริง ๆ

เซวียนเจี้ยนพวกเขาสามคนก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง

"ช่างโอ้อวดนัก!"

"ถึงแม้โหยวอวี่จะควบคุมแค่ตัวอ่อนลักษณ์ธรรม พลังในหมู่ขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์นับว่าค่อนข้างธรรมดา แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ขอบเขตผันแปรจะสามารถดูถูกเหยียดหยามได้!"

"หึ! ข้าอยากเห็นว่าเขาจะสามารถรับมือได้หรือไม่ หลังจากที่ยั่วโมโหโหยวอวี่ขนาดนี้"

พวกเขาสามคนพูดคุยกัน สายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

เห็นได้ชัดว่า... แม้แต่พวกเขา ก็ยังรู้สึกว่ากู่หยางค่อนข้างโอหัง

หวงเหวินเฟิงก็มีสีหน้าตกตะลึง กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

กู่หยางผู้นี้...

ไม่เคยทำอะไรตามแบบแผน

อีกฝ่ายเป็นถึงยอดฝีมือเก่าแก่ที่ติดลำดับ 30 ของรายชื่อจักรพรรดิ

แต่กู่หยางยังคงมั่นใจเช่นนี้...

บางทีพวกเขาอาจจะเห็นอะไรน่าสนใจก็ได้

ท้ายที่สุด... มีข่าวลือว่ากู่หยางเคยสังหาร­ขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์ได้

ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในตะวันออก

แต่...

ก็น่าตกใจไม่น้อย

ได้ยินกู่หยางพูดเช่นนี้

ทันใดนั้นโหยวอวี่ก็หัวเราะออกมาอย่างโมโห

"กู่หยาง เจ้าคิดว่าข้าเป็นพวกขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์จากโลกเบื้องบนพวกนั้นที่ถูกจำกัดพลังหรือ"

"ถึงแม้เป็นพวกนั้น ก็ยังไม่แน่ว่าจะชนะข้า!"

"เพียงแค่เจ้า... ยังกล้าโอหัง"

"วันนี้ ข้าจะล้างแค้นให้บุตรมาร!"

พูดจบ โหยวอวี่ก็ไม่ลังเล ร่างกายระเบิดพลังออกมาอย่างรุนแรง

ตู้ม!

พลังอำนาจของขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดแผ่ขยายออกไปทันที ห่อหุ้มโดยรอบ

จากนั้นพลังสายเลือดระดับศักดิ์สิทธิ์ก็ปะทุออกมา

วรยุทธระดับศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกกระตุ้นอย่างเต็มที่

ปราณมารฟ้าที่น่ากลัวกว่าของโหยวหมิงก็แผ่ขยายไปทั่วสวรรค์ ทำให้ยอดฝีมือมากมายเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย

ถัดมา โหยวอวี่โบกมือ

ตัวอ่อนลักษณ์ธรรมมารฟ้าที่น่ากลัวก็พลันปะทุออกมา!

เมื่อลักษณ์ธรรมปรากฏก็สั่นสะเทือนฟ้าดิน!

ยอดฝีมือมากมายต่างมีสีหน้าตกใจ

ในจำนวนนั้นก็มียอดฝีมือขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์บางคนที่แสดงสีหน้าประหลาดใจ

"นี่..."

"ไม่คิดเลยว่าพลังของโหยวอวี่จะแข็งแกร่งขนาดนี้"

"วิธีการก็ไม่ได้อ่อนแอ!"

"สมกับที่เป็นผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักมารสะบั้นฟ้า!"

"สมกับเป็นอสูรโดยแท้รุ่นเก่า พลังช่างแข็งแกร่ง!"

"กู่หยางคงต้านทานไม่ไหวแล้ว!"

เสียงถกเถียงและเสียงอุทานมากมายดังขึ้น

สามอัจฉริยะฟ้าประทานก็พยักหน้าเล็กน้อย พวกเขายอมรับกระบวนท่านี้ของโหยวอวี่

พลังของกระบวนท้านี้...

ช่างน่าสะพรึงกลัว

"ภายในกระบวนท้านี้ยังแฝงไปด้วยวิชายุทธพิเศษบางอย่างถึงระดับศักดิ์สิทธิ์!"

"แถมเขายังฝึกฝนวิชายุทธนี้จนสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่"

"ดูท่า กู่หยางคงจะไม่สามารถเข้าไปในเขตแดนลับ เพื่อแย่งชิงมรดกกับพวกเราได้"

พูดจบ ทั้งสามคนต่างก็เผยรอยยิ้มออกมา

ดูเหมือนพวกเขาจะดีใจมากที่ไม่ต้องเจอกับคู่แข่งคนสำคัญ

"ตายเสียเถิด!"

ขณะเดียวกัน

บนใบหน้าของโหยวอวี่ก็เต็มไปด้วยเจตนาสังหาร เขายกมือ ปราณมารฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวก็พัดพาตัวอ่อนลักษณ์ธรรม พุ่งตรงไปยังกู่หยาง!

"ฝ่ามือโทสะมารฟ้า!"

เสียงคำรามต่ำก็ดังมาจากปากโหยวอวี่

ทันใดนั้น ปราณมารฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นฟ้าก็รวมตัวกัน กลายเป็นฝ่ามือสีดำขนาดมหึมา!

พุ่งเข้าหากู่หยางอย่างรวดเร็ว

หากฝ่ามือนี้ ตกลงบนหน้าอกของกู่หยาง

เกรงว่ากู่หยาง...จะถูกปราบปรามจนตาย!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ สายตาของโหยวอวี่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความโหดเหี้ยม

ในฝูงชน ยอดฝีมือขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์หลายคนต่างขมวดคิ้ว

พวกเขาเดินทางมาที่นี่พร้อมกับภารกิจ

"ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักมารสะบั้นฟ้าจะลงมือเอง"

"พวกเราจะช่วยหรือไม่ ดูเหมือนกู่หยางจะต้องตายในมือของโหยวอวี่"

"ถึงแม้กู่หยางจะมีพรสวรรค์โดดเด่น แต่ฐานการบำเพ็ญเพียรยังต่ำเกินไป"

"จอมปราชญ์สั่งให้พวกเราคอยช่วยเหลือ หากเกิดเรื่องขึ้นกับกู่หยาง ตอนสำคัญเราต้องช่วยเหลือ เพื่อ...สร้างความสัมพันธ์"

พวกเขาพูดคุยกัน กำลังคิดว่าจะช่วยกู่หยางหรือไม่

เพราะในสายตาของพวกเขา...

กู่หยางไม่มีทางต้านทานกระบวนท่านี้ของโหยวอวี่ได้อย่างแน่นอน

แต่ในขณะที่พวกเขากำลังถกเถียงกันอยู่

กู่หยางกลับสงบนิ่ง

สายตาของเขาเริ่มแหลมคมขึ้น

วินาทีต่อมา เขายกหมัดขวาขึ้น วิชากาเทพโบราณมังกรคชสารถูกกระตุ้นเล็กน้อย

ถัดมา

ร่างเงามังกรคชสารอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของเขา!

พลังน่าสะพรึงกลัวยิ่งนั้น ทำให้ยอดฝีมือมากมายต้องตกใจ

"นี่คือ... พลังมังกรเทพ 1 ตัว!"

"ไม่คิดเลยว่าการหลอมกายาของกู่หยางจะน่ากลัวถึงเพียงนี้!"

"ครั้งก่อน กู่หยางสังหารโหยวหมิง ดูเหมือนก็อาศัยพลังกายที่น่ากลัวแบบนี้"

"แต่แม้จะเป็นเช่นนี้...พลังมังกรเทพ 1 ตัว ก็ยังคงไม่เพียงพอ"

ยอดฝีมือบางคนหรี่ตาลง

จริงอยู่ที่มันแข็งแกร่งมาก

แต่พลังมังกรเทพ 1 ตัว... คงคุกคามโหยวอวี่ไม่ได้

โหยวอวี่ตอนแรกก็ตกใจกับพลังของกู่หยาง แต่ไม่นานเขาก็หัวเราะออกมา

"พลังมังกรเทพ 1 ตัว อยากจะต้านทานกระบวนท่าของข้าหรือ? คิดไปเอง!"

"ปราบปราม!"

ตู้ม!

โหยวอวี่ตะโกนเสียงดัง

ปราณมารฟ้าบนท้องฟ้าก็พลันพลุ่งพล่าน ระเบิดพลังน่ากลัวยิ่งขึ้น

บดขยี้หมัดของกู่หยางลงมาโดยตรง

"หมัดนี้ของเจ้าต่อกรกับขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์ในตะวันออกอาจจะพอไหว แต่หากเป็นข้า... ยังห่างชั้นเกินไป!"

โหยวอวี่เงยหน้าขึ้น ใบหน้าชราเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง

เห็นเช่นนี้ กู่หยางกลับไม่รีบร้อน

เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย

"ข้าใช้เจ้าทดสอบพลังสักหน่อย เจ้ากลับอวดดี"

"หากพลังมังกรเทพ 1 ตัวไม่พอ... เช่นนั้นแบบนี้ว่ากระไร"

กู่หยางยิ้มเบา ๆ

บนหมัดขวาของเขา ปราณโลหิตที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งก็พลุ่งพล่าน

วิชาเทพโบราณมังกรคชสารถูกกระตุ้นอย่างเต็มกำลัง

ขณะนั้น

กล้ามเนื้อบนแขนขวาของเขาก็พลันนูนขึ้น เหมือนมังกรขนาดเล็กนับไม่ถ้วนพันเกี่ยวกันอยู่

ช่างน่าสะพรึง!

ถัดมา

ฉากที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ร่างเงามังกรคชสารก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของกู่หยางอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้...

ไม่ใช่แค่ร่างเดียว

แต่เป็น...ถึง 10 ร่าง!

ร่างเงามังกรคชสาร 10 ร่าง พากันคำรามอย่างบ้าคลั่ง แล้วพุ่งตรงไปยังโหยวอวี่!

ขณะนั้น

ท้องฟ้าสั่นสะเทือน แผ่นดินแตกสลาย

แม้แต่ห้วงมิติที่แข็งแกร่ง ก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง

พลังมังกรเทพ 10 ตัวปะทุออกมา

เกือบจะในพริบตาเดียวก็ทำลายปราณมารฟ้าบนท้องฟ้าจนหมดสิ้น

ส่วนตัวอ่อนลักษณ์ธรรมมารฟ้า ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่ชั่วขณะเดียว ก็สลายหายไปบนท้องฟ้า!

ขณะนั้น โหยวอวี่ก็มีสีหน้าตกตะลึง ยืนนิ่งอยู่กับที่

ก่อนที่เขาจะได้สติกลับมา

พลังมังกรเทพ 10 ตัว ก็พุ่งเข้าหาเขาโดยตรง!

ตู้ม!

พลังอันน่ากลัวปะทุออกมา ทำให้ห้วงมิติรอบข้างส่งเสียงดังเอี๊ยด ๆ

รอจนโหยวอวี่ได้สติกลับมา

พลังที่น่าตกใจของทุกคนก็มาถึงตรงหน้าเขา

ถัดมา...

เสียงพ่นโลหิตดังขึ้น

ทันใดนั้น โหยวอวี่ก็พ่นโลหิตสดออกมา 3 ครั้งติดต่อกัน

ร่างกายของเขากระเด็นออกไป พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

แม้โหยวอวี่จะมีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้ ก็ยังใช้เวลาเกือบ 10 อึดใจ กว่าจะควบคุมร่างกายเอาไว้ได้ สีหน้าซีดเผือด มองกู่หยางด้วยความตกใจ

สายตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เขาบรรลุขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นถึงยอดฝีมือระดับสูงที่ติดลำดับ 30 ของรายชื่อจักรพรรดิ ตอนนี้กลับถูกเด็กน้อยขอบเขตผันแปรเอาชนะ!

ยิ่งไปกว่านั้น...

เขายังบาดเจ็บสาหัส!

เขายอมรับไม่ได้!