ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 450 ขอบเขตจักรพรรดิก็เพียงเท่านี้เองหรือ

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 450 ขอบเขตจักรพรรดิก็เพียงเท่านี้เองหรือ

ฟึ่บ!

"ไม่... อย่าฆ่าข้า ข้าถูกบังคับ!"

ตรงหน้ากู่หยาง ยอดฝีมือขอบเขตราชันแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งกำลังร้องขอชีวิตอย่างหวาดกลัว

ต่อเรื่องนี้ กู่หยางไม่พูดอะไรสักคำ ยกกระบี่ตัดสวรรค์ในมือขึ้น ฟันลงไปเพียงครั้งเดียว ก็สังหารยอดฝีมือขอบเขตราชันผู้นั้นทันที!

"ในเมื่อเลือกเป็นคนทรยศ ก็จงเตรียมใจตายเสีย"

เสียงกู่หยางเยือกเย็น

เห็นฉากนี้ ยอดฝีมือขอบเขตราชันนับไม่ถ้วนที่เลือกทรยศต่างตัวสั่นไปหมด เหงื่อเย็นท่วมตัว

เวลานี้พวกเขาต่างเสียใจ

แต่ทันใดนั้น ในแววตาพวกเขาก็ฉายแววดีใจ

"กู่หยาง ระวังตัว!"

ขณะเดียวกัน เสียงร้อนรนของเหอชิงเซวียนก็ดังขึ้น

ได้ยินดังนั้น กู่หยางจึงหันไปมอง

เห็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิคนหนึ่งพุ่งเข้าใส่เขา

"กู่หยาง หัวของเจ้าเป็นของข้า!"

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิผู้นั้นอายุมากแล้ว ตอนนี้ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความยินดี ร่างกายระเบิดพลังทะลวงฟ้า กดทับลงมาที่กู่หยาง

กู่หยางถึงแม้จะสังหารยอดฝีมือขอบเขตราชันได้อย่างง่ายดาย แต่เขาก็เป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิ!

กู่หยางย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้!

หากเขาสามารถสังหารกู่หยางได้...

ก็จะมีโอกาสเข้าสู่โลกเบื้องบนได้สำเร็จ!

แถมยังสามารถเป็นแขกผู้มีเกียรติของราชวงศ์เทพเฮยหยวน โอกาสที่จะทะยานฟ้าเช่นนี้

ต้องคว้าเอาไว้ให้ได้!

เห็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นลงมือ

ผู้คนมากมายต่างขมวดคิ้ว

"เวรเอ๊ย!"

"ตาแก่นี่หาโอกาสได้แล้ว"

พวกเขาไม่ได้กังวลเรื่องความปลอดภัยของกู่หยาง แต่รู้สึกเสียดายที่พลาดโอกาสสังหารกู่หยาง จึงรู้สึกไม่พอใจ

ถึงแม้ว่าพรสวรรค์ที่กู่หยางแสดงออกมานั้นน่าสะพรึงกลัวมาก สามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตราชันได้อย่างง่ายดาย

แต่ขอบเขตจักรพรรดิกับขอบเขตราชันนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!

กู่หยางสังหารยอดฝีมือขอบเขตราชันเหมือนฆ่าสุนัข แต่ถ้าเผชิญหน้ากับขอบเขตจักรพรรดิ...

กลับไม่แน่ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ได้!

ท้ายที่สุดกู่หยางตอนนี้ก็แค่ขอบเขตผันแปรระดับ 2 เท่านั้น!

และเวลานี้ กู่หยางกลับมีสีหน้าเฉยเมย

"ขอบเขตจักรพรรดิระดับ 1 เท่านั้น กล้ามาอวดดี"

เสียงเย็นชาของกู่หยางดังก้องไปทั่ว

ทำให้ผู้คนมากมายรู้สึกประหลาดใจ

พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลย...

ว่ากู่หยางจะมั่นใจเช่นนี้

แม้แต่ขอบเขตจักรพรรดิก็ไม่สนใจ!

ส่วนยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้น ตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า!"

"กู่หยาง เจ้าต้องยอมรับว่า พรสวรรค์ของเจ้าช่างพิสดารเหลือเกินจริง ๆ

"แต่น่าเสียดาย ด้วยฐานการบำเพ็ญเพียรของเจ้าในตอนนี้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า! พอคำพูดจบลง

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นก็ระเบิดพลังน่ากลัวออกมาจากร่างกายทันที

เพียงชั่วพริบตา ห้วงมิติรอบ ๆ ตัวกู่หยางก็ถูกโอบล้อม!

นั่นคือเขตแดนระดับไร้ต้านสมบูรณ์ขั้นเล็กน้อย!

"ตายเสียอย่างสงบเถอะ!"

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นเปิดเขตแดนออก ก็เผยรอยยิ้มเย็นชา

ยกมือขึ้น กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวเกินจินตนาการก็พลันก่อตัวขึ้นมาตรงหน้า

เห็นดังนี้ สีหน้าของกู่หยางกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

เขาเพียงแค่ยกมือขึ้นช้า ๆ ตัวอ่อนลักษณ์ธรรมพินาศก็ขยายวงกว้างออกไปทันที

ชั่วพริบตาก็ปราบปรามเขตแดนระดับไร้ต้านสมบูรณ์ขั้นเล็กน้อยนั้นอย่างสิ้นเชิง

ถัดมา กู่หยางก็เหวี่ยงกระบี่ไปข้างหน้าทันที!

ฉึ่บ!

ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวฉีกขาดห้วงมิติ แล้วพุ่งตรงไปยังยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นทันที พร้อมกับพลังของตัวอ่อนลักษณ์ธรรมพินาศ!

เห็นเช่นนี้ ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ตกตะลึง

เขารีบยกมือขึ้นปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวตรงหน้าออกมา

ตู้ม!

ปราณกระบี่ปะทะเข้ากับพลังอันน่าสะพรึงกลัวทันที!

แรงปะทะที่น่ากลัวยิ่งกระจายออกไปในบัดดล

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นใบหน้าเปลี่ยนสี ร่างทั้งร่างถูกกระแทกปลิวไปไกลกว่าพันลี้!

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่กลับดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง!

มองกู่หยางอีกฝั่ง เขากลับยืนนิ่งสงบอยู่ที่เดิม ราวกับไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ !

ฉากนี้ปรากฏในสายตาของทุกคน ก็นำมาซึ่งความสั่นสะเทือนครั้งใหญ่

"กู่หยางเพิ่งจะทะลวงผ่านขอบเขตผันแปร ก็สามารถต่อกรกับยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิได้โดยตรง"

"นี่มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!"

"ด้านหนึ่งก็คือลักษณ์ธรรมระดับตัวอ่อน อีกด้านหนึ่ง...วิชากระบี่ของกู่หยางก็ร้ายกาจไม่เบาเลย!"

"ช่างเป็นสัตว์ประหลาดจริง ๆ!"

เสียงอุทานประหลาดใจมากมายดังขึ้นไม่ขาดสาย

ส่วนยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ไม่น้อย เมื่อเห็นฉากนี้ก็เผยความตกใจออกมาเช่นกัน

แต่ก็แอบมีความดีใจผสมอยู่บ้าง

เช่นนี้แล้ว...

พวกเขาจึงมีโอกาสที่จะลงมือกับกู่หยาง

ยังมีความหวังอยู่!

คิดได้เช่นนี้ พวกเขาก็เริ่มลงมืออย่างเต็มกำลัง หวังจะหนีไปสังหารกู่หยาง

ขณะที่คนมากมายกำลังตกใจในความแข็งแกร่งของกู่หยาง

ตอนนี้ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นกลับมีสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นน่ากลัวอย่างยิ่ง

เขาเป็นถึงขอบเขตจักรพรรดิ... กลับเกือบพลิกแพลงในมือของกู่หยางผู้เป็นแค่ขอบเขตผันแปร!

นี่ทำให้เขาเสียหน้าอย่างยิ่ง

"รนหาที่ตาย!"

เขาตะโกนเสียงดัง จากนั้นก็ระเบิดกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวเกินจินตนาการออกมาจากร่างกาย!

ภายในร่างกายมีปราณแท้ที่แปลกประหลาดและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าระเบิดออกมา

ปราณแท้นั้นยิ่งแผ่ออกมาซึ่งกลิ่นอายอันน่าหวาดกลัว!

เห็นดังนี้ ยอดฝีมือแห่งตะวันออกมากมายต่างหน้าเปลี่ยนสี

"ไม่ดีแล้ว!"

"ตาแก่นั่นไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่!"

"กระบวนท่านี้...กู่หยางคงต้านทานไม่อยู่แล้ว!"

"ขอบเขตจักรพรรดิก็ยังคงเป็นขอบเขตจักรพรรดิ การที่ขอบเขตผันแปรอยากจะข้ามสองขอบเขตไปสู้กับยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิ...ยากเกินไป"

เหอชิงเซวียนก็หน้าเต็มไปด้วยความกังวล

ในใจเต็มไปด้วยความอ่อนใจ

เขาอยากลงมือช่วย แต่...

ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ อย่าว่าแต่ช่วยเลย

ไม่เป็นตัวถ่วงก็ดีแค่ไหนแล้ว

และในขณะที่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นเตรียมจะใช้กำลังเต็มที่ลงมือกับกู่หยาง

ก็ดึงดูดความสนใจจากรอบด้านมากมาย

ขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์เก้าคนและยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์สองคน ต่างก็หันมามองโดยไม่ได้นัดหมาย

ปกติแล้วพวกเขาจะไม่ค่อยสนใจการต่อสู้ของยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิ

แต่ตอนนี้...

อีกฝ่ายเป็นถึงกู่หยาง!

"เขาจะสังหารกู่หยางได้จริง ๆ หรือ"

ผู้บัญชาการใหญ่ดวงตาเผยแววคาดหวัง

แต่บรรพบุรุษแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคชาดกลับหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

เพราะ...

ถึงแม้กู่หยางจะประหลาดมากแค่ไหน

แต่หากต้องการข้ามขอบเขตใหญ่สองขั้นไปสู้กับยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิ...มันก็ยังยากเกินไป!

และขณะที่คนมากมายจ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นกลับยิ้มเยาะ

"ตายเสีย!"

วินาทีถัดมา

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นก็ยกมือขึ้น ปราณแท้อันน่าสะพรึงกลัวก็พลันรวมตัวกันบนท้องฟ้า กลายเป็นฝ่ามือยักษ์

ภายในฝ่ามือนั้น...กลับแฝงไปด้วยพลังของเขตแดนระดับไร้ต้านสมบูรณ์ขั้นเล็กน้อย!

ฝ่ามือปราณแท้ยักษ์นั้นพุ่งตรงไปที่กู่หยาง!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งทำให้ยอดฝีมือมากมายต้องตั้งใจมอง!

ต้องบอกว่า...

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ ถึงแม้ฐานบำเพ็ญเพียรจะไม่สูงนัก แต่วัยวุฒินั้นมากมาย วิธีการก็ร้ายกาจมาก

ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิระดับ 2 หรือ 3 บางคน ยังอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเล็กน้อย

แสดงท่าทีเห็นด้วยต่อความแข็งแกร่งของเขา

แต่สำหรับกู่หยาง...

เขากลับเพียงแค่มองไปที่ฝ่ามือปราณแท้ที่กำลังกดทับมาด้วยสายตาเรียบเฉย

เห็นดังนี้ ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ขมวดคิ้ว

กู่หยางคนนี้...ทำไมถึงไม่กลัวเลย

แต่แล้วก็เขาคิดว่ากู่หยางคงฝืนทำใจดีสู้เสือ ในใจแท้ ๆ แล้วคงกลัวจนตัวสั่นแล้ว

คิดถึงตรงนี้ ในแววตาของยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เจตนาสังหารก็ยิ่งรุนแรงขึ้น

เพราะแค่สังหารกู่หยาง...

อนาคตของเขาจะราบรื่นเป็นอย่างมาก!

คิดถึงตรงนี้ เหมือนกับว่าเขาได้มองเห็นภาพตนเองก้าวเข้าสู่โลกเบื้องบน เสพสุขอยู่กับความร่ำรวยและเกียรติยศ

แต่ก็ในเวลานี้เอง

ใบหน้าของกู่หยางพลันปรากฏความเย็นชา

"ขอบเขตจักรพรรดิ...มีเพียงเท่านี้เองหรือ"

เสียงของเขาค่อย ๆ ดังลอยมา

ถัดมา ก็ยกกระบี่ตัดสวรรค์ขึ้นมาช้า ๆ

คำพูดของกู่หยางทำให้ผู้คนมากมายเผยสีหน้าประหลาดใจออกมา

"กู่หยางเขากำลังพูดอะไร"

"ข้าว่าเขาเพียงแค่ปากดีไปอย่างนั้นเอง"

"ฮึ! รอดูต่อไปเถอะ อีกไม่นานเขาคงโอ้อวดไม่ได้แล้ว!"

"ปากแข็ง! ตายอยู่รำไรแล้วยังทำเป็นปากเก่ง!"

ยอดฝีมือแห่งราชวงศ์เทพหลายคนต่างเยาะเย้ย

พวกเขาก็นึกไม่ถึงว่ากู่หยางที่กำลังจะตายอยู่แล้ว ทำไมยังพูดจาแข็งกร้าวเช่นนี้

ยังไม่สำนึกอีกหรือ?

เพียงแต่ตอนที่พวกเขาเยาะเย้ยอย่างบ้าคลั่ง

กู่หยางไม่พูดอะไรสักคำ เงยหน้ามองฝ่ามือปราณแท้ยักษ์นั้น

จากนั้น...

ภายในร่างของเขาก็พลันระเบิดพลังน่ากลัวออกมาอย่างฉับพลัน

วินาทีที่พลังปะทุออกมา

ผู้คนมากมายรอบข้างต่างหน้าเปลี่ยนสี

โดยเฉพาะยอดฝีมือแห่งราชวงศ์ที่เยาะเย้ยกู่หยางอยู่เมื่อครู่

เวลานี้ใบหน้าของพวกเขากลายเป็นซีดขาวในทันที

แววตาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ มองกู่หยางราวกับเห็นผี!