ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 440 กฎเทียมแห่งความพินาศครึ่งส่วน
ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 440 กฎเทียมแห่งความพินาศครึ่งส่วน
ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 440 กฎเทียมแห่งความพินาศครึ่งส่วน
เพราะได้รับโอสถทองคำผันแปรมาโดยฉับพลัน
เกือบจะทำให้กู่หยางลืมเรื่องที่ยังไม่ได้ปรับแต่งลักษณ์ธรรม
หากลืมจริง ๆ ...
ก็เท่ากับว่าเสียโอกาสปรับแต่งลักษณ์ธรรมไปโดยเปล่าประโยชน์!
เสียหายอย่างยิ่ง!
โชคดีที่ยังนึกขึ้นได้
กู่หยางส่ายหน้าถอนหายใจ
จากนั้นก็เตรียมพร้อมจะปรับแต่งโดยตรง แต่คิ้วของเขากลับขมวดขึ้นเล็กน้อย
ตั้งแต่เข้ามาในเขตแดนลับ เขาก็รู้สึกได้ว่ามีคนแอบมองอยู่ตลอด
หลังครุ่นคิดครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็โบกมือครั้งหนึ่ง จัดวางค่ายกลขนาดใหญ่ที่สามารถปิดบังตัวเองเอาไว้
เพื่อป้องกันไว้ก่อน
ขณะเดียวกัน
ภายนอกผลึกฉายภาพ ก็มีสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่นี่
พวกเขาเห็นกู่หยางนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น
กำลังสงสัยว่ากู่หยางกำลังทำอะไร ...
ก็เห็นค่ายกลปิดบังปรากฏขึ้น ปกปิดร่างของกู่หยางเอาไว้จนหมด
ภาพในผลึกฉายภาพก็หายไป
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่กู่หยางสังหารเซียวหยวนหลงได้ การต่อสู้บนยอดเขาเงาเร้นลับก็ยิ่งดุเดือดมากขึ้น
ยอดฝีมือราชวงศ์เทพนับไม่ถ้วนต่างเหมือนกับถูกฉีดยาเข้าเส้น ตาแดงก่ำ ลงมือราวกับคนบ้า!
ไม่นานนัก ด้านดินแดนรกร้างตะวันออกก็เริ่มมีคนบาดเจ็บล้มตาย!
การต้านทานก็ค่อนข้างยากลำบาก!
"อดทนไว้อีกหน่อย เดี๋ยวก็มีกองหนุนมาช่วยเหลือแล้ว!"
ประมุขศักดิ์สิทธิ์วิหคชาดก็กัดฟัน อดทนกล่าวปลอบใจ
ได้ยินคำพูดของเขา ยอดฝีมือดินแดนมรกตทั้งหลายก็กัดฟันแน่น อดทนต้านทานการจู่โจมอันรุนแรงจากยอดฝีมือราชวงศ์เทพ!
ขณะเดียวกัน
ในเขตแดนลับ
หลังจากจัดวางค่ายกลปิดบังแล้ว
กู่หยางก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นก็นั่งลงกับพื้น
แล้วหลับตาลง
ในตอนนี้ลักษณ์ธรรมทั้งหมดที่เขาควบคุมอยู่...
หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง
จิตใจของกู่หยางก็ขยับ
"ปรับแต่งลักษณ์ธรรมมังกรคชสาร เวลาคือ ... สิบล้านปีหน้า!"
ในชั่วขณะที่ยืนยันการปรับแต่ง
กู่หยางก็เตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว
ความจำและความรู้ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนักก็ดังก้องกังวานขึ้นในสมองของกู่หยางราวกับระฆังยักษ์!
ถึงแม้ว่าตอนนี้พลังจิตวิญญาณของกู่หยางจะแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึง!
แต่โชคดีที่ความเร็วในการดูดซับของเขาก็เร็วขึ้นมากเช่นกัน
ดังนั้นความรู้สึกไม่สบายตัวเช่นนี้ก็ไม่ได้คงอยู่นานนัก
กู่หยางหลับตาขัดสมาธิ
รีบดูดซับความจำและความรู้ที่ปะปนกันอยู่ในสมอง
โชคดีที่การปรับแต่งลักษณ์ธรรมล้วน ๆ แม้ว่าเวลาจะยาวนาน แต่ความเข้าใจอันบริสุทธิ์นั้นก็สามารถดูดซับได้โดยไม่ยุ่งยาก!
ดังนั้นจึงไม่เสียเวลามากนัก
ไม่นาน กู่หยางก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ในดวงตานั้นฉายแววดีใจ!
ต้องก่อนรู้ว่า การแบ่งระดับของลักษณ์ธรรมกับสัจธรรมและเขตแดนนั้นแตกต่างกัน
คือแบ่งออกเป็นระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูงสุด และระดับสูงสุด!
ก่อนหน้านี้ กู่หยางได้ควบคุมลักษณ์ธรรมมังกรคชสารระดับสูงสุด!
ตอนนี้ผ่านการปรับแต่งเป็นเวลาสิบล้านปี
ระดับการควบคุมของเขาก็ทะลวงไปถึงระดับสูงสุดได้โดยง่ายดาย!
ถัดไป...
ก็คือขอบเขตถัดไป!
และขอบเขตนั้น...มีชื่อว่า กฎเทียม!
เหนือลักษณ์ธรรมคือกฎเทียม!
ที่เรียกว่ากฎเทียม ก็คือกฎปลอม ตามชื่อก็หมายถึงกฎที่ใกล้เคียงกับกฎแต่ยังไม่ถึงขั้นกฎ
ดังนั้นจึงเรียกว่า กฎเทียม
ถึงแม้จะเป็นแค่กฎเทียม แต่ความน่าสะพรึงกลัวของมัน...
กลับเหนือกว่าลักษณ์ธรรมเป็นอย่างมาก!
และกฎแห่งเต๋าหนึ่งสาย...
แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ ก็ยังไม่แน่ว่าจะสามารถเข้าใจได้!
แน่นอนว่า กู่หยางไม่ได้อยู่ในขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ และไม่รู้ว่า...
ยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดจะไม่อาจเข้าใจพลังกฎเทียมได้จริง ๆ หรือไม่!
เขาแค่คิดเดาเท่านั้น!
แต่ที่ไม่ต้องสงสัยเลยคือ...
พลังกฎเทียมนั้น ยากจะเข้าใจ!
ความยากลำบากในการเข้าใจก็ยิ่งเหนือกว่าลักษณ์ธรรมมาก!
แม้กระทั่งก่อนปรับแต่ง กู่หยางยังเตรียมใจไว้แล้ว ว่าการปรับแต่งสิบล้านปี อาจจะยังไม่แตะต้องขอบเขตกฎเทียมได้!
แต่ความจริงกลับบอกเขาว่า...
เขาคิดมากไปแล้ว!
การปรับแต่งสิบล้านปีนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
แววตาของกู่หยางฉายแสงคมกริบ
ขณะนั้น เขาก็ค่อย ๆ ยื่นมือออกมา
พลังน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดก็ลอยอยู่เหนือนิ้วของเขา
พลังอำนาจที่แฝงอยู่ในนั้น...
เหนือกว่าลักษณ์ธรรมมาก!
พลังนั้น สามารถทำลายล้างฟ้าดินได้!
และนี่ก็คือผลลัพธ์การปรับแต่งลักษณ์ธรรมมังกรคชสารของกู่หยางในครั้งนี้
กฎเทียม!
ถึงแม้จะเป็นแค่กฎเทียมมังกรคชสารครึ่งส่วนเท่านั้น
แต่ผลลัพธ์...
กลับเหนือกว่าลักษณ์ธรรมมังกรคชสารระดับสูงสุดอย่างมาก!
พลังน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในนั้น
แม้แต่กู่หยางเอง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานด้วยความตกตะลึง
"พลังนี้..."
"กลัวว่าจะสามารถสังหารขอบเขตจักรพรรดิได้โดยตรง!"
กู่หยางสูดหายใจลึก
แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
และนี่...
ก็ยังเป็นแค่กฎเทียมครึ่งส่วนเท่านั้นเอง
กฎเทียมยังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ แล้วกฎที่แท้จริง...จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนกัน
กู่หยางส่ายหน้า เขาจินตนาการไม่ออกเลย!
ท้ายที่สุด นั่นก็เป็นขอบเขตที่น่าสะพรึงกลัวที่เขายังไม่อาจแตะต้องได้
หลังจากถอนหายใจ กู่หยางก็กำหมัด เก็บกฎเทียมมังกรคชสารครึ่งส่วนที่อยู่บนนิ้วกลับคืนสู่ร่างกาย
"ต่อไป...ก็เป็นลักษณ์ธรรมความพินาศแล้ว!"
ดวงตาของกู่หยางฉายแววคาดหวังทันที
ท้ายที่สุด...
ความพินาศนั้น แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง!
เดิมทีเขาได้ยกระดับลักษณ์ธรรมความพินาศไปถึงระดับกลางแล้ว
"ไม่รู้ว่าการปรับแต่งสิบล้านปี จะสามารถเข้าใจกฎเทียมแห่งความพินาศได้หรือไม่"
ดวงตาของกู่หยางเผยแววคาดหวังเล็กน้อย
จากนั้นก็ไม่ลังเลที่จะนั่งลง
หลับตา
จิตใจคิดขยับ
"ปรับแต่งลักษณ์ธรรมความพินาศ เวลาคือ ... สิบล้านปีหน้า!"
ในชั่วขณะที่ยืนยันการปรับแต่ง
กู่หยางก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
เริ่มดูดซับความจำและความรู้ที่ปรากฏขึ้นในหัวอย่างบ้าคลั่งและโลภ!
เวลาผ่านไปไม่นาน
กู่หยางก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดีและตื่นเต้น
เขาไม่คาดคิดเลยว่า...
มันจะสำเร็จจริง ๆ!
กู่หยางตื่นเต้นอยู่บ้าง
เดิมทีเขาแค่คาดหวังเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีความหวังอะไรมากนัก
ท้ายที่สุดแล้ว...
ลักษณ์ธรรมความพินาศมีแค่ระดับกลาง ถึงแม้จะปรับแต่งสิบล้านปี บางทีก็อาจจะหยุดอยู่ที่ระดับสูงสุด
สิบล้านปีสามารถทะลวงผ่านไปได้ถึงสองระดับ
ก็นับว่าเป็นการพัฒนาที่ไม่เลวนัก
แต่...
สิ่งที่ทำให้เขาไม่คาดคิดคือ...
ตอนนี้ลักษณ์ธรรมความพินาศไม่เพียงแต่ยกระดับไปถึงระดับสูงสุดโดยตรง
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเข้าใจกฎเทียมแห่งความพินาศครึ่งส่วน!
"ดูเหมือน...การดูคนอื่นแสดงวิชายุทธระดับเทพก็มีประโยชน์อยู่บ้าง"
กู่หยางเผยแววยินดีในดวงตา
เขาก็พอจะเข้าใจได้
ที่เขาสามารถเข้าใจพลังกฎเทียมสองสายอย่างต่อเนื่องเช่นนี้
น่าจะเป็นเพราะตอนนั้นเขาจ้องมองเซียวหยวนหลงใช้วิชายุทธระดับเทพอย่างละเอียด
ถึงแม้ความเข้าใจของเขาจะไม่ถือว่าเป็นที่สุด แต่เขาก็ยังสามารถสัมผัสถึงความพิสดารของวิชายุทธระดับเทพได้จากครั้งนั้น
และก็เพราะการตระหนักรู้ในครั้งนั้น
จึงทำให้กู่หยางสามารถเข้าใจและควบคุมพลังกฎเทียมได้โดยตรง!
หากกู่หยางสามารถดูวิชายุทธระดับเทพได้จริง ๆ คงจะสามารถได้รับการยกระดับที่น่าสะพรึงกลัวมากยิ่งขึ้น!
กฎเทียม 4-5 ส่วนก็เป็นไปได้อย่างยิ่ง!
แต่ก็น่าเสียดาย...
เซียวหยวนหลงไม่ได้พกวิชายุทธระดับเทพ แม้กระทั่งสำเนาคัดลอกก็ไม่มี
นี่ก็เป็นเรื่องที่ทำอะไรไม่ได้
"ในเมื่อสามารถควบคุมกฎเทียมแห่งความพินาศได้แล้ว การยกระดับของลักษณ์ธรรมห้วงมิติ..."
ดวงตาของกู่หยางพลันเปล่งประกาย
ต่อมา เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย
รีบหลับตาลง
สูดหายใจเข้าลึก ๆ
ใจคิดพลันขยับ
"ปรับแต่งลักษณ์ธรรมห้วงมิติ เวลาคือ ... สิบล้านปีหน้า!"
หลังจากยืนยันการปรับแต่งแล้ว กู่หยางก็รีบหลับตาลง ดูดซับความจำและความรู้ที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งกำลังไหลเวียนอยู่ในหัวอย่างต่อเนื่อง