ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 305 เย่ชิงเฉิงหลอมรวมสำเร็จ
ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 305 เย่ชิงเฉิงหลอมรวมสำเร็จ
ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 305 เย่ชิงเฉิงหลอมรวมสำเร็จ
บริเวณประตูเทือกเขาฟ้ากระจ่าง
กลิ่นอายเหมันต์สุดขอบที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดพื้นสะท้าน
"ใคร!"
"ใครกันที่กล้าฆ่าศิษย์ข้า!!!"
ตอนนี้ใบหน้าของประมุขศักดิ์สิทธิ์หิมะเหมันต์เต็มไปด้วยโทสะ
ต้องเข้าใจว่าเสวี่ยปิงหลิงไม่ได้เป็นแค่ศิษย์สายตรงของเขาเท่านั้น แต่ยังเป็นสตรีของเขาด้วย!
ตอนนี้เสวี่ยปิงหลิงถึงกับตายในเขตแดนลับ
นี่เขาจะไม่โกรธได้อย่างไร
เขายังพยายามเรียกจิตสำนึกของตนกลับมาด้วย
แต่สุดท้าย...ก็เช่นเดียวกับประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาบสวรรค์
ยิ่งทำให้เขาย้ำโทสะมากขึ้นไปอีก
พลังน่าสะพรึงกลัวขอบเขตราชันกดดันทั้งสมรภูมิ
เหล่ายอดฝีมือจากขุมอำนาจเล็ก ๆ รอบข้างล้วนแต่ถูกกดดันถึงขั้นเหงื่อเย็นผุด ใบหน้าซีดขาวจนหายใจไม่ออก
พวกเขาต่างทอดสายตามองประมุขศักดิ์สิทธิ์หิมะเหมันต์ที่กำลังกริ้วโกรธเป็นอย่างมากด้วยแววตาสะพรึงใจ
อัจฉริยะฟ้าประทานตายไปอีกคน!
ครั้งนี้...
ถึงกับเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หิมะเหมันต์!
"เป็นไปได้อย่างไร"
"ธิดาศักดิ์สิทธิ์หิมะเหมันต์มีกายาเร้นลับแช่แข็งสวรรค์ แต่ก็ยังสิ้นชีวิตได้"
"ผิดปกติแล้ว หรือว่าในเขตแดนลับครั้งนี้มีภยันตรายเหนือขอบเขตมรณะชีวัน"
"น่าจะเป็นไปได้ ไม่เช่นนั้นอัจฉริยะฟ้าประทานระดับแนวหน้าไม่น่าจะตายติดต่อกันสองคน นี่มันผิดปกติเกินไป"
"หืม...เขตแดนลับครั้งนี้ช่างอันตรายเช่นนี้ หวังว่าอัจฉริยะฟ้าประทานของตระกูลพวกเราจะระวังตัวให้ดี อย่าถลำไปไกลจนเจออะไรที่ไม่ควรเจอเลย"
เสียงอภิปรายก็ดังอยู่รอบข้าง
ส่วนอีกทาง ผู้นำยอดฝีมือขอบเขตราชันราชวงศ์ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และห้าตระกูลใหญ่ล้วนแต่ขมวดคิ้ว
พวกเขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
มีภัยคุกคามเหนือขอบเขตมรณะชีวันในเขตแดนลับ
เป็นไปได้อย่างไร
ไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้ในพวกก่อน ๆ เลย
ถึงแม้ว่าจะเจอภัยคุกคาม น่าจะเป็นตอนที่หอคอยฟ้ากระจ่างปรากฏตัวมากกว่า
ตอนนี้หอคอยฟ้ากระจ่างยังไม่ปรากฏ แล้วจะมีภัยคุกคามระดับนี้ได้อย่างไร
ชัดเจนอยู่แล้ว...
ไม่ว่าเฉินเทียนเฟิงหรือเสวี่ยปิงหลิง ล้วนแต่ตายด้วยน้ำมือคนนอก
ส่วนคนนอกผู้นี้เป็นใคร...
ก็ไม่อาจรู้ได้
"ประมุขหิมะเหมันต์ ท่านก็ติดต่อจิตสำนึกของตัวเองไม่ได้เช่นกันหรือ" ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาบสวรรค์เห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วถาม
"อืม แปลกมาก! ต้องเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานคนอื่นลงมือกับหลิงเอ๋อร์ และพลังของเขา...แข็งแกร่งมาก! ไม่เช่นนั้นเขาไม่มีทางกวาดล้างจิตสำนึกของพวกเราได้!"
"ใช่แล้ว! ใครกันแน่ที่กล้าลงมือกับอัจฉริยะฟ้าประทานของพวกเราสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่อง!"
"รอพวกเขาออกมา แล้วจะรู้เอง!"
สองประมุขศักดิ์สิทธิ์ตอนนี้ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
เห็นชัดว่ากำลังกริ้วโกรธเป็นอย่างมาก
เห็นดังนี้ ยอดฝีมือขอบเขตราชันจากกำลังอื่น ๆ ก็ขมวดคิ้ว หัวใจสั่นหวั่น กลัวว่าอัจฉริยะฟ้าประทานของตระกูลตัวเองจะต้องเจออะไรแบบนี้
ทางอีกด้าน
เมื่อเหอชิงเซวียนได้ยินดังนี้ สีหน้าก็อดประหลาดใจไม่ได้
ตาเขากระตุกด้วยความประหลาดใจ
เรื่องนี้...
คงไม่เกี่ยวกับกู่หยางนะ
หากถามว่าในอัจฉริยะฟ้าประทานระดับแนวหน้าครั้งนี้มีใครที่สามารถลบจิตสำนึกของยอดฝีมือขอบเขตราชันได้...
พูดตามตรง เขาคิดไม่ออกเลยว่าใครจะทำได้
หากจะว่ากันจริง ๆ ...
เขาคิดได้แค่กู่หยางเท่านั้น
เพราะกู่หยางนั้น ช่างผิดมนุษย์เกินไป!
ไม้ตายบนตัวเขายังมีอีกมากมาย คุณไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเขาจะหยิบออกมาใช้เมื่อไหร่
หากเป็นกู่หยางจริง ๆ ...
บางทีเขาอาจจะทำได้จริง ๆ ก็ได้
"หากเป็นอย่างนี้จริง...เรื่องคงยุ่งแล้ว"
เหอชิงเซวียนขมวดคิ้ว
อัจฉริยะฟ้าประทานตายไปถึงสองคนติดกัน
แถมยังเป็นของสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์
หากเป็นกู่หยางจริง ๆ ...
ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาบสวรรค์และหิมะเหมันต์คงไม่ไว้ชีวิตเขาแน่
"ยังไม่แน่ว่าจะเป็นกู่หยาง"
เหอชิงเซวียนส่ายหน้า ไม่คิดอะไรอีก
ทางอีกด้าน
หลายชั่วยามผ่านไป
เย่ชิงเฉิงก็หลอมรวมกายาเร้นลับแช่แข็งสวรรค์เสร็จสมบูรณ์
ต้องยอมรับว่า
เย่ชิงเฉิงเข้ากันได้ดีกับกายาเร้นลับแช่แข็งสวรรค์สุด ๆ
หลอมรวมอย่างราบรื่นไม่มีสิ่งใดกีดขวาง
กระดูกเร้นลับแช่แข็งสวรรค์นี้ช่างเหมือนโชคชะตาที่ลงตัวเป๊ะที่สุดกับเย่ชิงเฉิง!
ตู้ม!
ครั้นหลอมรวมสำเร็จ
เย่ชิงเฉิงก็อดไม่ไหวที่จะครางออกมาเสียงหนึ่ง
จากนั้นสายเลือดเย็นสุดขีดในกายก็ระเบิดพรวดพราด
ผ่านการหล่อเลี้ยงของกระดูกแช่แข็งสวรรค์
เย่ชิงเฉิงไม่เพียงแค่สำเร็จในการปลุกสายเลือดเย็นสุดขีด ยังใช้พลังนี้ทำให้สายเลือดเย็นสุดขีดในกายพัฒนาขึ้นอีกด้วย
สายเลือดเย็นสุดขีดโดยตรงพัฒนาขึ้นเป็นระดับเทพเทียม!
ระดับจักรพรรดิเทียม!
พลังกดดันในสายเลือดยิ่งทรงอำนาจน่าสะพรึงกลัว!
สายเลือดขอบเขตราชันธรรมดาไม่อาจเทียบได้เลย!
นอกจากนี้ ฐานการบำเพ็ญเพียรของเย่ชิงเฉิงก็พุ่งพรวด
ถึงกับพุ่งขึ้นไปยังขอบเขตแก่นสุญตาระดับ 10 โดยตรง!
ส่วนสัจธรรมที่นางตระหนัก เป็นไปตามคาด สัจธรรมเย็นสุดขีดได้พัฒนาขึ้นมาถึง 6 ส่วนแล้ว!
"สามี! ข้าสำเร็จแล้ว!"
เมื่อสำเร็จ
เย่ชิงเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมาเพื่อแบ่งปันข่าวดีนี้ให้กู่หยาง
"อืม เก่งมาก ไม่ผิดที่เป็นภรรยาข้า!"
กู่หยางยิ้มพลางกล่าว
เขาก็ไม่คิดว่ากายาเร้นลับแช่แข็งสวรรค์นี้จะเข้ากับเย่ชิงเฉิงได้ดีขนาดนี้
นี่ก็ถือเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างไม่คาดฝันเลย
หลังคิดได้ดังนี้ กู่หยางก็เหวี่ยงมือออกไปครั้งหนึ่ง
ก้อนหินสัจธรรมก้อนหนึ่งก็ตกลงมาในฝ่ามือของเขา
"นี่คือหินสัจธรรม เมื่อใช้บำเพ็ญเพียรจะช่วยเร่งความเข้าใจสัจธรรมของเจ้าได้"
"เอามันไปบำเพ็ญเพียรจะทำให้เจ้าพัฒนาเร็วขึ้น ดังนั้นเจ้าจะได้ตามทันสามีของเจ้าได้"
กู่หยางโน้มน้าวอย่างคล่องแคล่ว ไม่เปิดโอกาสให้เย่ชิงเฉิงปฏิเสธเลย
แล้ววางก้อนหินสัจธรรมลงในมือของเย่ชิงเฉิงทันที
"นี่...สามี แบบนี้ไม่ได้! นี่เป็นของวิเศษที่ช่วยตระหนักสัจธรรมได้ มันควรเป็นของเจ้าต่างหาก!"
เย่ชิงเฉิงทำหน้าจริงจัง ส่ายหน้าไปมาหลายครั้ง
สัจธรรมสำหรับกู่หยางนั้นก็สำคัญเป็นอย่างมาก
นางไม่อาจรับไปได้เด็ดขาด!
"ของมีค่าเช่นนี้ น่าจะมีแค่องค์ชายฝ่ายในหรือบุตรธิดาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่คู่ควร จำนวนก็หายากเป็นที่สุด สำหรับสามี ยิ่งสำคัญกว่า ข้าไม่อาจรับไปได้เด็ดขาด!" น้ำเสียงเย่ชิงเฉิงแน่วแน่เป็นอย่างมาก
เห็นดังนี้ กู่หยางยิ้มน้อย ๆ
เย่ชิงเฉิงทุกคำพูดล้วนแต่ให้ความสำคัญกับเขาเป็นอันดับแรก
ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจไม่น้อย
แต่...
"อย่าเป็นห่วงเลยชิงเฉิง ตอนนี้หินสัจธรรมไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าแล้ว"
"ต่อให้มันจะมีค่าแค่ไหน หายากขนาดไหน สำหรับข้ามันก็ไม่ต่างจากก้อนหินธรรมดาก้อนหนึ่ง"
กู่หยางยิ้มอย่างมั่นใจ
ถัดมา
เขาก็แสดงเขตแดนหมัดครึ่งส่วนโดยตรง
เย่ชิงเฉิงเห็นดังนั้นก็ถึงกับอ้าปากค้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจและตกตะลึง
จากนั้น ความดีใจก็พลันผุดขึ้น
"สามี เจ้าถึงกับตระหนักเขตแดนได้แล้ว!"
"ใช่แล้ว ตอนนี้เจ้าเข้าใจแล้วใช่หรือไม่"
กู่หยางยิ้มมุมปาก ลูบหัวเย่ชิงเฉิงเบา ๆ
"ข้าเข้าใจแล้ว!"
เย่ชิงเฉิงรีบพยักหน้า นัยน์ตาเปล่งประกาย
"สามี...ข้ารู้สึกร้อน"
"อืม ร้อนหรือ"
กู่หยางชะงัก
ในใจเผลอคิดไปว่า
เจ้าไม่ใช่ว่ามีสายเลือดเย็นสุดขีดและกายาเร้นลับแช่แข็งสวรรค์หรือ
จะรู้สึกร้อนได้อย่างไร
แต่เมื่อมองดี ๆ
สีหน้าของเย่ชิงเฉิงแดงก่ำ
เขาก็เข้าใจในทันที
ถัดมา ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เหวี่ยงมือออกไป ค่ายกลก็ปรากฏขึ้นทันที
จากนั้น...
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด
ค่ายกลสลายไป
กู่หยางยิ้มพอใจ
เย่ชิงเฉิงก็หน้าแดงระเรื่อ
"ไปหาของวิเศษกันต่อเถอะ"
กู่หยางยิ้มอย่างอ่อนโยน โอบเอวอ่อนนุ่มของเย่ชิงเฉิง
"อืม"
เย่ชิงเฉิงพยักหน้า
แววตาก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ตอนนี้พลังของนางก็เพิ่มขึ้นมาก
นางก็อยากจะได้แสดงฝีมือเต็มที่สักหน่อย
แต่เมื่อทั้งคู่กำลังจะออกไปหาของวิเศษต่อ
บนท้องฟ้า นิมิตผิดปกติก็ปรากฏ!