ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 295 หอคอยฟ้ากระจ่าง

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 295 หอคอยฟ้ากระจ่าง

เมื่อเหอชิงเซวียนพูดจบ

ทันใดนั้น อัจฉริยะฟ้าประทานหลายคนก็รู้สึกตกใจ

เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีความเข้าใจเกี่ยวกับเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่บ้าง

แต่ที่สามารถไปยังเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่ได้ ก็มีเพียงอัจฉริยะฟ้าประทานบนรายชื่อมรกตเร้นลับเท่านั้นที่มีสิทธิ์

ส่วนพวกเขา...

ยังมีพลังไม่พอ!

ถึงแม้ว่าในเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่จะมีโอกาสนับไม่ถ้วน แต่ก็ต้องมีชีวิตไปเอามาได้เช่นกัน

เป็นเขตแดนลับที่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิทิ้งไว้

คิดก็รู้ว่าจะดึงดูดยอดฝีมือทั่วดินแดนมรกตได้มากแค่ไหน!

ตอนนี้อัจฉริยะฟ้าประทานบนรายชื่อมรกตเร้นลับต่างมีแววตาฉายประกาย

"ในที่สุดก็จะได้ออกเดินทางแล้วสินะ"

"ข้าก็รอจนใจจะขาดอยู่แล้ว!"

"ครั้งนี้ที่เขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่ ข้าต้องได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาให้ได้!"

อัจฉริยะฟ้าประทานหลายคนต่างกำหมัดแน่น เหมือนอยากโชว์ฝีมืออย่างเต็มที่

แน่นอนว่า หลังจากพูดจบ สายตาของเหอชิงเซวียนก็จับจ้องไปที่กู่หยางเป็นหลัก

ตอนนี้กู่หยางก็มีแววตาฉายประกายเช่นกัน

เขาก็คาดหวังกับเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่อยู่ไม่น้อย

จึงพูดคุยกับฉู่หลิงเอ้อร์สักครู่

แน่นอนว่าด้วยพลังของฉู่หลิงเอ้อร์ จะให้ไปที่เขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่พร้อมเขาคงเป็นไปไม่ได้

ฉู่หลิงเอ้อร์เองก็รู้ชัดในเรื่องนี้ดี จึงพยักหน้ารับรู้อย่างเข้าใจ

แต่ก่อนจากไป นางก็เข้าไปกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับกู่หยาง แล้วก็รีบหน้าแดงวิ่งกลับเข้าห้องไป

กู่หยางยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ในใจรู้สึกประหลาดใจเล็ก ๆ

"จะอายุ 18 แล้วงั้นรึ"

มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้ม

ส่ายหน้าน้อย ๆ คิดอะไรต่อมิอะไรไปก็ไม่ได้

"เตรียมตัวเสร็จหมดแล้วหรือ"

เมื่อเห็นกู่หยางกลับมา เหอชิงเซวียนถามขึ้น

กู่หยางพยักหน้าช้า ๆ

"ถ้าอย่างนั้น ก็ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว"

เหอชิงเซวียนเห็นดังนั้นก็เก็บสายตากลับ แล้วก็ยื่นมือออกไป พลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวถึงกับเปิดช่องว่างมิติออก

ช่องมิติที่ดูลึกลับและมืดมิดก็ปรากฏขึ้นบนกลางฟากฟ้าในทันที

เมื่อเห็นวิธีการเช่นนี้ของเหอชิงเซวียน

อัจฉริยะฟ้าประทานบนรายชื่อมรกตเร้นลับต่างหายใจหนัก ตาเบิกกว้าง

"นี่คือพลังของคณบดีหรือ!"

"เพียงแค่โบกมือก็เปิดช่องมิติได้ นี่คือขอบเขตราชันหรือ!"

"น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!"

เสียงตกใจมากมายดังขึ้นติดต่อกัน

เหอชิงเซวียนไม่สนใจ เดินเข้าไปในช่องมิติลึกลับนั้นโดยตรง

"ตามมา"

เมื่อได้ยินเสียงของเหอชิงเซวียน หลัวเหยียนเทียน โหยวเฟิง และคนอื่น ๆ ก็อึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบตามเข้าไป

กู่หยางกับเย่ชิงเฉิงสบตากัน ยิ้มน้อย ๆ ให้กัน จากนั้นก็จับมือเดินเข้าไปพร้อมกัน

กู่หยางไม่ได้พาชิงหลวนไปด้วย แต่ให้นางอยู่ในห้องคอยปกป้องฉู่หลิงเอ้อร์ให้ปลอดภัย

อีกอย่างนางก็สามารถคุยกับฉู่หลิงเอ้อร์ได้ เพื่อคลายเหงาด้วย

สุดท้ายแล้วครั้งนี้ก็มีเหอชิงเซวียนคอยดูแลอยู่ เรื่องการเดินทางก็คงไม่ต้องกังวล

อัจฉริยะฟ้าประทานคนอื่น ๆ ก็ตามหลังเข้าไปจนหมด

เหอชิงเซวียนและอัจฉริยะฟ้าประทานบนรายชื่อมรกตเร้นลับ 36 คน ก็หายตัวไปกลางฟากฟ้าในพริบตา

ช่องมิติที่ถูกเปิดออกก็ค่อย ๆ ปิดลงอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก ทุกคนก็ผ่านช่องมิติไปยังดินแดนแปลกตาที่อ้างว้าง

จากนั้น เหอชิงเซวียนก็เปิดช่องมิติขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่พูดอะไร แล้วเดินเข้าไปในนั้น

เห็นดังนั้น ทุกคนก็รีบตามเข้าไป

"เขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางเทือกเขาฟ้ากระจ่างของดินแดนมรกต เป็นระยะทางที่ไกลมาก ต่อให้เปิดช่องมิติเดินทางตลอด ก็ต้องใช้เวลาทั้งวัน"

เหอชิงเซวียนค่อย ๆ อธิบายในช่องมิติ

เมื่อได้ยินดังนั้น อัจฉริยะฟ้าประทานต่างรู้สึกตกใจ

ไม่คิดว่าเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่นี้จะอยู่ไกลจากสถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับถึงเพียงนี้!

แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตราชันที่ใช้พลังเต็มที่เดินทาง ก็ต้องใช้เวลาทั้งวัน!

แต่ในช่วงเวลาที่เดินทางอย่างน่าเบื่อและยาวนานนี้

เหอชิงเซวียนก็คุยกับกู่หยางอยู่เป็นระยะ

"เขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่มีอายุยาวนานมากแล้ว แม้จะมีข่าวลือว่าทิ้งไว้โดยยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิในดินแดนมรกต แต่จริง ๆ แล้วไม่ได้ง่ายแบบนั้น"

เมื่อได้ยินคำพูดของเหอชิงเซวียน อัจฉริยะฟ้าประทานคนอื่น ๆ ก็ตั้งใจฟังอย่างละเอียด เกรงว่าจะพลาดรายละเอียดสำคัญไป

กู่หยางก็ยกคิ้ว ไม่พูดอะไร แต่ตั้งใจฟัง

"ในเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่ มีหอคอยเทพสูงเสียดฟ้า มองไม่เห็นยอด และมีอายุเก่าแก่มาก เรียกกันว่าหอคอยฟ้ากระจ่าง!"

"ไม่เพียงแค่ในเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่เท่านั้นที่มีหอคอยฟ้ากระจ่าง ในทุกแคว้นใหญ่ของดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออก ก็มีหอคอยเทพปรากฏอยู่เช่นกัน แม้อาจจะมีชื่อเรียกต่างกัน แต่ก็หมายถึงหอคอยโบราณและลึกลับนี้ทั้งนั้น!"

เมื่อได้ยินดังนี้

อัจฉริยะฟ้าประทานต่างตกใจ

ถ้าจริงอย่างที่ว่านี้...

แสดงว่าเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่นี้ไม่ได้เป็นเพียงเขตแดนลับที่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิทิ้งไว้ธรรมดา ๆ แน่นอน!

"จำนวนชั้นรวมของหอคอยฟ้ากระจ่างไม่มีใครรู้ เพราะสถิติที่ทำไว้ก็ถูกทำลายตลอด"

"แต่ว่าบนหอคอยฟ้ากระจ่าง มีลำดับฟ้ากระจ่างติดตั้งอยู่ ถ้าสามารถติดลำดับฟ้ากระจ่างใน 1,000 ลำดับแรกได้ หอคอยฟ้ากระจ่างก็จะมอบรางวัลให้!"

"แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิ ก็ทำเช่นนี้ไม่ได้!"

"ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิเองก็คงไม่มีกำลังมากขนาดนั้น!"

เหอชิงเซวียนอธิบายอย่างช้า ๆ

เมื่อได้ยินดังนี้ อัจฉริยะฟ้าประทานหลายต่อหลายคนก็ถอนหายใจหนัก

ขอแค่ติดใน 1,000 ลำดับแรกก็ได้รับรางวัลมากมายแล้ว

พูดแบบนี้เหมือนจะดูง่าย

"เฮอะ อย่าคิดว่า 1,000 ลำดับจะง่าย"

ตอนนี้ หลัวเหยียนเทียนที่ไม่เคยพูดอะไรก็ยิ้มเย็นออกมาอย่างช้า ๆ

"หอคอยฟ้ากระจ่างนั้นมีมาแต่โบราณกาล และตลอดระยะเวลานี้..."

"อัจฉริยะฟ้าประทานมากมายได้ท้าทายมันมาแล้ว คนที่ติดลำดับฟ้ากระจ่าง 1,000 ลำดับแรกได้นั้น ล้วนแต่เป็นอัจฉริยะฟ้าประทานที่น่าสะพรึงกลัว ที่วางไว้ในดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออกทั้งหมด ก็ยังสามารถผาดได้ทั้งนั้น!"

"ในดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออก ตลอดหลายล้านปีมานี้ อัจฉริยะฟ้าประทานมากมายได้ท้าทายหอคอยฟ้ากระจ่างมาแล้ว ประวัติศาสตร์อันยาวนานได้ผลิตอัจฉริยะที่น่าตกใจออกมามากเพียงใด หากจะแทรกเข้าไปใน 1,000 ลำดับแรกของลำดับการแข่งขันที่เต็มไปด้วยปีศาจระดับนี้...คงไม่ใช่เรื่องง่ายแน่!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของหลัวเหยียนเทียนก็เต็มไปด้วยความหนักแน่น

เขาเข้าใจเรื่องหอคอยฟ้ากระจ่างนี้มานานแล้ว

และเป้าหมายของเขาก็คือการเข้าไปติดลำดับฟ้ากระจ่าง 1,000 ลำดับแรก!

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเหยียนเทียน

อัจฉริยะฟ้าประทานโดยรอบก็อดตกใจและหวาดกลัวไม่ได้

รวมเอาอัจฉริยะฟ้าประทานในดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออกตลอดหลายล้านปีมาทั้งหมด

แล้วจะไปท้าทายอย่างไร

อย่าว่าแต่ดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออกเลย

แค่ในดินแดนมรกตตลอดเวลาหลายแสนปีมานี้ ก็มีอัจฉริยะฟ้าประทานที่น่าตกใจออกมาไม่ต่ำกว่าพันคนแล้ว!

หากรวมดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออกทั้งหมดเข้ามาด้วย...

ต่อให้เป็นคนมีพรสวรรค์ระดับหลัวเหยียนเทียน ก็ยังไม่แน่ว่าจะติด 1,000 ลำดับได้เลย!

"..."

"ไม่คิดเลยว่าหอคอยฟ้ากระจ่างจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้!"

"ดูท่าข้าคงไม่มีหวังแล้ว"

"ไม่เพียงต้องเทียบกับอัจฉริยะฟ้าประทานในดินแดนมรกต แต่ยังต้องไปเทียบกับอัจฉริยะที่น่าสะพรึงกลัวในดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออกด้วย...ระดับความยากมันช่างสูงเกินไปแล้ว!"

อัจฉริยะฟ้าประทานหลายคนอดถอนหายใจไม่ได้

ต่างคิดว่าตัวเองคงไม่มีความหวังอะไรแล้ว

สุดท้ายแล้ว แค่ในดินแดนมรกต ปริมาณอัจฉริยะฟ้าประทานก็มากอยู่แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดินแดนหมื่นรกร้างตะวันออกทั้งหมด!

ขณะเดียวกัน เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ กู่หยางก็อดแปลกใจไม่ได้เล่นน้อย

ไม่คิดเลยว่า...

ในเขตแดนลับดินแดนมรกตขนาดใหญ่จะมีการท้าทายที่พิเศษเช่นนี้!

เย่ชิงเฉิงที่อยู่ข้างกายก็สั่นสะเทือนใจยิ่งนัก

เหอชิงเซวียนเห็นดังนั้นก็พยักหน้าช้า ๆ