ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 280 ชิงลงมือ

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 280 ชิงลงมือ

ในขณะเดียวกัน

ร่างของหลัวเหยียนเทียนก็ฉายแสงสีทองวับวาว กลายเป็นเกราะป้องกัน

สกัดกั้นปราณกระบี่ที่กำลังจะทำลายล้างเอาไว้ได้!

แต่...

แม้ว่าปราณกระบี่อันน่ากลัวจะถูกสกัดกั้น

ตัวหลัวเหยียนเทียนเองก็ยังถูกแรงปะทะน่ากลัวที่เกิดจากการระเบิดเหวี่ยงกระเด็นออกไป!

กลางอากาศ...

เกราะสีทองแตกละเอียด

ส่วนหลัวเหยียนเทียนเองก็ถูกแรงปะทะเหวี่ยงกระเด็นไปตกอยู่ข้างนอกลานต่อสู้ต่อหน้าสายตาทุกคนที่ตกตะลึง

เขากระแทกลงบนพื้น คลุ้งฝุ่นตลบ

ทั้งร่างพลิกคว่ำหงายไปมา สภาพย่ำแย่มาก!

หลัวเหยียนเทียนรีบลุกขึ้นจากพื้นในทันที

เขาไม่บาดเจ็บ

ก่อนหน้านี้ กู่หยางเกือบจะคุกคามถึงชีวิตของเขา

แต่ก็เป็นเพราะอุปกรณ์คุ้มกันในตัวเขาที่สามารถปกป้องชีวิตเขาเอาไว้ได้

แต่ตอนนี้เขา...

ถูกแรงปะทะเหวี่ยงกระเด็นไปตกอยู่ข้างนอกลานต่อสู้แล้ว

หากมองจากผลลัพธ์...

เขาได้แพ้ไปเรียบร้อยแล้ว!

คิดมาถึงตรงนี้ หลัวเหยียนเทียนก็ก้มหน้านิ่งเงียบไปในทันที

ขณะที่ในทางตรงกันข้าม...

เสียงตะโกนอย่างคลั่งไคล้ก็ดังกึกก้องขึ้นทั่วทั้งลาน

"โอ้ว!"

"กู่หยาง...ชนะแล้ว!"

"หลัวเหยียนเทียน พ่ายแพ้ไปแล้ว!"

"ก็แน่อยู่แล้ว! นั่นคือสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อยนะ! หากให้ข้าบรรลุสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อยได้ ต่อให้ต้องเสียชีวิตอีกหลายพันปี ก็คุ้มค่าเลย!"

"หลายพันปีแล้วยังคิดจะบรรลุสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อย เช่นนั้นก็ไปฝันเอาเถอะ!"

"กู่หยางช่างน่ากลัวยิ่งนัก! ฟ้าแห่งแคว้นต้าเหยียนกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปแล้ว!"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นมากมายทั่วทั้งลาน

อัจฉริยะฟ้าประทานทุกคนมองไปที่กู่หยางที่ยังคงยืนถือกระบี่ด้วยท่าทางสงบนิ่งบนลานด้วยสายตาเคารพยำเกรง!

เขาพิสดารเกินไป!

กู่หยางช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน!

ส่วนอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งแคว้นต้าเหยียนที่แต่ก่อนโห่ร้องชื่นชมหลัวเหยียนเทียน ตอนนี้ก็เบิกตากว้าง สีหน้าตกตะลึงและไม่อยากเชื่อยิ่งนัก

"เป็น...ไปได้อย่างไร..."

"องค์รัชทายาท พ่ายแพ้ไปแล้ว..."

"นี่เป็นไปไม่ได้! ปกติองค์รัชทายาทไม่มีใครเทียบได้ ต้องมีบางอย่างผิดพลาดแน่ ๆ!"

"กู่หยาง...เพียง 17 ปี แถมยังเป็นเพียงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 13 เท่านั้น ต่างจากองค์รัชทายาทไปทั้งขอบเขตเลย!"

"กู่หยางมีความเข้าใจล้ำลึกอย่างน่ากลัว บรรลุสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อย องค์รัชทายาทแพ้นั้นไม่ผิดเลย!"

ในกลุ่มคน มีทั้ั้งผู้ที่ไม่ยอมรับ และผู้ที่ตื่นตะลึงในความล้ำลึกและน่ากลัวของกู่หยาง

เสียงต่าง ๆ ดังขึ้นโดยรอบ

ในขณะเดียวกัน

โหยวเฟิงและถังหลงก็พากันหน้าเหวอตาค้าง

"ข้านึกว่าความเข้าใจล้ำลึกที่บรรลุสัจธรรมระดับสูงสุด 9 ส่วนของกู่หยางนั้นน่ากลัวที่สุดแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่า..."

โหยวเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงตกตะลึงและขมขื่น

ตกตะลึงในความเข้าใจล้ำลึกประหลาดของกู่หยาง ขมขื่นที่ตนเองประเมินกู่หยางต่ำไป

ถังหลงเองก็มีอารมณ์ไม่ต่างกัน

เขาเผยสีหน้าตกตะลึง

แววตาก็เต็มไปด้วยความซับซ้อน

ผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตผันแปรโดยรอบไม่ค่อยรู้สึกประหลาดใจนัก

เพราะ...

พวกเขารู้ดีว่าสัจธรรมสมบูรณ์ขั้นเล็กน้อยนั้นทรงพลังน่ากลัวขนาดไหน!

ตอนนี้พวกเขากำลังเข้าสู่บรรยากาศที่กู่หยางบรรลุสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อย

น่ากลัว!

ประหลาด!

สัตว์ประหลาด!

พวกเขานึกถึงคำสำคัญเหล่านี้ขึ้นมาในใจ

และเมื่อมองไปที่กู่หยาง สายตาก็เต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง

การประลองลานฝ่ายในครั้งนี้...

ได้ปรากฏตัวผู้มากพรสวรรค์ขนาดนี้เชียวหรือ!

อีกด้าน

เซวียนเยว่ยืนค้างด้วยใบหน้าตกตะลึงไปนานแล้ว

"บรรลุสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อยในวัย 17..."

นางพึมพำเสียงเบา จากนั้นก็ไม่มีเสียงอะไรดังขึ้นอีก ตกอยู่ในความเงียบงันไปเลย

เวลานี้ เสียงก็ไม่อาจกล่าวความยิ่งใหญ่นี้ได้!

ส่วนเย่ชิงเฉิงที่อยู่ข้าง ๆ เซวียนเยว่ ใบหน้างดงามเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มและตื่นเต้น

"สามี...ในที่สุดก็ทำได้แล้ว!"

"แถมยัง...เป็นสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อยด้วย..."

"สามี...ช่างน่ากลัวจริง ๆ!"

เย่ชิงเฉิงจ้องมองกู่หยางด้วยดวงตาเป็นประกาย เต็มไปด้วยความเคารพรักและชื่นชม!

ในเวลานี้

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่ตัวกู่หยาง

ส่วนกู่หยางที่ยืนอยู่บนลาน

ก็เคยชินกับการได้รับความสนใจจากทุกสายตามานานแล้ว

ดูเหมือนจะสงบนิ่งเป็นพิเศษ

และก็ในตอนนี้

เสียงสองเสียงก็รีบร้อนก้าวลงมาจากแท่นในทันที

เหอชิงเซวียนกับหลัวจิ่วเทียนก็เผยสีหน้าตื่นเต้นเป็นอย่างมาก!

เห็นได้ชัดว่า พวกเขายังจมอยู่ในความตกตะลึงที่กู่หยางบรรลุสัจธรรมกระบี่สมบูรณ์ขั้นเล็กน้อย

ตอนนี้ ทั้งสองมองมายังกู่หยางด้วยสายตาซาบซึ้งและยินดี

การประลองลานฝ่ายในครั้งนี้...

เป็นการปรากฏกายของสัตว์ประหลาดที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ!

เหอชิงเซวียนก้าวนำขึ้นไปบนอากาศ

จากนั้นก็หันมามองกู่หยางพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ

แล้วจึงกระแอมเบา ๆ

พูดเสียงดัง

"การประลองลานฝ่ายใน จบลงแล้ว!"

การต่อสู้ระหว่างกู่หยางกับหลัวเหยียนเทียนถูกจัดไว้เป็นคู่สุดท้าย

ตอนนี้ เมื่อการต่อสู้ของทั้งสองจบลงอย่างเด็ดขาด

การประลองลานฝ่ายในก็เป็นอันสิ้นสุดลงโดยปริยาย!

"ต่อไป ก็ถึงเวลาประกาศผลคะแนนแล้ว"

ได้ยินเหอชิงเซวียนพูดแบบนี้ หลัวเหยียนเทียนอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น

แต่เมื่อเขาหันไปมองกู่หยาง ความทรงจำเกี่ยวกับปราณกระบี่น่าสะพรึงกลัวและคมกริบของกู่หยางก็ผุดขึ้นมา...

เขาจึงคลายกำปั้น ก้มหน้าต่ำ

อดไม่ได้ที่จะถอนใจยาว

"สุดท้ายแล้ว...ก็ยังปล่อยให้เจ้านั่นโอ้อวดไปได้!"

กู่หยางพูดไว้ก่อนแล้วว่าจะเอาชนะเขา และสร้างยุคของกู่หยางขึ้นมา

ตอนนั้น เขาเยาะหยันใหญ่

แต่ตอนนี้...

กู่หยางกลับทำได้จริง ๆ ด้วยมือของตัวเอง!

แถมยัง...

กู่หยางก็มีคุณสมบัติที่จะพูดประโยคนั้นจริง ๆ ด้วย!

ขณะนี้

ความรู้สึกของเขา ก็คล้ายคลึงกับตอนที่เย่ชิงเฉิงแพ้ให้กู่หยางเป็นอย่างมาก

ซับซ้อนยิ่งนัก

ท้ายที่สุด ผลการจัดอันดับรายชื่อมรกตเร้นลับก็ไม่ผิดไปจากที่คาดเอาไว้

เย่ชิงเฉิงได้อันดับที่ 20

ถังหลงอันดับ 4

โหยวเฟิงอันดับ 3

ส่วนหลัวเหยียนเทียน...แน่นอนว่าได้อันดับ 2 แล้ว

"ในส่วนของอันดับ 1 ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกู่หยาง!"

เหอชิงเซวียนเอ่ยประโยคนี้ออกมา ดวงตาฉายแววเปล่งประกาย

"ด้วยขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 13 ใช้กำลังอ่อนเอาชนะกำลังแข็ง เอาชนะอัจฉริยะฟ้าประทานอันดับ 1 ในอดีตของแคว้นต้าเหยียนอย่างหลัวเหยียนเทียนได้สำเร็จ"

"ความเข้าใจล้ำลึกล้ำสมัย ทั้งอดีตจนถึงปัจจุบัน...ไม่มีใครเปรียบเทียบได้!"

ได้ยินคำพูดของเหอชิงเซวียน

อัจฉริยะฟ้าประทานทุกคนก็เห็นด้วยเป็นอย่างมาก

เพราะกู่หยางตลอดทาง...

กดขี่อัจฉริยะฟ้าประทานเกือบจะทุกคนไปหมดแล้ว!

ในที่สุดถึงได้ยืนอยู่ ณ ตำแหน่งนี้

แน่นอนว่าไม่มีทางจะมีใครสงสัยได้

อัจฉริยะฟ้าประทานทุกคนมองไปที่กู่หยางด้วยแววตาเคารพและยำเกรง

"การประลองลานฝ่ายในครั้งนี้ ดุเดือดกว่ารอบที่แล้วยิ่ง”

"แต่เช่นเดียวกัน...รางวัลก็จะอุดมสมบูรณ์กว่ารอบที่แล้วมาก!"

"โดยเฉพาะอัจฉริยะฟ้าประทานที่ได้อันดับหนึ่ง!"

"จะได้รับรางวัลอุดมสมบูรณ์เกินจินตนาการ!"

ยิ่งพูด เหอชิงเซวียนก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

หลัวจิ่วเทียนที่ยังไม่เคยเปิดปากพูดอะไรเลย ขมวดคิ้วเบา ๆ

เจ้าหมอนี่...

ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังมีแผนการอะไรอยู่!

แต่ในขณะที่หลัวจิ่วเทียนกำลังสงสัย

เหอชิงเซวียนกลับก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้ากู่หยางในทันที

ใบหน้าฉายรอยยิ้มอ่อนโยน

จากนั้นก็ค่อย ๆ เอ่ยปาก...

"กู่หยาง เจ้ามีพรสวรรค์ประหลาด มีศักยภาพที่จะก้าวขึ้นเป็นราชันหรือจักรพรรดิได้ในอนาคต ขอแค่อาจารย์ที่ดี จะยิ่งทำให้อนาคตสดใสขึ้นไปอีก!"

"พอดีว่าเรายังขาดศิษย์สืบทอด หากเจ้าเต็มใจก็สามารถเข้ามาเป็นศิษย์สืบทอดของเราได้ หากเจ้ามีอะไรต้องการ ก็แค่แจ้งมา ขอแค่เราหามาได้ ต่อให้เป็นดาวบนฟ้าเราก็จะนำมาให้!"

พอเหอชิงเซวียนพูดจบ

หลัวจิ่วเทียนก็เปลี่ยนสีหน้าในทันที

นี่!

เจ้าเด็กนี่แอบลงมือก่อนแล้ว!

ไร้น้ำใจจริง ๆ!!!