ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 255 เตรียมรับโทษ

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 255 เตรียมรับโทษ

เห็นภาพเหตุการณ์ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า กู่หยางก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงเล็กน้อย

คณบดี

ยอดฝีมือขอบเขตราชัน!

เขารู้สึกหวาดหวั่นอย่างยิ่งในใจ

นี่ก็คือ...พลังของยอดฝีมือขอบเขตราชันหรือ!

ก่อนหน้านี้ตอนที่เหอชิงเซวียนลงมือ กู่หยางเองก็เห็นได้อย่างชัดเจน

เขาสามารถมองออกได้ว่า เหอชิงเซวียนใช้พลังคล้ายกับปราณมรณะ ที่ยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวันสามารถใช้ได้

เพียงแต่เมื่อเทียบกับปราณมรณะที่ยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวันใช้

ในฐานะที่เหอชิงเซวียนเป็นยอดฝีมือขอบเขตราชัน เขาใช้มันออกมา...ต่างกันราวกับข้ามระดับไปก็มิปาน!

แต่นี่ก็ปกติธรรมดา

เพราะอย่างไรแล้ว นี่ก็คือ...ขอบเขตราชัน!

พร้อมกับการปรากฏตัวของเหอชิงเซวียน

การต่อสู้ครั้งนี้ก็ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์

โดยมีความตายของเยว่ซิงเฉินและผู้อาวุโสเยว่หมิงซานเป็นราคาที่ต้องจ่าย

หลังจากสังหารเยว่หมิงซาน เหอชิงเซวียนก็ส่งสายตามองกู่หยางครู่หนึ่ง ในดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

"หากเจ้ามีข้อสงสัยใดในการบำเพ็ญเพียร เจ้าสามารถไปที่ศาลาเนตรสวรรค์เพื่อพบข้าได้ทุกเมื่อ"

พอเสียงตกลง เหอชิงเซวียนก็ชูมือขึ้น แสงสว่างสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาในทันที

ครู่ถัดมาก็เห็นได้ว่าแสงสว่างนั้นตกลงบนมือของกู่หยางโดยตรง

กู่หยางยื่นมือออก บนนั้นมีเหรียญหยกปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจน

และหลังจากทิ้งเหรียญหยกนี้ไว้ เหอชิงเซวียนก็หายตัวไปในทันที

เมื่อเห็นภาพนี้

สายตาจากโดยรอบมากมายก็ตกลงบนตัวกู่หยางในทันที

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา

"คณบดีตั้งใจจะชี้แนะกู่หยางด้วยตัวเอง!"

“นี่คือการปฏิบัติต่ออัจฉริยะฟ้าประทานชั้นยอดหรือ ตามที่ข้ารู้คนที่ได้รับการชี้แนะจากคณบดี...นับได้ด้วยนิ้วมือ!”

"ได้รับการชี้แนะจากยอดฝีมือขอบเขตราชัน กู่หยาง...จะก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วแน่นอน!"

"มีความเข้าใจโดดเด่นถึงเพียงนั้น กู่หยางก็สมควรได้รับสิ่งนี้อยู่แล้ว!"

"น่าอิจฉาจริง ๆ!"

เสียงอุทานดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลัวเหยียนเทียนเห็นดังนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง แต่เขาเก็บสายตากลับไปอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะจากไป เขาจ้องมองกู่หยางอย่างลึกซึ้ง จากนั้นก็หายตัวไป

เมื่อการต่อสู้ปิดฉากลง คนที่เหลือก็พากันจากไป

ตอนที่กู่หยางกำลังจะจากไปเช่นกัน ผู้อาวุโสเฉินในชุดสีเขียวกลับเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

"กู่หยาง ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะได้เข้าลานฝ่ายในได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ แถมยัง...พอขึ้นมาก็สังหารเยว่ซิงเฉินได้แล้ว"

น้ำเสียงของผู้อาวุโสเฉินผ่อนคลาย สายตาที่มองกู่หยางก็เต็มไปด้วยความชื่นชม

เพราะตอนแรกก็เป็นเขานี่แหละที่พากู่หยางเข้ามาในลานฝ่ายนอก

เมื่อนึกย้อนไปถึงคำถามของกู่หยางในครั้งนั้น เดิมทีเขายังรู้สึกว่ากู่หยางมีความทะเยอทะยานเกินตัว

แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่า...

ที่แท้ตัวเขาเองต่างหากที่สายตาสั้น ไม่เคยเห็นเลยว่ากู่หยางนั้นมีความเข้าใจและพลังยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้!

"ผู้อาวุโสเฉิน ไม่ได้พบกันนาน"

กู่หยางก็จำผู้อาวุโสเฉินได้ จึงทักทายด้วยรอยยิ้ม

"อืม เจ้าสังหารเยว่ซิงเฉินบนลานประลองความตายในครั้งนี้ ตามกฎของรายชื่อมรกตเร้นลับ ตอนนี้เจ้าก็สามารถแทนที่ตำแหน่งของเยว่ซิงเฉิน กลายเป็นอันดับ 5 ในรายชื่อมรกตเร้นลับได้แล้ว"

"ตามกฎของลานฝ่ายใน การได้เข้ารายชื่อมรกตเร้นลับจะได้รับรางวัลเป็นแต้มความรู้ พอได้เข้าถึงใน 10 อันดับแรกก็จะได้รับแต้มความรู้พิเศษ 3 อันดับแรกและอันดับ 1 ก็จะได้รับแต้มเพิ่มพิเศษอีก"

ผู้อาวุโสเฉินกล่าวจบก็ยกมือขึ้น

โอนแต้มความรู้ให้กู่หยางถึง 300,000 แต้ม

กู่หยางตกใจจนอึ้งไปชั่วขณะ

ให้ 300,000 แต้มความรู้ในทีเดียวเชียวหรือ

การได้เข้าถึงสิบอันดับแรกในรายชื่อมรกตเร้นลับ รางวัลแต้มความรู้ช่างมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ

เมื่อเห็นสีหน้าของกู่หยาง ผู้อาวุโสเฉินก็ยิ้มเบา ๆ : "รอให้เจ้าได้เข้าถึง 3 อันดับแรกหรือแม้กระทั่งอันดับ 1 ในรายชื่อมรกตเร้นลับ แต้มความรู้ที่ได้รับจะยิ่งมากกว่านี้อีก!"

"เช่นนั้นก็ขอบคุณผู้อาวุโสเฉินขอรับ"

กู่หยางได้ยินแล้วก็ป้องมือเบา ๆ

ส่วนอัจฉริยะฟ้าประทานที่ยังไม่ทันได้จากไปก็ได้ยินบทสนทนาระหว่างทั้งสอง

ริมฝีปากของพวกเขาก็กระตุกถี่ยิบขึ้นมาทันที

"300,000 แต้มความรู้..."

"ช่างน่ากลัวเหลือเกิน! ข้าอยู่ในลานฝ่ายในมานานถึงเพียงนี้ แต้มความรู้ที่มีก็ยังแค่ไม่กี่หมื่นเท่านั้น"

"เฮ้อ...ความเร็วในการรับแต้มความรู้ของอัจฉริยะฟ้าประทานไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะเปรียบเทียบได้เลย!"

"น่ากลัวจริง ๆ! แต้มความรู้มากมายขนาดนี้ จะมีอะไรที่แลกไม่ได้อีก"

"ช่างน่าอิจฉาจริง ๆ!"

เสียงถอนใจก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

กู่หยางแน่นอนว่าไม่ได้สนใจต่อเสียงเหล่านี้

เขาเดินไปที่ข้างกายของเย่ชิงเฉิง

แล้วพาเย่ชิงเฉิงและฉู่หลิงเอ้อร์ตรงไปยังที่พักของตัวเอง

เซวียนเยว่ยังคงหลงใหลอยู่ เห็นได้ชัดว่ายังไม่หายจากความสะเทือนใจที่น่ากลัวนั้น

จนกระทั่งเย่ชิงเฉิงเรียกนางหนึ่งทีนางถึงได้หายเหม่อ รีบสาวเท้าตามขึ้นไป

ระหว่างทาง เซวียนเยว่จับจ้องไปที่กู่หยางด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เห็นได้ชัดว่า นางเองก็สนใจในตัวชายหนุ่มวัยเพียง 17 ปีผู้นี้ไม่น้อย

ความเข้าใจของเขา เหตุใดถึงได้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้

หลังการต่อสู้บนลานประลองความตายไม่นาน

ชื่อของกู่หยางก็กระฉ่อนไปทั่ว

แน่นอน ไม่ใช่เพราะกู่หยางสังหารเยว่ซิงเฉิน แต่เป็นเพราะ...

กู่หยาง ด้วยวัยเพียง 17 ปี ก็เข้าใจสัจธรรมแล้ว

สัจธรรมหมัด 7 ส่วน สัจธรรมกระบี่ 8 ส่วน และ...สัจธรรมทลายสวรรค์ 5 ส่วน!

ข่าวนี้แทบจะแพร่กระจายไปทั่วทั้งราชวงศ์ต้าเหยียนในทันทีที่การต่อสู้บนลานประลองความตายปิดฉากลง!

ภายในราชวงศ์เซวียนเหนี่ยว

ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่น ๆ กำลังจิบชาพักผ่อนหย่อนใจอยู่

แล้วข่าวเกี่ยวกับกู่หยางก็ส่งมาถึง

ทันใดนั้น ถ้วยชาในมือของผู้อาวุโสใหญ่ก็ตกลงสู่พื้นโดยตรง

"อะ...อะไรกัน สัจธรรมกระบี่ 8 ส่วน!..."

ผู้อาวุโสใหญ่ตาโต

ในใจนั้นตกใจจนสุดขีดแล้ว

อายุ 17 ปี...เข้าใจสัจธรรมกระบี่ 8 ส่วน!

แถมยังมีสัจธรรมหมัด 7 ส่วน และสัจธรรมทลายสวรรค์ 5 ส่วนอีกด้วย...

เดิมทีผู้อาวุโสใหญ่ยังคิดว่าตัวเองประเมินกู่หยางสูงไปแล้ว

แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่า...

เขายังประเมินสัตว์ประหลาดคนนี้ต่ำเกินไป!

หลังจากตกใจครู่หนึ่ง ใบหน้าของผู้อาวุโสใหญ่ก็เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ

ในขณะเดียวกัน

ทั้งเก้าราชวงศ์ใหญ่ก็ล้วนได้รับรู้ข่าวนี้ด้วยเช่นกัน

ณ ราชวงศ์หมานหลง

ราชวงศ์หมานหลงอยู่ห่างจากสถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับพอสมควร

ดังนั้นในเวลานี้ คณะใหญ่ของราชวงศ์หมานหลงพึ่งจะกลับถึงภายในราชวงศ์

ใบหน้าของผู้อาวุโสราชวงศ์หมานหลงที่นำทัพไม่ค่อยสู้ดีนัก

เพราะอย่างไรเสีย...

อวิ๋นเทียนหมานอัจฉริยะฟ้าประทานอันดับ 1 ของพวกเขายอมรับหนุ่มน้อยอายุยังไม่ถึง 18 ปีเป็นพี่ใหญ่ ราชวงศ์หมานหลงพวกเขาช่างน่าอับอายยิ่งนัก!”

ตอนนี้เขาแม้แต่ยังไม่กล้าไปกราบทูลต่อฝ่าบาทด้วยซ้ำ

แต่หลังจากลังเลครู่หนึ่ง พวกเขาก็ยังคงเดินเข้าไปในพระราชวังของราชวงศ์หมานหลงเพื่อกราบทูล

หลังจากกล่าวถึงการที่อวิ๋นเทียนหมานยอมรับกู่หยางเป็นพี่ใหญ่แล้ว ผู้อาวุโสผู้นี้ก็เตรียมพร้อมรับโทษแล้ว

แต่ผลปรากฏว่า...

เวลาผ่านไปครึ่งค่อนวันแล้วก็ยังไม่ได้ยินเสียงโทษทัณฑ์จากฝ่าบาท

นี่ทำให้เขาเกิดความสงสัยขึ้นมา

เงยหน้าขึ้นมาดู กลับเห็นว่าฝ่าบาทในตอนนี้ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความปลาบปลื้มใจ

"เจ้าบอกว่า...บุตรของข้ายอมรับกู่หยางผู้นั้นเป็นพี่ใหญ่"

"เอ่อ...ใช่...ขอรับฝ่าบาท"

ผู้อาวุโสผู้นั้นไม่เข้าใจนัก แต่ก็ยังคงพยักหน้า

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า!"

"ไม่ผิดเป็นบุตรชายของข้าจริง ๆ สายตาช่างเฉียบคมยิ่งนัก!"

ได้ยินดังนี้ จักรพรรดิราชวงศ์หมานหลงก็หัวเราะลั่นในทันที

ดูท่าทางจะดีใจเป็นอย่างมาก

ผู้อาวุโสผู้นั้นยิ่งงงไปกันใหญ่

หืม

สายตาเฉียบคมรึ?

การยอมรับเด็กน้อยอายุ 17 ปีเป็นพี่ใหญ่ ไม่ใช่เรื่องที่น่าอับอายต่อหน้าตาของราชวงศ์หมานหลงพวกเขาหรือ

ด้วยความสงสัย ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะถามออกไป

จักรพรรดิราชวงศ์หมานหลงก็กำลังอารมณ์ดีอยู่พอดี จึงอธิบายที่มาที่ไปให้ฟัง

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสผู้นั้นก็ตาเบิกโพลง

"สั...สั...สัจธรรมกระบี่ 8 ส่วน ความเข้าใจโดดเด่นระดับยอดของอัจฉริยะ เพิ่งขึ้นลานฝ่ายในก็สังหารเยว่ซิงเฉินอัจฉริยะฟ้าประทานอันดับ 5 ในรายชื่อมรกตเร้นลับได้แล้วรึ"

เขากล่าวทวนคำพูดอย่างเชื่องช้า ชั่วขณะนั้นรู้สึกหน้ามืดตาลายเล็กน้อย

สิ่งเหล่านี้...ล้วนเป็นฝีมือของกู่หยางวัยเพียง 17 ปีผู้นั้นทั้งหมด

นี่มัน...

ช่างยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว!