ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 225 อัจฉริยะฟ้าประทานสามอันดับแรก

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 225 อัจฉริยะฟ้าประทานสามอันดับแรก

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสใหญ่เช่นนี้

กู่หยางก็พยักหน้าเล็กน้อย

"แต่กู่หยาง แม้ว่าเจ้าจะมีพรสวรรค์อัจฉริยะ แต่ก็อย่าได้ประมาทอัจฉริยะฟ้าประทานที่เข้ามาในสถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับมากนัก"

"พวกเขาก็มีอัจฉริยะที่น่าตกใจไม่น้อยด้วยเช่นกัน"

ผู้อาวุโสใหญ่อดพูดไม่ได้

แน่นอนว่าคำพูดของเขามิใช่ว่าเขาคิดว่ามีคนที่จะเหนือกว่ากู่หยางได้

ก็เพียงอยากให้กู่หยางได้ระวังตัวเอาไว้บ้าง ไม่อยากให้หลงตัวเองมากไป

สำหรับเรื่องนี้ กู่หยางเพียงแค่ยิ้มน้อยๆ

"ขอบเขตเดียวกัน ข้าไม่คิดว่าจะมีใครที่เป็นภัยคุกคามต่อข้าได้"

เขากล่าวอย่างสงบนิ่ง

น้ำเสียงนั้นราบเรียบนัก

นี่มิใช่การหลงตัวเองแต่อย่างใด หากแต่เป็นความมั่นใจ

บัดนี้เขามีกระทั่งมีวิธีสังหารยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวัน หากจะต้องคิดหาวิธีรับมือคนในขอบเขตเดียวกัน นั่นช่างจะเป็นพวกเวรกรรมเสียเหลือเกิน

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เย่ชิงเฉิงและฉู่หลิงเอ้อร์ต่างปิดปากหัวเราะคิกคัก

ส่วนอัจฉริยะฟ้าประทานรายชื่อเซวียนเหนี่ยวคนอื่นๆ กลับรู้สึกว่า... กู่หยางดูจะ 'ถ่อมตัวมากไปหน่อย'

ผู้อาวุโสใหญ่ก็ไม่คิดว่าจะมีใครเทียบเท่ากับกู่หยางได้เช่นกัน

แต่ก็ยังอธิบายอย่างจนใจ "ในราชวงศ์ต้าเหยียนมีผู้สืบทอดของยอดฝีมือขอบเขตผันแปรรวมไปถึงขอบเขตราชันจำนวนไม่น้อย พวกเขามีอายุไม่มาก มีพรสวรรค์ที่น่าตกใจ แล้วยังมีรากฐานและมรดกที่ล้นหลาม!"

"อีกทั้งอัจฉริยะฟ้าประทานเหล่านี้ ล้วนอยู่ในสถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับทั้งนั้น"

"ความสามารถพวกเขา อาจจะไม่ได้อ่อนด้อยกว่าเจ้ามากนักก็เป็นได้"

เมื่อได้ยินคำนี้ ทุกคนต่างหายใจเข้าลึก ๆ ทีหนึ่งอย่างอดไม่ได้

ผู้สืบทอดของยอดฝีมือขอบเขตผันแปรและขอบเขตราชันเช่นนั้นหรือ

แล้วก็ยัง...

มีมรดกและรากฐานที่ล้นหลามอีกด้วย

เฮ้อ...

เมื่อมองเช่นนี้ ก็ดูจะไม่แน่แล้วว่ากู่หยางจะเอาชนะได้หรือไม่

"หืม?"

กู่หยางก็ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้เช่นกัน

เริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมาบ้างแล้ว

"ผู้อาวุโสใหญ่ ได้โปรดอธิบายให้ชัดเจนอีกหน่อยเถิด"

ด้านข้างเย่ชิงเฉิงเองก็มีท่าทีสนใจไม่แพ้กัน

ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้าช้า ๆ แล้วกล่าวต่อ

"ถ้าพูดถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ ในราชวงศ์ต้าเหยียน ก็มีองค์ชายแปด องค์หญิงเก้า รวมไปถึงหลินฉูเทียน อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดคนปัจจุบันของตระกูลหลินแห่งราชวงศ์ต้าเหยียน!"

"พวกเขาสามคนล้วนอยู่ในขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 13 ขั้นสูงสุด"

"พวกเขาสามคน ก็เหมือนกับเย่ชิงเฉิง ต่างมีสายเลือดพิเศษที่ได้รับการถ่ายทอดจากยอดฝีมือขอบเขตราชัน"

"ในแง่ของพรสวรรค์และรากฐาน เทียบกับเย่ชิงเฉิงนั้นเรียกได้ว่าสูงล้ำกว่าเสียด้วยซ้ำ!"

"เพราะยอดฝีมือขอบเขตผันแปรและขอบเขตราชันที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา ไม่ได้ล่วงลับหรือหายสาบสูญไป"

เมื่อได้ยินคำนี้

เหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานต่างพ่นลมหายใจเย็น ๆ ออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เย่ชิงเฉิงเองก็แสดงสีหน้าจริงจังขึ้นมาเล็กน้อยด้วยเช่นกัน เมื่อมองเช่นนี้...

จะเห็นได้ว่าในสถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับนี้ ช่างเป็นที่ที่อัจฉริยะฟ้าประทานที่ทรงอำนาจอย่างยิ่ง!

พรสวรรค์ระดับนี้ของนาง หากไม่ใช่เพราะกู่หยางปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ก็คงไม่มีใครแม้แต่คนเดียวในราชวงศ์เซวียนเหนี่ยวที่จะเหนือชั้นกว่าได้!พรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้...

ผู้อาวุโสใหญ่เปิดปากพูดออกมาอย่างสบาย ๆ ก็เอ่ยปากถึงสามคนแล้ว!

"พวกเขาสามคนเวลาฝึกฝนมักได้รับคำชี้แนะจากมือจากยอดฝีมือขอบเขตผันแปรไปจนถึงขอบเขตราชัน ทรัพยากรที่พวกเขามีก็มากมายเหลือล้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวรยุทธ์และฉบับตำราต่าง ๆ ที่ยอดฝีมือขอบเขตราชันทิ้งไว้ด้วยซ้ำ"

"อีกทั้งพวกเขาสามคนในตอนนี้ก็เพียงแค่อายุ 21 ปี ความสามารถที่ลึกซึ้งนั้น ไม่อาจคาดเดาได้เลย"

"ความสามารถพวกเขา... บางทีอาจจะไม่ได้ด้อยไปกว่าเจ้าก็เป็นได้"

ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวอย่างจริงจังต่อกู่หยาง คำพูดนี้ของผู้อาวุโสใหญ่ แม้จะทำให้เกิดความสนใจจากกู่หยาง

แต่คำว่า 'ไม่ด้อยไปกว่าเจ้า' นั้น...

ช่างดูถูกเขาเกินไปแล้วจริง ๆ

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก

แต่อีกฝ่ายของเย่ชิงเฉิง นางกลับทนไม่ไหวแล้ว

"ผู้อาวุโสใหญ่ท่านดูจะลำเอียงไป"

"ถึงแม้พวกเขาสามคนจะมีพรสวรรค์ไม่ด้อยไปกว่าข้า แต่ถ้าหากพูดถึงความสามารถ... พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าเลย!"

เย่ชิงเฉิงกล่าวอย่างมั่นใจ

ถึงแม้สามคนนั้นจะมีพรสวรรค์ไม่ด้อยไปกว่านางเอง แถมยังมีการชี้แนะและมรดกจากยอดฝีมือขอบเขตผันแปรและขอบเขตราชัน

แต่ความจริงก็คือ เวลาของยอดฝีมือขอบเขตผันแปรและขอบเขตราชันนั้นล้ำค่ามาก

แล้วพวกเขาจะเอาเวลาทั้งหมดไปใช้กับอนุชนรุ่นหลังของตระกูลได้อย่างไรกัน

ต่อให้ชี้แนะจริง ก็คงจะเป็นแค่ช่วงว่างเท่านั้น

แต่ตอนนี้นางได้รับมรดกจากยอดฝีมือขอบเขตผันแปรแล้ว!

หากพูดถึงเรื่องพื้นหลัง นางยอมรับว่าสู้ไม่ได้

แต่ถ้าพูดถึงความสามารถ...

ในขอบเขตเดียวกัน นางไม่มีทางด้อยไปกว่าสามคนนั้นแน่นอน!

"หากตัวข้ายังสู้พวกเขาไม่ได้ การที่จะเอาชนะสามีของข้า ก็คงไม่ต่างจากความฝันของพวกคนโง่"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชิงเฉิงเช่นนี้

กู่หยางกับผู้อาวุโสใหญ่ต่างแค่หัวเราะกลบเกลื่อนผู้อาวุโสใหญ่คิดว่าเย่ชิงเฉิงยังคิดง่ายไปหน่อย

ส่วนกู่หยาง... กลับรู้สึกว่าท่าทางเช่นนี้ของเย่ชิงเฉิงช่างน่ารักยิ่งนัก

อืม ภรรยาของข้าน่ารักแน่นอน!

หลังจากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็อธิบายถึงสถานการณ์ในสถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับสักพัก

ไม่นานนัก

พวกเขาก็มาถึงภายในอาณาเขตราชวงศ์ต้าเหยียนในที่สุด

บนเรือเหาะ

ผู้คนได้แลเห็นภาพภายนอกหน้าต่างอย่างคร่าวๆ แล้ว

ไกลออกไปไม่ไกลนัก ปรากฏภูเขาสูงทอดยาวไปนับหมื่นลี้ต่อเนื่องกัน ไม่มีที่สิ้นสุด และบนเทือกเขาสูงเหล่านั้น...

ปรากฏสิ่งก่อสร้างอันยิ่งใหญ่ตระการตาตั้งตระหง่านอยู่!

แทบจะทุกยอดเขาล้วนมีสิ่งก่อสร้างยิ่งใหญ่เด่นเป็นสง่า

สิ่งก่อสร้างเหล่านั้นดูราวกับล้อมรอบเหมือนดั่งจันทร์กลางฟ้า ส่องประกายไปยังเทือกเขาสูงใหญ่นั้น

บนยอดเขาที่ใหญ่ที่สุด

ประตูหินขนาดมโหฬารปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ด้านบนมีแผ่นป้ายสีเขียวห้อยอยู่

[สถาบันศักดิ์สิทธิ์มรกตเร้นลับ]

พวกเขา... มาถึงแล้ว!

ฟู่!

ทุกคนต่างเพ่งมองสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ และอลังการตระการตานี้ผ่านทางหน้าต่าง

รู้สึกสั่นสะเทือนในจิตใจ

หมอกควันปราณวิญญาณหนาแน่น

ทำให้เทือกเขาเหล่านี้ดูเหมือนภูเขาเซียน

ป่าเขียวชะอุ่ม บริเวณโดยรอบมีศาลาแท่นบูชาตั้งตระหง่าน

น้ำตกห้อยระย้า ดูราวกับมีนกกระเรียนขนเทพสยายปีกส่งเสียงกังวาน

นี่ราวกับ... ดินแดนเซียนก็มิปาน

มาเปรียบเทียบกับสถานที่เช่นนี้ ราชวงศ์เซวียนเหนี่ยวก็ดูเหมือนชนบทไปเสียแล้ว

ทุกคนต่างแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมาไม่หยุด ขณะกำลังเพ่งมองประตูหินอันอลังการตระการตา

กู่หยางเองก็อดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้เล็กน้อย

ราชวงศ์ใหญ่ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ!

และก็ในเวลานี้เอง

เขาพบว่าทั่วทั้งท้องฟ้าเต็มไปด้วยเหล่าอัจฉริยะฟ้าประทานแล้ว

พวกเขา...

ต่างส่งสายตามองมายังเรือเหาะของพวกเขา

นั่นคืออัจฉริยะฟ้าประทานจากราชวงศ์อื่นๆ นั่นเอง

"คนนั้นคือกู่หยางอันดับหนึ่งของราชวงศ์เซวียนเหนี่ยวเช่นนั้นหรือ?"

"เฮ้อ... จะอายุเพียง 17 ปีจริง ๆ หรือ ช่างอายุน้อยนัก"

"ได้ยินว่ากู่หยางมีของวิเศษที่สามารถรับมือกับยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวันได้ แถมยังเคยต่อสู้กับยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวันอีกด้วย?"

"แค่นั้นที่ไหนกัน ยังมีข่าวลือว่ากู่หยางตรัสรู้สัจธรรมกระบี่ สัจธรรมหมัด แล้วก็ยังบำเพ็ญกายาอีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานสามวิถี!"

"ถ้าไม่มีเหตุผิดปกติอะไร ตำแหน่งอันดับหนึ่งในรุ่นใหม่ของสิบราชวงศ์ใหญ่ คงจะตกเป็นของกู่หยางแล้วกระมัง?"

เสียงประหลาดใจต่างดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

อัจฉริยะฟ้าประทานจากราชวงศ์อื่น ๆ ต่างจ้องมองกู่หยางด้วยแววตาที่แตกต่างกันออกไป

ก่อนจะอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

"สามี ดูท่าว่าชื่อเสียงของเจ้าจะเลื่องลือไปทั่วสิบราชวงศ์ใหญ่แล้วสินะ"

เย่ชิงเฉิงหัวเราะเบา ๆ และอดแซวไม่ได้

กู่หยางเองก็ยิ้มน้อย ๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อน

ไม่ได้สนใจเรื่องนี้สักนิด

และในตอนนั้นเอง

เสียงเร่งรีบดังมาจากที่ไม่ไกล

ทุกคนต่างเงยหน้ามองไป

ก็พบว่ามีเรือเหาะขนาดใหญ่กำลังพุ่งตรงมา

บนเรือเหาะนั้นมีการแกะสลักมังกรขนาดมหึมา ท่าทางดูแปลกตาไปสักหน่อย

บนตัวมังกรนั้นยังมีอักษรขนาดใหญ่แกะสลักอยู่

'หมาน'!

"ราชวงศ์หมานหลง!"

"เรื่องสนุกกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว ราชวงศ์หมานหลง ในฐานะผู้นำของสิบราชวงศ์ใหญ่ อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างอวิ๋นเทียนหมานยังได้รับการขนานนามว่าเป็นอันดับหนึ่งในรุ่นใหม่ของสิบราชวงศ์ใหญ่อีกด้วย! ตอนนี้มีคนมาชิงตำแหน่งไป... ด้วยนิสัยของอวิ๋นเทียนหมานแล้ว…"

"น่าสนใจดี"