ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 150 เพียงเล็กน้อย

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 150 เพียงเล็กน้อย

เมื่อมองไปที่กู่หยาง ในดวงตาของฉู่มู่ก็เต็มไปด้วยความตกใจและความคาดหวัง

ใช่แล้ว ความคาดหวัง!

ในตำราโบราณ

ยอดฝีมือทั้งหมดที่เลือกทะลวงผ่านขอบเขตหลอมรวมระดับ 13 ต่างพากันล้มลงบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียร

พวกเขาถูกทัณฑ์สายฟ้าขัดขวาง

หรือแม้จะบำเพ็ญเพียรตลอดชีวิตแต่ก็ไม่มีทางทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

บางคนแม้แต่ทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ แต่หลังจากนั้นก็ไม่สามารถก้าวไปได้อีก หมดหวังเหมือนตะเกียงที่ดับสูญ!

และตอนนี้…กู่หยางเลือกที่จะเดินบนเส้นทางนี้

บางที กู่หยางอาจจะเดินไปบนเส้นทางสู่จุดสูงสุดที่แตกต่างออกไป!

ฉู่มู่ก็เต็มไปด้วยความคาดหวังในดวงตา

ในขณะเดียวกัน

ในท้องฟ้า

ด้วยหนึ่งกระบี่ ทัณฑ์สายฟ้าก็ถูกฟันจนสลาย

กู่หยางก็รู้สึกประหลาดใจ

ทัณฑ์สายฟ้า...อ่อนแอขนาดนี้หรือ?

กระบี่นั้นของเขา เพียงแค่โบกมือเล็กน้อยเท่านั้น

แม้แต่ไม่ได้ใช้วิชากระบี่ใด ๆ

เพียงแค่โบกกระบี่ธรรมดาเท่านั้น

กระบี่ประกายเหมันต์ยังประกอบด้วยสัจธรรมทลายสวรรค์ครึ่งส่วน... แม้ว่าพลังที่ระเบิดออกมาจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับสัจธรรมทลายสวรรค์ที่แท้จริง แต่ก็เพียงพอแล้ว

ดูเหมือนว่า ทัณฑ์สายฟ้าถูกเขาสับด้วยกระบี่เดียวก็ดูเป็นเรื่องปกติ

กู่หยางก็ไม่ได้สงสัยอีกต่อไป

ทันใดนั้นก็แสดงความสนใจ

เขาอยากรู้ว่า ตอนนี้เขาได้ผ่านทัณฑ์สายฟ้าแล้วจะได้รับโอกาสใหญ่อะไร?

ตอนที่กู่หยางเพิ่งมีความคิดนี้

ท้องฟ้าก็เกิดเหตุการณ์ประหลาด!

เห็นได้ชัดว่าทัณฑ์สายฟ้านั้นอยู่บนท้องฟ้า

ปรากฏการณ์ก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

หงส์ร่อนมังกรรำ นกนับพันขานร้อง!

คนที่เพิ่งจะฟื้นจากความตกใจก็ตกตะลึงอีกครั้ง

นี่มัน...

เกิดอะไรขึ้น?

ทัณฑ์สายฟ้าเพิ่งถูกฟัน ทำไมจึงมีเหตุการณ์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง?

และเป็นหงส์ร่อนมังกรรำ!

ปรากฏการณ์นี้

เป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์หรือ?

ทุกคนต่างตื่นตะลึง

แต่จักรพรรดิฉู่กลับดูค่อนข้างสงบ

เขาเห็นปรากฏการณ์ในท้องฟ้า ก็รีบตอบสนอง

"ตามคำบอกเล่าที่ว่าผ่านทัณฑ์สายฟ้าจะได้รับโอกาส นี่...คือโอกาสที่กู่หยางจะได้รับหรือไม่?"

แม้ว่าจะรู้เรื่องนี้ จักรพรรดิฉู่ก็ยังคงไม่อาจหยุดสั่นไหว

เขาเคยอ่านนำตำราโบราณว่ามีผู้คนโบราณผ่านทัณฑ์สายฟ้า ได้รับโอกาส

แต่พวกเขาได้รับโอกาส... เพียงแค่ฝนวิญญาณตกจากฟ้า หรือได้รับการชำระล้างจากเมฆวิญญาณ

ทว่ากู่หยางกลับมีหงส์ร่อนมังกรรำปรากฏ...

นี่เป็นครั้งแรกจริง ๆ!

กู่หยางก็ตกตะลึงเช่นกัน

นี่...คือโอกาสใหญ่ของเขาหรือ?

ถัดไป

หงส์ร่อนมังกรรำนั้นก็รีบตกลงมา ห่อหุ้มกู่หยางที่ยืนอยู่บนอากาศ

พลังงานที่ไม่อาจจินตนาการได้ระเบิดขึ้นมา

กู่หยางตาเบิกกว้าง

รีบนั่งขัดสมาธิ

พลังงานในปรากฏการณ์นี้มีความคล้ายคลึงกับเมื่อตอนที่เขากินผลไม้เบิกสวรรค์

บางที...

มันอาจสามารถเพิ่มความสามารถของเขาได้!

ดังนั้น ความสามารถและรากฐานของเขาก็จะสามารถถูกยกระดับไปอีกขั้น!

กู่หยางก็ตื่นเต้นไม่น้อย

ดูเหมือนว่าโอกาสนี้จะเป็นสิ่งที่ใหญ่มาก!

จนกระทั่งปรากฏการณ์ค่อย ๆ จางหายไป

กู่หยางจึงค่อย ๆ เปิดตา

ตอนนี้ทั้งตัวกู่หยางส่องประกายเจิดจ้า

เหมือนบุปผาหยก ผิวหนังเจิดจ้าไร้ที่ติ

ตอนนี้กู่หยางก็เหมือนกับเซียนที่ตกมาจากสวรรค์ มีความเป็นเอกเทศ

ต่อมากู่หยางก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว

ทันทีปรากฏการณ์หายไป ทุกคนต่างก็รู้สึกขาดความพึงพอใจ ในดวงตายังคงเต็มไปด้วยความเสียดาย

ฉู่มู่ก็ประหลาดใจไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้เลือกที่จะรบกวนกู่หยาง

ครั้งนี้…

กู่หยางย่อมได้รับโอกาสมากมาย!

ต้องใช้เวลานานในการดูดซับ

จริงอย่างที่ฉู่มู่คิด

หลังจากกู่หยางออกไปก็กลับไปที่ห้องนอนของเขา

รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตน

"ตามที่ข้าคิด ความสามารถและรากฐานของข้าตอนนี้...ได้รับการยกระดับไปสู่ระดับที่น่ากลัวมาก!"

"อย่างน้อย...แน่นอนว่าสูงกว่าไป๋เทียนหง!"

แต่สูงเท่าไหร่กู่หยางก็ไม่แน่ใจ

และมีอย่างหนึ่งที่ทำให้กู่หยางขมวดคิ้ว

"ทำไมหลังผ่านทัณฑ์สายฟ้า ขอบเขตของข้ายังไม่สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้?"

กู่หยางเผยความสงสัย

เดิมทีเขาคิดว่าหากผ่านทัณฑ์สายฟ้า ขอบเขตของเขาก็จะสามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้

แต่...

ยังคงเป็นขอบเขตหลอมรวมระดับ 13 ขั้นสูงสุด!

แม้ว่าพลังแก่นแท้ในตันเถียนของเขาจะมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นของเหลว แต่ก็เพียงแค่แนวโน้มเท่านั้น

"ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่ปรับแต่งขอบเขต จะไม่สามารถทะลวงผ่านขอบเขตใหญ่ได้"

กู่หยางถอนหายใจเบา ๆ

ด้วยความสามารถและรากฐานของเขา การบรรลุขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ในหมื่นปีไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้!

และการปรับแต่งขอบเขตครั้งนี้ เขามุ่งหวังที่จะทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

เมื่อถึงเวลานั้น เขาย่อมสามารถปรับแต่งต่อเนื่อง

ความสามารถของเขาก็สามารถพุ่งขึ้นได้อย่างบ้าคลั่ง!

แต่ไม่คาดคิด...

ไม่เพียงแต่ไม่สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ ยังมาหยุดที่ขอบเขตหลอมรวมระดับ 13 ขั้นสูงสุดโดยไม่ได้ตั้งใจ!

และหลังจากทะลวงผ่านมายังขอบเขตหลอมรวมระดับ 13 ขั้นสูงสุด

กู่หยางพบว่าหากต้องการทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

...ความยากก็เพิ่มขึ้นอีกมหาศาล!

แม้ว่าการผ่านทัณฑ์สายฟ้า รับพรด้วยปรากฏการณ์สวรรค์ทำให้ความสามารถและรากฐานของเขาได้รับการยกระดับขึ้นอีก

แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ ความยากในการทะลวงผ่านขอบเขตจะยังคงอยู่หรือไม่

แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น สำหรับเขาดูเหมือนจะไม่มีผลกระทบอะไร

เพราะการปรับแต่งครั้งถัดไป... กาลเวลาจะเพิ่มถึงหนึ่งแสนปีแล้ว!

หนึ่งแสนปีของการบำเพ็ญเพียร แม้ว่าความยากในการทะลวงผ่านจะสูงขึ้นก็สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ 10 ขั้นสูงสุดได้อย่างแน่นอน

ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้

เขาก็ถอนหายใจเบา ๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

นับตั้งแต่กู่หยางผ่านทัณฑ์สายฟ้า ได้ผ่านไปเกือบสองเดือนแล้ว

ในสองเดือนนี้ กู่หยางก็ไม่ได้เหลวไหล

นอกจากจะบำเพ็ญเพียรเป็นประจำกับฉู่หลิงเอ๋อร์ และกิจกรรมทั่วไปอื่น ๆ

เวลาที่เหลือก็คือการปรุงโอสถเพื่อใช้ในการบำเพ็ญกายา และฝึกฝนวิชาพลังผสานแก่นเขมือบ

หลังจากช่วงเวลานี้ของการบำเพ็ญเพียร

วิชาพลังผสานแก่นเขมือบของเขาตอนนี้ถูกฝึกฝนถึงขอบเขตสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่!

ต้องรู้ว่าวิชาพลังผสานแก่นเขมือบเป็นวิชาระดับสวรรค์ขั้นกลาง!

จากการเริ่มต้นไปสู่สำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ก็ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาพุ่งขึ้นถึงมังกร 4 ตัว!

ตอนนี้เพียงแค่หมัดเดียวของเขาก็สามารถระเบิดกำลังได้ถึงมังกร 5 ตัว!

แน่นอน ถ้าใช้ความสามารถในการควบคุมกำลังของเขาจากการหลอมอาวุธ

แม้แต่การระเบิดกำลังมากกว่ามังกร 5 ตัวก็เป็นไปได้!

แม้แต่ยอดฝีมือในขอบเขตแก่นสุญตาระดับ 1 ก็ไม่สามารถต้านทานได้!

ตอนนี้แม้ว่ากู่หยางจะไม่ใช้สัจธรรมกระบี่ใด ๆ ด้วยหมัดเดียว ก็สามารถต่อสู้กับยอดฝีมือขอบเขตแก่นสุญตาได้!

"ถึงแม้จะไม่สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ แต่ก็ถือว่าไม่เลว"

กู่หยางรู้สึกพอใจ!

และแม้ว่าจะไม่สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

แต่ด้วยพลังแก่นแท้ที่กู่หยางสะสมในขอบเขตหลอมรวมระดับ 13...พลังงานที่บรรจุอยู่นั้นแน่นอนว่าไม่เป็นรองแก่พลังแก่นแท้ในรูปแบบของเหลวในขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้!

แต่หากต้องการเปรียบเทียบกับพลังแก่นแท้ในรูปแบบของแข็งในขอบเขตแก่นสุญตา ก็ยังคงห่างไกลมาก!

แต่หากใช้กระบี่ประกายเหมันต์ การสังหรายอดฝีมือขอบเขตแก่นสุญตาธรรมดาก็ไม่ใช่เรื่องยาก!

ในขณะที่กู่หยางพอใจกับความก้าวหน้าของตนเอง

ทันใดนั้น ข้างนอกก็มีเสียงเคาะประตูเบา ๆ

"สามี เจ้ายังบำเพ็ญเพียรอยู่หรือไม่?"

เป็นเสียงของฉู่หลิงเอ๋อร์

เมื่อได้ยิน กู่หยางก็มีรอยยิ้มบนใบหน้า

จากนั้นก็ลุกขึ้นเปิดประตู และดึงเอวอันบอบบางของฉู่หลิงเอ๋อร์มาหา

"ทำไม เจ้าคิดถึงสามีรึ?"

ฉู่หลิงเอ๋อร์ทั้งตกใจและดีใจ จากนั้นก็พูดด้วยเสียงเบา: "อืม ท่านพ่อจักรพรรดิต้องการพบเจ้า"

เมื่อได้ยินฉู่หลิงเอ๋อร์พูดแบบนี้

กู่หยางก็ทำหน้างุนงง

จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมอง

พ่อตาของเขากำลังมองเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

"ฮ่า ฮ่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ข้าไม่รีบ"

จักรพรรดิฉู่ยิ้มแย้มแจ่มใส

ตอนแรกเขายังกลัวว่ากู่หยางอาจจะไม่ชอบฉู่หลิงเอ๋อร์ และมีความรู้สึกไม่ดีต่อฉู่หลิงเอ๋อร์

ตอนนี้ดูเหมือน...

ไม่มีปัญหาแบบนั้นเลย!

หินที่หนักอยู่ในใจเขาก็หายไปอย่างสมบูรณ์

แต่ก็เขาก็มองไปที่กู่หยาง

รู้สึกถึงแรงกดดันในตัวกู่หยาง ท่าทางของเขาก็กลายเป็นจริงจัง

"กู่หยาง ความสามารถของเจ้า...เพิ่มขึ้นอีกแล้วรึ?"

"เพิ่มขึ้นเล็กน้อย"

กู่หยางยิ้มเล็กน้อย ตอบด้วยความถ่อมตน

จักรพรรดิฉู่ก็ไม่อาจหยุดยั้งมุมปากที่กระตุกได้

‘เจ้าเรียกนี่ว่าเพิ่มขึ้นเล็กน้อยรึ?’