ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 125 การค้นพบที่น่าตะลึง
ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 125 การค้นพบที่น่าตะลึง
ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 125 การค้นพบที่น่าตะลึง
กู่หยางยืนอยู่กลางอากาศ
มองดูอินทรีวิญญาณเพลิงที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของเขาก็หดเล็กลงเล็กน้อย
เพราะในชั่วขณะนั้น เขาสังเกตเห็น...
ขนที่ศีรษะของอินทรีวิญญาณเพลิง ซึ่งเหมือนกับเปลวไฟเปลี่ยนสีไปชั่วขณะหนึ่ง
จากสีแดงเปลวไฟ กลายเป็นสีเขียวเข้ม
"ขนสีเขียวเข้มบนศีรษะ... หรืออินทรีวิญญาณเพลิงตัวนี้มีเลือดของอินทรีศักดิ์สิทธิ์เขียวเข้มบรรพกาล?"
กู่หยางไม่อาจไม่คิด
เพราะ...
เขาเคยอ่านสารานุกรมของโลกนี้และจดจำความรู้ทั้งหมดไว้อย่างละเอียด
สำหรับคุณสมบัติเฉพาะของสิ่งมีชีวิตในตำนานยุคโบราณ เขาจำได้ชัดเจนมาก!
ลักษณะของขนสีเขียวเข้มบนศีรษะ ในหมู่สัตว์อสูรมากมาย... เพียงอินทรีศักดิ์สิทธิ์เขียวเข้มบรรพกาลเท่านั้นที่มี!
ดังนั้น...
การเดาของเขามีความเป็นไปได้สูง!
หากอินทรีวิญญาณเพลิงตัวนี้มีสายเลือดของอินทรีศักดิ์สิทธิ์เขียวเข้มบรรพกาล...
นั่นจะเป็นโชคใหญ่อย่างมาก!
คิดถึงจุดนี้ ใบหน้าของกู่หยางก็เผยรอยยิ้มแห่งความยินดี
อีกด้านหนึ่ง เมื่อเห็นกู่หยางไม่ใส่ใจ แม้แต่เผยรอยยิ้มที่ดูหยิ่งยโส
อินทรีวิญญาณเพลิงก็ยิ่งโกรธมากขึ้น!
มันเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในเทือกเขาสัตว์อสูร
เคยถูกดูถูกอย่างนี้บ้างไหม!?
มันต้องสั่งสอนให้มนุษย์ที่หยิ่งยโสคนนี้ได้รับบทเรียน!
ในขณะที่อินทรีวิญญาณเพลิงพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง
กู่หยางก็ยืนนิ่งอยู่กลางอากาศ ไม่ไหวติง
ในขณะเดียวกัน
บริเวณใกล้เคียงมีผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตหลอมรวมเข้ามาในพื้นที่อันตราย หวังจะล่าสัตว์อสูรขอบเขตหลอมรวม
แต่พอพวกเขาเข้าไปในเทือกเขา
เสียงร้องที่น่ากลัวของอินทรีวิญญาณเพลิงก็ดังขึ้นจากไม่ไกล
ทำให้พวกเขาสั่นสะท้าน รีบนอนราบกับพื้น
หลังจากรอสักครู่และพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
พวกเขาจึงค่อย ๆ ยกหัวขึ้นมองไปที่ท้องฟ้า
แล้วก็ตะลึง
“ดูสิ! นั่นอินทรีวิญญาณเพลิง!”
“อึก... อินทรีวิญญาณเพลิงขอบเขตห้วงสมุทรขั้นสูงสุด!”
“น่ากลัวมาก! หากเราถูกมันพบ เราตายแน่ ๆ!”
“ประเดี๋ยว... ด้านล่างของอินทรีวิญญาณเพลิง ดูเหมือนจะมีคน!”
“นี่! มีจริงด้วย!”
“เกิดอะไรขึ้น มียอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรตัดสินใจจะควบคุมอินทรีวิญญาณเพลิงหรือ?”
“เป็นไปไม่ได้! อินทรีวิญญาณเพลิงมีความเร็วไร้ใดเปรียบ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตห้วงสมุทรขั้นสูงสุดก็ไม่สามารถจับขนของมันได้แม้แต่เส้นเดียว!”
“ดูสิ! อินทรีวิญญาณเพลิงกำลังจะโจมตีคนผู้นั้น!”
“ความเร็วน่ากลัวมาก คนผู้นั้นคงไม่รอด!”
เพราะอยู่ห่างไกล พวกเขาจึงเห็นเพียงแค่เงาของกู่หยาง
และเนื่องจากกู่หยางไม่ได้ปลดปล่อยพลังอำนาจของตัวเอง พวกเขาจึงไม่สามารถสังเกตเห็นขอบเขตของเขาได้
แต่พวกเขาเห็นอินทรีวิญญาณเพลิง!
เพราะร่างกายของอินทรีวิญญาณเพลิงใหญ่มาก!
เมื่อพวกเขาเห็นอินทรีวิญญาณเพลิงพุ่งมาด้วยความเร็วที่น่าตะลึง
พวกเขาก็หวาดกลัวจนหน้าซีด
คิดว่ากู่หยางจะไม่รอดชีวิตอย่างแน่นอน
ในขณะเดียวกัน
อินทรีวิญญาณเพลิงเห็นกู่หยางยืนนิ่งอยู่กลางอากาศ ไม่เคลื่อนไหว
ก็เกิดความสงสัยในดวงตา
มนุษย์คนนี้... กำลังทำอะไรอยู่?
อีกฝ่ายไม่เห็นว่ามันกำลังจะโจมตีหรือ?
แต่ยังคงยืนอยู่กลางอากาศไม่เคลื่อนไหว?
มันสงสัยในใจ
แต่ก็ไม่สนใจคิดมาก
มันแค่ต้องการที่จะกลืนกินมนุษย์คนนี้!
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
และในขณะที่ดวงตาของอินทรีวิญญาณเพลิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น กำลังจะเปิดปากกลืนกินกู่หยาง
กู่หยางก็ยกหัวขึ้น
ใบหน้าเผยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะได้เปรียบ
"เจ้าหลงกลแล้ว"
พลังงานที่น่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อก็ระเบิดขึ้นอย่างกระทันหัน
ในเวลาเดียวกัน กู่หยางก็ยื่นมือออกไป คว้าไปที่อินทรีวิญญาณเพลิง
"เคี๊ยก!"
อินทรีวิญญาณเพลิงก็เต็มไปด้วยความตกใจ
มนุษย์คนนี้...
ไม่ธรรมดา!
อินทรีวิญญาณเพลิงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ต้องการเปลี่ยนทิศทางทันที เพื่อหนีจากกู่หยาง
แต่กู่หยางจะยอมให้เป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าหลุดลอยไปได้อย่างไร?
เขายื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าปีกของอินทรีวิญญาณเพลิงไว้แน่น
"ปล่อย! ปล่อย!"
อินทรีวิญญาณเพลิงตื่นตระหนก
ปีกของมันถูกกู่หยางจับไว้อย่างแน่นหนา
มันสามารถรู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของกู่หยางได้
ทันใดนั้นก็กระพือปีกอย่างเต็มแรง
พยายามดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากเงื้อมมือของกู่หยาง
"ดูเหมือนเจ้ายังไม่เข้าใจความหมายของข้า"
กู่หยางไม่เร่งรีบ ยิ้มเบา ๆ
จากนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก
หมัดของเขาตกลงบนอกของอินทรีวิญญาณเพลิง
ความแข็งแกร่งอันน่ากลัวพุ่งทะลวงไปทันที!
ความแข็งแกร่งของหมัดนั้นมาพร้อมกับพลังแห่งมังกรหนึ่งตัว พุ่งชนลงบนหน้าอกของอินทรีวิญญาณเพลิง
อินทรีวิญญาณเพลิงก็รู้สึกว่าทั้งตัวสั่นสะเทือน
ศีรษะของมันเริ่มรู้สึกมึนงง หากไม่ใช่เพราะว่ามันเป็นสัตว์อสูรที่มีร่างกายแข็งแกร่งพอทนต่อการโจมตีนี้
หมัดนั้นคงสามารถทำให้มันตายได้ทันที!
แต่แม้แต่ร่างกายที่แข็งแกร่งของอินทรีวิญญาณเพลิงก็ยังรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากจากการโจมตีนั้น
"ไม่! ขอร้อง!"
อินทรีวิญญาณเพลิงร้องขอความเมตตา พยายามส่งเสียงคำพูดที่ดูเหมือนคำขอร้องของมนุษย์
แต่กู่หยางไม่ได้ให้ความสนใจ ประเคนอีกหมัดหนึ่งลงไป
ความแรงของหมัดนี้ทำให้อินทรีวิญญาณเพลิงพ่นเลือดออกมา
"หากไม่เชื่อฟัง ก็มีแต่ความตายเท่านั้น"
เสียงของกู่หยางดังก้องอย่างเยือกเย็น
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อินทรีวิญญาณเพลิงก็ดูเหมือนจะลังเล
มันรู้ว่าตัวเองเป็นสัตว์อสูรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหนึ่งในเทือกเขาสัตว์อสูรหมื่นลี้
การยอมจำนนต่อมนุษย์ขอบเขตหลอมรวมขั้นต้นดูเหมือนจะไม่น่าเป็นไปได้
แต่กู่หยางก็ไม่ให้โอกาสมันได้คิดมาก ส่งอีกหมัดหนึ่งไปทันที