ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 110 โดนปิดล้อม

ระบบปรับแต่งกาลเวลาสะท้านภพ ตอนที่ 110 โดนปิดล้อม

ในขณะที่ข่าวของกู่หยางขึ้นสู่อันดับหนึ่งของรายชื่ออัจฉริยะกระจายไปทั่วมลฑลฮ่าวหนาน

ในเวลาเดียวกัน

ข่าวที่กู่หยางออกจากนครจักรพรรดิก็ถูกส่งออกไปในพริบตา!

อย่างไรก็ตาม กู่หยางก็ไม่ได้ซ่อนเร้น

นอกจากนั้นบริเวณใกล้เคียงนครจักรพรรดิไม่เพียงแต่มีสายลับของสำนักวิญญาณพิสุทธิ์ แต่ยังมีสำนักอื่นด้วยเช่นกัน

เมื่อกู่หยางออกจากนครจักรพรรดิ พวกเขาได้รับข่าวนี้ทันที

และรีบส่งข่าวนี้กลับไป!

กู่หยางกับหลี่เทียนหมิงนั่งอยู่บนเรือเหาะ

มองไปรอบ ๆ ทิวทัศน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ผู้อาวุโสใหญ่หลี่เทียนหมิงรู้สึกสะเทือนใจเมื่อมองไปที่กู่หยาง ซึ่งนั่งสมาธิบนเรือเหาะพร้อมปิดตา

ไม่คิดว่าการเดินทางครั้งนี้…… จะเกิดเรื่องมากมายเช่นนี้

หลี่เทียนหมิงมีหน้าตาซับซ้อน

อันที่จริงเขายังกังวลอยู่ในใจ

อย่างไรก็ตาม……

กู่หยางในปัจจุบันสามารถพูดได้ว่าเป็นสศัตรูกับสำนักวิญญาณพิสุทธิ์อย่างสมบูรณ์

ด้วยพลังของสำนักวิญญาณพิสุทธิ์……

การทำลายสำนักเมฆาคล้อยย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย

ตอนนี้กู่หยางเลือกที่จะออกจากนครจักรพรรดิและกลับสำนัก มันไม่ใช่ตัวเลือกที่ฉลาดนัก

แต่ถึงแม้ในใจจะคิดอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

กู่หยางในปัจจุบันไม่ใช่ผู้ที่เขาสามารถเปรียบเทียบได้!

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น

ทันใดนั้นเรือเหาะก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

สีหน้าหลี่เทียนหมิงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะนี้เขารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวหลายสายขวางกั้นอยู่หน้าพวกเขา!

“กู่หยาง! เราถูกปิดล้อม!”

หลี่เทียนหมิงรีบตะโกน

เห็นดังนั้นกู่หยางก็ค่อย ๆ เปิดตา

แต่ในสายตาไม่มีความประหลาดใจเลย

“ในที่สุดก็มา”

ดวงตาของกู่หยางประกายแสงเย็นชา

ต่อมาเขาก็เดินออกจากเรือเหาะ

หลี่เทียนหมิงก็รีบเดินออกไปและเก็บเรือเหาะไว้

ขณะนี้พวกเขาอยู่ในป่าทึบ

แต่รอบ ๆ …

กลับมีชายวัยกลางคนสองคนปรากฏตัวขึ้น

พวกเขามีใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย และการแต่งกายชัดเจนว่ามีศักดิ์สูง

และจากกลิ่นอาย

ชัดเจนว่าอยู่ในขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้!

นอกจากยอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ทั้งสองคนนี้แล้ว

ยังมีเงาที่ซ่อนอยู่อีกมากมาย

พวกเขาล้วนเป็นผู้ที่สำนักอื่นส่งมาเพื่อชมเรื่องราว

หากสถานการณ์ผิดพลาดพวกเขาอาจเข้าร่วมการต่อสู้ได้

อย่างไรก็ตาม

การขึ้นไปยังเจดีย์ทดสอบจันทราม่วงและได้รับมรดกขอบเขตมรณะชีวันตามตำนาน…… สำหรับบางสำนักก็น่าดึงดูดไม่น้อย

แม้จะเป็นเพียงตำนาน

พวกเขาก็ยินดีที่จะมาดูสถานการณ์

และเมื่อพวกเขามองไปที่ยอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ทั้งสองนั้น พวกเขาก็แสดงความตกใจ

“เป็นผู้อาวุโสสี่ของสำนักวิญญาณพิสุทธิ์ ฝู่เกาฉวน!”

“เซี่ยผิงอี้ไม่มาหรือ?”

“อย่างไรก็ตาม ด้วยการคุ้มครองของจักรพรรดิฉู่ พวกเขาอาจไม่กล้าขัดแย้งโดยตรงกับราชวงศ์ฉู่”

“สำนักวิญญาณพิสุทธิ์ข้ายังเข้าใจได้ แต่…ทำไมเจิ้งกงหมิงมาที่นี่? เขาไม่ใช่ผู้อาวุโสของสำนักวิญญาณกระบี่หรือ?”

“หรือว่ามาเพื่อมรดก?”

ผู้ที่ซ่อนอยู่ใกล้ ๆ พูดคุยกันเสียงต่ำ

ดูเหมือนจะสงสัยมาก

“มาสังหารข้ายังปิดซ่อนตัวตนรึ?”

กู่หยางมองพวกเขาแล้วหัวเราะเย็น ๆ

“กู่หยาง ดูเหมือนว่าเจ้าจะรู้ตัวเองดี”

ฝู่เกาฉวนมีหน้าตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร

จ้องมองกู่หยางอย่างดุเดือด

“เช่นนั้นก็ไปตายเสีย!”

เพียงแต่ฝู่เกาฉวนร่างกายก็ระเบิดออกมาด้วยพลังแก่นแท้ที่น่ากลัว

กลิ่นอายขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ก็ครอบคลุมทั้งสนามรบในพริบตา

เห็นดังนั้นกู่หยางก็เพียงแค่บอกให้หลี่เทียนหมิงถอยออกไป

เพื่อไม่ให้เขาได้รับผลกระทบ

และกลิ่นอายของยอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้กดทับลงบนร่างกู่หยาง

ทว่าก็ไม่มีผลใด ๆ

ฝู่เกาฉวนเห็นดังนั้นก็เบิกตากว้าง

พลิกฝ่ามือหนึ่ง ควบแน่นพลังแก่นแท้ตรงดิ่งกลายเป็นคมดาบที่คมกริบ ส่งพุ่งตรงไปหากู่หยาง!

ระหว่างทาง

คมดาบนั้นถูกภูเขาขนาดใหญ่ขวางไว้

ผลลัพธ์คือคมดาบไม่ได้หลบเลี่ยงเลย

ทะลวงภูเขาขนาดใหญ่จนแตกสลาย!

เห็นแบบนี้หลี่เทียนหมิงก็ตกใจยิ่งกว่า

“นี่คือ…วิธีการของยอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้หรือ?”

“น่ากลัวเหลือเกิน!”

ร่างของหลี่เทียนหมิงสั่นสะท้าน

และผู้ที่มาดูการแสดงจากสำนักอื่น ๆ ก็แสดงความตกใจ

การโจมตีครั้งนี้มีพลังมหาศาลเพียงใดกัน?

แล้วกู่หยางจะต้านทานได้อย่างไร?

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวนี้

กู่หยางยืนอยู่กับที่โดยไม่ขยับ

ดวงตาเผยความไม่เกรงกลัว

ขณะที่พลังแก่นแท้ที่หนาแน่นถึงขีดสุดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!

กู่หยางชักกระบี่วิญญาณระดับกลางออกจากเอว

พลังแก่นแท้ที่หนาแน่นห่อหุ้มไว้

เจตจำนงกระบี่สำเร็จขั้นเล็กน้อยปะทุออกมาอย่างรุนแรง

“วิชากระบี่ทลายสวรรค์กระบวนท่าที่หนึ่ง…… ตัดนภา!”

ดวงตาของกู่หยางส่องประกายเย็นชา

หนึ่งกระบี่ตกลง

ริ้วกระบี่ที่เฉียบคมไร้ที่ติพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

กลายเป็นคมกระบี่ที่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไม่หยุดยั้ง พุ่งไปทางคมดาบในท้องฟ้า!

ปัง!

ขณะต่อมา

คมดาบนั้นก็ตกลงมา และกระแทกกับคมกระบี่อย่างรุนแรง

การปะทะที่น่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้บริเวณรอบข้างหลายร้อยเมตรกลายเป็นที่ราบ!

และเมื่อผลกระทบนั้นกระจายไป

ผู้คนที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างก็ตะลึง

กู่หยางยืนนิ่ง ยังคงรักษาท่าทางเดิม

การปะทะครั้งนี้

เขาไม่ได้รับบาดเจ็บเลย!

เสมอกัน?!

“นี่… เป็นไปได้อย่างไร!?”

“ขอบเขตหลอมรวมระดับ 1 ต่อกรกับยอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้?”

“นี่… กู่หยางเป็นสัตว์ประหลาดอันใดกันแน่!?”

เสียงตะโกนตกใจดังขึ้นไม่หยุดจากข้างเคียง

และหลี่เทียนหมิงก็ถอยห่างออกไปจนปลอดภัยอย่างมาก

เห็นฉากนี้เขาก็ตกใจ

นี่…

คือพลังอำนาจของกู่หยางหรือ?

เจตจำนงกระบี่นั้น…คืออะไรกัน?

ไม่เหมือนกับเจตจำนงกระบี่ 4 ส่วนที่เขาเคยสัมผัสมาเลย

นั่นเป็นเจตจำนงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งเขาไม่เคยพบเจอ!

ตอนนี้กู่หยางเติบโตขึ้นมาถึงขั้นไหนกันแน่?!

ในใจเขาตกใจไม่หยุด ส่วนสายตาก็จับจ้องไปที่กู่หยางอย่างแน่นหนา

ด้านอื่น

ฝู่เกาฉวนเห็นการโจมตีของตัวเองไม่สามารถฆ่ากู่หยางได้ก็เบิกตาโต

ฝู่เกาฉวนใจสั่นขึ้นมา

ไม่เพียงแค่ไม่สามารถฆ่ากู่หยางได้

แต่กลับไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ ต่อกู่หยางได้เลย!

"เด็กคนนี้..."

ในใจของฝู่เกาฉวนสั่นสะเทือนไม่หยุด

เขาคือยอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 4 !

และกู่หยาง...

เพียงแต่อยู่ในขอบเขตหลอมรวมระดับ 1 เท่านั้น!

แต่การโจมตีของเขากลับถูกกู่หยางป้องกันได้อย่างง่ายดาย!?

ขณะที่เขาตกใจอยู่นั้น

ดวงตาของเขาก็แสดงความโกรธออกมา

การโจมตีของตัวเองถูกป้องกัน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเรื่องที่น่าอับอายอย่างมาก!

อย่างน้อยสำหรับเขา เขาไม่สามารถยอมรับได้!

"ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะฆ่าไป๋เทียนหงได้! ทั้งงยังควบคุมเจตจำนงกระบี่สำเร็จขั้นเล็กน้อยได้!"

"เช่นนั้น... ยิ่งไม่สามารถปล่อยเจ้าไว้ได้!"

ดวงตาของฝู่เกาฉวนปรากฏเจตนาสังหารออกมาอย่างชัดเจน ขณะต่อไป...พลังแก่นแท้ภายในร่างกายของเขาพุ่งทะลักออกมาทั้งหมด

พลังแก่นแท้ที่หนาแน่นถึงขีดสุดนั้นกลายเป็นมือขนาดใหญ่อย่างยิ่ง

"ฝ่ามือวิญญาณโบราณพระพุทธเจ้า!"

"ตายไปเสีย!"

ฝู่เกาฉวนตะโกนออกมา

มือพลังแก่นแท้ที่ลอยอยู่ในอากาศนั้นก็ปล่อยแสงสีทองออกมา

แล้วพุ่งตรงไปที่กู่หยางอย่างรุนแรง!