ตอนที่ 17 “ เหตุการณ์ไม่คาดฝัน! “
ตอนที่ 17 “ เหตุการณ์ไม่คาดฝัน! “
แขกเหรื่อต่างอิจฉาตระกูลถัง!
"ตอนนี้ถังรั่วเสวี่ยมีสามีอย่างหลินฝาน อนาคตคงไร้ขีดจำกัด!"
"ใช่แล้ว! อนาคตของนางต้องไม่มีใครต้านได้!"
"ตระกูลถังช่างโชคดี ได้ลูกเขยแบบนี้!"
ได้ยินคำชมเช่นนั้น
ถังอวี่ยู่รู้สึกงุนงง!
ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
ตอนแรกที่เจอหลินฝาน
เขาเป็นแค่คนไร้ค่าที่ไม่มีพลัง
และยังจนด้วย!
ถ้าตอนนั้นตนมีสายตาดีกว่านี้
ทุกอย่างคงเป็นของตน
ไม่ใช่ของพี่สาวที่ไม่มีอะไรเลย!
คิดถึงตรงนี้ ถังอวี่ยู่อดมองมารดาไม่ได้
ในดวงตามีแววตำหนิ!
ตอนนั้นถ้ามารดาฟังคำแนะนำของนาง
ทุกอย่างคงเปลี่ยนไป!
หลี่ฝานฮวาตอนนี้ก็งงงัน
ในใจเต็มไปด้วยความเสียใจ!
"โอกาสดีขนาดนี้!"
"ทำไมต้องให้ไอ้ลูกสาวคนโตที่ไร้ค่านั่นด้วย!"
นางคิดอย่างเสียดายในใจ
ตอนนี้นางมีทางเดียวที่จะกู้หน้า
นั่นคือถังอวี่ยู่!
หลี่ฝานฮวาฝืนยิ้ม
จู่ๆ ก็ประกาศกับแขกทั้งหมดเสียงดัง
"ทุกท่าน ถือโอกาสดีนี้ ข้าขอประกาศข่าวใหญ่!"
"ผู้อาวุโสหญิงแห่งเขตศักดิ์สิทธิ์เทพวิญญาณ จะมาเมืองเทียนเจียงในอีกสามวัน"
"และจะมาเยือนตระกูลถังของเรา!"
พอได้ยินคำนี้ ทุกคนก็ตะลึง
"จริงหรือ? เป็นผู้อาวุโสในตำนานท่านนั้นหรือ?"
"จะเป็นใครอื่นไปได้! ฐานะของท่านแม้แต่ในเขตศักดิ์สิทธิ์เทพวิญญาณก็ติดอันดับห้า!"
"ตระกูลถังมีคุณสมบัติอะไรให้ผู้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นมาเยือน?"
"เจ้ายังไม่รู้หรือ? ถังอวี่ยู่ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากเซียน อนาคตไร้ขีดจำกัด อาจถึงระดับจักรพรรดินีเลย!"
"เขตศักดิ์สิทธิ์เทพวิญญาณจะพลาดอัจฉริยะแบบนี้ได้อย่างไร!"
"พูดแบบนี้ ถังอวี่ยู่เก่งจริงๆ!"
"ใช่! นางจะพาทั้งตระกูลทะยานขึ้นฟ้า อนาคตไร้ขีดจำกัดแน่!"
ตอนนี้ ถังอวี่ยู่ฟังคำพูดของทุกคน
แต่ในใจกลับสับสนมาก
เพราะเรื่องที่ตนได้รับการถ่ายทอดวิชา แม้จะบอกผู้อาวุโสในเขตศักดิ์สิทธิ์แล้ว
แต่ท่าทีของพวกเขากลับเฉยชามาก
แค่ส่งข่าวมาบอกว่า
กรณีแบบนี้มีมากมาย ให้นางพยายามต่อไป
ในอนาคตอาจมีโอกาสเข้าเขตศักดิ์สิทธิ์!
แล้วทำไมผู้อาวุโสหญิงถึงเปลี่ยนใจกะทันหัน?
ถึงขั้นมาตระกูลถังด้วยตัวเอง?
แม้ถังอวี่ยู่จะไม่เข้าใจในใจ แต่คำประจบประแจงของทุกคนก็ทำให้นางพอใจ
ในใจดีขึ้นมาก
นางปลอบใจตัวเอง
"ไม่ผิด ในโลกนี้พลังสำคัญที่สุด"
"นอกจากพลังแล้ว ทุกอย่างเป็นเพียงเมฆหมอกผ่านตา!"
"แม้พี่สาวตอนนี้จะได้รับการยกย่อง นั่นก็แค่ชั่วคราว"
"อนาคตของข้าต้องแข็งแกร่งกว่านางมากนัก!"
"ชายชื่อหลินฝานนั่น ต่อไปก็ไม่มีคุณสมบัติจะออกจากเมืองเทียนเจียง"
"แต่ข้าถูกลิขิตให้ก้าวไปสู่ที่ที่ยิ่งใหญ่กว่า!"
คิดถึงตรงนี้ ถังอวี่ยู่ปลอบใจตัวเองเสร็จ
แล้วเชิดหน้าลุกขึ้นเดินออกจากห้องโถง
ไม่ลืมที่จะหันมามองถังรั่วเสวี่ยกับหลินฝาน
ในดวงตาไม่มีความอิจฉาอีกต่อไป
กลับมีแววสงสาร
คนสายตาสั้น ไม่รู้ว่าอนาคตไร้ขีดจำกัดของตนต่างหากที่เป็นโชคดีที่แท้จริง
อีกสามวันถึงจะเป็นเวลาที่ตนได้เปล่งประกายอย่างแท้จริง
งานแต่งงานวันนี้จะนับเป็นอะไรได้?
พิธีแต่งงานเสร็จสิ้นแล้ว ทุกคนเริ่มรับประทานอาหาร
ถังเหวินหยวนกระตือรือร้นทักทายแขก
และตอนนี้แขกเหรื่อก็คุยกับเขาอย่างกระตือรือร้น
ถังเหวินหยวนดีใจมาก
ช่วงนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาได้ภาคภูมิใจเช่นนี้
ต้องขอบคุณหลินฝาน!
เช่นเดียวกัน เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็เดินตามไปด้วย
มาถึงที่ของไป๋ฉางจิ่วและคนอื่นๆ
ไป๋หลิงเอ๋อร์มองหลินฝาน พูดอย่างขัดใจ
"เจ้าบ่าวคนนี้ดูคุ้นตาแปลกๆ นะ?"
ไป๋ฉางจิ่วรีบห้ามบุตรสาว
"ลูก อย่าพูดส่งเดช!"
ตรงหน้าคือหมอปรุงยาตัวจริง และระดับไม่ต่ำ!
แม้คนอื่นจะไม่รู้
แต่ในใจเขาเคารพมาก!
ในตอนนั้น ขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุข
จู่ๆ ก็มีเสียงวุ่นวายดังมาจากนอกประตู
คนรับใช้วิ่งเข้ามา สภาพยับเยิน เลือดท่วมตัว!
"แย่แล้ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"
"จินเฉียงพาคนมาก่อเรื่อง!"
ได้ยินคำพูดของเขา
ทุกคนในที่นั้นต่างตกใจ
สีหน้าเปลี่ยนไป!
"ตระกูลจิน? แย่แล้ว!"
"บิดาของจินเฉียงเป็นรองผู้ว่าการเมืองเทียนเจียง! พลังแข็งแกร่งมาก!"
"เขายังสั่งการทหารได้! ไม่ใช่ระดับที่ตระกูลธรรมดาอย่างพวกเราจะรับมือได้"
"แย่แล้ว ตระกูลถังไปล่วงเกินพวกเขาได้อย่างไร?"
ถังเหวินหยวนยิ่งสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
เขารีบลุกขึ้น รีบเดินออกไป
เห็นชายร่างกำยำคนหนึ่งเดินเข้ามา
คือจินเฉียง!
จินเฉียงนำคนมามากมาย
เขาตะโกนดัง: "ที่ควรทำลายข้าก็ทำลายหมดแล้ว!"
"ทำให้บ้านพวกเขากลายเป็นซากปรักหักพัง!"
"อย่าปล่อยใครไปสักคน อย่าให้ใครหนีรอด!"
ถังเหวินหยวนรีบเดินเข้าไป ฝืนยิ้มพูด
"คุณชายจินเฉียง มีความเข้าใจผิดอะไรหรือ?"
"ตระกูลถังของเราเป็นคนซื่อสัตย์มาตลอด ไม่เคยล่วงเกินตระกูลจินเลย!"
"หรือว่าพวกท่านหาผิดคนแล้ว?"
จินเฉียงยิ้มเย็น
หยิบลูกธนูอันหนึ่งออกมา
บนลูกธนูมีตัวอักษร "ถัง" เขียนไว้อย่างชัดเจน!
"นี่เป็นอาวุธที่ตระกูลของเจ้าผลิตใช่หรือไม่?"
ถังเหวินหยวนไม่เข้าใจ แต่ก็พูดตามตรง
"ใช่ เป็นเช่นนั้น"
จินเฉียงหัวเราะเยาะ: "นี่เป็นของที่พบในค่ายโจรแถบนี้!"
"ตระกูลถังของเจ้ากล้าร่วมมือกับโจร!"
"รู้หรือไม่ว่านี่เป็นความผิดอะไร?"
ได้ยินคำพูดนั้น แขกเหรื่อต่างพากันถอยห่างจากคนตระกูลถัง!
อันตราย อันตรายเกินไป!
ค่ายโจรเป็นเป้าหมายที่ทั้งเมืองปราบปรามอย่างเข้มงวด
ใครกล้าร่วมมือกับพวกมัน
แค่ถูกจับได้ก็ต้องประหารทั้งตระกูล ไม่เว้นแม้แต่คนเดียว!
ไม่ใช่แค่คน แม้แต่แมวหมาในบ้านก็ต้องกำจัดทิ้ง!
น่ากลัวถึงเพียงนั้น
ถังเหวินหยวนตกใจจนเหมือนคนบ้า รีบแก้ตัวอย่างบ้าคลั่ง
"เป็นไปไม่ได้! พวกเราทำแต่การค้าสุจริตมาตลอด ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้!"
"ต้องมีคนใส่ร้ายพวกเราแน่ๆ!"
"ต่อให้มีความกล้าร้อยเท่า ก็ไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้!"
จินเฉียงไม่สะทกสะท้าน: "เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ"
"ข้าสืบมาดีแล้ว"
"ลูกชายที่รักของเจ้า ถังชิง เป็นคนร่วมมือกับโจร!"
ทันใดนั้น สายตาทุกคู่ก็จับจ้องไปที่ถังชิง
ถังชิงกลัวจนตัวสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"ข้า... ข้าไม่ได้ทำ"
ถังชิงพูดอย่างหวาดกลัว!
(จบบท)