ตอนที่ 13 “ วันแต่งงาน! ”

หลังจากทุกคนจากไป หลินฝานก็คุยกับถังรั่วเสวี่ย

หลินฝานเล่าเรื่องตลก ทำให้ถังรั่วเสวี่ยลืมความกังวลก่อนหน้านี้ไปอย่างรวดเร็ว!

ทั้งสองหัวเราะร่าเริง ชั่วขณะนั้นทำให้ห้องใต้ดินที่ทรุดโทรมกลับอบอุ่นขึ้นมา

ถังเหวินหยวนไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ยืนดูทั้งสองที่กำลังสนุกสนานอยู่ที่ประตู ใบหน้าแสดงความยินดี

"เด็กคนนี้แม้จะมีชะตาชีวิตลำบาก แต่คู่ครองในอนาคตกลับดีต่อนางมาก"

"นี่ก็นับเป็นโชคดีอย่างหนึ่ง"

"ใช้ชีวิตธรรมดาอย่างมีความสุข ไม่ใช่เรื่องไม่ดีเลย!"

เขาคิดในใจเช่นนั้น

แล้วเดินเข้าห้อง

มองห้องใต้ดินที่ทรุดโทรม ในดวงตาก็ปรากฏแววละอายใจ

"หลินฝาน เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ข้าได้ยินมาหมดแล้ว"

"พลังของเจ้าไม่เลว เอาชนะถังชิงได้!"

แม้ถังชิงจะเป็นบุตรชาย แต่ถังเหวินหยวนกลับไม่มีทีท่าโกรธเลย มีแต่ความยินดี

"เจ้าหนุ่มเจ้าช่างดีจริงๆ ตอนแรกเป็นข้าที่มองผิดไป!"

"อุปนิสัยของเจ้าก็ดีมาก"

"ถังรั่วเสวี่ยได้แต่งงานกับเจ้า ข้าก็ถือว่าแก้ปัญหาไปได้หนึ่งเรื่อง!"

พูดพลางหยิบซองแดงที่ห่อไว้ออกมา

ในซองมีธนบัตรมูลค่าสูงและยาอาณาจักรม่วงจำนวนหนึ่ง

เห็นภาพตรงหน้า หลินฝานรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

"ท่านลุง นี่เพื่ออะไร?"

ถังเหวินหยวนพูดอย่างละอายใจ

"ลูกสาวข้าออกเรือน นี่เป็นงานแต่งงานครั้งเดียวในชีวิตของนาง"

"จะปล่อยให้ดูอนาถาเกินไปไม่ได้!"

"ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีเงิน เอาพวกนี้เป็นสินสอด"

"พรุ่งนี้ตอนรับตัวลูกสาวข้า เจ้าแสดงออกมาต่อหน้าผู้คน จะได้รักษาหน้าพวกเจ้าทั้งคู่!"

หลินฝานรู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย

ถังเหวินหยวนผู้เป็นพ่อคนนี้ ก็นับว่าใช้ได้

ข้อเสียคือขี้ขลาดเกินไป!

ไม่กล้าดีต่อลูกสาวต่อหน้าผู้คน

ถ้าเขากล้าหาญกว่านี้อีกหน่อย ถังรั่วเสวี่ยก็คงไม่ถูกคนอื่นรังแก

ตอนนี้ถังรั่วเสวี่ยมองบิดา ดวงตาแดงๆ

"พ่อ นี่ต้องเป็นเงินที่ท่านเก็บหอมรอมริบมาแน่ๆ"

"ถ้าพวกเขารู้เข้าจะไม่ดีนะ"

ถังเหวินหยวนส่ายหน้า: "ลูกรัก นี่เป็นงานแต่งงานของลูกนะ"

"ในเวลาเช่นนี้ อย่าคิดถึงพ่อเลย"

"ความสุขของลูกสำคัญที่สุด"

"ลูก ที่ผ่านมาไม่กล้าดีกับลูกต่อหน้าคนอื่น เพราะไม่มีทางเลือกจริงๆ"

"ตระกูลถังจะไม่ตกต่ำ ต้องพึ่งตระกูลของแม่เลี้ยงลูกตลอด"

"แม้ข้าจะเป็นหัวหน้าตระกูล แต่จริงๆ ก็ไม่ต่างจากคนที่แต่งเข้าบ้านคนอื่น"

พูดถึงตรงนี้ ใบหน้าถังเหวินหยวนก็แสดงความจนใจอย่างลึกซึ้ง

ถังรั่วเสวี่ยกับถังเหวินหยวนพ่อลูก ต่างเข้าใจความยากลำบากของกันและกัน

ชะตาชีวิตของทั้งคู่จริงๆ แล้วคล้ายคลึงกัน

ภายนอกดูสง่างาม แต่ความทุกข์ในใจมีแต่ตัวเองที่รู้

หลินฝานมองทั้งสอง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กๆ

คนที่จริงใจต่อถังรั่วเสวี่ย ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว

นี่ก็เป็นเรื่องน่ายินดีอีกเรื่อง

แต่สินสอดที่ถังเหวินหยวนเอามาให้นั้นดูอนาถเกินไปหน่อย

ภรรยาของเขาหลินฝาน จะออกเรือนง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้!

วันรุ่งขึ้น

ตระกูลถังประดับประดาโคมไฟธง กลองดังกึกก้อง ประทัดระเบิด ธงแดงพลิ้วไหว ผู้คนมากมาย

ถึงวันแต่งงานแล้ว!

แขกเหรื่อที่ได้รับเชิญมาที่ตระกูลถัง ล้วนเป็นบุคคลสำคัญ

แต่ละคนพาบ่าวไพร่มามากมาย

เสื้อผ้าที่สวมใส่ล้วนเป็นผ้าไหมอย่างดี สง่างาม

"หัวหน้าตระกูลไป๋ ไป๋ฉางจิ่ว มาแสดงความยินดี!"

ไป๋ฉางจิ่วพาบุตรสาวไป๋หลิงเอ๋อร์มาปรากฏตัวที่หน้าประตูใหญ่ตระกูลถัง

ทันใดนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้น!

ถังเหวินหยวนนำผู้อาวุโสทั้งหมดพร้อมภรรยาและบุตรรีบมา

"หัวหน้าตระกูลไป๋มาด้วยตนเอง ทำให้ตระกูลถังเล็กๆ ของพวกเราสว่างไสวจริงๆ!"

"เป็นเกียรติอย่างยิ่ง!"

ถังเหวินหยวนยิ้มจนปิดปากไม่มิด

นี่คือตระกูลไป๋นะ! ตระกูลใหญ่ที่แท้จริงของเมืองเทียนเจียง!

ตระกูลถังเล็กๆ ของเขา ปกติแล้วจะมีคุณสมบัติเทียบกับตระกูลไป๋ได้อย่างไร?

ก็เพราะผู้อาวุโสของตระกูลถังเคยมีความสัมพันธ์กับตระกูลไป๋

ถึงได้มีโอกาสติดต่อกันบ้าง!

ตอนส่งบัตรเชิญงานแต่งงาน สิ่งที่ถังเหวินหยวนกังวลที่สุดคือคนตระกูลไป๋จะไม่มา

ตอนนี้ ไม่เพียงหัวหน้าตระกูลไป๋มาเอง

ยังพาบุตรสาวมาด้วย

ให้เกียรติมากจริงๆ

ไม่รู้จะมีกี่ตระกูลอิจฉา

ขณะที่ไป๋ฉางจิ่วทักทายกับถังเหวินหยวนและคนอื่นๆ ไป๋หลิงเอ๋อร์กลับมองซ้ายมองขวาในฝูงชน

นางอยากดูว่าเจ้าบ่าวหน้าตาเป็นอย่างไร

ต้องไม่มีศักดิ์ศรีแค่ไหนถึงจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ฝึกตนไม่ได้

"เจ้าบ่าวเจ้าสาวอยู่ไหน?"

ไป๋หลิงเอ๋อร์ถามอย่างอยากรู้

ทันใดนั้น คนตระกูลถังต่างรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง!

งานแต่งมาถึงช่วงอึดอัดที่สุดแล้ว

นั่นคือให้ทุกคนรู้จักเจ้าบ่าวเจ้าสาว!

เจ้าสาวไม่ต้องพูดถึง แม้จะเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง แต่ขามีปัญหาและฝึกตนไม่ได้

หลินฝานยิ่งเป็นแค่คนจนที่ไม่มีอะไรเลย

สำหรับงานแต่งงานของตระกูลระดับพวกเขา

นี่ช่างน่าอับอายจริงๆ

"เจ้าเด็กน้อย รีบร้อนอะไร เดี๋ยวก็ได้เห็นเอง"

ไป๋ฉางจิ่วรู้ถึงความอึดอัดของทุกคน จึงรีบพูดขึ้น

ไป๋หลิงเอ๋อร์ไม่พูดอะไร แต่ในใจยิ่งดูถูกเจ้าบ่าว

ในตอนนั้น ถังชิงก็พูดขึ้นทันที

"คุณหนูไป๋ ถ้าอยากดู ข้าพาไปดูได้"

เขามองไป๋หลิงเอ๋อร์ ในดวงตาเต็มไปด้วยความโลภ

โฉมงามของไป๋หลิงเอ๋อร์ช่างโดดเด่นเหลือเกิน รูปร่างก็หาได้ยากในหมื่นคน

เป็นหญิงงามที่สมบูรณ์แบบ ทำให้เขาหวั่นไหวอย่างยิ่ง!

ถังเหวินหยวนเห็นความคิดของบุตรชายในแววตาทันที จึงจ้องเขาอย่างดุดัน

ทำให้ถังชิงหยุดชะงัก มองตรงไปข้างหน้า ไม่กล้าเหลือบมองทางอื่น

ถังเหวินหยวนรีบขอโทษ: "ขออภัย ลูกชายข้าถูกตามใจมากเกินไป ช่างไม่รู้จักกาลเทศะ พูดจาไร้สาระ!"

ไป๋ฉางจิ่วโบกมือ: "ไม่เป็นไร"

พูดพลางพาบุตรสาวเข้าคฤหาสน์ตระกูลถัง

แม้เขาจะไม่พูดอะไร แต่ทุกคนรู้สึกถึงความอึดอัดในอากาศ

ถังเหวินหยวนจ้องถังชิงอย่างโกรธจัด

"ต่อไปถ้าเจ้ายังควบคุมปากเน่าของตัวเองไม่ได้ ก็ไปอยู่บ้านนอกซะ!"

"คนตระกูลไป๋ เจ้าก็กล้าคิดหรือ? ไอ้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!"

ถังอวี่ยู่และคนอื่นๆ ก็มองถังชิง เตือนว่า

"ไอ้หนู อย่าคิดเรื่องคางคกอยากกินเนื้อหงส์!"

"คุณหนูตระกูลไป๋เป็นคนระดับไหน? เป็นคุณหนูของตระกูลระดับสูงสุด!"

"คนทั่วไปไม่มีทางเข้าตานางได้"

"เข้าใจไหม!"

ถังชิงได้แต่พยักหน้าอย่างระมัดระวัง

ไม่รู้ว่าในใจของไป๋หลิงเอ๋อร์ มีชายหนุ่มคนหนึ่งแอบเข้าไปอยู่แล้ว

ชายผู้นั้นอายุยังน้อย พลังไม่ธรรมดา และยังเป็นหมอปรุงยา

เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะได้พบกันอีกครั้งเมื่อไหร่!

(จบบท)