บทที่ 43 ชัยชนะเกมแรก

หลังจากร่วมมือกับเลนล่างจัดการเลนบนของฝ่ายตรงข้าม จงอวี่และจูเจี้ยนหมิงฉวยโอกาสบุกป้อม ซัพพอร์ตฝ่ายตรงข้ามรีบมาช่วยและหลบซ่อนอยู่ใต้ป้อมเพื่อป้องกัน

จงอวี่รีบใช้ตะขอเกี่ยวทันที ซัพพอร์ตฝ่ายตรงข้ามถูกดึงออกมาจากป้อมในทันใด

ซัพพอร์ตฝ่ายตรงข้ามตกใจรีบใช้แฟลชหนี กลับไปหลบใต้ป้อม

แม้จะรอดตัวไป แต่ก็เหลือเลือดไม่ถึงครึ่ง และไม่กล้าป้องกันป้อมอีกต่อไป

"เลนล่างระวัง เมจฝ่ายตรงข้ามกำลังมุ่งหน้าไปที่นั่น" เสียงของลั่วจงข่ายจากเลนกลางดังมาจากหูฟัง

จงอวี่รีบมุ่งหน้าไปทางเลนกลางทันที

ระหว่างทาง เขาไม่เจอเมจฝ่ายตรงข้าม คาดว่าคงได้ข่าวและถอยกลับไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อจงอวี่เกือบถึงเลนกลาง เขาเห็นเมจฝ่ายตรงข้ามกำลังฆ่ามินเนี่ยนอยู่ใต้ป้อม

ไม่ต้องพูดอะไรมาก เขาเกี่ยวตะขอออกไป เมจฝ่ายตรงข้ามถูกดึงออกมาทันที

คราวนี้ แม้จะไม่มีจังเกิลมาช่วย แต่เมจฝ่ายตรงข้ามก็ไม่มีแฟลชแล้ว ประกอบกับจงอวี่และลั่วจงข่ายได้ซื้ออุปกรณ์ใหม่ และเลเวลสูงกว่าเมจฝ่ายตรงข้ามหนึ่งเลเวล เมจฝ่ายตรงข้ามจึงตายอย่างไม่มีทางรอด

เปิดเกมแค่สองนาที สกอร์ 4:0!

ผู้ชมด้านล่างเวทีต่างส่งเสียงฮือฮาอีกครั้ง

บนเวทีผู้บรรยาย จิ้วเอ้อร์ตะโกนอย่างตื่นเต้น: "ตะขอทรงพลัง ใครจะสู้ไหว!"

เฉินจื่อกล่าว: "เกมหน้า ถ้าทีมอดัมไม่แบนจงขุย ก็คงสู้ไม่ได้แล้ว!"

ความหมายที่แฝงอยู่คือ ทีมอดัมแพ้แน่นอน

"ทีมอดัมต้องระวังจงขุยของโค้ชทีม 304 ให้มาก" เจี้ยนหลูยังคงสนับสนุนทีมอดัม "ผมเชื่อในความสามารถของทีมอดัม พวกเขาน่าจะคิดวิธีรับมือได้"

ทีมอดัม นอกจากเลนล่างแล้ว ทุกคนถูกตะขอของจงอวี่สร้างบาดแผลทางใจไปแล้ว โดยเฉพาะเมจเลนกลาง

เมจเป็นฮีโร่ที่บอบบาง เมื่อถูกเข้าประชิดตัวก็ยากจะรอดชีวิต และตะขอของจงขุย (ถ้าแม่นพอ) ก็เหมือนเป็นคริปโตไนต์ชั้นดี

"คอยจับตาดูการเคลื่อนไหวของจงขุยพวกเขา พยายามอยู่รวมกัน อย่าแยกตัวให้จงขุยเกี่ยวได้" หัวหน้าทีมอดัมสั่งการ

สมาชิกทีมอดัมทุกคนเห็นด้วย

แต่การเคลื่อนไหวและการฟาร์มของพวกเขาถูกจำกัดอย่างชัดเจน

จงอวี่ก็สังเกตเห็นกลยุทธ์ของทีมอดัม เขาไม่รีบร้อนแต่อย่างใด กลับยิ่งถูกใจ

ในฐานะซัพพอร์ต ก็ควรวนไปทั่วแมพเพื่อวางวาร์ด ไม่จำเป็นต้องฆ่ามอนและฟาร์มโกลด์

เขาแค่หนึ่งซัพพอร์ต แต่ดึงดูดความสนใจของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างน้อยสองคนขึ้นไป

ในช่วงเวลาหนึ่ง จงอวี่ไม่มีโอกาสได้เกี่ยวใคร แต่ลวี่เจี้ยนเย่ที่กินเฮดไปสองตัวตั้งแต่เริ่มเกมก็เริ่มพัฒนาขึ้นและบุกรุกป่าของฝ่ายตรงข้าม

น่าสงสารจังเกิลของทีมอดัม เขาตายไปแล้วครั้งหนึ่งตั้งแต่เริ่มเกม ทั้งโกลด์และเลเวลสู้ลวี่เจี้ยนเย่ไม่ได้ เจอลวี่เจี้ยนเย่ทีไรก็ต้องหนี

และซัพพอร์ตของพวกเขาต้องคอยจับตาดูจงขุยของจงอวี่ ทำให้ไม่สามารถช่วยเหลือได้ทันเวลา

ดังนั้น ทีมอดัมจึงได้แต่มองดูลวี่เจี้ยนเย่อาละวาดในป่าของพวกเขา เข้าออกตามสบาย

หลังจากเกิดเหตุการณ์แบบนี้สองครั้ง ในครั้งที่สาม ทีมอดัมยอมปล่อยป้อมทิ้งไป เพื่อซุ่มโจมตีลวี่เจี้ยนเย่

แต่คราวนี้ จงอวี่อยู่ข้างหลังลวี่เจี้ยนเย่แล้ว พร้อมด้วยเลนบนอีกด้วย

เมื่อปะทะกัน ตะขอทรงพลังปรากฏอีกครั้ง จังเกิลของทีมอดัมถูกเกี่ยวมาทันที

ลวี่เจี้ยนเย่รีบหันกลับ ร่วมกับจงอวี่และเลนบนเก็บจังเกิลฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็ว

ไฟต์ทีมเล็กๆ ครั้งแรก ยังไม่ทันเริ่มก็จบลงแล้ว

นาทีที่ 10:23 ทีม 304 เหนือกว่าทีมอดัมทั้งด้านโกลด์และเลเวล ประกอบกับตะขอทรงพลังของจงอวี่ที่ทำให้ทีมอดัมแม้แต่จะป้องป้อมก็ยังทำได้ยาก ทำให้ทีม 304 สามารถทำลายคริสตัลฝ่ายตรงข้ามและคว้าชัยชนะในเกมแรกได้สำเร็จ

1:3!

โครม—

เสียงเชียร์ที่ดังสนั่นจนแทบหูแตกดังขึ้นจากผู้ชม

ผู้บรรยายจิ้วเอ้อร์ตะโกนอย่างตื่นเต้น: "โค้ชของทีม 304 แท้จริงแล้วคือพระกวนอิมในชุดคนกวาดถนน!!! พระเจ้า มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ!"

Yes!!!

วางโทรศัพท์ลง ถอดหูฟังออก ลวี่เจี้ยนเย่ลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น กำหมัดแน่น ส่งเสียงดังลั่น สลัดความหดหู่จากการแพ้สามเกมติดก่อนหน้านี้!

เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็พลอยส่งเสียงดังด้วยความตื่นเต้น

จงอวี่ยังคงใจเย็น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ

ออกจากที่นั่งเพื่อพักผ่อนชั่วคราว จางเซินเข้ามากอดจงอวี่ทันที ร้องไห้พลางเอ่ย: "พี่จง ขอบคุณมากครับ!"

จงอวี่ตบหลังจางเซินเบาๆ แล้วแยกจากกัน

"พี่จง ที่แท้พี่เก่งขนาดนี้เลยเหรอครับ!" ลวี่เจี้ยนเย่และคนอื่นๆ มองจงอวี่ ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม "ที่แท้ที่พี่ไม่เล่นวังเจ๋อหรงเหยาเพราะกลัวทำให้ทุกคนตกใจสินะ!"

จงอวี่ยิ้มอย่างใจเย็น: "อย่าตื่นเต้นไป พวกเราเพิ่งชนะไปหนึ่งเกม เราต้องชนะติดต่อกันสี่เกมถึงจะชนะการแข่งขัน และถ้าพวกเราแพ้อีกแค่หนึ่งเกม เราก็แพ้ทั้งหมด ทุกคนรีบพักผ่อนกันเถอะ"

"ครับ พี่จง!" ลวี่เจี้ยนเย่ จ้าวเล่ย และคนอื่นๆ ตอบพร้อมกัน

ในห้องดูการแข่งขันของสโมสร หลานอวี่หนุ่มถามอย่างอิจฉา: "ชิงโย่ว โค้ชของทีม 304 เป็นเพื่อนเธอเหรอ?"

สมาชิกคนอื่นๆ ก็มองมาเช่นกัน

แม้แต่คนตาบอดก็ยังเห็นว่าความสัมพันธ์ของชิงโย่วกับโค้ชทีม 304 ไม่ธรรมดา

ชิงโย่วตอบ: "ใช่ แต่ก็ไม่ใช่"

"เขาเป็นใครกันแน่?" หลานอวี่ถามต่อ

เขาเป็นกัปตันทีม LPT แชมป์โลกวังเจ๋อหรงเหยาของปีที่แล้ว ตั้งแต่ชิงโย่วเข้าร่วมทีม LPT เขาก็เริ่มจีบชิงโย่ว

น่าเสียดาย หญิงสาวสูงศักดิ์มีความทะนงตัวสูง ไม่เคยยิ้มให้เขาเลย

ชิงโย่วส่ายหน้าเบาๆ: "ตอนนี้บอกไม่ได้"

หลังจากพักผ่อนชั่วคราว การแข่งขันเกมที่สองก็เริ่มขึ้น

เมื่อจงอวี่ขึ้นเวที กล้องและสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา

เขาปรากฏตัวอย่างกะทันหัน ทำให้ทุกคนตกใจ

ตะขอเพียงอันเดียว สร้างความประทับใจไปทั่วทุกทิศ!

บนเวทีผู้บรรยาย ผู้บรรยายทั้งสามคนเริ่มถกเถียงกันเกี่ยวกับจงอวี่

"ทีมอดัมต้องแบนจงขุยแน่นอน ถ้าไม่มีจงขุย โค้ชของทีม 304 จะสร้างปาฏิหาริย์ได้อีกไหม?" เฉินจื่อตั้งคำถามด้วยท่าทีเป็นกลาง

จิ้วเอ้อร์รีบตอบ: "ฉันคิดว่าต้องทำได้แน่! เกมที่แล้ว เขาใช้จงขุยสร้างความประทับใจให้กับผู้คนมากมาย และในฐานะกัปตัน การจัดการทีม 304 ของเขาก็ยอดเยี่ยมมาก"

"ฉันว่าไม่แน่นอน" เจี้ยนหลูรีบคัดค้าน "เกมที่แล้ว ทีมอดัมถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เกมนี้ทีมอดัมมีการเตรียมพร้อมแล้ว ทีมอดัมมีความแข็งแกร่งโดยรวมสูงมาก ทักษะส่วนตัวก็สูง แทบไม่มีจุดอ่อน ส่วนสมาชิกของทีม 304 มีทักษะไม่เท่ากัน มีจุดอ่อนใหญ่อยู่"

เจี้ยนหลูวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล ทั้งผู้ชมด้านล่างและผู้ชมหน้าทีวีและคอมพิวเตอร์ หลายคนเห็นด้วย

อย่างไรก็ตาม ยังคงมีคนส่วนใหญ่หวังว่าจะได้เห็นปาฏิหาริย์เกิดขึ้น

ในเกม จงขุยถูกทีมอดัมแบนเป็นตัวแรกอย่างไม่น่าแปลกใจ

จงอวี่ยังคงใจเย็น เลือกฮีโร่ตามจุดแข็งของทีมตัวเองและเพื่อต่อกรกับฝ่ายตรงข้าม สั่งการให้เพื่อนร่วมทีมเลือกฮีโร่ที่เหมาะสม

ส่วนฮีโร่ของเขาคือไท่อี่เจินเหริน!

"ผมมีลางสังหรณ์ว่าทีมอดัมกำลังจะซวยอีกแล้ว!" เฉินจื่อเอ่ยขึ้นก่อน "ไท่อี่เจินเหรินเป็นฮีโร่ที่น่าทึ่งมาก ถ้าใช้เก่งอาจจะทำเพนตะคิลได้!"

จิ้วเอ้อร์กล่าว: "ฉันก็มีลางสังหรณ์แบบนั้นเหมือนกัน"

เจี้ยนหลูไม่ยอม: "แค่ไท่อี่เจินเหรินเนี่ยนะ ไม่ได้เกินจริงขนาดนั้นหรอก ยังไม่ทันเริ่มต่อสู้เลย อย่าเพิ่งมองโลกในแง่ดีแบบไร้เหตุผลไปหน่อยเลย วังเจ๋อหรงเหยาเป็นเกมที่เล่นเป็นทีม ไม่ใช่การโชว์ของคนเดียว ทีมอดัมแค่ต้องเล่นอย่างตรงไปตรงมา ก็ชนะได้แล้ว!"

"ฉันเชื่อในปาฏิหาริย์เสมอ" จิ้วเอ้อร์กล่าว

เฉินจื่อกล่าว: "ลองดูกันไปเถอะว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

ผู้ชมทั้งหลายถูกผู้บรรยายทั้งสามคนกระตุ้นความคาดหวัง ทุกคนหวังว่าจะได้เห็นปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับจงอวี่ และได้เห็นเพนตะคิลด้วย

จงอวี่ควบคุมไท่อี่เจินเหริน ในช่วงต้นเกม เขาอดทนติดตามลวี่เจี้ยนเย่ ใช้พาสซีฟของไท่อี่เจินเหรินเพื่อเพิ่มโกลด์ ช่วยลวี่เจี้ยนเย่ฟาร์ม

ทีมอดัมรู้จักจุดเด่นของไท่อี่เจินเหรินเป็นอย่างดี จึงบุกป่าในช่วงต้นเกม รบกวนการพัฒนาของทีม 304

(จบบท)