บทที่ 5 ความสามารถในการคิดเร็วกว่าสิบเท่า

จงอวี่ค่อยๆ ตื่นขึ้นจากการหลับใหล ตอนนั้นก็หกโมงเย็นแล้ว

ลุกขึ้นจากเตียงและสวมเสื้อผ้า เขารู้สึกอ่อนแอเป็นที่สุดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เปิดประตูเดินออกไป จงอวี่เห็นซูชิงอวี่นั่งอยู่ข้างนอกกำลังเล่นมือถือ

เขาเดินเข้าไปหา ได้ยินเสียงเกมวังเจ๋อหรงเหยา

ซูชิงอวี่รู้สึกว่าจงอวี่เดินออกมา เธอปิดมือถือทันทีแล้วลุกขึ้นยืน ถามว่า "ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง"

"ขอยืมมือถือเธอเล่นหน่อยได้ไหม" จงอวี่ตอบไม่ตรงคำถาม

คิ้วงามของซูชิงอวี่ขมวด ใบหน้างามเย็นชาเล็กน้อย สายตาดูอันตราย

มือถือเป็นสิ่งส่วนตัวมาก แม้แต่คนเป็นแฟนกันยังไม่ควรเปิดดูมือถือของอีกฝ่ายได้ตามใจชอบ

จงอวี่พูดอย่างไม่ใส่ใจ "ผมอยากทดสอบผลการรักษา ในมือถือของเธอมีเกมวังเจ๋อหรงเหยา"

ซูชิงอวี่เข้าใจแล้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วปลดล็อคมือถือส่งให้ พร้อมเตือนว่า "เล่นได้แค่วังเจ๋อหรงเหยาเท่านั้น ห้ามทำอย่างอื่น"

จงอวี่รับมือถือมา เห็นว่าเกมวังเจ๋อหรงเหยาที่ซูชิงอวี่เพิ่งเล่นยังไม่จบ แต่ตายไปแล้วหนึ่งครั้ง หลังจากฟื้นคืนชีพก็อยู่ในน้ำพุ

พอดูสถานการณ์สงครามให้ละเอียด ก็พบว่าสถานการณ์อันตรายมาก ฝ่ายตรงข้ามกำลังถล่มคริสตัล

ดีเลย!

ต้องมีความท้าทายแบบนี้แหละ

จงอวี่มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย รีบมีสมาธิสูงสุดทันที บังคับฮีโร่ป้องกันคริสตัล

ขณะที่บังคับฮีโร่ออกจากน้ำพุ เขาพบว่าเกมเหมือนมีความล่าช้าอย่างรุนแรง ทุกอย่างช้าลงประมาณสิบเท่า

โชคดีที่แม้จะช้า แต่ตัวละครยังพอบังคับได้

เขาบังคับหวังเจาจวิน ผ่านการคาดการณ์ล่วงหน้า ใช้สกิลสองแช่แข็งฮีโร่ฝ่ายตรงข้ามสามตัวพร้อมกันอย่างง่ายดาย จากนั้นก็ใช้สกิลอัลติเมท แล้วเคลื่อนที่ ใช้สกิลหนึ่งต่อด้วยการโจมตีปกติ ใช้ประโยชน์จากพาสซีฟของหวังเจาจวิน...

เพื่อนร่วมทีมสองคนฉวยโอกาสบุกเข้าไปด้วย

ไม่นาน ฮีโร่ฝ่ายศัตรูสามตัวก็ถูกสังหารเกือบพร้อมกัน ฮีโร่ฝ่ายศัตรูที่เหลือตกใจรีบถอยออกจากพื้นที่สูง

วิกฤติคลี่คลาย จงอวี่ผ่อนคลายจิตใจลงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็พบว่าเกมกลับมาเป็นปกติ

ขณะกำจัดมินเนี่ยนเลนกลาง เขาเงยหน้าถามซูชิงอวี่ "เธอเป็นแรงค์อะไร"

ถ้าแรงค์ต่ำเกินไป ฝ่ายตรงข้ามอ่อนแอเกินไป การควบคุมง่ายเกินไป จะไม่สามารถทดสอบได้ว่าโรคประหลาดหายดีแล้วหรือไม่

"ราชาสามสิบกว่าดาว" ซูชิงอวี่ตอบ

"ต่ำไปหน่อย ต้องเล่นอีกสองเกมเพื่อทดสอบ" จงอวี่พูดเสร็จก็ก้มลงเล่นต่อ

ในขณะเดียวกันก็เพิ่มความยากให้ตัวเองในใจ โดยกำหนดว่าแต่ละเกมต้องชนะภายในสิบนาที

ใบหน้างามของซูชิงอวี่ดำเล็กน้อย เธอเป็นผู้หญิงที่เล่นเวลาว่างแค่นั้น ก็มีแรงค์ราชาสูงสุดสามสิบกว่าดาวแล้ว นับว่าเก่งมากๆ แล้ว

อย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถโต้แย้งได้ ได้แต่อึดอัดใจ

เธอรู้ประวัติอันเจิดจรัสของจงอวี่

การโต้กลับราบรื่นมาก แต่เมื่อกำลังถล่มหอสูงเลนกลางของฝ่ายตรงข้าม เกมก็เกิดความล่าช้าแปลกๆ อีกครั้ง การเคลื่อนไหวของตัวละคร ความเร็วในการใช้สกิล และคูลดาวน์ของสกิล ทุกอย่างช้าลงประมาณสิบเท่า

ภายใต้การนำของเขา ฝ่ายเราง่ายๆ ถล่มหอสูงเลนกลางของฝ่ายศัตรู และถือโอกาสถล่มคริสตัลของฝ่ายศัตรูด้วย

เกมชนะ

แต่จงอวี่อดไม่ได้ที่จะมีความรู้สึกแปลกๆ บนใบหน้า

ตามหลักการแล้ว การแข่งขันแรงค์ราชาสามสิบกว่าดาวถือเป็นเกมระดับกลางถึงสูง แต่เพราะมีทีมไฟต์สำคัญสองครั้ง เกมเกิดความล่าช้าอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทำให้เขาแทบไม่รู้สึกถึงประสบการณ์การเล่นเกม

กดความสงสัยลง จงอวี่เปิดการแข่งขันต่อไป

เขาเลือกฮีโร่ที่ต้องมีสมาธิสูงมาก ต้องใช้มือควบคุมอย่างรวดเร็ว แต่ร่างกายบอบบาง — หานซิ่น

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเปิดเสียงพูด นำทิศทางการต่อสู้ แสดงบทบาทหัวหน้าทีมชั่วคราวอย่างเข้มแข็ง

ทุกอย่างเพื่อเพิ่มความยากให้ตัวเอง

เกมเริ่มได้ไม่ถึงสามนาที เขาได้สังหารศัตรูไปสามคน อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าถามซูชิงอวี่ "เร็วๆ นี้วังเจ๋อหรงเหยากระตุกหรือเปล่า"

เมื่อกี้ เกมเกิดความล่าช้าแปลกๆ อีกครั้ง ทำให้เขาสังหารศัตรูได้อย่างง่ายดาย

ซูชิงอวี่ตอบ "ไม่นี่"

จงอวี่ก้มหน้าเล่นต่อ แต่เกมยังคงเกิดความล่าช้าแปลกๆ เป็นระยะๆ โดยพื้นฐานแล้วจะเป็นตอนที่ต่อสู้กับฮีโร่ฝ่ายตรงข้ามอย่างใกล้ชิด

อีกอย่างคือเมื่อเขาเลื่อนมุมมองอย่างรวดเร็วเพื่อสังเกตสถานการณ์โดยรวม ก็มักจะเกิดความล่าช้าในเกมเช่นกัน

หกนาที ฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้เลย

"แน่ใจนะว่าเกมไม่กระตุก" จงอวี่ไม่ได้เปิดเกมต่อไป เงยหน้าถามซูชิงอวี่อีกครั้ง

ซูชิงอวี่พูดอย่างหงุดหงิด "นายจะพูดอะไรกันแน่"

จงอวี่ม้วนลูกตาเล็กน้อย เขาจู่ๆ ก็นึกถึงคำพูดที่อาจารย์เฉินพูดก่อนการรักษา จึงพูดว่า "ต่อยฉันที ต่อยที่หน้าฉัน ใช้ความเร็วสูงสุดเลย"

ซูชิงอวี่อดไม่ได้ที่จะมองจงอวี่อย่างพิจารณา เธอสงสัยว่าสมองของจงอวี่ถูกรักษาจนเสียหาย

"เอาดาบของเธอฟันที่คอฉันเลย! ไม่ต้องลังเลอีกแล้ว!" จงอวี่พูดอย่างอ่อนหวานทันที

ซูชิงอวี่ตกตะลึงเล็กน้อย แล้วความโกรธก็พลุ่งขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะชกหน้าจงอวี่

กล้าเอา "คำพูดสารภาพรัก" ที่ไซอิ๋วตะวันตกที่ซุนหงอคงพูดกับนางฟ้าจื่อเซีย มาพูดเล่นกับเจ้าหญิง!

จงอวี่มองกำปั้นเล็กๆ ของซูชิงอวี่ที่ชกมา ความเร็วช้ามากๆ เหมือนเป็นฉากสโลว์โมชั่นในภาพยนตร์

ยิ่งกว่านั้น เขายังเห็นเส้นเลือดฝอยบางๆ บนกำปั้นเล็กๆ ของซูชิงอวี่อย่างชัดเจน

เอียงหัวหลบกำปั้นเล็กๆ อย่างง่ายดาย จงอวี่รีบพูดทันที "หยุด!"

ซูชิงอวี่หยุด มองจงอวี่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

"ฮ่าๆ แค่ล้อเล่นน่ะ" จงอวี่ลุกขึ้นยืน หัวเราะอย่างกวนๆ "เห็นไหม ก็เธอต่อยฉันนี่"

ซูชิงอวี่แค่นเสียงฮึ หันสายตาไปทางอื่น ไม่อยากสนใจคนโอเวอร์แบบนี้

จงอวี่ไม่ใส่ใจ ในใจเขาตื่นเต้นมาก

โรคประหลาดไม่เพียงหายดี แต่ยังกระตุ้นความสามารถพิเศษ — การตอบสนองทางความคิดเร็วกว่าสิบเท่า

เมื่อเขามีสมาธิสูง การตอบสนองทางความคิดจะพุ่งขึ้นประมาณสิบเท่าทันที สะท้อนออกมาในโลกวัตถุ ทุกอย่างดูเหมือนช้าลงสิบเท่า!

เมื่อกี้ ตอนเล่นวังเจ๋อหรงเหยา ทุกครั้งที่เขามีสมาธิสูง เกมดูเหมือนจะเกิดความล่าช้าประหลาดประมาณสิบเท่า

หลังจากผ่านไปสักพัก จงอวี่สงบจิตใจลงเล็กน้อย พูดกับซูชิงอวี่อย่างจริงใจ "โรคของผมหายแล้ว ขอบคุณนะ"

ซูชิงอวี่ตกตะลึงเล็กน้อย ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร

อย่างไรก็ตาม เมื่อเป็นอาจารย์เฉินที่ลงมือ การรักษาโรคให้หายก็เป็นเรื่องที่คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว

"ไม่เป็นไร" เธอพูดโดยไม่แสดงอารมณ์บนใบหน้า "ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์"

จงอวี่พยักหน้า แสดงความเห็นด้วย แล้วถามว่า "คุณวางแผนจะทำยังไงต่อ"

ซูชิงอวี่ตอบ "มะรืนบ่ายคุณกับฉันไปจดทะเบียนสมรสที่สำนักทะเบียน หลังจากแต่งงานปลอมๆ แล้ว เราจะไปกินข้าวที่โรงแรม หลังอาหารเย็น เราจะเดินเล่นด้วยกัน จากนั้นคุณจะตามฉันไปพักที่วิลล่าของฉัน ในระหว่างนั้น ฉันจะจัดให้มีนักข่าว 'แอบถ่าย' และจะเผยแพร่ผ่านสื่อ"

จงอวี่พยักหน้า

"ปีแรก คุณจะเข้าพักที่วิลล่าของฉันสัปดาห์ละสองครั้ง หลังจากหนึ่งปีผ่านไป จะปรับจำนวนครั้งการเข้าพักต่อสัปดาห์ตามสถานการณ์" ซูชิงอวี่พูดต่อ

"ไม่มีปัญหา"

ซูชิงอวี่พูดอีก "ในระหว่างนี้ ห้ามแทรกแซงชีวิตส่วนตัวและความรักของกันและกัน"

จงอวี่ยิ้ม "แน่นอนอยู่แล้ว"

"ก่อนไปจดทะเบียนที่สำนักทะเบียนมะรืนนี้ ฉันจะเตรียม 'ข้อตกลงก่อนแต่งงาน' ให้คุณเซ็น" ซูชิงอวี่พูดอีก

...

"งั้น พาผมออกจากที่นี่เถอะ" จงอวี่ลุกขึ้นพูด

เขากับเพื่อนร่วมห้องตกลงกันไว้ว่า คืนนี้จะทดลองฝึกซ้อมทีม

เพื่อนร่วมห้องจะเชื่อหรือไม่ว่าเขาจะเป็นโค้ชก็ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์คืนนี้

ซูชิงอวี่มองใบหน้าของจงอวี่ "ก่อนออกจากที่นี่ ฉันแนะนำให้คุณไปล้างหน้าก่อน ตอนนี้คุณดูเหมือนแสดงหนังผี"

ที่แท้ ตอนนี้นอกจากใบหน้าของจงอวี่จะซีดมากแล้ว ที่ใต้หางตาทั้งสองข้างยังมีคราบเลือดยาวๆ ข้างละเส้น ดูน่ากลัวอยู่

(จบบท)