บทที่ 24 ร่วมมือในสงครามทองคำ

หอเสี้ยนฟังคำวิเคราะห์ยาวเหยียดของอู๋กวงเย่าแล้วรู้สึกตะลึง ไม่อาจสงบจิตใจได้ เพียงแค่ฟังการวิเคราะห์ของชายผู้นี้ ความคิดของตนกลับสั่นคลอนไปหมด

"น้องชายพูดได้ดีมาก ผมยอมรับจริงๆ! แต่น้องชายตามหาผมด้วยเรื่องอะไรกันแน่" หอเสี้ยนที่ใจเย็นลงแล้วถาม

"ก็เพื่อเรื่องทองคำและเงินในมือพวกขุนนางและพ่อค้าพวกนั้นไงครับ! พวกเราร่วมมือกัน พี่ชายรับซื้อทองคำจากมาเก๊าและนำเข้าจากต่างประเทศ จากนั้นผมจะเป็นคนจำหน่ายในฮ่องกง นี่เป็นสถานการณ์ที่ทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์! คุณมีช่องทางการนำเข้า ส่วนผมมีร้านเหล่าฟ่งเซียงเป็นช่องทางจำหน่าย ขอบอกตามตรงกับพี่ชาย ผมกำลังจะเปิดร้านอีกสี่สาขาในเร็วๆ นี้ ตอนนั้นร้านทองของผมจะกระจายอยู่ทั่วเกาะฮ่องกง"

หอเสี้ยนไม่ได้ตอบอู๋กวงเย่าทันที แต่ครุ่นคิดอยู่เงียบๆ!

อู๋กวงเย่าก็ไม่รีบร้อน เขาวิเคราะห์ให้ฟังมากขนาดนี้ ผนวกกับเสน่ห์ในตัวเอง เขาไม่เชื่อหรอกว่าคนคนนี้จะไม่อยากคบหาเป็นมิตร!

อีกอย่าง แม้เขาจะไม่ยินดีร่วมมือ อู๋กวงเย่าก็ยังสามารถซื้อทองคำจากมาเก๊าได้อยู่ดี หรืออาจจะมาเปิดร้านขายทองและเงินในมาเก๊าด้วยซ้ำ

เพียงแต่ถ้าทำเช่นนั้น ทองคำที่ตนได้อาจจะมีจำกัด พอๆ กับที่จะเพียงพอสำหรับเครื่องประดับของร้านเหล่าฟ่งเซียงเท่านั้น

อู๋กวงเย่าไม่ต้องการแค่นั้น เขาต้องการกำไรมากกว่า และยังอยากมีส่วนร่วมใน 'สงครามทองคำ' เพื่อให้ได้ทุนมากขึ้น

ที่เรียกว่า 'สงครามทองคำ' นั้น เกิดขึ้นเพราะรัฐบาลกก๋มินตั๋งพ่ายแพ้ในสนามรบ ทำให้ขุนนางและพ่อค้าจำนวนมากหนีมายังมาเก๊าและฮ่องกง

บางคนวางแผนที่จะอยู่ในมาเก๊าและฮ่องกงอย่างถาวร บางคนต้องการใช้มาเก๊าและฮ่องกงเป็นสะพานเพื่อย้ายไปต่างประเทศ!

ไม่ว่าจุดประสงค์จะเป็นอย่างไร พวกเขาล้วนต้องการขายทองคำจำนวนมากในมือของตน เพื่อแลกเป็นดอลลาร์ฮ่องกง ปอนด์อังกฤษ หรือเงินดอลลาร์สหรัฐ

ภายใต้บริบทเช่นนี้ จึงมีคนหมายตาก้อนเนื้อชิ้นใหญ่นี้ ในฮ่องกงมีทั้งกลุ่มกวางตุ้งและกลุ่มเซี่ยงไฮ้ปั่นราคาทองคำ

ดังนั้นราคาทองคำในฮ่องกงบางครั้งก็สูงมาก แต่บางครั้งก็ลดลง นี่คือสิ่งที่เรียกว่าการเก็งกำไรทองคำ

อู๋กวงเย่ารู้ประวัติศาสตร์ แต่ไม่รู้แนวโน้มราคาทองคำที่แน่นอน

แต่เขารู้อย่างหนึ่ง นั่นคือกลุ่มกวางตุ้งได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลาย ส่วนกลุ่มเซี่ยงไฮ้พ่ายแพ้อย่างยับเยิน

ผู้ที่ได้กำไรมากที่สุดในกรณีนี้คือธนาคารฮั้งเส็ง หรือที่เป็นจุดเริ่มต้นของธนาคารฮั้งเส็ง ซึ่งได้กำไรมากที่สุด ถึงขนาดที่สามารถควบคุมราคาทองคำในฮ่องกงได้ในช่วงเวลาหนึ่ง

ดังนั้นอู๋กวงเย่าเวลาซื้อขายทองคำในฮ่องกง ก็จะติดตามการซื้อขายของธนาคารฮั้งเส็ง

ส่วนการคบหากับหอเสี้ยนนั้น อู๋กวงเย่าย่อมเห็นคุณค่าอิทธิพลของหอเสี้ยนในมาเก๊า

ทองคำในมาเก๊ามักจะถูกกว่าในฮ่องกงเสมอ โดยเฉพาะในปีหน้าจะถูกกว่ามาก

ใช้ประโยชน์จากเงื่อนไขการซื้อขายทองคำอย่างเสรีในมาเก๊า รวมถึงการนำเข้าและส่งออกอย่างเสรี ให้หอเสี้ยนนำเข้าทองคำจากแอฟริกาใต้และยุโรป แล้วตนเองนำไปขายในฮ่องกง นี่ก็เป็นโอกาสรวยอีกช่องทางหนึ่ง

"น้องชาย คืนนี้ว่างไหม? ผมจะแนะนำเพื่อนบางคนให้รู้จัก เรากินข้าวด้วยกัน พูดคุยกันเรื่อยๆ!"

"แน่นอนครับ เมื่อพี่ชายเชิญ ผมไม่กล้าปฏิเสธ!" อู๋กวงเย่าค่อนข้างรู้ในใจว่าเพื่อนที่หอเสี้ยนจะแนะนำคือใคร

อู๋กวงเย่าปฏิเสธคำเชิญของหอเสี้ยนที่จะพาเขาไปเยี่ยมชมธนาคารต้าเฟิงต่อ แต่พาคนของตนไปเที่ยวรอบมาเก๊า

หลังจากอู๋กวงเย่าจากไป หอเสี้ยนพึมพำกับตัวเอง: "นี่คงเป็นที่เรียกว่าอัจฉริยะสินะ! คนที่คู่ควรกับการคบหา!"

เดินอยู่ตามถนนมาเก๊าในเวลานี้ เขาพบว่าอากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายของ 'การพนัน'

เมื่อเทียบกับยุคหลัง มาเก๊าในปัจจุบันเผยให้เห็นความมืดมนมากกว่า แม้ยุคหลังจะยังเป็นเมืองคาสิโน แต่อย่างน้อยก็มีกฎหมายที่สมบูรณ์

มาเก๊าในตอนนี้มีผู้คนหลากหลายชนชั้น หน้าบ่อนการพนันมีทั้งชายและหญิงที่เสียเงินจนหมดตัวนั่งอยู่บนพื้นสกปรก ดูไร้จุดหมาย

อู๋กวงเย่าย่อมไม่แตะต้องสิ่งเหล่านั้น เมื่อเทียบกับการพนันเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้น การเข้าร่วมสงครามทองคำนี้ไม่ใช่เป็นการ 'พนัน' ใหญ่กว่าหรอกหรือ

แต่การพนันใหญ่ครั้งนี้ เขามั่นใจว่าจะชนะเท่านั้น!

ภัตตาคารไหล่ฟู่

อู๋กวงเย่าและหอเสี้ยนพร้อมเพื่อนอีกสองคน รวมสี่คนมารวมตัวกัน

"น้องชาย ผมขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจ คุณล่าวเป้า" หอเสี้ยนชี้ไปที่ชายวัยสามสิบกว่าๆ คนหนึ่ง

อู๋กวงเย่าย่อมรู้จักล่าวเป้า ผู้ซึ่งถูกชาวโปรตุเกสเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก และเพราะเขามีใบหน้าแบบชาวจีน จึงได้รับตำแหน่งราชการจากชาวโปรตุเกส เป็นเสมือนคนกลางระหว่างโปรตุเกสและจีน และมีความร่วมมือทางเศรษฐกิจและความสัมพันธ์ไม่น้อยกับหอเสี้ยน

"น้องชาย นี่คือเพื่อนที่ดีของผม จงจื่อกวง ก่อนหน้านี้เราเคยร่วมมือกันในเรื่องการนำเข้าทองคำจากต่างประเทศ เขาคุ้นเคยกับเหมืองทองในแอฟริกาใต้ทั้งหมด!" หอเสี้ยนชี้ไปที่ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมคนหนึ่ง

"นี่คือเพื่อนใหม่ที่ผมเพิ่งรู้จัก อู๋กวงเย่า เขาเป็นเจ้าของร้านเหล่าฟ่งเซียงในฮ่องกง มีมุมมองเฉพาะตัวเกี่ยวกับการค้าและแนวโน้มใหญ่" หอเสี้ยนแนะนำอู๋กวงเย่าให้ทั้งสองคนรู้จัก

"ยินดีที่ได้รู้จัก ยินดีที่ได้รู้จัก คนที่ได้รับความสนใจจากน้องหอมากขนาดนี้ ต้องเป็นคนมีความสามารถแน่ๆ!" ล่าวเป้ากล่าว

"แน่นอนว่ามีความสามารถ! คนที่เอาชนะโจวต้าฟู่ได้ และนำทางร้านทองทั้งเกาะฮ่องกง ย่อมมีความสามารถ!" จงจื่อกวงดูเหมือนจะรู้เรื่องเกี่ยวกับร้านเหล่าฟ่งเซียงมาก

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ เพียงแค่ผมได้เรียนรู้มากตั้งแต่เด็ก จึงมีความคิดเห็นบางอย่างของตัวเอง ไม่กล้าโอ้อวดต่อหน้าผู้อาวุโสทั้งหลาย!" อู๋กวงเย่ากล่าวอย่างถ่อมตัว

"พอเถอะ ได้รู้จักกันแล้ว และชมกันไปมาแล้ว เชิญทุกคนนั่งลงพูดคุยกันช้าๆ!" หอเสี้ยนเชิญทุกคนนั่งลง

ระหว่างอาหาร ทุกคนตั้งใจและไม่ตั้งใจซักถามภูมิหลังของอู๋กวงเย่า อู๋กวงเย่าย่อมไม่บอกความจริง เพียงแต่อ้างว่าทำผิดจึงถูกตระกูลขับไล่ ก็เลยไม่กล้าพูดถึงตระกูล

ทุกคนจึงไม่ถามต่อ ถึงอย่างไรไม่ว่าจะมีภูมิหลังลึกซึ้งแค่ไหน ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อฮ่องกงและมาเก๊า

"น้องอู๋ 'สงครามทองคำ' ที่คุณพูดถึง คุณมั่นใจแค่ไหน?" ล่าวเป้าถาม

"ทุกท่านล้วนเป็นผู้อาวุโส ชำนาญทางนี้ ที่ผมพูดก็เป็นเพียงการย้ำเท่านั้น แต่ผมมั่นใจว่าราคาทองคำในฮ่องกงจะยิ่งแพงกว่ามาเก๊า และจะถึงจุดสูงสุดในปีหน้า พวกคุณมีช่องทางการนำเข้า ผมมีช่องทางการจำหน่าย ทำไมเราไม่ร่วมมือกันให้ทุกฝ่ายชนะล่ะครับ!" อู๋กวงเย่าไม่อธิบายมากเกินไป ให้ความรู้สึกลึกลับเล็กน้อยกับคนเหล่านี้ และปกปิดอายุที่น้อยของตน

"พวกเราก็สามารถไปขายทองคำในฮ่องกงได้ น้องอู๋คิดว่าใช่ไหม?" จงจื่อกวงยิ้มพูด ด้วยท่าทางที่ดูว่าคุณจะรับมืออย่างไร

"ทองคำปริมาณน้อยๆ ก็ขายได้ แต่ถ้ามากเกินไปก็จะถูกตรวจสอบโดยรัฐบาลฮ่องกง และวิธีนี้ก็ช้ามาก นอกจากนี้พวกคุณก็หาจุดสูงสุดในการขายไม่ได้"

"ถ้าให้ผมจัดการก็จะต่างกัน ผมกำลังจะมีร้านทองคำหกร้าน เครื่องประดับทองและเงินของเราครองอันดับหนึ่งด้านยอดขาย นี่คือช่องทางจำหน่ายที่ดีที่สุด และยังถูกกฎหมายด้วย"

"และอีกอย่าง ขอบอกทุกท่านตรงๆ ว่า ผมอยู่ฮ่องกงเพียงสามวัน ก็ทำกำไรจากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้ทุกครั้ง ดังนั้นความสามารถในการมองทองคำของผม อาจจะเหนือกว่าผู้อาวุโสทั้งหลายเล็กน้อย!"

อู๋กวงเย่าพูดจบก็เงียบ พูดทุกอย่างที่ควรพูดแล้ว ถ้าไม่ร่วมมือก็ต้องหาที่ต่อไป

หรือถอยกลับมา เลือกที่จะไม่เข้าร่วมสงครามทองคำในมาเก๊าก็ได้

แค่ซื้อทองคำจากมาเก๊าเพื่อตอบสนองความต้องการของเหล่าฟ่งเซียงก็พอ ต้องรู้ว่าร้านเหล่าฟ่งเซียงของเขาจะเปิดพร้อมกันทั้งหกร้าน กำไรจะเกินธนาคารเก่าแก่เหล่านั้นไปไกล

ศักยภาพของเขาไม่ได้อ่อนแอ ไม่จำเป็นต้องดูสีหน้าใคร!

ที่จริงร้านทองในถนนเหวินเสียนตงก็รับซื้อทองคำได้มากพอสมควรทุกวัน เพียงแต่ต้นทุนค่อนข้างสูง

สายตาของทั้งสามมีการสื่อสารกันเล็กน้อย หอเสี้ยนเอ่ยปาก: "น้องชายอย่าโกรธเลย พวกเราเพียงแค่เพิ่งร่วมมือกันครั้งแรก จึงถามมากหน่อย พวกเราสามคนตัดสินใจที่จะร่วมมือกับคุณ"

(จบบท)