เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

WDS Chapter 4 ระบบ

WDS Chapter 4 ระบบ

WDS Chapter 4 ระบบ


WDS Chapter 4 ระบบ

ขณะที่เขาเปิดประตูและเดินเข้าไป เขาก็มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมน้ำตา

นี่คือแม่ของเขา มาเรีย เธอดูเหมือนกับหญิงวัยกลางคน ทั้งที่เธอเพิ่งจะอายุเพียงแค่ 36 ปีเท่านั้น ผู้หญิงในแลนธานอร์มักจะแต่งงานเร็วกว่าผู้หญิงจากโลกเดิม ในเวลานั้น ครอบครัวของพวกเขาเฟื่องฟู ด้วยพ่อของเขาดำรงตำแหน่งที่สำคัญในกองทัพ-​ ทหารได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากรัฐบาล โดยที่พวกเขาจะได้รับทั้งอาหาร เงินเดือนและที่พักตามตำแหน่งของพวกเขา

ด้วยเงื่อนไขทั้งหมดนี้ ครอบครัวแอนิวรอนจึงไม่ลังเลใดๆที่จะมีลูก

พ่อของแดนีลเกิดจากตระกูลพ่อค้าเสื้อผ้าระดับกลาง เขาเข้าร่วมกองทัพเมื่ออายุได้ 16 ปี และพยายามไต้เต้าด้วยความอดทนและมุ่งมั่น ซึ่งมันทำให้เขาได้กลายมาเป็นหน้าหน้าหน่วย ด้วยอายุเพียง 25 ปี ในขณะเดียวกัน เขาก็ยังได้รับการชื่นชมจากคนระดับสูงมากมาย

พ่อของเขาตกหลุมรักแม่ของเขาตั้งแต่แรกเห็นในการชุมนุมตระกูล แม้ว่าเธอจะอายุเพียง 18 ปี แต่ครอบครัวของเธอก็ไม่ลังเลใดๆที่จะให้พวกเขาแต่งงานกัน สำหรับที่นี่แล้ว ความแตกต่างของอายุนั้นมันเป็นเพียงเรื่องธรรมดาทั่วไป

จากนั้น ภัยพิบัติก็เกิดขึ้น ขณะที่แดนีลอายุได้ราว 3 ขวบ พ่อของเขาก็ถูกขับไล่ออกจากกองทัพ แม้แต่ครอบครัวของเขาเองก็ยังตกเป็นเป้าหมาย และพวกเขาถูกเตือนว่า พวกเขาจะต้องย้ายไปยังสลัม ไม่อย่างนั้นก็จะถูกขับไล่ออกไปนอกเมือง

โดยไม่มีทางเลือกใดๆ ครอบครัวแอนิวรอนสร้างกระท่อมนี้ขึ้นมาด้วยเงินออมสุดท้ายของพวกเขา และอาศัยอยู่ที่นี่นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ดังนั้น เขาจึงมีความทรงจำที่เลือนลางเกี่ยวกับคนอื่นๆในตระกูล ยกเว้นเพื่อสนิทเพียงไม่กี่คน

“แดนีล! เจ้าไปอยู่ที่ไหนมา? เจ้าทำให้ข้าและพ่อของเจ้าเป็นกังวลมากเลยรู้หรือไม่” แม่ของเขากล่าวด้วยน้ำเสี้ยงสะอื้นพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดเขา เธอสังเกตเห็นบาดแผลทั่วร่างของเขา และเธอพยายามตรวจสอบอย่างระมัดระวังว่า มันจะไม่คุกคามชีวิตของเขา

ได้ยินเสียงอึกทึก ชายคนหนึ่งที่มีเครื่องหมายวงกลมติดอยู่บนหน้าผากซึ่งกำลังนั่งอยู่บนเตียงก็เงยหน้าขึ้นมอง

เห็นว่าลูกชายกลับมาแล้ว เขาก็ยิ้มออกมาอย่างเงียบๆ ครอบครัวจะพังทลายลงในทันทีที่มีบางสิ่งเกิดขึ้นกับลูกชายเพียงคนเดียวของพวกเขา เขาเป็นความภาคภูมิใจ, ความหวัง และหัวใจของพวกเขา

พ่อของเขาชื่อโรเบิร์ต เครื่องหมายบนหน้าผากของเขา เป็นสิ่งที่ถูกมอบให้กับคนที่สูญเสียเกียรติ และถูกขับไล่ออกจากกองทัพ เห็นเครื่องหมายนี้ ไม่มีใครให้ความเป็นธรรมกับพวกเขา แล้วก็แทบจะไม่มีใครให้งานเขาทำเลย

“ข้าสบายดี ท่านแม่ ข้าถูกทำร้ายโดยพวกสารเลวบางคนที่คิดว่าข้ามีเงิน พวกเขาปล่อยข้าหลังจากที่เห็นว่าข้าไม่มีอะไรนอกเหนือจากเสื้อผ้าที่สวมอยู่นี้ ข้าเพิ่งจะล้างตัวที่น้ำพุก่อนจะรีบกลับมา” เขาโกหก ไม่มีทางเลยที่เขาจะบอกใครเกี่ยวกับระบบ

โชคดีที่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ ดังนั้น แม่ของเขาจึงเพียงแค่ถอนหายใจ และเดินไปที่ตู้เพื่อที่จะหยิบยาทาแผลถูกๆออกมา แล้วทามันให้กับเขา

เห็นสภาพของพ่อแม่ แดนีลเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ครอบครัวของทหารที่ซื่อสัตย์ กลับตกต่ำจนอยู่ในสภาพเช่นนี้เพียงเพราะอีโก้ของผู้มีอำนาจบางคน แม่ของเขาอายุเพียง 36 ปี แต่กลับดูราวกับคนอายุ 50 ปี การถูกใช้แรงงานอย่างหนักในทุกๆวัน ทำให้ผิวที่เคยเปร่งประกายของเธอ ดูหมองคล้ำและหยาบกร้าน แม้แต่ใบหน้าของเธอที่ครั้งหนึ่งเต็มไปด้วยความสดใส ก็ปรากฎเป็นริ้วรอยจำนวนมากก่อนเวลาที่ควรจะเป็น

ไม่เหมือนกับแดนีลคนก่อน ที่รู้สึกปลงกับชะตากรรมของตัวเอง เขาในตอนนี้ ต้องการที่จะแก้แค้น เขาต้องการจะแก้ไขสิ่งผิดพลาดทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเขาให้ถูกต้อง

แต่ก่อนอื่น เขาจำเป็นจะต้องเข้าใจว่า ระบบคืออะไร การดื่มน้ำธรรมดา ถึงกลับทำให้ร่างของเขาฟื้นคืนกลับมาจากความตายได้ HUDที่เปิดการใช้งานจนส่งเขาไปถึงน้ำพุ ยิ่งทำให้เขารู้สึกอัศจรรย์มากขึ้น

ระบบจะเป็นอาวุธที่เขาจะใช้ในการตอบโต้กลับ ดังนั้น เขาจึงจำเป็นจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับมัน

ดูเหมือนว่าพ่อของแดนีลจะไม่เชื่อเรื่องที่เขาเล่า แดนีลปีนขึ้นไปบนเตียงของเขาและยิ้มอย่างขอโทษไปที่พ่อของเขา จากนั้น เขาก็บอกกับแม่ของเขาว่า เขาเหนื่อยและต้องการพักผ่อน แล้วเขาก็ได้กินขนมปังที่คนในสลัมมอบให้แล้ว เธอจึงปล่อยให้เขานอนหลังจากที่ทายาให้เขาเสร็จแล้ว

ไม่มีห้องใดๆในกระท่อมแห่งนี้ ด้วยพื้นที่ขนาดเล็กเพียง 70 ตารางเมตร นอกเหนือจากพื้นที่ทำอาหาร และทานอาหารแล้ว เป็นพื้นที่ห้องนอน 2 ห้อง โดยพื้นที่เล็กกว่าเป็นห้องนอนของแดนีล

ในที่สุด มันก็ถึงเวลาที่จะดูว่าระบบเป็นอย่างไรแล้ว

ขณะที่แดนีลหลับตาลง และกำลังเตรียมพร้อมสำหรับชุดคำถาม แต่ระบบที่น่ารำคาญกลับไม่ได้ให้โอกาสใดๆแก่เขา

[สถานะโฮสต์เหมาะสม เริ่มบทนำ]

[ยินดีต้อนรับสู่ระบบครอบครองโลก! ขอทานหรือเจ้าชาย, พ่อค้าหรือทหาร โดยไม่คำนึงถึงจุดเริ่มต้นใดๆของคุณ ด้วยความช่วยเหลือของระบบ การทำงานหนักของคุณ มันสามารถจะทำให้คุณกลายเป็นราชาที่ไม่มีใครสามารถเทียบเทียมได้ภายใต้สวรรค์! เส้นทางสู่ครอบครองโลกของคุณได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!]

[บทนำเสร็จสิ้น โฮสต์สามารถถามคำถามใดๆได้]

แดนีลเงียบไปครู่หนึ่งและเขาถึงกับพูดไม่ออก ได้ยินว่าเป็นบทนำ เขาก็คิดว่ามันจะอธิบายอย่างครบถ้วน และไม่ทำให้เขามีข้อสงสัยใดๆอีก แต่กลายเป็นว่า มันกลับไม่มีอะไรใหม่เลย

'คุณเข้ามาในหัวของฉันได้ยังไง?' เขาถาม

[ข้อมูลถูกล็อกไว้ โปรดเลื่อนระดับเพื่อปลดล็อกข้อมูลนี้]

'ใครเป็นคนสร้างเจ้า?'

[ข้อมูลถูกล็อกไว้ โปรดเลื่อนระดับเพื่อปลดล็อกข้อมูลนี้]

'นักวิทยาศาสตร์บนโลก เอาเจ้าใส่เข้ามาในตัวข้าใช่มั้ย?'

[ข้อมูลถูกล็อกไว้ โปรดเลื่อนระดับเพื่อปลดล็อกข้อมูลนี้]

แดนีลเริ่มโกรธ เขาพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองลง และเปลี่ยนเป็นคำถามที่อาจจะได้รับคำตอบแทน

'อีเธอร์คืออะไร? มันรักษาร่างกายของข้ายังไง?'

[อีเธอร์เป็นวัสดุมหัศจรรย์ที่กำเนิดขึ้นบนโลกแห่งนี้ มันเป็นหนึ่งในวัสดุที่มีพลังงานแก่นสาร ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้ที่อยู่ในโลกนี้ ก้าวเข้าสู้เส้นทางแห่งพลังอำนาจ ในรูปแบบเข้มข้น มันยังมีคุณสมบัติในการรักษาที่น่าเหลือเชื่อ ซึ่งระบบสามารถควบคุมได้ ระบบมีความสามารถในการตรวจจับวัสดุดังกล่าว ด้วยระดับในปัจจุบันของระบบ สามารถจะตรวจพบได้เพียงอีเธอร์เท่านั้น โปรดอัพเกรดระบบ เพื่อปลดล็อกฟังก์ชั่นเพิ่มเติม ค่าใช้จ่ายในการปลดล็อก แต้มประสบการณ์ 10,000 แต้ม]

นี่เพิ่งจะเริ่มต้น และแม้แต่แดนีลก็ยังเคยได้ยินเดียวกับอีเธอร์ เขาเพียงแค่ต้องการจะยืนยันเพื่อความแน่ใจเท่านั้น

'เจ้าสามารถทำอะไรได้อีก?'

[ในปัจจุบัน ระบบสามารถทำงานได้ดังนี้]

[ตรวจหาอีเธอร์]

[วิเคราะสถานะของโฮสต์]

[ปรับใช้เครื่องมือเสริม]

[ควบคุมภารกิจ]

[โปรดอัพเกรดระบบเพื่อปลดล็อกฟังก็ชั่นเพิ่มเติม ค่าใช้จ่ายในการปลดล็อก แต้มประสบการณ์ 10,000 แต้ม]

ระบบบ้านี้ยังคงพยายามที่จะให้เขาอัพเกรดตลอดเวลา สำหรับแดนีลแล้ว มันเหมือนดั่งสหายที่น่ารำคาญ ที่เชิญชวนให้เขาซื้อสิ่งของบางอย่าง

เขาเลือกที่จะไม่สนใจมัน และถามต่อว่า “ข้าจะได้รับแต้ประสบการณ์อย่างไร? และการเพิ่มระดับคืออะไร?”

[แต้มประสบการณ์จะได้รับเมื่อบรรลุเป้าหมายที่ซ่อนอยู่บางอย่าง หรือทำภารกิจให้สำเร็จ การเพิ่มระดับคือความก้าวหน้าในระดับพลังของโฮสต์]

แดนีลพอจะคาดเดาได้บ้างแล้ว

“ระดับพลังคืออะไร?”

[ระบบยังไม่ทราบถึงข้อมูลระดับพลังของโลกแห่งนี้]

[ภารกิจใหม่ : ให้ข้อมูลเกี่ยวกับโลก]

[ความคืบหน้าภารกิจ : 0%]

[คำอธิบายภารกิจ : ระบบจะทำการวิเคราะข้อมูลทั้งหมดที่โฮสต์รู้ในปัจจุบัน ต้องการความรู้ใหม่เพื่อสร้างฐานข้อมูล โฮสต์จะต้องค้นหาและสัมผัสกับวัสดุใดทั้งหมด เพื่อช่วยดำเนินงานนี้]

[รางวัลภารกิจ : แต้มประสบการณ์ 10 แต้ม ฟังก์ชั่นใหม่จะได้รับการปลดล็อก, บทลงโทษจากการทำภารกิจล้มเหลว : ไม่มี]

[โฮสต์เลือกที่จะยอมรับภารกิจหรือไม่?]

คำถามง่ายๆนั้น มันทำให้เขาได้รับภารกิจ ดูเหมือนว่า แม้แต่การครุ่นคิดและการตั้งคำถามง่ายๆ ก็อาจจะเป็นการเปิดภารกิจใดๆจากระบบได้

 

แฟนเพจ : WDS แปลไทย

จบบทที่ WDS Chapter 4 ระบบ

คัดลอกลิงก์แล้ว