เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

TGDS ตอนที่ 19 : พายุที่โหมกระหน่ำ

TGDS ตอนที่ 19 : พายุที่โหมกระหน่ำ

TGDS ตอนที่ 19 : พายุที่โหมกระหน่ำ


เจย์เดนค่อย ๆ เดินเข้าไปหาโมบี้แล้วกระโดดขึ้นไปบนเตียง นั่นทำให้เขาแทบสะดุ้งและเผยความจริงออกมา

น้ำจำนวนมากถูกสาดไปยังใบหน้าของเขา

มันสร้างความประหลาดใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก เพราะเขากำลังจดจ่อรอเวลาที่เธอจะเข้าใกล้เพื่อที่เขาจะได้สามารถโจมตีเธอ ในขณะที่เขายังคงแกล้งหลับอยู่

โมบี้ตื่นขึ้นมาโดยแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"ดูเหมือนว่าคิตตี้ตัวน้อยของฉันจะตื่นขึ้นมาแล้ว" เธอพูดขณะหัวเราะคิกคัก

เธอสวมเพียงชุดชั้นในสีม่วงและกางเกงชั้นในที่แสดงให้เห็นร่างกายที่งดงามของเธอแบบเต็มที่

เธอโยนถังน้ำทิ้งแล้วคลานเข้ามาใกล้เขาเหมือนสิงโตกำลังล่าเหยื่อของมัน

โมบี้แสร้งทำเป็นดิ้นรนเพื่อให้หลุดจากเชือกที่ผูกไว้รอบตัวเขา

"เกิดอะไรขึ้น! ผมอยู่ไหน!" เขาร้องโวยวายออกมาเหมือนว่ากำลังหวาดกลัว

"นายก็อยู่ในห้องของฉันไง เด็กโง่ ฉันจะแสดงให้นายได้เห็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตของนาย ดังนั้นเพียงแค่นอนลงและผ่อนคลาย ในขณะที่ฉันกำลังทำสิ่งต่าง ๆ " เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวนและแทะโลม

โมบี้พยายามร้องอย่างสุดความสามารถเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่มันก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร ที่เขาพยายามทำแบบนี้เพื่อรอดูว่าเธอจะตอบสนองอย่างไร

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า นายอยู่ในบ้านของฉัน นายคิดว่าใครจะมาช่วยนายได้ และนอกจากนี้ฉันมีคริสตัลตัดเสียงรบกวนติดตั้งอยู่ในห้อง เสียงเข้ามาได้แต่ไม่สามารถดังออกไปข้างนอกได้ ดังนั้นไม่ว่านายจะครางด้วยความสุขดังแค่ไหน เสียงของนายก็จะไม่ดังไปถึงข้างนอก ดังนั้นอย่ากังวล ไม่ต้องกลั้นความตื่นเต้นถ้านายจะกลัวหรืออาย” เธอพูดขณะที่เธอขยับเข้าใกล้เขามากขึ้นเรื่อย ๆ

โมบี้ถอนหายใจอย่างโล่งอก หากสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริง โมบี้ก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะร้องเรียกให้มีคนเข้ามาเสริมกำลังหรือใครก็ตามที่อยู่ภายนอกจะได้ยินว่ามีอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

โมบี้แสดงสีหน้าสิ้นหวังอย่างเต็มความสามารถ โดยพยายามอย่างเต็มที่ที่จะดีดดิ้นและหลบหนีโดยแสร้งว่าความพยายามทั้งหมดของเขาไม่มีผลแม้แต่น้อย

ในที่สุดเจย์เดนก็อยู่ห่างจากเขาเพียงช่วงแขนและพุ่งเข้ามาจูบ

ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของ โมบี้ในการจัดการกับเธอ

เขารีบฉีกเชือกด้วยแรงของเขาและเรียกดาบของเขาออกมาจากคลังแล้วใช้ทักษะ "Demon Slash" โดยเล็งไปยังหัวใจของเธอ

ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งทำให้เจย์เดนแทบไม่มีโอกาสได้ตอบโต้ได้ ทว่าโมบี้รู้สึกว่าดาบของเขาแทงทะลุเข้าไปในร่างกายของเธอก่อนที่จะหยุดลงด้วยอะไรบางอย่าง

รอบ ๆ บาดแผลของเจย์เดน เขามองเห็นควันเงาดำโผล่ออกมา ควันดำนั้นป้องกันการโจมตีของโมบี้ อย่างรวดเร็วและครอบคลุมไปทั่วทั้งร่างกายของเธอ

ใบหน้าขี้เล่นและน่ารักของเธอที่แฝงไปด้วยความซาดิสม์ก่อนหน้านี้ ผิดเพี้ยนไปอย่างสิ้นเชิงจนสามารถบอกได้ว่าเป็นเหมือนสัตว์ประหลาด

โมบี้ถอยห่างโดยสัญชาตญาณจากพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของเธอ เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิตของเขา

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าบาดแผลที่เขาทำยังคงมีเลือดไหลอยู่ ซึ่งหมายความว่าการลอบโจมตีก่อนหน้านี้ของเขาไม่ได้ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

เธอหายตัวไปในควันก่อนที่เขาจะได้มีโอกาสวางแผนโจมตี ในชั่วพริบตาเดียวเธอก็มาอยู่ข้างหลังเขา แล้วเธอก็เตะเขาอย่างแรงเข้าไปชนกับกำแพงห้อง

<-20 Hp>

โมบี้สำลักเลือดออกมาเต็มปากจากความรุนแรงของการโจมตีครั้งนี้

ถ้าเขาโดนแบบนี้อีก 5 ครั้ง เขาคงจะต้องตายอย่างแน่นอน ความเป็นกลาส แคนน่อนของเขา นั่นทำให้เขาไม่สามารถรับมือได้ดีในสถานการณ์นี้ การเคลื่อนไหวของเจย์เดนแปลกและคลุมเครือเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้แม้จะมีประสาทสัมผัสที่ดีขึ้นมากก็ตาม

"นายมันเป็นสัตว์เลี้ยงที่ไม่เชื่อง ที่พยายามจะฆ่าเจ้านายของตัวเอง!" เธอคำรามพร้อมเสียงกรีดร้องแปลก ๆ

"นายรู้หรือเปล่า ว่าสัตว์เลี้ยงที่โจมตีเจ้านายของพวกมันจะเกิดอะไรขึ้น ?"

"พวกมันจะต้องถูกฆ่า !!" เธอกรีดร้องขณะสร้างสิ่งที่ดูเหมือนมีดสั้นคู่หนึ่งขึ้นมาจากเงา

'ทำไมโชคของฉัน มันมักจะต้องแย่ลงเสมอ' เขาสบถและสาปแช่งอยู่ในใจ

เจย์เดนหายตัวไปในเงาควันสีดำเหมือนกับการโจมตีครั้งล่าสุดของเธอ

โมบี้พยายามคาดเดาว่าเธอจะปรากฏตัวที่ใดกันแน่ เขาตัดสินใจฟันไปทางด้านหลังของเขาโดยคาดการณ์ว่าเธอจะทำการโจมตีเช่นเดียวกับครั้งก่อน

แต่นั่นก็ทำให้เขาประหลาดใจ เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย เธอกลับมาปรากฏตัวที่ด้านข้างของเขาแทน

เธอเฉือนเข้าที่บริเวณท้องของเขาหลายครั้ง ก่อนที่จะเตะเขาอย่างแรงอีกครั้ง จากนั้นเธอก็หายตัวไป และปรากฏกายขึ้นข้างหลังเขาพร้อมเตะสวนทางที่เขากำลังกระเด็นไป เขาพุ่งเข้าอัดกับกำแพงอีกด้าน

<-37 Hp>

<-21 Hp>

<-23 Hp>

โมบี้เหลือพลังชีวิตเพียงแค่ 19 ร่างกายของเขามีบาดแผลและรอยฟกช้ำไปทั่ว เขากระดูกหัก ตอนนี้เขาแทบจะหายใจไม่ออกจากความบาดเจ็บทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เขานั้นลำบากแม้กระทั่งจะพยุงตัวเอาไว้ การมองเห็นของเขาพร่ามัวจากความเจ็บปวดทั้งหมด โอกาสเดียวของเขาที่จะทำให้เขายังคงสู้ต่อไปได้ คือตัดการรับรู้ความเจ็บปวดทิ้งไป ซึ่งนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เขาทำได้

"ลูกหมาตัวน้อยที่อ่อนแออย่างนาย คิดว่าจะเอาชนะคนอย่างฉันได้อย่างนั้นเหรอ! ฉันยอมรับว่าฉันประเมินนายต่ำเกินไปและไม่ทันระวังตัว แต่ลูกหมาก็ยังเป็นลูกหมาวันยังค่ำ! เธอพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างชั่วร้ายจนดูเหมือนจะหลุดออกมาจากหนังสยองขวัญ

ตอนนี้โมบี้มาไกลมากแล้ว เขาไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้ เขามุ่งมั่นและยืนหยัดตั้งท่าที่จะต่อสู้

ทันใดนั้นการแจ้งเตือนของระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

<การแจ้งเตือนระบบ>

<พบทักษะใหม่>

-----------------------------------------

Undying Will [ระดับ 1] (ติดตัว)

จิตใจที่ไม่ยอมแพ้ของผู้ใช้จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในการเอาชนะศัตรูของเขา

เงื่อนไขในการเปิดใช้งาน: Hp น้อยกว่า 30%

+ 20% สำหรับค่าสถานะทั้งหมด

-----------------------------------------

ดวงตาของโมบี้เป็นประกายด้วยความหวังครั้งใหม่ เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างกะทันหัน นั่นทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก แต่โมบี้รู้ว่าความแข็งแกร่งนี้ยังคงไม่เพียงพอที่จะเอาชนะเจย์เดนได้ เขาต้องหาวิธีการบางอย่างเพื่อที่จะสัมผัสถึงรูปแบบการเคลื่อนไหวที่คาดเดาไม่ได้ของเธอ

ทันใดนั้นคำใบ้ที่แสนจะหลักแหลมก็โผล่ขึ้นมาในหัวของเขา

‘ทุกสิ่งที่มีชีวิตล้วนมีสัญญาณพลังงาน’ เขาคิดขึ้นในใจ

ถ้าเขาสามารถตามสัญญาณพลังงานของเธอได้ เขาก็จะสามารถรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเธอจะปรากฏตัวขึ้นตรงตำแหน่งใด

“ฉันคิดว่านายคงจะรู้สึกเป็นเกียรติที่สาวสวยไฮโซอย่างฉัน เลือกสามัญชนที่อ่อนแอและน่าขยะแขยงอย่างนายมาเป็นสัตว์เลี้ยง…”

ในขณะที่เธอยังพูดคนเดียวไปเรื่อยของเธอ โมบี้ใช้ช่วงเวลานี้เพื่อมุ่งเน้นไปที่การพยายามสัมผัสถึงพลังงานของเธอ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานที่เปล่งประกายสีม่วงเข้มรอบตัวเธอ ความพยายามของเขาประสบความสำเร็จ!

<การแจ้งเตือนระบบ>

<พบทักษะใหม่>

-----------------------------------------

Energy Sense [ระดับ 1]

ผู้ใช้สามารถสัมผัสสัญญาณพลังงานของสิ่งมีชีวิตใด ๆ ก็ได้ และสามารถสัมผัสพลังงานผ่านกำแพงได้อีกด้วย

ระยะ: 10 เมตร

-----------------------------------------

เมื่อเธออยู่ในรูปแบบควัน ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สามารถโจมตีได้ ดังนั้นเธอจึงต้องกลับคืนร่างของเธอก่อนที่จะโจมตี นอกจากนี้เธอยังไม่สามารถถูกจับตัวได้อย่างสมบูรณ์เมื่ออยู่ในรูปแบบควัน เมื่อโมบี้พยายามฟันไปยังควันของเธอก่อนหน้านี้มันจึงไม่มีผล ดังนั้นโมบี้จึงต้องรอให้เธอปรากฏตัวขึ้นก่อนแล้วค่อยโจมตี

ทันทีที่เจย์เดนพูดจบ เธอก็กลายร่างเป็นควันของเธอทันทีและรีบดิ่งมายังโมบี้ ตอนนี้เขาสามารถมองเห็นทิศทางของเธอได้อย่างชัดเจนด้วย "Energy Sense" แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันช้าเกินไปที่จะตามการเคลื่อนไหวของเธอ

โมบี้เปิดใช้งานทักษะ "Eyes of Sin" ของเขา ต้องขอบคุณคุณสมบัติพิเศษที่ "Eyes of Sin" ของเขามอบให้ตอนนี้เขาสามารถติดตามการเคลื่อนไหวของเธอได้อย่างง่ายดาย

โมบี้มีพลังงานปีศาจเหลือเพียง 20 ดังนั้นเขาจึงมีเวลาเพียงแค่ 10 วินาทีในการที่จะยุติการต่อสู้

ด้วยการมองเห็นอนาคต 0.1 วินาทีของเขารวมกับ "Energy Sense" เขาสามารถรู้ได้อย่างง่ายดายว่าเธอจะไปปรากฏตัวที่ใด ทันทีที่เขาเห็นโครงร่างของเธอปรากฏขึ้นจากข้างใต้เขา โมบี้ก็กระโดดขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของเธอ

เจย์เดนรู้สึกสับสนถึงวิธีที่เขารู้ว่าเธอนั้นจะปรากฏตัวขึ้นเวลาใดและที่ไหน จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่าโมบี้พุ่งลงมาใส่บนตัวของเธอด้วยความเร็วมหาศาล เธอไม่มีโอกาสที่จะหลบได้ การโจมตีนั้นมันรวดเร็วและกะทันหันเกินไป

โมบี้พุ่งลงมายังตำแหน่งของเธอ พลางฟันดาบของเขาใส่ตาทั้งสองข้างของเธอ นั่นทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นได้ เธอกระโดดหนีด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวต่อการมองเห็นที่หายไป ทำให้เธอปล่อยพลังงานเงาออกมาอย่างรวดเร็วทั่วทั้งบริเวณ

ลมสีดำรุนแรงกระจายไปทั่วทั้งห้อง เงานั้นทำให้หายใจลำบาก ในขณะที่ลมทำให้การเคลื่อนไหวยากมากขึ้น เขารู้สึกว่าผิวหนังของเขาเหมือนว่ามันค่อย ๆ สลายไป

<-1 Hp>

<-1 Hp>

<-1 Hp>

โมบี้สูญเสียพลังชีวิต 1 ทุกวินาทีที่เขาอยู่ในสายลมแห่งเงา

เขายกเลิกการใช้งาน "Eyes of Sin" ของเขาเพราะเขาไม่สามารถใช้มันได้ในขณะนี้

หลังจากที่เขาใช้ "Eyes of Sin" โมบี้เหลือพลังงานปีศาจเพียงแค่ 8 ซึ่งมันเพียงพอสำหรับการใช้ "Demon Flash" 1 ครั้งเท่านั้น ระยะของทักษะ "Demon Flash" ก็เพียงครึ่งเมตรซึ่งไม่ได้ไกลขนาดนั้น

ระยะห่างระหว่างโมบี้และเจย์เดนเพียงแค่ 10 เมตร ดังนั้นสิ่งที่โมบี้ต้องการเพื่อที่จะเอาชนะเธอคือการโจมตีเธอเต็ม ๆ สักครั้ง

โมบี้เริ่มเดินเข้าหาเจย์เดนโดยพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต้านทานกระแสลม เมื่อเขาเข้าใกล้ตาของพายุ สายลมมันก็รุนแรงจนเขาแทบจะทนไม่ได้ ตอนนี้โมบี้กำลังเดินไปด้วยความเร็วราวกับหอยทากที่แทบจะไม่ขยับไปข้างหน้า

พวกเขาอยู่ห่างจากกันเพียงแค่ 1 เมตรและโมบี้เหลือพลังชีวิตเพียงแค่ 7 เท่านั้น หลังจากใช้พลังงานเกือบทั้งหมดที่เหลืออยู่ในร่างกาย เขาก็สามารถเข้าใกล้ได้มากพอที่จะใช้ทักษะ "Demon Flash"

โมบี้ใช้ "Demon Flash" เพื่อไปอยู่ด้านหลังเจย์เดนและทุบเธอด้วยด้ามดาบของเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี ในที่สุดสายลมแห่งเงาก็หยุดลงรวมถึงการสูญเสียพลังชีวิตของโมบี้ก็เช่นกัน

ในที่สุดเธอก็ถูกจัดการจนสลบ

โมบี้แทบเอาชีวิตไม่รอดจากการเผชิญหน้า เขาเหลือพลังชีวิตเพียงแค่ 3 เท่านั้น

ร่างกายของโมบี้นั้นบาดเจ็บจนสภาพแทบจำเค้าเดิมไม่ได้ เขามีรอยฟกช้ำหลายแห่ง กระดูกหักและมีกล้ามเนื้อใต้ชั้นผิวหนังของเขาปรากฏขึ้นมา เขาแทบจะไม่สามารถทนยืนด้วยขาของเขาเองได้ เสียงหายใจของเขาหนักและหอบยิ่งกว่าที่เขาเคยเป็นมาก่อนทั้งชีวิต

โมบี้มองลงไปยังร่างที่หมดสติของเจย์เดนด้วยแววตาที่เป็นประกายและเผยรอยยิ้มกว้าง ในตอนนี้ โมบี้ก็สามารถเริ่มต้นแผนการของเขา โดยพยายามอดทนต่อความเจ็บปวดทั้งหมด เพื่อทำมันให้สำเร็จ

จบบทที่ TGDS ตอนที่ 19 : พายุที่โหมกระหน่ำ

คัดลอกลิงก์แล้ว