ภาค2บทที่ 10 ก็เพราะว่ามันไม่ใช่การะปะทุอย่างเดียวไง (ฟรี)

ภาค2บทที่ 10 ก็เพราะว่ามันไม่ใช่การะปะทุอย่างเดียวไง

มิธริลหรืออีกชื่อก็คือแร่เงินศักดิ์สิทธิ์นั้น มีความแข็งแกร่งมากกว่าเหล็กและทองแดงมาก

หุ่นตัวนั้นเรียกได้ว่าแทบจะทำมาจากมิธริลเกือบทั้งหมด เพราะว่ามันไม่ได้รับความเสียหายจาก “การปะทุ” ของเด็กคนนั้นเลย

“ใช่แล้วล่ะ หุ่นนั่นทำมาจากมิธริล ที่วิทยาลัยเหลืองทำขึ้นมาเองและถูกใช้ในสนามสอบมาเป็นปีแล้ว แต่ว่าก็ยังไม่มีนักเรียนคนใดที่สามารถปล่อยเวทที่สามารถละลายมันได้เลยล่ะ”

ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้คุมสอบพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจ

“อึก….มิธริลเหรอนั่น...”

ความเสียใจทำให้สีหน้าของเด็กหนุ่มบิดเบี้ยว

“ก-ก็นะ ถ้ามันทำมาจากมิธริล มันก็ต้องทนเวทของผมได้อยู่แล้ว”

เขาพูดออกมาเพื่อปลอบใจตัวเอง

“หวายๆๆๆ มั่นใจเกินไปนะนายเนี่ย!”

ไคท์ขัดเด็กคนนั้น

“.......เห~ แล้วนายจะพูดว่านายทำแบบนั้นได้งั้นเหรอ?”

“ฉันทำไม่ได้หรอก แต่ถ้าเป็นอาจารย์ก็หมูๆอยู่แล้ว! ใช่มั้ยครับอาจารย์!”

ทำไมนายต้องโยนปัญหามาให้ฉันแบบนี้ด้วยเนี่ย? เป็นคนเริ่มแท้ๆ น่าจะจัดการเองนะ

“แล้วอาจารย์ก็ฆ่าราชาโทรลได้ด้วย!”

ไคท์พูดเสริม

“หึ หึๆๆๆๆ!”

เด็กหนุ่มจอมเวทนั่นเริ่มหัวเราะขึ้นมา

“ฮ่าๆๆๆๆๆ! จะโม้ก็ให้มันมีลิมิตหน่อยสิ! หรือว่านี่เป็นมุขตลกของสามัญชนกันนะ? ราชาโทรล ปีศาจที่ต้องนำอัศวินจำนวนมากไปจัดการมันเนี่ยนะที่นายบอกว่าฆ่ามันได้น่ะ!... หึๆ….”

ไม่ใช่เรื่องโกหกนะ

“เหอะ~ หัวเราะได้หัวเราไป!! จัดไปให้มันเห็นหน่อยครับอาจารย์!?”

ตอนนี้ผมกำลังอยู่กับคนโง่ๆที่ไม่ถามอะไรกันก่อนเลยซักคำ

“ง-งั้นต่อไป เลขที่12”

เอาเถอะ ยังไงต่อไปมันก็เป็นตาผม ผมถูกเรียกโดยผู้คุมสอบและเข้าไปยืนในที่ที่กำหนดไว้

ไคท์เรียกความสนใจจากนักเรียนคนอื่นแล้วก็คนที่ดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่มาดูด้วย

“หืม? นี่มัน...”

ผู้คุมสอบมองไปในเอกสารที่ผมลงทะเบียนด้วยสีหน้าแปลกประหลาดใจ

เอาล่ะ….

เพราะว่าไคท์พูดก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องทำลายหุ่นนั่น

แต่ว่าผมจะใช้เวทบนมิธริลได้รึเปล่านะ อยากจะลองตอนนี้เลยรึเปล่า?

ผมได้พัฒนาเทคนิคของผมเอง

แน่นอนว่าสำหรับคนไม่มีสกิลอย่างผม มันจึงไม่มีการเขียนสมการแบบอัตโนมัติ ดังนั้นทุกอย่างจึงต้องเริ่มสร้างขึ้นมาจากศูนย์

เอ็กซ์โพลชั่นที่ฆ่าโทรลคิงได้จะสามารถทำลายหุ่นนั่นได้มั้ยนะ?

แน่นอนว่าที่นี่บอบบางเกินไป เวทระเบิดนั้นไม่ค่อยจะส่งผลกับอะไรที่แข็งมากๆด้วย แล้วอีกอย่างมันก็น่าจะดีกว่าถ้าหากไม่ใช้เวทระเบิดใหญ่ๆเวลามีสิ่งก่อสร้างอยู่ใกล้ๆน่ะนะ

มันคงจะดีกว่าที่จะละลายหุ่นนั่นด้วยความร้อนสูงแทนที่จะทำอย่างนั้น วิธีการก็คือเพิ่มพลังเวทที่ใส่เข้าไป...แต่ว่านี่น่าจะใช้เวลาซักพัก

การทดสอบนี้น่าจะให้แสดงเกี่ยวกับเวลาจุดฉนวนด้วย แล้วก็หยุดการพุ่งขึ้นมามันก็ช่วยลดการใช้พลังเวทได้ดีเลยล่ะ

ถ้างั้นก็จะเปลี่ยนสมการตรงนี้แล้วก็ตรงนี้…. เอาล่ะ แบบนี้สินะ?

“ปะทุ”

แม้ว่ามันจะเปลี่ยนไป แต่ว่ายังไงพื้นฐานของมันก็เหมือนกับเด็กคนเมื่อกี้ งั้นก็ใช้ชื่อนั้นแหละ

ในเวลาต่อมา หุ่นซ้อมก็ไหม้อย่างรวดเร็ว และเพียงชั่วพริบตา เปลวเพลิงก็หายไป

“ไม่มีทาง ไร้อาชีพใช้เวทย์ได้…??”

ผู้คุมสอบตกใจ ในขณะที่เด็กลูกขุนนางพูดจากดูถูก

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ! เมื่อกี้มันอะไรน่ะ? เวทปะทุแน่นะ? เหมือนเป็นแสงแว่บขึ้นมาแค่แปปเดียวเอง! แทนที่จะฆ่าราชาโทรลได้ แค่สอบยังไม่ผ่านเลย! ตลกจริงๆ! ผมคิดว่าไม่ต้องเข้าสอบก็ได้แล้ว แต่ว่าเพราะแบบนี้เลยมีอะไรตลกๆมาให้ผมดูด้วยล่ะ!”

หืม ไอ้หนูนี่มองไปที่ไหนกันแน่เนี่ย?

“มองดีๆสิ หุ่นนั่นถูกทำลายแล้วนะ”

“...ฮ่า~ พูดอะไรของนา---”

เด็กคนนั้นมองไปที่ที่เคยมีหุ่นอยู่

“------ม-ไม่มี! เห้ย หุ่นนั่นมันหายไปไหน?”

“นายเป็นอะไรของนายน่ะ มันก็ละลายอยู่บนพื้นนี่?”

หุ่นนั่นเปลี่ยนสภาพกลายเป็นของเหลวสีเงินส่องประกายบนแท่นหิน อีกเดี๋ยวมันก็จะแข็งตัว แต่ว่าตอนนี้มันกำลังเดือดอยู่

“ป-เป็นไปไม่ได้…. มิธริลเนี่ยนะ…? จะถูกละลายด้วยเวทปะทุได้น่ะ!”

“ไม่ใช่แค่ปะทุซักหน่อย”

“อะไรนะ?”

หลังจากที่ทำให้ไฟมันครอบคลุมไปทั่วตัวหุ่น เวลาในการเผาไหม้ก็ลดลงไปด้วย บางทีถ้าหากนับกันตามพลังทำลายเฉยๆ มันก็น่าจะเกินเอ็กซ์โพลชั่นไปแล้ว

แน่นอนว่าต้องเขียนสมการขึ้นมาใหม่เพื่อเหตุนั้น แต่ว่าเวลาในการจุดฉนวนมันก็ไม่น่าจะต่างกันมากกับเอ็กซ์โพลชั่น

เอาเถอะ ก็ยากอยู่กว่าจะเขียนสมการแบบขึ้นมาได้เร็วขนาดนี้ ด้วยสูตรในตอนนี้ก็น่าจะสร้างขึ้นมานานอยู่ในช่วงแรกๆ อีกอย่างผมพัฒนาขึ้นมาแล้ว มันก็น่าจะกินเวลามากกว่านี้

“สมกับเป็นอาจารย์! สุดยอดไปเลยครับ! ละลายมิธริลได้เนี่ย!”

ไคท์วิ่งมาหา

“นี่ก็น่าจะพอให้ฉันผ่านข้อสอบล่ะนะ”

“แน่นอนครับ! เดี๋ยวผมจะผ่านเดี๋ยวนี้แหละ เพราะงั้นก็รอผมด้วยนะ!”

“ไม่อ่ะ ไม่อยากรอ ฉันจะไปที่สอบที่ต่อไปเดี๋ยวนี้เลย”

“....เอ๋?”

◆ ◇ ◈ ◇ ◆