บทที่ 190 ต้องการยกเลิกการหมั้นและควบคุมกวนจื่อไจ่ผู้สิ้นหวัง(ฟรี)

บทที่ 190 ต้องการยกเลิกการหมั้นและควบคุมกวนจื่อไจ่ผู้สิ้นหวัง(ฟรี)

วางสาย!

ซูไห่ไม่อาจคาดคิดว่า แค่โทรศัพท์ครั้งนี้ของเขา ห้านาทีต่อมา กำลังพลครึ่งหนึ่งของกองป้องกันเมืองและฐานทัพทั้งหมดในสามสิบสี่เขตของประเทศเยียนถูกระดมพล

ใช้กองป้องกันเมืองและฐานทัพเป็นศูนย์กลาง แผ่ขยายออกไปรอบด้าน กางตาข่ายค้นหา ปฏิบัติภารกิจค้นหาลับสุดยอด!

นี่คือพลังของคำพูดเพียงประโยคเดียวจากนายพลระดับกลางที่อายุไม่ถึงสิบเก้าปีคนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์ประเทศเยียน

น่าสะพรึงกลัวและน่าตื่นตะลึงอย่างที่สุด!

ขณะนี้ในสมองของซูไห่กำลังคิดถึงอีกเรื่องหนึ่ง...

จักรพรรดิปี้ลั่วขาดการติดต่อ ยังไม่ต้องพูดถึงความเป็นความตาย แต่การที่วิทยาลัยทงเทียนสูญเสียผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิที่คอยดูแลเป็นความจริงที่โต้แย้งไม่ได้!

การจะปะทะกับสำนักวิชาเซิ่งหลิงที่มีผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิสองคนคอยดูแล วิทยาลัยทงเทียนไม่อาจขาดผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิได้... ต้องรีบทำให้วิทยาลัยทงเทียนมีจักรพรรดิคนใหม่ก่อนเริ่มภาคการศึกษาใหม่และการแข่งขันวิชายุทธ์รอบถัดไป!

ถ้ามังกรเงินพันขาแห่งความว่างเปล่าของเขาสามารถใช้พลังของผลึกพลังว่างเปล่าเลื่อนขั้นเป็นมังกรหมื่นขา บรรลุขั้นจักรพรรดิได้ ก็จะมีพลังข่มขวัญไม่น้อย แต่...

ไม่ควรเอาไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียว

แต่ถ้าจะให้เขาไปหาจักรพรรดิที่ไว้ใจได้มาดูแลวิทยาลัยทงเทียนตอนนี้...

อิ่นเจิ้งห่าว?

ไม่ได้!

แม้ว่าตอนนี้เขากับอิ่นเจิ้งห่าวจะถือว่าลืมความแค้นกันแล้ว และอิ่นเจิ้งห่าวก็มีใจอยากผูกมิตรกับเขา แต่อิ่นเจิ้งห่าวมีตระกูลเทพอิ่นทั้งตระกูลอยู่เบื้องหลัง ยังไม่ต้องพูดถึงราคาที่ต้องจ่ายเพื่อเชิญคนผู้นี้มาดูแล!

สิ่งที่เขาต้องการคือจักรพรรดิที่สามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ ไม่มีวันทรยศเขา ทรยศวิทยาลัยทงเทียน เป็นผู้ที่ควบคุมได้เหมือนมังกรเงินพันขาของเขา!

คิดอยู่นาน ซูไห่ก็นึกถึงคนหนึ่งขึ้นมา... กวนจื่อไจ่ผู้สิ้นหวัง!

คนผู้นี้เคยเป็นอันดับหนึ่งในอันดับนักรบอาวุโสในการประชุมเทพสมุทร เป็นผู้ที่มีโอกาสชิงตำแหน่งแชมป์มากที่สุดในการประชุมเทพสมุทร

วิชายุทธ์เทพสังหารที่หลอมรวมในศิลาเทพขาวแกร่งกล้าอย่างยิ่ง

ซูไห่ปล่อยวิชายุทธ์ฮุ่นตุน พลังวิญญาณระเบิดส่งข้อความ: "กวนจื่อไจ่!!"

"หากอยากสร้างวิชายุทธ์ขึ้นใหม่ มารอที่หน้าประตูวิทยาลัยทงเทียน!"

คนผู้นี้...

เคยหนีออกจากวิทยาลัยทงเทียน ไปเข้าร่วมวิทยาลัยเซิ่งหลิง!

ตามหลักแล้ว เขาไม่มีสิทธิ์กลับเข้าวิทยาลัยทงเทียนอีก

แต่จะเป็นไรไป?

เขาปกครองวิทยาลัยทงเทียน ทุกอย่างต้องเป็นไปตามกฎของเขา

ในยามคับขัน แม้แต่ทั่งลี่เทียนยังใช้กลยุทธ์รับแม่ทัพที่ทรยศและยอมแพ้เลย!

กวนจื่อไจ่ถูกอิ่นเจิ้งห่าวฟันวิชายุทธ์ขาด ถ้าตอนนี้มอบวิชายุทธ์ให้เขาสายหนึ่ง เขาอาจมีโอกาสเลื่อนขั้นเป็นจักรพรรดิได้โดยตรง!

เพื่อสร้างวิชายุทธ์ขึ้นใหม่ ในเวลาเช่นนี้ แม้จะให้กวนจื่อไจ่ยอมก้มหัวอย่างสิ้นเชิง เขาก็คงไม่ปฏิเสธ!

ดวงตาของซูไห่วาบขึ้นด้วยแววเยือกเย็น ในฝ่ามือก็ปรากฏเลือดสีใสขึ้น กลายเป็นยุงขนาดเท่ากำปั้น... ยุงเลือดเก้าวิญญาณ หนึ่งแยกเป็นหนึ่งร้อยล้าน นี่คือร่างแยกหนึ่งของยุงเลือด!

"แค่กุมชีวิตของคนผู้นั้นไว้ในมือ ก็ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะทรยศอีก!"

"พลังระดับกฎจักรวาล แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ระดับจักรพรรดิจะหลุดพ้นได้!"

ซูไห่พึมพำ ราวกับปีศาจที่กำลังร่ายคาถา

เขาไม่อยากใช้ทรัพยากรอันล้ำค่าที่สุดของเขากับหมาป่าที่อาจทรยศได้ทุกเมื่อ ในบางเรื่อง ธรรมชาติของมนุษย์ไม่เคยทนต่อการทดสอบ

เขาเชื่อแค่ตัวเองเท่านั้น!

ดังนั้นถ้าเขาจะฝึกฝนกวนจื่อไจ่ให้เป็นจักรพรรดิจริงๆ อีกฝ่ายต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอย่างสมบูรณ์

ส่งข้อความเสร็จ ซูไห่ก็กระโดดออกจากเรือชิงโหลว

สายตากวาดมอง...

ตอนนี้บนเรือชิงโหลวยังคงคึกคักอึกทึก ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่ได้อันดับในการประชุมเทพสมุทรครั้งนี้ หรือผู้แพ้ที่ถูกคัดออกตั้งแต่แรก ต่างก็กำลังสังสรรค์ ใช้โอกาสที่อัจฉริยะมารวมตัวกันนี้ขยายเครือข่ายความสัมพันธ์และวงสังคม

ชนชั้นสูงและผู้ปกครองต่างๆ รวมถึงสิ่งมีชีวิตจากตระกูลจักรพรรดิต่างชนแก้วและสนทนากันอย่างคึกคัก เสียงผู้คนดังกึกก้อง

เป็นภาพของสังคมชั้นสูง ผู้ยิ่งใหญ่จากแวดวงต่างๆ กำลังสนทนาและเข้าสังคม เขายังเห็นมู่หรงฮวนและคนอื่นๆ กำลังทักทายและพูดคุยอย่างสุภาพกับผู้คนจากตระกูลจักรพรรดิอื่นๆ ดูเหมือนกำลังสนทนากันอย่างสนุกสนาน

อิ่นเจิ้งห่าวอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเหล่าผู้แข็งแกร่งจากตระกูลจักรพรรดิ พูดคุยด้วยท่าทีที่แสดงถึงความสง่างามของตระกูลเหนือธรรมชาติ

ไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าเขาที่ดูถูกพวกตระกูลจักรพรรดิอย่างสิ้นเชิง กลับกลายเป็นคนเก่งการเข้าสังคมอย่างยิ่ง

ยกเว้นมู่หรงฮวนคู่หมั้นในนามของเขาที่ไม่ได้เข้าไปร่วมวง สตรีจากตระกูลจักรพรรดิที่เหลือต่างก็เข้าไปทำความรู้จัก อย่างน้อยก็ได้ดื่มด้วยกันหนึ่งแก้ว ซูไห่คิดว่าถ้ามู่หรงฮวนไม่ได้จับสายสะพายทองของเขาไว้ ก็คงหนีไม่พ้นต้องไปสังสรรค์เหมือนสตรีจากตระกูลจักรพรรดิคนอื่นๆ ลองหยั่งเชิงสร้างความสนิทสนมกับจักรพรรดิผู้เหนือธรรมชาติ เพราะเขาไม่ใช่แค่ทายาทโดยตรงของตระกูลเหนือธรรมชาติเท่านั้น

แต่ยังเป็นอัจฉริยะวิชายุทธ์ที่เดินตามเส้นทางของตนเอง และยืนเคียงข้างกับอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในรอบพันปีอย่างแมลงภัยพิบัติ... อีกทั้งอีกฝ่ายก็ได้ครองตำแหน่งแล้ว

ซูไห่ส่งพลังจิตกวาดผ่านงานเลี้ยง บังเอิญเห็นลั่วเว่ยศิษย์ตรงของเต่าจักรพรรดิจากสำนักเทพสมุทร นั่งเงียบๆ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลก แต่แอบมองไปทางที่นั่งที่ซูไห่นั่งอยู่เป็นระยะ

ซูไห่ส่ายหน้า ไม่ส่งพลังจิตกวาดตรวจที่นั่นอีก ตอนนี้เขายังไม่มีเวลาทักทายใคร อย่างน้อยในตอนนี้ เขายังไม่มีคุณสมบัติที่จะเพลิดเพลินกับความคึกคักนี้ และไม่มีอารมณ์ด้วย

เขาต้องรีบกลับไปวิทยาลัยทงเทียนเพื่อเข้าใจจารึกสี่อสูรฉงฉี เสริมความแข็งแกร่งของวิชายุทธ์ การวิวัฒนาการของมังกรเงินพันขาแห่งความว่างเปล่าก็ต้องรีบจัดการทันที

ก่อนจากไป เขาไม่ลืมส่งข้อความทางจิตถึงเทพสมุทร ขอบคุณที่บอกเส้นทางสามสายสู่ขั้นเหนือธรรมชาติ!

ในเวลานี้ กวนจื่อไจ่ที่นั่งหลบความวุ่นวายอยู่อีกด้านของราวเรือชิงโหลวด้วยท่าทางหดหู่และท้อแท้ พอได้รับข้อความทางจิต สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นทันที!

วิทยาลัยทงเทียน?

เขาดวงตาดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง ยกมือขึ้นกุมศีรษะ ราวกับไม่อยากให้ความทรงจำที่ถูกฝังไว้ถูกเปิดออก

แต่เสียงนั้นดังก้องจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ ไม่ว่าอย่างไรก็สลัดทิ้งไม่ได้

"..."

"แมลงภัยพิบัติซูไห่หรือ?!"

ไปวิทยาลัยทงเทียน...

นั่นไม่ใช่การไปหาความตายหรอกหรือ!!

แม้จะทรยศออกจากวิทยาลัยทงเทียนมาหลายปี แต่ชีวิตที่นั่นยังคงชัดเจนในความทรงจำ ทั้งการใช้ชีวิตและการฝึกฝนที่เสรีอย่างยิ่ง รวมถึงกฎระเบียบที่เข้มงวดและละเมิดไม่ได้!

กฎใหญ่เก้าข้อ กฎย่อยสามสิบหกข้อ... หากละเมิด ผลที่ตามมาร้ายแรงยิ่ง!

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เขาละเมิดยังเป็นสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้ที่สุดในกฎใหญ่เก้าข้อ... การทรยศ!

ไปวิทยาลัยทงเทียน เขาต้องตายแน่นอน!

"ไอ้หมอนั่น ต้องการจัดการคนทรยศให้วิทยาลัยทงเทียนหรือ..."

"..."

"วิชายุทธ์ถูกตัดขาด มีชีวิตอยู่แบบนี้ต่างอะไรกับความตาย?!"

หลังจากต่อสู้กับความคิดในหัว สายตาของกวนจื่อไจ่ก็เด็ดเดี่ยวขึ้นเรื่อยๆ!

เอาล่ะ ซูไห่ใช้พลังวิเศษและพลังจิตระดับราชา บินกลับมาถึงวิทยาลัยทงเทียนในคืนเดียว!

เขาละทิ้งความคิดที่วุ่นวายทั้งหมด ต้องการทุ่มเทความคิดให้กับการฝึกฝนตัวเอง

ลั่วจื่ออันและลั่วซิงคงได้แจ้งเรื่องภาพผนึกเทพที่จักรพรรดิปี้ลั่วสืบทอด และการแต่งตั้งซูไห่เป็นผู้อำนวยการคนที่สองร้อยสามสิบหกให้ผู้บริหารระดับสูงของวิทยาลัยทงเทียนทราบแล้ว

แต่เดิมซูไห่คิดว่าตนเองอาวุโสไม่พอ การรับตำแหน่งผู้อำนวยการคงต้องใช้วิธีการบางอย่างและเสียเวลาบ้าง แต่ไม่เลย...

ศิษย์ทงเทียน ผู้บริหารระดับกลาง ระดับสูง ผู้อาวุโส ล้วนเป็นศิษย์สำนักทงเทียน ส่วนเขา ซูไห่ เป็นผู้สืบทอดทงเทียน!

ความแตกต่างนั้นมากเหมือนศิษย์ทั่วไปกับศิษย์ตรง!

ในแง่หนึ่ง ตั้งแต่ทุกคนรู้ว่าซูไห่เข้าใจวิชายุทธ์เทาเถียและวิชายุทธ์ฮุ่นตุน ตำแหน่งผู้สืบทอดคนต่อไปก็ต้องเป็นเขาเท่านั้น!

นี่ทำให้ซูไห่มองวิทยาลัยทงเทียนใหม่...

น่าละอายจริงๆ!

เดิมทีเขาอยู่ในสำนักก็น้อยอยู่แล้ว และในเวลาที่น้อยนิดนี้ ส่วนใหญ่ก็อยู่ในขอบเขตลับปี้โหย่ว หลังการแข่งขันวิชายุทธ์และการรบป้องกันเมืองเป่ยหลงก็ไปเมืองหนานเฉิงจากนั้นก็เป็นการประชุมเทพสมุทร

เขาผู้สืบทอดทงเทียนคนนี้อาจรู้เรื่องวิทยาลัยทงเทียนน้อยกว่านักเรียนทั่วไปเสียอีก!!

ได้รับอำนาจผู้สืบทอดแล้ว พิธีแต่งตั้งที่ควรจะเลือกวันจัดถูกซูไห่เลื่อนไปเป็นหนึ่งเดือนข้างหน้า

เพราะตอนนี้เขายังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ!

ก้าวข้ามขีดจำกัด!

เลื่อนขั้น!

เข้าใจอย่างลึกซึ้ง!

พูดให้ถึงที่สุด ตัวเองแข็งแกร่งถึงจะแข็งแกร่งจริง การจะเป็นเสาหลักให้วิทยาลัยทงเทียน แค่ระดับราชันย์สามดาวยังห่างไกลเกินไป!

เข้าสู่ขอบเขตลับปี้โหย่วอีกครั้ง ซูไห่สูดลมหายใจลึก รู้สึกเหมือนกลับบ้าน พลังดุร้ายโบราณในขอบเขตลับทำให้วิชายุทธ์เทาเทีย วิชายุทธ์ฮุ่นตุน วิชายุทธ์โถวอู๋ในร่างเขาหมุนเวียนรวดเร็วขึ้นเท่าตัว

ปากเทาเทีย ตาฮุ่นตุน เขี้ยวโถวอู๋ ปรากฏเป็นสัญลักษณ์สูงพันเมตรเบื้องหลังเขา

แต่ซูไห่ไม่รีบฝึกฝน

ก่อนอื่นปล่อยมังกรเงินพันขาแห่งความว่างเปล่าออกมา จากนั้นหยิบพืชสีเขียวที่ได้มาจากคลังสมบัติเทพสมุทร ดึงผลึกพลังความว่างเปล่าออกมาจากลำต้นหลัก

ทันใดนั้น ฉัว--

แสงสีม่วงสว่างจ้าส่องสว่างพื้นที่ที่ซูไห่อยู่ มังกรเงินพันขาหันมามอง ตาเป็นประกาย น้ำลายขุ่นหยดลงมาฉ่าๆ

ปรารถนา โลภมาก...

ซูไห่โยนผลึกให้มัน: "อย่าทำให้ข้าผิดหวัง!"

มังกรเงินพันขาร่างมหึมาพยักหน้า จากนั้นก็กลืนผลึกพลังความว่างเปล่าเข้าไปในท้องในคำเดียว ทันใดนั้น แสงสีม่วงสว่างจ้าก็แผ่ออกจากร่าง พันรอบร่างกาย จมสู่การหลับใหล

เป็นระยะๆ จะเห็นเกล็ดเกราะสีเงินสว่างบนตัวมังกรพันขาแตกออกชิ้นหนึ่ง แล้วร่างกายก็ยืดออกไปส่วนหนึ่ง จากนั้นก็แตกเกล็ดเกราะอีก ยืดร่างกายอีก ทำซ้ำกระบวนการนี้ไม่หยุด

ดวงตาของซูไห่วาบขึ้นด้วยอารมณ์ตื่นเต้น กระตือรือร้น

ตอนนี้ มังกรเงินพันขาแห่งความว่างเปล่าถึงระดับเก้าพันขา พลังระดับราชันย์เก้าดาวแล้ว การวิวัฒนาการขั้นต่อไป มีเพียงก้าวข้ามหมื่นขา บรรลุขั้นจักรพรรดิ!

และที่สำคัญที่สุดคือคุณสมบัติทั้งหมดที่มังกรหมื่นขามี ทั้งบินบนฟ้าและดำดิน ภูมิต้านทานการโจมตีทางกายภาพและธาตุมากมาย

อีกทั้งมังกรหมื่นขาใช้วิชายุทธ์โถวอู๋เป็นรากฐาน เทียบกับจักรพรรดิปี้ลั่วที่ใช้วิชายุทธ์ฮุ่นตุนเป็นรากฐาน

มังกรเงินที่สร้างรากฐานด้วยวิชายุทธ์โถวอู๋ หนึ่งในสี่อสูรเช่นเดียวกัน เมื่อบรรลุขั้นจักรพรรดิ จะต้องมีความยาวหมื่นเมตร รูปร่างหมื่นขา และแข็งแกร่งถึงที่สุดเช่นกัน...

เมื่อถึงตอนนั้น เขาที่เป็นระดับราชันย์สามดาวจะมีสัตว์ศึกระดับจักรพรรดิ ไม่เพียงสามารถเป็นเสาหลักให้วิทยาลัยทงเทียน แม้แต่ไปที่ตระกูลจักรพรรดิมู่หรงเพื่อยกเลิกการหมั้นนั้นให้สิ้นซาก หาหญิงที่ตนเองชอบ

ก็ไม่มีปัญหาอะไร!

จากนั้น จักจั่นปีกทอง

จักจั่นปีกทองบินออกมา แผ่รัศมีสีทองนุ่มนวลที่แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของวิถีแห่งการต่อสู้ ซูไห่โยนหัวใจเทพแห่งวิชายุทธ์เปลวเพลิงออกไป

"การเข้าใจวิชายุทธ์เปลวเพลิงและวิชายุทธ์ฉงฉีจากจารึกสี่อสูรพร้อมกัน มีปัญหาหรือไม่?"

จักจั่นส่งความรู้สึกยืนยันและตื่นเต้นมาให้เขา

มันกินวิถีเป็นอาหารอยู่แล้ว วิถีที่กินได้ ยิ่งมากยิ่งดี

ซูไห่เรียกกองทัพแมลงเกราะไฟล้านตัวออกมา... การต่อสู้กับอิ่นเจิ้งห่าวครั้งนั้น แมลงเกราะไฟสูญเสียมากที่สุด เหลือเพียงหนึ่งล้านตัวเท่านั้น

แต่ด้วยความสามารถในการเพิ่มจำนวนเร็วขึ้น 15 เท่าของเขาในตอนนี้ การสร้างกองทัพแมลงเกราะไฟใหม่ไม่ต้องใช้เวลานานเลย!

แต่ที่ซูไห่เรียกพวกมันออกมา เพียงเพื่อให้พวกมันฝึกฝนภายใต้กลิ่นอายวิถีแห่งการต่อสู้ของจักจั่นปีกทอง ในอนาคต จะได้ปรับตัวเข้ากับวิชายุทธ์เปลวเพลิงระดับเหนือกว่าธรรมกายที่อาจมีอยู่ในหัวใจเทพ

"บางที เมื่อจักจั่นปีกทองเข้าใจวิชายุทธ์เปลวเพลิงระดับธรรมกายในหัวใจเทพ กองทัพแมลงเกราะไฟก็จะสามารถก่อพายุสุริยะที่ทำลายฟ้าดินได้จริงๆ!!"

ซูไห่พึมพำอย่างคาดหวัง

เขาไม่เคยลืมภาพที่เห็นตอนกินคราบจักจั่นปีกทอง ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ เมื่อพายุสุริยะอันร้อนแรงพัดผ่าน ภาพแห่งความหายนะที่ทำลายฟ้าดินนั้น!

คลื่นความร้อนแผดเผาพัดผ่าน ที่ผ่านไปไม่มีหญ้างอก ไม่มีชีวิต อุกกาบัตกลายเป็นเถ้า แม้แต่สิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์ก็ถูกทำลาย นำภัยพิบัติจากนอกโลกมาสู่!

การทำลายล้างอย่างสิ้นเชิงและการเผาผลาญให้ดับสูญ พลังที่ทำลายฟ้าดินอย่างแท้จริง น่ากลัวกว่าตำนานที่ว่าเจ้าแห่งความแห้งแล้งออกมาทำให้พื้นดินพันลี้กลายเป็นทะเลทรายเป็นร้อยเท่า พันเท่า หมื่นเท่า!

วิชายุทธ์เปลวเพลิง?

นี่ไม่เคยเป็นสิ่งที่เขาไล่ตามเลย อย่างมากก็เป็นเพียงกระบวนการหนึ่งสู่จุดสูงสุด และจุดสูงสุดที่เขาไล่ตามจริงๆ รวมถึงทิศทางการวิวัฒนาการสุดท้ายของกองทัพแมลงเกราะไฟ คือดวงอาทิตย์!

คืออุณหภูมิที่ทำให้พื้นดินแตกร้าว เผาฟ้าต้มทะเล พรากชีวิตทั้งหมดไป!

เมื่อถึงตอนนั้น กองทัพภัยพิบัติของเขาจะมีพลังการต่อสู้ระดับภัยพิบัติอย่างแท้จริง!

ทั้งเป็นภัยพิบัติจากนอกโลก และเป็นภัยพิบัติที่ทำลายฟ้า!

และเมื่อถึงตอนนั้น เขาถึงจะสมกับคำว่าแม่ทัพผู้เกลียดสงครามอย่างแท้จริง!

กองทัพแมลงเกราะไฟห่อหุ้มหัวใจเทพ ล้อมรอบจักจั่นปีกทองบินไปยังตำแหน่งของจารึกสี่อสูร

ส่วนซูไห่ หยิบไข่แมลงขนาดเท่ากำปั้นที่ได้มาจากคลังสมบัติเทพสมุทรออกมา

ปล่อยความสามารถเพิ่มจำนวนเร็วขึ้น 15 เท่าออกไป แต่...

ไม่มีปฏิกิริยา!

ไม่มีความเคลื่อนไหว!

ซูไห่งงงวย...

ที่ก่อนหน้านี้เลือกของสิ่งนี้ เพราะแม้แต่แมลงของเขาก็ยังกลัวไข่ฟองนี้ เพราะกลิ่นอายราชาแห่งแมลงที่แผ่ออกมาจากไข่ฟองนี้

"การเพิ่มจำนวนเร็วขึ้นใช้ไม่ได้?"

"ของนี่... จะฟักยังไงนะ?"

เขาพึมพำ!

แต่ในตอนนั้น อื้อ-----------------

คลื่นพลังบางอย่างแผ่ออกมาจากส่วนลึกของขอบเขตลับปี้โหย่ว

จากนั้น อื้อ--

ไข่ก็แผ่คลื่นพลังเล็กๆ ออกมาตอบรับคลื่นพลังนั้น

สองคลื่นพลังแผ่ขยาย ในชั่วพริบตา แม้แต่กองทัพแมลงเกราะไฟล้านตัวและมังกรเงินพันขาแห่งความว่างเปล่าที่เข้าสู่ภาวะหลับใหลเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัด ก็สั่นสะเทือนอย่างแรงโดยไม่มีสัญญาณเตือน

มีเพียงจักจั่นปีกทองและยุงเลือดเก้าวิญญาณที่หลอมรวมในเลือดของเขาที่ไม่ได้รับผลกระทบจากคลื่นพลังนี้!

นี่ยิ่งทำให้ซูไห่ตระหนักถึงความพิเศษของไข่ฟองนี้

ต้องรู้ว่า จักจั่นปีกทองและยุงเลือดเก้าวิญญาณของเขา ตัวหนึ่งอยู่ระดับกฎจักรวาล อีกตัวอยู่ระดับกฎจักรวาลที่ไม่สมบูรณ์ แต่ล้วนเป็นสิ่งที่มีเพียงหนึ่งเดียวในจักรวาล!

มีเพียงสิ่งมีชีวิตระดับนี้ถึงจะไม่ได้รับผลกระทบ จากนี้ก็พอจะเห็นความไม่ธรรมดาของไข่ฟองนี้

แต่สิ่งที่ทำให้ซูไห่สนใจมากกว่าคือคลื่นพลังที่คล้ายกับไข่ที่ส่งมาจากขอบเขตลับปี้โหย่ว!

"ถ้าจำไม่ผิด จักรพรรดิปี้ลั่วเคยพูดว่า ในวังปี้โหย่วที่อยู่ส่วนลึกของขอบเขตลับปี้โหย่ว ก็มีไข่ประหลาดอยู่ฟองหนึ่งใช่ไหม?"

"และยังถูกกลิ่นอายตอนที่จักรพรรดิใหญ่ทงเทียนก้าวข้ามขั้นเหนือธรรมชาติดึงดูดมา..."

ซูไห่มองไปทางส่วนลึกของขอบเขตลับปี้โหย่ว!

ในเวลาเดียวกัน!

ที่ยอดเขาคุนหลุนแห่งประเทศเยียน บนยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ทหารระดับสวรรค์ที่ติดอาวุธครบมือกำลังค้นหาอย่างละเอียดในยามค่ำคืน

"ทุกคนต้องระวัง แม้แต่ใต้ชั้นหิมะ ในซอกน้ำแข็ง ก็ห้ามพลาดทุกซอกทุกมุม!"

หัวหน้าหน่วยระดับราชากำชับ

ตอนนั้น!

"หัวหน้า พบคันเบ็ดไม้ไผ่ที่ถูกน้ำแข็งเคลือบอยู่!"

หัวหน้าหน่วย: "เจอขยะแบบนี้ไม่ต้องรายงาน ตอนกลับค่อยเอาไปด้วย รักษาระบบนิเวศธรรมชาติของเขาคุนหลุน!"

เสียงนั้นดังมาอีก: "แต่คันเบ็ดนี้ดูเหมือนผ่านการหลอมมา แม้จะหัก แต่อย่างน้อยก็เป็นผลิตภัณฑ์จากการหลอมระดับราชาขึ้นไป!"

"อะไรนะ?!"

หัวหน้าหน่วยตกใจทันที!