บทที่ 135 นักฆ่าแห่งองค์กรลับ(ฟรี)
บทที่ 135 นักฆ่าแห่งองค์กรลับ(ฟรี)
บทที่ 135 นักฆ่าแห่งองค์กรลับ(ฟรี)
"ท่านซู!!"
เติ้งเหยาหลงกระโดดลุกขึ้นทันที ยืนในตำแหน่งที่เหมาะสม ใช้ร่างกายเป็นโล่กำบัง ตัดขาดความเป็นไปได้ที่ซูไห่จะถูกลอบยิงในทันที!
จู่ๆ ก็มีพายุหมุนสิบกว่าสายปรากฏขึ้นครอบคลุมพื้นที่รัศมีหมื่นเมตร...
นี่ไม่ใช่แค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติผิดปกติธรรมชาติแน่นอน!
เห็นได้ชัดว่า นี่คือการลอบสังหาร!
ไม่ว่าจะเล็งเป้าไปที่ซูไห่หรือตัวเขาเติ้งเหยาหลงก็ตาม แต่ในฐานะผู้คุ้มกัน หน้าที่แรกของเขาคือปกป้องซูไห่
แม้ว่าผู้มีพลังระดับราชาและราชันย์จะสามารถเหาะเหินได้ การตกจากความสูงหมื่นเมตรจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่... หากฝ่ายตรงข้ามใช้กระสุนพิเศษระดับสังหารราชาหรือราชันย์ในการลอบยิง การสังหารผู้มีพลังระดับราชาหรือราชันย์ด้วยกระสุนนัดเดียวก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้!
เมื่อเติ้งเหยาหลงหันไปมองทางที่ซูไห่อยู่ ก็พบว่า... เชี่ย!!
ท่านซูหายไปไหนแล้ว?
ในเวลาเดียวกัน บนพื้นดิน!
"แค่ระดับราชาเท่านั้น จำเป็นต้องวุ่นวายขนาดนี้ด้วยหรือ!"
หญิงสาวที่แต่งหน้าเหมือนผีปากฉีกมองเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังร่วงลงมาอย่างรวดเร็วในอากาศ แล้วมองไปที่เสาพายุสิบกว่าต้นที่ครอบคลุมพื้นที่หมื่นเมตรในระยะไกล พูดอย่างไม่ใส่ใจ เธอคือหนึ่งในนักฆ่าแห่งองค์กรลับที่รับงานมาสังหารซูไห่ นามว่า 'วิญญาณน้ำแข็ง'!
การจ้างผู้มีพลังระดับราชันย์สองคนมาสังหารคนระดับราชาคนเดียว งานนี้ที่ติดประกาศแดงช่างเหมือนการแจกเงินฟรี ไม่มีความยากเลย!
ราชันย์ฆ่าราชา ง่ายเกินไป และสะดวกเกินไป มีวิธีการฆ่าให้เลือกเป็นร้อยวิธี...
"เจ้าเข้าใจอะไร! ความคิดแบบผู้หญิง!"
ข้างๆ ปีศาจลมที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยสักหัวกะโหลกพูดอย่างหงุดหงิด
"เจ้ารู้หรือไม่ ซูไห่คนนี้ถูกประกาศแดงกี่ครั้งแล้ว?"
"ครั้งแรกส่งผู้มีพลังระดับราชาหนึ่งคน แต่ซูไห่อยู่ในกองทัพ ครั้งที่สองส่งผู้มีพลังระดับราชันย์หนึ่งคน แต่ซูไห่อยู่ในเมืองเป่ยหลง..."
ก่อนที่ปีศาจลมจะพูดจบ
วิญญาณน้ำแข็งก็แย่งพูดขึ้นมา: "คราวนี้ เขาไม่มีโชคดีขนาดนั้นแล้ว อยู่กลางป่า บนที่สูงหมื่นเมตร เผชิญหน้ากับราชันย์สองคน... ดังนั้น เขาต้องตายแน่!"
"แต่ว่า ตระกูลอู๋นี่ก็เอาจริงเอาจังจริงๆ ตั้งแต่ตอนที่ซูไห่ยังเป็นแค่ระดับเสือก็ประกาศแดงในองค์กรลับแล้ว ติดต่อกันสามครั้ง แค่ตระกูลเล็กๆ จากเมืองเหล้าเก่าเท่านั้น คงจะทุ่มเทสมบัติทั้งหมดไปแล้วกระมัง!"
เธอพูดพลางยิ้มมุมปาก รอยแต่งหน้าปากฉีกดูเหมือนจะฉีกออกจริงๆ แผ่ซ่านบรรยากาศน่าสะพรึงกลัวชนิดหนึ่ง
ฉับ——
ยังพูดไม่ทันจบ สายตาดุร้ายของปีศาจลมก็จ้องมาแล้ว
"ระวังปากของเจ้าให้ดี! การเปิดเผยข้อมูลผู้ว่าจ้างเป็นข้อห้ามใหญ่ขององค์กรลับ!"
วิญญาณน้ำแข็งดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจงานครั้งนี้เท่าไหร่: "วางใจเถอะ ที่นี่มีแค่เจ้ากับข้า ต่อให้เสียงข้าดังขึ้นสิบเท่าก็ไม่มีใครได้ยิน แล้วถึงซูไห่จะได้ยินกับหูเองแล้วจะเป็นไร? เขาต้องตายอยู่แล้ว!"
ท้ายที่สุด ราชันย์สองคนฆ่าราชาหนึ่งคน จะมีอะไรให้ลุ้นอีกหรือ?
ถึงราชาคนนี้จะเป็นนายพลของกองทัพก็ไม่มีอะไรให้ลุ้นเช่นกัน!
เมื่อรู้ว่าเป้าหมายประกาศแดงครั้งนี้เป็นนายพลของกองทัพ พวกเขาก็ตกใจจริงๆ เพราะนายพลของกองทัพอย่างน้อยต้องมีพลังระดับราชันย์ หรือแม้แต่ราชันย์ขั้นสูงสุด!
เมื่อรู้ว่านายพลซูคนนี้มีพลังแค่ระดับราชา และตรวจสอบสถิติการรบที่เหลือเชื่อของเขาแล้ว ทั้งสองคนก็หัวเราะ เข้าใจกระจ่างในใจ!
สัตว์อสูรระดับเจ็ดสองตัว สัตว์อสูรระดับหกสามล้านตัว ระดับต่ำกว่าหกนับไม่ถ้วน... นี่เป็นสถิติที่คนระดับราชาจะทำได้หรือ?
เป็นไปไม่ได้!
แม้แต่พวกเขาสองคนที่เป็นระดับราชันย์ลงมือพร้อมกัน ก็ยังไม่แน่ว่าจะทำสถิติได้สูงขนาดนี้!
ดังนั้น เห็นได้ชัดว่าสถิติของนายพลซูคนนี้มีการเติมแต่ง และเติมแต่งมาก ส่วนใหญ่คงเป็นตัวละครที่กองทัพประเทศเยียนสร้างขึ้นมาหลังจากภัยพิบัติที่กวาดล้างครึ่งประเทศ เพื่อใช้รักษาขวัญกำลังใจของประชาชน!
แล้วคำถามก็มาถึง การฆ่าคนคนนี้ จะทำให้ขวัญกำลังใจของประชาชนประเทศเยียนป่วนปั่นหรือไม่?
จิ๊... ดูเหมือนจะน่าสนใจ รอคอยจริงๆ!
อย่างไรก็ตาม วินาทีถัดมา...
"เจ้าบอกว่า ข้าต้องตายงั้นเหรอ?"
เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยจากด้านหลังของราชันย์ทั้งสอง
ในทันใด!
ร่างทั้งสองสั่นสะท้าน หันกลับมาด้วยความตกใจสุดขีด... ซูไห่?!
ใบหน้านี้... เหมือนกับในข้อมูลทุกประการ โดยเฉพาะรอยลายสีทองสองเส้นตรงระหว่างคิ้ว!
ใช่แล้ว ซูไห่!
คนที่ปรากฏขึ้นด้านหลังทั้งสองอย่างกะทันหัน คือซูไห่ที่เพิ่งหายไปจากห้องโดยสารเฮลิคอปเตอร์นั่นเอง!
ด้วยวิชายุทธ์วีถีฮุ่นตุนที่บรรลุถึงขั้นแท้จริง บวกกับแมลงเทพมลทินที่เพิ่มขึ้นมาในห้วงจิตสำนึก ด้วยพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งในตอนนี้ แม้ไม่ได้เปิดดวงตาทองทะลวงมายา เพียงแค่แผ่ตาข่ายรับรู้ทางจิตวิญญาณ ก็สามารถเปิดมุมมองหมอกสีเทา และจับความเคลื่อนไหวของราชันย์สองคนด้านล่างได้อย่างชัดเจนจากความสูงหมื่นเมตร!
ต้องรู้ว่า ในมุมมองการรับรู้หมอกสีเทาของซูไห่ นักยุทธ์ระดับราชันย์เปรียบเสมือนเปลวไฟที่ลุกโชน
แทบจะในทันทีที่เปิดตาข่ายรับรู้ทางจิตวิญญาณ ซูไห่ก็รับรู้ถึงคนทั้งสองได้อย่างแม่นยำ!
ในชั่วขณะนี้ ดวงตาของวิญญาณน้ำแข็งเบิกค้าง!
เกิดอะไรขึ้น?!
ไอ้หมอนี่มาปรากฏตัวด้านหลังพวกเขาได้ยังไง?!
ตั้งแต่เมื่อไหร่?!
ที่แปลกยิ่งกว่าคือ...
พวกเขาสองคนที่เป็นระดับราชันย์ กลับถูกคนระดับราชาเดินอ้อมหลัง โดยไม่รู้ตัวเลย?
แม้แต่คลื่นพลังเพียงน้อยนิดก็ยังรู้สึกไม่ได้!!
ซูไห่คนนี้ช่างประหลาดจริงๆ สมกับที่ได้รับยศนายพลจากกองทัพหลังจากภัยพิบัติที่กวาดล้างครึ่งประเทศเยียน แม้จะมีการเติมแต่งสถิติเพื่อรักษาขวัญกำลังใจประชาชน แต่พลังจริงก็มีอยู่!
ดูเหมือนงานครั้งนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิดไว้!
แต่... ก็แค่นั้นแหละ!
ราชาก็คือราชา ต่อให้ประหลาดแค่ไหนก็ยังเป็นราชา ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของราชันย์ได้!!
วิญญาณน้ำแข็งที่ได้สติกลับมาไม่พูดพร่ำทำเพลง สะบัดมือทันที อากาศหนาวเย็นพุ่งทะยาน กลายเป็นดาบน้ำแข็งสองเล่ม พุ่งเข้าโจมตีซูไห่!
ยืนยันเป้าหมายแล้วลงมือทันที นี่คือความเด็ดขาดโหดเหี้ยมของนักฆ่าแห่งองค์กรลับ!
โดยเฉพาะเมื่อพบว่าซูไห่อาจจะมีความสามารถจริงๆ วิญญาณน้ำแข็งก็ไม่มีใจเล่นอีกต่อไป ดาบคมกริบที่แผ่รังสีความหนาวเย็นสุดขั้วพุ่งฟันลงมาที่ซูไห่ด้วยพลังอันดุร้าย
ที่ที่คมดาบน้ำแข็งผ่าน อากาศถูกตัดขาด เกิดเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงร่ำไห้!
ยากจะจินตนาการว่าร่างที่ไม่ได้กำยำ แถมยังมีความอ่อนช้อยของเธอ จะซ่อนพลังระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ไว้!
เคร้ง——
อย่างไรก็ตาม!
เมื่อดาบน้ำแข็งฟันมาถึงระยะครึ่งเมตรจากตัวซูไห่ การโจมตีที่รุนแรงและเย็นเยือกนี้กลับเหมือนฟันเข้ากับกำแพงเหล็กที่แข็งแกร่ง กระเด็นออกพร้อมเสียงดังเหมือนโลหะปะทะกัน
"นี่... นี่มันอะไรกัน?!"
ลูกตาของวิญญาณน้ำแข็งเบิกโพลง เพราะไม่ว่าจะออกแรงแค่ไหน กำแพงที่มองไม่เห็นระหว่างเธอกับซูไห่ก็ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย!
นี่เป็นพรสวรรค์ติดตัวของเขาหรือ?
ไม่ใช่!
พรสวรรค์ติดตัวของไอ้หมอนี่เป็นแค่การเร่งการขยายพันธุ์ในชีวิตประจำวัน และวิธีโจมตีหลักของเขาควรจะเป็นการใช้แมลงพิษ แมลงไฟที่เร่งขยายพันธุ์ขึ้นมา... ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลที่องค์กรลับรวบรวมมาก่อนลงมือ ด้วยเครือข่ายข่าวกรองที่แข็งแกร่งขององค์กรลับ ข้อมูลไม่มีทางผิด!
แต่ว่า!
ถ้าเป็นเช่นนั้น แล้วกำแพงที่มองไม่เห็นตรงหน้าไอ้หมอนี่จะอธิบายยังไง?
"การโจมตีของวิญญาณน้ำแข็งถูกกำแพงที่มองไม่เห็นขวางไว้? ทะลวงไม่ได้?"
ปีศาจลมที่อยู่ไม่ไกลก็ตะลึง... กำแพงที่มองไม่เห็น นี่ไม่ใช่หนึ่งในความสามารถมากมายของซูไห่นี่นา!
ความคิดต่างๆ แล่นผ่านสมองของวิญญาณน้ำแข็ง แต่การเคลื่อนไหวของเธอไม่ได้ช้าลงแม้แต่น้อย สะบัดข้อมือ ดาบน้ำแข็งสองเล่มพลันกลายเป็นมังกรน้ำแข็งสองตัวพุ่งเข้าโอบล้อมโจมตีซูไห่
ในเวลาเดียวกัน การโจมตีของปีศาจลมก็มาถึง!
เขายกมือขึ้น โหวว——
เสาพายุหมุนขนาดเท่าถังน้ำพุ่งลงมาจากท้องฟ้า หมุนควงอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าใส่กระหม่อมของซูไห่ราวกับลูกข่างยักษ์!
กระนั้น กำแพงที่มองไม่เห็นนั้นราวกับถูกหล่อด้วยทองแดงและเหล็กกล้า ไร้จุดอ่อน ไม่อาจทำลายได้!
ส่วนซูไห่! เขายืนอยู่กับที่ มองการโจมตีของคนทั้งสองด้วยสีหน้าเรียบเฉย ในดวงตาฉายแววผิดหวัง
"พลังระดับราชันย์รวมกันสองคน มีเพียงเท่านี้หรือ?"
ท่าทางเย็นชาและน้ำเสียงผิดหวังของซูไห่ ทำให้ปีศาจลมและวิญญาณน้ำแข็งต้องเร่งโจมตีอย่างบ้าคลั่งยิ่งขึ้น!
โอหัง! ซูไห่คนนี้ช่างโอหังเหลือเกิน!!
ศูนย์องศา·น้ำแข็งกัด——
สามภัยพิบัติ·พายุมรณะ——
พลังหนาวเย็นสีขาวบริสุทธิ์และพายุหมุนสีดำที่แผ่รัศมีทำลายล้างราวกับสามารถสังหารเทพเซียนได้ พัดกระหน่ำพร้อมกัน
ทั้งสองต่างเป็นมือสังหารอาวุโสของสำนักฉีเหมิน พวกเขารู้ดีว่าหากเป้าหมายแสดงพลังและความสามารถที่แตกต่างจากข้อมูลที่มีอย่างมาก มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่าง หนึ่งคือข้อมูลผิดพลาด สองคือยังมีผู้แข็งแกร่งซ่อนตัวอยู่ข้างกายเป้าหมาย!
ข้อมูลของสำนักฉีเหมินไม่มีทางผิด ดังนั้นทั้งสองจึงเชื่อในความเป็นไปได้หลัง!
ยามนี้ยิ่งต้องจัดการให้เร็วที่สุด สังหารเป้าหมายให้ได้!
โครม!
การโจมตีระดับราชันย์ทั้งสองสายพุ่งใส่กำแพงที่มองไม่เห็นตรงหน้าซูไห่ ก่อเสียงสะท้อนกึกก้อง!
จากนั้น สีหน้าตกตะลึงก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของราชันย์ทั้งสองพร้อมกัน!
"เป็นไปได้อย่างไร?!"
การโจมตีร่วมเมื่อครู่ แม้แต่ราชันย์โดนเข้าก็ต้องบาดเจ็บ แต่การโจมตีอันรุนแรงถึงเพียงนี้กลับไม่อาจสั่นคลอนกำแพงที่มองไม่เห็นตรงหน้าซูไห่ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น...
เจ้าหนุ่มหยิ่งผยองผู้นี้ยังคงไม่มีทีท่าเปลี่ยนแปลง ยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉยแฝงแววผิดหวัง ชวนให้ผู้คนโมโหได้!
"ระดับราชันย์ ก็แค่นี้เอง!" ซูไห่เอ่ย!
แต่เดิมเขาต้องการถือโอกาสนี้ทดสอบพลังจิตวิญญาณของตนในปัจจุบัน พร้อมทั้งทำความเข้าใจวิธีต่อสู้ของราชันย์โดยตรง เพราะสัตว์อสูรก็คือสัตว์อสูร ผู้มีพลังก็คือผู้มีพลัง
สัตว์อสูรแข็งแกร่งด้านร่างกาย ส่วนผู้มีพลังเหนือกว่าด้วยกลเม็ดมากมาย
แม้สัตว์อสูรระดับเจ็ดและราชันย์จะอยู่ขั้นเดียวกัน แต่วิธีต่อสู้แตกต่างกันชัดเจน!
ดังนั้น ซูหุ้ยจึงอยากลองดู!
แต่...
เขาผิดหวัง!
คำกล่าวที่ว่าพลังเดียวพิชิตสิบกลเล่ห์นั้น ใช้ได้จริงทุกที่!
เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่เหนือกว่าจนถึงขั้นบดขยี้ กลเม็ดใดๆ ล้วนไร้ความหมาย!
งั้นก็ไม่เล่นแล้ว......
พลังข่มขวัญ!
แววตาของซูไห่เปลี่ยนไปฉับพลัน กระแสพลังอันแข็งแกร่ง หยิ่งผยอง เหิมเกริม และชั่วร้ายแผ่ซ่านออกจากร่าง กลายเป็นพลังน่าสะพรึงกลัวมหาศาลครอบคลุมรัศมีหลายพันเมตร
ชั่วขณะนั้น ราชันย์ทั้งสองพลันรู้สึกถึงแรงกดดันราวกับภูเขาใหญ่ถาโถมลงมา ราวกับว่ามีภูเขาลูกหนึ่งกำลังกดทับพวกเขาจริงๆ!
แม้จะเชื่องช้าเพียงใด ทั้งสองก็ตระหนักได้ พลังจิตระดับห้า!!
และเป็นพลังจิตที่แผ่ซ่านออกมาโดยมีซูไห่เป็นศูนย์กลาง... เจ้าหนุ่มนี่เป็นนักพลังจิตงั้นหรือ?!
ทั้งสองตระหนักถึงความจริงนี้ด้วยความตกตะลึง!
แต่ทำไมพลังจิตแค่ระดับราชาถึงทำให้พวกเขาทั้งสองซึ่งอยู่ระดับราชันย์รู้สึกคุกคาม?
ถึงขั้นสั่นสะท้านและหวาดกลัว?
......
เพราะซูหุ้ยไม่ใช่นักพลังจิต แต่เป็นนักพลังวิญญาณ สิ่งที่ใช้ก็ไม่ใช่พลังจิต แต่เป็นพลังวิญญาณที่มีแมลงเทพมลทินและวิถีฮุ่นตุนระดับแท้จริงเป็นรากฐาน
นี่คือการยกระดับของพลังจิต ทรงพลังยิ่งกว่าพลังจิต!
"ข้อมูลผิดพลาด ถอย!" ปีศาจลมตะโกน
แต่เมื่อซูไห่ลงมือแล้ว จะปล่อยให้พวกเขามีโอกาสหนีได้อย่างไร?
ตูม——
วินาทีถัดมา ภูเขาพลังวิญญาณที่มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้ ไร้ร่องรอย แต่มีอยู่จริง มีน้ำหนักจริง และสร้างความเสียหายได้จริง ก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง!
นรกถล่มทลาย...