บทที่ 45: การปฏิวัติจากล่างขึ้นบน ความตื่นตระหนกที่เกิดจากชื่อ "ราชันย์พิษ"

บทที่ 45: การปฏิวัติจากล่างขึ้นบน ความตื่นตระหนกที่เกิดจากชื่อ "ราชันย์พิษ"

"คนที่คัดผมออกคือหัวหลันฉี!"

โครม—

ถังเฉิงลุกพรวดจากเก้าอี้ จ้องมองบุตรชายด้วยดวงตาเกรี้ยวกราด ราวกับจะบอกว่า 'กล้าพูดอีกครั้งสิ พ่อจะตบเจ้าให้เลย!'

หัวหลันฉี?

ไม่ใช่เด็กสาวที่ถูกอาจารย์ใหญ่สถาบันวิจัยทหารรับเลี้ยงหรอกหรือ?

มีพรสวรรค์ติดตัวที่หายากคือ "ทองในไฟ" เหมาะที่สุดสำหรับการเป็นช่างหลอมอาวุธ แต่พรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ไม่ได้สูงนัก!

ยิ่งไปกว่านั้น ช่างหลอมอาวุธระดับเสือก็ไม่สามารถหลอมอาวุธและอุปกรณ์ที่ทรงพลังมากได้...

ลูกชายของตนพ่ายแพ้ให้เธอ?

ช่างเป็นเรื่องน่าขันที่สุดในใต้หล้า!

ถังรุ่ยหลงตกใจถอยหลังไปสองก้าว พร้อมกับพูดด้วยความเร็วสูง: "ไม่ใช่แค่ผมที่ถูกคัดออก พี่น้องตระกูลซวีก็ถูกคัดออกด้วย..."

"หลี่หลานตัวก็ได้อันดับสามเท่านั้น!"

ในทันใด...

ดวงตาทั้งคู่ของถังเฉิงเบิกกว้างขึ้นไปอีก!

แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมือง นักรบระดับราชา ในตอนนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่อยากเชื่ออย่างที่สุด ดูเสียกิริยาอย่างมาก!

อะไรนะ?

น้องชายสองคนของผู้อำนวยการซวีแห่งเมืองวิทยาศาสตร์ ซวีฉางไห่และซวีฉางเซิงก็ถูกคัดออกด้วย? (*ขออภัยก่อนหน้าคิดว่าเป็นลูก)

หลี่หลานตัว นักพลังจิตได้เพียงอันดับสามเท่านั้น?

นี่... เป็นไปได้อย่างไร...

ความรู้สึกไม่อยากเชื่ออย่างรุนแรงแล่นปราดเข้าสู่หัวใจของถังเฉิง

ตระกูลซวีแห่งเมืองวิทยาศาสตร์ มีผู้ใช้พลังธาตุออกมาทุกรุ่น มาถึงรุ่นของเพื่อนร่วมงานซวีฉางเทียน พี่น้องทั้งสี่ เทียน (ฟ้า) ซาน (ภูเขา) ไห่ (ทะเล) เซิง (ชีวิต) ล้วนเป็นผู้ใช้พลังธาตุทั้งหมด

ด้วยความเข้าใจในพลังธาตุของตระกูลซวี บวกกับทรัพยากรมากมายของค่ายฝึกเยาวชน ซวีฉางไห่และซวีฉางเซิงแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะพ่ายแพ้!

ไม่ต้องพูดถึงหลี่หลานตัว นักพลังจิตคนนั้น ไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน!

ในสถานการณ์ที่อยู่ในระดับเสือเหมือนกัน หลี่หลานตัวแทบจะนั่งอันดับหนึ่งของค่ายฝึกเยาวชนอย่างมั่นคง ส่วนฉางไห่และฉางเซิงของตระกูลซวีก็จะเป็นคู่แข่งที่แข็งแกร่งของลูกชายตน!

ในสามคนนี้ ไม่ว่าใครจะเป็นคนคัดถังรุ่ยหลงออก ถังเฉิงก็ยอมรับได้ทั้งนั้น!

แต่ว่า...

พี่น้องตระกูลซวีก็ถูกคัดออกด้วย?

หลี่หลานตัวที่ไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันกลับได้อันดับสามเท่านั้น?

ฮู้ว—

ถังเฉิงถอนหายใจ มองไปที่ลูกชาย ถาม: "ดูเหมือนว่าค่ายฝึกเยาวชนเขตซวนรุ่นนี้จะมีม้ามืดไม่น้อยเลยนะ บอกมาสิ ใครได้อันดับสอง แล้วใครได้อันดับหนึ่ง?"

ดวงตาของถังรุ่ยหลงสั่นไหว ราวกับนึกถึงประสบการณ์ต่างๆ ในค่ายฝึกเยาวชน

"อันดับสองคือหัวหลันฉีที่คัดผมออก ส่วนอันดับหนึ่ง... พ่อครับ พ่อรู้จักซูไห่ไหม?"

ถังเฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง... ซูไห่?

"แน่นอนว่ารู้จัก!"

ถังเฉิงหยิบแฟ้มข้อมูลออกมา บนแฟ้มมีรูปถ่ายของซูไห่อย่างเด่นชัด ในส่วนของข้อมูลพลัง เขียนว่า "ระดับอสูรแปดดาว" เวลาทดสอบครั้งสุดท้ายคือ "10 มิถุนายน" ซึ่งเป็นช่วงเวลาของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยภาคปฏิบัติพอดี!

"ซูไห่คนนี้ได้รับการชี้นำจากเจ้าหน้าที่หลิน ได้โควตาเข้าค่ายฝึกเยาวชนในฐานะตัวสำรอง..."

ขณะพูด ถังเฉิงก็นึกขึ้นได้ทันที ทั้งร่างแข็งทื่อ แฟ้มข้อมูลในมือร่วงลงบนโต๊ะอย่างเบาๆ ดวงตาที่เคยเปี่ยมด้วยบารมีหดเล็กลงเป็นเส้นบางๆ ทันที พูดอย่างไม่อยากเชื่อว่า:

"เขาได้อันดับหนึ่ง?!"

ในขณะนั้น ถังรุ่ยหลงไม่ได้สนใจที่จะตอบคำถามของพ่อแล้ว

ดวงตาทั้งสองจับจ้องที่ข้อมูลบนเอกสาร ที่ระบุว่า "ระดับอสูรแปดดาว" และ "10 มิถุนายน"

ตุบๆ—

กล้ามเนื้อหัวใจบีบตัวกะทันหัน หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างรุนแรง ปากอ้าเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้าง!

ระดับอสูรแปดดาว?

10 มิถุนายน?

นี่... เป็นไปได้อย่างไร?

วันนี้เป็นวันที่ 14 สิงหาคม ค่ายฝึกเยาวชนเพิ่งจบลง ถ้า 10 มิถุนายนเป็นวันทดสอบครั้งสุดท้าย...

โอ้พระเจ้า นั่นไม่ได้หมายความว่าซูไห่ใช้เวลาเพียงสองเดือนกว่าๆ ในการก้าวจากระดับอสูรไปจนถึงระดับเสือหรอกหรือ?

สองเดือนเพิ่มขึ้น 10 ดาว?

ยังมีการข้ามระดับใหญ่หนึ่งระดับด้วย?

นี่... เป็นไปได้หรือ?

ไม่ใช่ ตอนนั้นซูไห่ก็สามารถออกแรงระดับช้างดาวที่หนึ่งได้แล้ว... ตอนนี้ได้รับยาซานเซี่ยงแล้ว คงไม่ห่างไกลจากการเป็นระดับช้างหนึ่งดาวจริงๆ แล้ว!

ถ้าคิดอย่างนี้ ก็ไม่ใช่ว่าสองเดือนกว่า เพิ่มขึ้นกว่า 10 ดาว ข้ามสองระดับใหญ่หรอกหรือ?

สีหน้าของถังรุ่ยหลงซีดขาวลงทันที...

จนถึงตอนนี้ เขาถึงได้รู้ว่าราชันย์พิษซูไห่คนนั้นเป็นปีศาจระดับไหน!!

...

เหตุการณ์คล้ายกันนี้เกิดขึ้นที่สำนักงานผู้อำนวยการแผนกป้องกันเมืองวิทยาศาสตร์เช่นกัน

ผู้อำนวยการซวีฉางเทียนวัย 30 กว่าๆ กำลังมองน้องชายทั้งสองที่อายุห่างกันราว 10 กว่าปีด้วยความตกตะลึง!

"ซูไห่จากเมืองเทียนฝู่?"

"เจ้าต้านทานเขาได้เพียงสองสามวินาทีเท่านั้นหรือ?"

ซวีฉางไห่พยักหน้า แล้วพูดต่อ: "พี่ใหญ่ ผมยังดีกว่าเลย... หลี่หลานตัว นักพลังจิตผู้ยิ่งใหญ่ ยังอยู่ในมือซูไห่ไม่ถึงสองวินาทีเลย!"

ซวีฉางเทียนอึ้งไปอีกครั้ง... หลี่หลานตัว?

นักพลังจิตคนเดียวในหมู่นักรบระดับราชาสิบอันดับแรกของเขตซวน ลูกศิษย์คนเดียวของหลี่หรู ผู้ขับไล่วิญญาณแห่งป้อมโบราณในเมืองป๋าอา?

อยู่ในมือซูไห่คนนั้นไม่ถึงสองวินาที?

โอ้พระเจ้า!

นี่มันตลกอะไรกัน?

นักพลังจิตไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน สามารถสู้หนึ่งต่อสามหรือแม้แต่หนึ่งต่อสิบได้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะอยู่ในมือคนระดับเดียวกันไม่ถึงสองวินาที?

ตอนนี้ ซวีฉางไห่เห็นช่องว่างจึงแทรกขึ้นมา: "พี่ใหญ่ ซูไห่เป็นนักรบสายพิษ สามารถเอาชนะคนที่อยู่เหนือกว่าได้ดีที่สุด ตอนเริ่มค่ายฝึกเยาวชน เขาเคยระดมพิษที่ปกคลุมฟ้า สังหารซอมบี้ทั้งหมดในหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่ง!"

ซวีฉางเซิงพูดเสริมด้วยความหวาดกลัว: "ราชันย์พิษซูไห่ ถ้าไม่ถูกพิษร้ายแรงของตัวเองย้อนกลับมาทำร้าย คาดว่าในอนาคตความสำเร็จคงไม่ด้อยไปกว่าพี่รองแน่!"

ซวีฉางเทียนมองน้องชายทั้งสองด้วยสายตาเหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ... พี่รองของตระกูลซวี ซวีฉางซาน นักรบระดับราชาเก้าดาวที่อายุน้อยที่สุดของประเทศเยี่ยน กำลังจะบุกเข้าสู่ระดับจักรพรรดิ เป็นที่พึ่งที่ใหญ่ที่สุดของตระกูลซวีในปัจจุบัน และเป็นดาวรุ่งพิเศษเมื่อสิบกว่าปีก่อน!

น้องชายทั้งสองประเมินราชันย์พิษซูไห่คนนี้สูงถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

"ดูเหมือนว่าเมืองเทียนฝู่คราวนี้จะมีคนไม่ธรรมดาออกมาจริงๆ..."

...

ขณะเดียวกัน ที่โรงพยาบาลเอกชนภายใต้สังกัดตระกูลอู๋ในเมืองเหล้าเก่า

ในห้องผู้ป่วย VIP สมาชิกตระกูลอู๋ทั้งเด็กและผู้ใหญ่มารวมตัวกันอยู่!

อู๋หลงเซียง บิดาของอู๋เหว่ยซง มองดูตู้หมิงรุ่ยที่พ่ายแพ้กลับมาอย่างมอมแมมด้วยความประหลาดใจ: "หลานชาย เจ้าว่าอะไรนะ?"

"ซูไห่คนที่ทำให้ลูกชายข้าพิการ ได้เป็นอันดับหนึ่งของค่ายฝึกเยาวชนเขตซวนงั้นหรือ?"

ตู้หมิงรุ่ยพยักหน้า: "ตอนการแข่งขันจัดอันดับ ราชันย์พิษซูไห่มีพลังหมัดระดับช้าง พลังเลือดระดับเสือ ตอนนี้ได้รับยาซานเซี่ยงแล้ว เกรงว่าอีกไม่นานก็จะบรรลุถึงระดับช้างจริงๆ!"

อู๋หลงเซียงสูดหายใจลึก: "พวกเรารู้แล้ว ขอบคุณหลานชายที่แจ้งให้ทราบ!"

ตู้หมิงรุ่ย: "งั้น ท่านลุงท่านอาทั้งหลาย ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ!"

อู๋หลงเซียง: "ผู้จัดการ ไปส่งหลานชายของข้าด้วย!"

หลังจากตู้หมิงรุ่ยจากไป สายตาของอู๋หลงเซียงก็เย็นชาขึ้นทันที มองไปยังสมาชิกตระกูลอู๋ในห้องผู้ป่วย: "ทุกคนก็ได้ยินแล้ว เด็กน้อยที่เหยียบย่ำตระกูลอู๋ของเรา ทำให้ลูกชายของข้าพิการ กำลังจะก้าวเข้าสู่ระดับช้าง!"

"และจนถึงวันนี้ ทางกองทัพก็ยังไม่ได้ให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลกับเรา!"

"หรือว่าตระกูลอู๋ของเราจะยอมให้พวกเขาเหยียบย่ำลงไปเช่นนี้?"

คุณปู่ตระกูลอู๋ที่นั่งอยู่ไม่ไกลลืมตาขึ้น ดวงตาขุ่นมัว: "อนุญาตให้เจ้าไปประกาศรางวัลที่ 'ฉีเหมิน' ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ให้ทำเพียงครั้งเดียว เพื่อแสดงท่าทีของเราต่อกองทัพ!"

องค์กรลับฉีเหมิน?

ดวงตาของอู๋หลงเซียงเป็นประกายวาบขึ้นมา คุณปู่ระมัดระวังเกินไปแล้ว... แค่ครั้งเดียวเท่านั้นหรือ?

อย่างไรก็ตาม หากฉีเหมินลงมือ ครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว!!

…