บทที่ 10: ข้อเสียของแมลงพิษนาโน

บทที่ 10: ข้อเสียของแมลงพิษนาโน

ปัง——

หมัดพิษสีม่วงน้ำตาลเข้มพุ่งเข้าปะทะร่างของมังกรกิ้งก่าเลือดอย่างรุนแรง ส่งเสียงดังทุ้มสั้น ๆ

ซูไห่ขมวดคิ้วทันที... เกล็ดแข็งจริง ๆ !

หมัดนี้ มีพลัง 14.8 ตัน แรงกระแทกอันทรงพลังกลับถูกเกล็ดแข็งของมังกรกิ้งก่าเลือดสะท้อนกลับมาทั้งหมด ทำให้กระดูกมือปวดร้าว

โชคดีที่ไม้ตายของซูไห่ไม่ใช่พละกำลัง แต่เป็นแมลงพิษนาโนที่มีพลังในการแพร่เชื้อสูงและบุกรุกได้อย่างรวดเร็ว!

แค่โจมตีโดนก็สามารถฉีดแมลงพิษนาโนเข้าไปได้ในทันที!

ในชั่วพริบตา ซูไห่ปล่อยแมลงพิษนาโนออกมาอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับใช้เท้าทั้งสองข้างเตะร่างของมังกรกิ้งก่าเลือดอย่างแรง อาศัยแรงถอยหลังหลบไปยังตำแหน่งห่างออกไป 200 เมตร

เมื่อเห็นรอยสีม่วงน้ำตาลจาง ๆ ที่หมัดเมื่อครู่ทิ้งไว้บนร่างของมังกรกิ้งก่าเลือด ซูไห่ก็ถอนหายใจเบา ๆ

"ต่อจากนี้แค่รอให้พิษออกฤทธิ์ก็พอแล้ว!"

แต่ในตอนนั้นเอง!

โฮก——

มังกรกิ้งก่าเลือดคำรามเสียงดัง สีม่วงน้ำตาลจาง ๆ บนร่างกายกลับจางหายไปอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า... นั่นหมายความว่าแมลงพิษนาโนที่ปล่อยออกไปเมื่อครู่ตายหมดแล้ว!

"นี่... "

"เป็นไปได้ยังไง!"

ม่านตาของซูไห่สั่นเล็กน้อย... นับตั้งแต่ได้รับแมลงพิษนาโนมา ไม่ว่าจะใช้พิษกับสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ร้าย ก็ประสบความสำเร็จทุกครั้ง ภาพตรงหน้านี้เป็นครั้งแรกที่เขาเจอ!

เป็นไปได้ยังไงกัน!

ตามหลักการแล้ว สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดก็ประกอบขึ้นจากเซลล์เล็ก ๆ เช่น กระดองเต่า เกล็ดจระเข้ แม้จะแข็งและมีความสามารถในการป้องกันที่แข็งแกร่ง แต่โดยแก่นแท้แล้วก็ยังคงเป็นเซลล์ที่เรียงตัวกันตามลำดับที่กำหนด

สัตว์ร้ายก็เช่นกัน!

การที่ร่างของมังกรกิ้งก่าเลือดปรากฏสีม่วงน้ำตาลหลังจากถูกหมัดเมื่อครู่ ก็พิสูจน์ข้อนี้ได้เป็นอย่างดี

ทั้ง ๆ ที่ติดพิษแล้ว ทำไมถึงไม่เป็นอะไรเลย?

ถึงขนาดฆ่าแมลงพิษนาโนนับล้าน ๆ ตัวที่เขาปล่อยออกไปจนหมด!

สมองของซูไห่ทำงานอย่างรวดเร็ว และเขาก็เข้าใจเหตุผลอย่างรวดเร็ว!

พูดง่าย ๆ ก็คือ สำเร็จ แต่ไม่สำเร็จทั้งหมด!

เหมือนกับการใช้มีดทื่อกรีดแขน จะทิ้งรอยแดงชัดเจน แต่ไม่ถึงกับเลือดออก

การปรากฏรอยแดงหมายความว่าเซลล์ผิวหนังถูกทำลาย

การที่เลือดไม่ออกหมายความว่าระดับความเสียหายยังไม่มากพอ!

แม้ว่าแมลงพิษนาโนจะเจาะทะลุเซลล์เกล็ดของมังกรกิ้งก่าเลือดได้สำเร็จ แต่ก็แค่เจาะทะลุเซลล์เกล็ดเท่านั้น

หลังจากทำลายเซลล์แล้วไม่สามารถทำลายเซลล์อื่น ๆ ต่อได้ กลับทำให้ตัวเองสัมผัสกับอากาศ ส่งผลให้ตายอย่างรวดเร็ว!

"พูดง่าย ๆ ก็คือ แมลงพิษนาโนยังไม่แข็งแกร่งพอ!"

"จัดการสัตว์ร้ายระดับ 1 ได้สบาย ๆ แต่ยังไม่พอสำหรับสัตว์ร้ายระดับ 2!"

ซูไห่พึมพำ ความรู้สึกด้านลบพลุ่งพล่านในใจ

ไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันงั้นเหรอ?

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการนี่นา!

ถ้าจะเดินบนเส้นทางนักรบ ก็ต้องเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองแน่... เขาไม่อยากถูกคนอื่นกดไว้จนไม่มีทางสู้ตอนนั้น!

ในชั่วขณะนี้ ความเชื่อในวิถีนักรบของซูไห่สั่นคลอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...

แต่ในวินาทีถัดมา...

ฮึ——

เขากลับแค่นเสียงหัวเราะเบา ๆ ...

"กังวลเกินเหตุไปแล้วสิ!"

"พลังที่แมลงพิษนาโนแสดงออกมาได้ขึ้นอยู่กับพลังของตัวเอง สรุปแล้ว ไม่ใช่ว่าแมลงพิษนาโนไม่แข็งแกร่งพอ แต่เป็นเพราะฉันไม่แข็งแกร่งพอต่างหาก!"

"แต่ถ้าใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติการหล่อเลี้ยงของแมลงพิษนาโนให้ดี กลืนกินพลังงานและหล่อเลี้ยงตัวเองอย่างต่อเนื่อง พลังของฉันก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!"

"การไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันของระดับอสูรหรือระดับเสืออาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ถ้าเป็นการไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันของระดับจักรพรรดิหรือระดับราชาล่ะ... นั่นก็คือไร้เทียมทานในใต้หล้า!"

"อีกอย่าง แมลงพิษนาโนเป็นเพียงรางวัลเริ่มต้น ด้วยการมีอยู่ของระบบจับคู่ระดับเทพ ทุกครั้งที่ยกระดับขึ้นไป ก็จะได้รับทรัพยากรที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุด เริ่มต้นด้วยการไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน อนาคตย่อมมีความหวังไม่สิ้นสุด... ได้รับตำแหน่งราชา ขึ้นสู่จักรพรรดิ ประกาศตนเป็นเทพ เมื่อเวลาผ่านไป ต้องสามารถเหยียบย่ำสิ่งที่เรียกว่ายอดแห่งวิถีนักรบได้อย่างแน่นอน!"

"ดังนั้น ฉันกำลังสั่นคลอนอะไรกันแน่?"

ซูไห่ยิ้มเยาะตัวเอง ความมั่นใจและความหยิ่งผยองในดวงตาลุกโชนขึ้นราวกับเปลวไฟ

ซูไห่ที่หลุดพ้นจากสภาวะสงสัยตัวเอง ในชั่วขณะนี้ ความเชื่อในวิถีนักรบแข็งแกร่งอย่างที่สุด!

สายตาเย็นชาจับจ้องไปที่มังกรกิ้งก่าเลือดที่อยู่ห่างออกไป 200 เมตร!

"มีหลายวิธีในการฝังแมลงพิษนาโนเข้าไปในเป้าหมาย ต้องมีสักวิธีที่เหมาะกับเจ้า!"

ขณะพูดเบา ๆ สีม่วงน้ำตาลที่ปกคลุมทั่วร่างของซูไห่ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่สิ พูดให้ถูกต้องคือ ทั้งหมดย้ายไปที่แขนทั้งสองข้าง

ทำให้แขนทั้งสองข้างของเขาดูน่ากลัวและทรงพลังอย่างยิ่ง สีม่วงน้ำตาลเข้มดูเหมือนจะหยดลงมาได้ทุกเมื่อ

โฮก——

ในตอนนี้ มังกรกิ้งก่าเลือดที่ถูกยั่วยุโดยมนุษย์ที่อ่อนแอราวกับมดตัวนี้ก็คำรามอีกครั้ง อ้าปากกว้างพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!

ซูไห่กระทืบเท้าอย่างแรง ทั้งร่างพุ่งเข้าหามังกรกิ้งก่าเลือดราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่ถูกยิงออกจากลำกล้อง

เมื่อความสูงของตัวเองอยู่ในระดับเดียวกับขากรรไกรบนของมังกรกิ้งก่าเลือด ซูไห่ก็ประกบมือทั้งสองข้างเข้าหากัน รวบรวมแมลงพิษนับล้าน ๆ ตัวไว้ในฝ่ามือ สูดลมหายใจลึก แล้วเป่าแมลงพิษนับไม่ถ้วนเข้าไปในช่องปากและโพรงจมูกของมังกรกิ้งก่าเลือด!

ธุลีพิษ——

ในทันใดนั้น แมลงพิษที่มากมายราวกับฝุ่นก็พุ่งเข้าเป้าหมายอย่างแม่นยำ

ปากกว้างของมังกรกิ้งก่าเลือดอ้ากว้างกว่าประตูเมืองเสียอีก ไม่จำเป็นต้องเล็งให้แม่นยำเลย เหมือนกับการยืนยิงเป้าหมายขนาดใหญ่เท่าประตูเมืองจากระยะสองเมตร ยิงทีไรก็เข้าเป้าทุกที!

มีหลายวิธีในการฝังแมลงพิษนาโนเข้าไปในเป้าหมาย เช่น การฝังผ่านทางเดินหายใจ!

เกล็ดของมังกรกิ้งก่าเลือดอาจจะแข็งแกร่ง แต่ช่องปากและโพรงจมูกที่มีแค่เยื่อเมือกปกป้องล่ะ?

ตราบใดที่มังกรกิ้งก่าเลือดยังต้องหายใจ ก็ต้องติดพิษแน่นอน!

ต่อจากนี้ แค่รอให้แมลงพิษที่ถูกฉีดเข้าไปในร่างของมังกรกิ้งก่าเลือดแบ่งตัวและขยายพันธุ์อย่างบ้าคลั่ง ทำลายเซลล์ของมันจนหมดสิ้นก็พอแล้ว!

...

ในขณะนี้ นอกฉากจำลอง

"ทำได้เยี่ยมมาก!"

เมื่อเห็นซูไห่ใช้วิธีเล่ห์เหลี่ยมเป่า "หมอกพิษ" เข้าไปในทางเดินหายใจของมังกรกิ้งก่าเลือด แม้แต่หัวฉางเก๋อที่แต่แรกไม่ค่อยมองเขาในแง่ดีนัก ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม!