บทที่ 115(ฟรี)

บทที่ 115(ฟรี)

อู้วว...!!!!

ฟ้าาาด!!!!

ซ็องฮยอนชางปลดปล่อยพลังเวทและพยายามหนีให้ไกลที่สุด

แพ็คกึนแทแข็งแกร่งกว่าที่ซ็องฮยอนชางคิดไว้มาก

แต่ว่า...

ฟ้าด!!

ฉัวะเอี๊ยก!!

ฉัวะเอี๊ยก!!

แพ็คกึนแทไล่ตามมาถึงข้างๆ ซ็องฮยอนชางในทันทีและฟันกริชพลังเวทใส่

การโจมตีของมันไม่จบแค่นั้น

ร่างของซ็องฮยอนชางที่กำลังเคลื่อนที่เร็วๆ จู่ๆ ก็แข็งทื่อในทันที

"อะ... อะไรกัน...?!"

[ใช้สกิล 'พลังจิต']

เพราะสกิลพลังจิตที่แพ็คกึนแทใช้ ทำให้ร่างของซ็องฮยอนชางไม่เคลื่อนไหวตามใจ

อู้วว..!!!

กรอบแกรบ...!!!

ซ็องฮยอนชางดึงพลังเวทจากจุดตันออกมา พอขยับร่างกายได้ก็รีบเบี่ยงตัวไปด้านข้าง

ฟิ้ว!

กริชพลังเวทที่พุ่งเข้าใส่หน้าผ่านไปเฉียดๆ

ฟิ้ว!

กริชพลังเวทสีฟ้าผ่านหน้าซ็องฮยอนชางไปอีกครั้ง

'พลาดนิดเดียวตายจริงๆ...!'

ผ่านมาหลายเดือนแล้วตั้งแต่กลับมาจากการติดอยู่ในเกม เป็นพันปี

จนถึงตอนนี้เคยมีช่วงที่เครียดขนาดนี้ไหม

ตึก..! ตึก..! ตึก..! ตึก..!

หัวใจของซ็องฮยอนชางเต้นเร็วราวกับจะระเบิด

'หลังจากติดอยู่ในเกมตั้งนาน กว่าจะกลับมาอยู่ในโลกจริงได้ จะมาตายง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้...!'

อู้วว..!!

ซ็องฮยอนชางดึงพลังเวททั้งหมดจากจุดตันออกมา

พร้อมกันนั้นก็ใช้สกิลสายเวทย์ก่อน

[ใช้สกิล 'ทุ่งน้ำแข็ง']

เปรี๊ยะๆๆ-

เมื่อใช้ทุ่งน้ำแข็ง ความเย็นมหาศาลก็แผ่ออกมารอบตัวซ็องฮยอนชางไปทุกทิศทาง

แม้รอบๆ จะกลายเป็นน้ำแข็งในทันที แต่แปลกที่แพ็คกึนแทดูจะไม่ได้รับผลกระทบเลย

"คึๆ! เหมือนกันจริงๆ..!! แกก็ใช้หินวิวัฒนาการสินะ...!!!"

แพ็คกึนแทตะโกนเมื่อเห็นซ็องฮยอนชางใช้สกิลสายเวทย์ แต่ซ็องฮยอนชางไม่สนใจและใช้สกิลต่อ

[ใช้สกิล 'ระเบิด']

[ใช้สกิล 'ฝนพลังเวท']

อู้วว..!!

เปรี้ยงงงง!!!

วงกลมพลังเวทขนาดใหญ่ปรากฏบนท้องฟ้า

ฝนพลังเวทสีน้ำเงินเข้มเทลงมาที่พื้นอย่างรวดเร็ว

"โอ้... มีสกิลแบบนี้ด้วยเหรอ... เป็นสกิลที่ฉันไม่มี... สกิลวงกว้างที่ใช้ได้นี่?"

แต่แพ็คกึนแทยังคงทำท่าสบายๆ ขณะมองฝนพลังเวทที่ตกลงมาจากฟ้า

พร้อมกันนั้นเขาก็ใช้สกิล

[ใช้สกิล 'ออร่าแบริเออร์']

อู้วว..!!!

ออร่าที่อยู่ในมิติสูงกว่าพลังเวทลอยขึ้นมาจากร่างของแพ็คกึนแท

ออร่าเคลือบสีฟ้าเจิดจ้าห่อหุ้มร่างทั้งหมด

ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!

ฝนพลังเวทที่ซ็องฮยอนชางสร้างกระเด็นออกไปทันทีที่สัมผัสออร่าที่ห่อหุ้มร่างแพ็คกึนแท

'ออร่าแบริเออร์...'

ซ็องฮยอนชางรู้จักสกิลที่แพ็คกึนแทใช้

เป็นสกิลเฉพาะของจอมเวทที่ได้ตั้งแต่เลเวล 400 เป็นสกิลที่ดีมาก

'ด้วยสกิลที่มีตอนนี้ จะเอาชนะได้... มีแค่อันนี้'

ออร่าแบริเออร์เป็นสกิลระดับสูงสุด การจะทะลวงออร่านั้นด้วยสกิลที่ซ็องฮยอนชางมีตอนนี้จึงยาก

แต่ว่า...

อู้วว..!!!

การร่ายสกิลระเบิดที่ซ็องฮยอนชางใช้เมื่อครู่เสร็จสมบูรณ์ แสงพุ่งออกมาจากวงกลมพลังเวทที่พื้น

บึ้มมมมม!!!!!!

โครมมมมม!!!!

การระเบิดขนาดใหญ่กลืนกินซ็องฮยอนชางและแพ็คกึนแทในทันที

ซ็องฮยอนชางมีสกิลป้องกันและคุณสมบัติด้วยจึงไม่เป็นไร แต่...

"อึก..! อันนี้ใช้ได้นี่"

ดูเหมือนแพ็คกึนแทจะได้รับบาดเจ็บพอสมควร

'แค่นี้ยังไม่พอ'

ซ็องฮยอนชางรีบจับด้ามดาบที่เอวทันที

ตึก

พร้อมกันนั้นก็ชักดาบออกจากฝักและฟัน

[ใช้สกิล "ออร่ามาสเตอร์"]

[ใช้สกิล "พรของผู้พิพากษา"]

[ใช้สกิล "ตัดขาด"]

[ใช้สกิล "ชักดาบ"]

[ใช้สกิล "ดาบเดียวตัด"]

สกิลที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสกิลที่ซ็องฮยอนชางมี

เมื่อใช้ออร่ามาสเตอร์ ออร่าสีแดงเข้มก็ลอยขึ้นมาจากดาบที่เขาฟัน

ฉัวะเอี๊ยก!!!!!!

คมดาบขนาดใหญ่ที่สร้างจากออร่าสีแดงเข้มพุ่งเข้าใส่แพ็คกึนแทอย่างรวดเร็ว

ฟ้าว!!!

แพ็คกึนแทที่อยู่ตรงหน้าเมื่อครู่หายวับไปในทันที

"โอ้... ออร่าสีแดง... แกเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ นะ?"

ไม่นานนัก แพ็คกึนแท ก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของซ็องฮยอนชาง และกระซิบข้างหูเขา

"ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีรูนสโตนด้วย... ดูน่าอร่อยดีนะ ต้องรีบเปิดดูสักหน่อยแล้ว คุกๆ..."

แพ็คกึนแทเลียริมฝีปากพลางแทงกริชพลังเวทสีฟ้าเข้าที่แผ่นหลังของซ็องฮยอนชาง

ฉัวววว!!!

เคร้ง!!!!

[กระจกยาตะถูกเรียกใช้งาน]

โชคดีที่เรียกใช้กระจกยาตะได้ทันจึงป้องกันการโจมตีไว้ได้หวุดหวิด

ฉัวววววว!!!!

แพ็คกึนแทพุ่งแทงกริชเข้ามาอีกครั้ง

[กระจกยาตะถูกเรียกใช้งาน]

เคร้ง!!!!!

ใช้กระจกยาตะที่เหลืออยู่แค่สองครั้งไปอีกหนึ่งครั้งเพื่อป้องกันตัว

พั่ว!!

ในขณะเดียวกัน ซ็องฮยอนชางพยายามถอยห่างจากแพ็คกึนแทอย่างรวดเร็ว

พั่ง!!

แต่แพ็คกึนแทเคลื่อนที่เร็วกว่าซ็องฮยอนชางอย่างน้อยสามเท่า และปรากฏตัวข้างๆ เขาในชั่วพริบตา

'ไอ้นี่... มันต้องมีอาชีพอย่างน้อยสามอาชีพแน่ๆ..!'

นอกจากนี้การผสมผสานสกิลก็ยอดเยี่ยมมาก

ไม่รู้ว่าเลเวลเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนว่ามันสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วขนาดนี้โดยการผสมผสานสกิลการเคลื่อนที่หลายๆ อย่างเข้าด้วยกัน

'มันเป็นไปได้เพราะมีสกิลหลากหลายประเภทและจำนวนมาก... แย่แล้วสิ..'

ตอนนี้ซ็องฮยอนชางคิดว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะแพ็คกึนแทด้วยสกิลที่มีอยู่

'สกิลที่ฉันมีอยู่...'

ซ็องฮยอนชางรีบดูหน้าต่างสถานะอย่างรวดเร็วและสังเกตเห็นสกิลหนึ่งที่เขาลืมไปชั่วขณะ

'นี่มัน..!!'

ทันทีที่เห็นสกิลนั้น วิธีเดียวที่จะเอาชนะแพ็คกึนแทได้ก็ผุดขึ้นในหัวของซ็องฮยอนชาง

พั่ว!!

ซ็องฮยอนชางรีบวิ่งหนีกลับไปยังที่ที่เหล่าฮันเตอร์ทีม 4 อยู่อย่างเร็วที่สุด

"ฮ่าๆๆ!! เอาสิ ลองหนีดูซิ!"

แพ็คกึนแทไล่ตามซ็องฮยอนชางอย่างสบายๆ

*

ห้องรองหัวหน้าสาขาฮันเตอร์แห่งโซล

ชเวบยองฮุนกำลังดื่มชาอย่างสบายๆ ในห้องทำงาน

ซึบ... ฟึ่บ..!

เขาชอบดื่มชาพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง เพราะมันช่วยให้จิตใจสงบ

"ทีม 4 คงไม่ต้องเป็นห่วงหรอกมั้ง"

พูดตามตรง เขาก็กังวลอยู่ แต่จงใจที่จะไม่คิดมาก

ตอนนี้ในโทรทัศน์ภายในห้องทำงาน ผู้ประกาศข่าวกำลังรายงานข่าวด่วน

[ขณะนี้ฮันเตอร์ซ็องฮยอนชางแห่งสาขาฮันเตอร์โซล พร้อมด้วยฮันเตอร์ทีม 4 กำลังจัดการกับชอนอัก......]

[อาชญากรแห่งชอนอักที่ก่อเหตุมาตลอด 9 ปี......]

เขาไม่ค่อยกังวลมากนัก เพราะพวกฮันเตอร์โอะอักที่ถูกเรียกว่าเป็นผู้มีอิทธิพลในชอนอักถูกซ็องฮยอนชางจัดการไปหมดแล้ว

"แต่ความรู้สึกไม่สบายใจที่แทรกอยู่ในใจนี่... มันคืออะไรกันนะ...?"

แม้ในขณะที่ดื่มชามองออกไปนอกหน้าต่าง ความกังวลก็ยังไม่จางหาย

แต่แล้วในตอนนั้น

โครม!

มีคนเปิดประตูห้องรองหัวหน้าสาขาราวกับจะพังมันทิ้งโดยไม่มีการเคาะประตู

ในเวลานี้ที่ไม่มีหัวหน้าสาขาอยู่ ชเวบยองฮุนคือผู้มีตำแหน่งสูงสุดในสาขาฮันเตอร์แห่งโซล

ด้วยเหตุนี้ ชเวบยองฮุนจึงโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงและกำลังจะหันไปตะโกนใส่

"ใครกล้ามา...... เอ๊ะ...?"

"ไง บยองฮุน แกนั่งจิบชาสบายอยู่ที่นี่เหรอ?"

"หั... หัวหน้าสาขา..!!!"

ชายที่มีเคราหยาบกร้านขึ้นที่คางและแก้ม

ชายที่มีรูปลักษณ์ค่อนข้างดุดันคือหัวหน้าสาขาฮันเตอร์แห่งโซล

"ท่าน... ท่านบอกว่าจะมาอีกไม่กี่วัน... ทำไมมาเร็วแบบนี้ครับ...?"

"ทำไม ฉันมาเร็วแล้วหงุดหงิดเหรอ?"

"เอ่อ... ไม่ใช่อย่างนั้นครับ.."

หัวหน้าสาขาฮันเตอร์แห่งโซลที่ดูมีอายุมากพอสมควร อายุปลาย 40 ซึ่งมากกว่ารองหัวหน้าสาขาชเวบยองฮุน

ชอนมูจิน หัวหน้าสาขาผู้ถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในฮันเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเกาหลี

เขาเป็นฮันเตอร์สายนักรบที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก

ด้วยความที่เป็นฮันเตอร์ที่แข็งแกร่งขนาดนั้น เขาจึงได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสาขาฮันเตอร์แห่งโซล ซึ่งเป็นสาขาฮันเตอร์ที่เป็นตัวแทนของเกาหลี

"ฮึ... อยากเจอฮยอนชางหัวหน้าทีม 4 สักครั้ง... แกปล่อยให้เด็กต้องทำงานหนักขนาดนั้น... เอ๊ะ?! ไอ้รองหัวหน้าบ้านี่กลับมานั่งจิบชาสบายในห้องทำงาน ไอ้เวร..!"

ผัวะ!

ชอนมูจินต่อยหัวชเวบยองฮุนหนึ่งที

"โอ๊ย! ทำไมต้องตีด้วยครับ!"

"หา?! จะโดนอีกไหม?"

"เอ่อ... ไม่ครับ.."

แม้จะไม่เห็นความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้าสาขาและรองหัวหน้าสาขา แต่ความจริงแล้วทั้งคู่รู้จักกันมานานและสนิทสนมกัน

แน่นอนว่าชเวบยองฮุนโดนชอนมูจินตีมาเป็นเวลานานแล้ว

"พอเถอะ รีบเตรียมตัวได้แล้ว"

"ครับ...? เตรียมตัวอะไรครับ...?"

"ต้องไปช่วยพวกทีม 4 สิ คงไม่คิดจะปล่อยไว้แบบนี้หรอกใช่ไหม?"

"ครับ... เข้าใจแล้วครับ!"

หัวหน้าสาขาชอนมูจินและรองหัวหน้าสาขาชเวบยองฮุน

ทั้งสองรีบเตรียมตัวให้เสร็จเพื่อจะไปช่วยซ็องฮยอนชางและเหล่าฮันเตอร์ทีม 4 ที่ชางวอน

*

"ฮึก.. ฮึก.. ฮึก.."

"ฮึ่ว.. ฮึ่ว.. ฮึ่ว.."

"จำนวนพวกมัน... มากเกินไปครับ..."

ในขณะที่ซ็องฮยอนชางกำลังต่อสู้กับแพ็คกึนแท ฮันเตอร์ทีม 4 ทั้ง 8 คนต้องต่อสู้กับฮันเตอร์นับร้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ฮันเตอร์ชอนอักทั้งหมดล้วนเป็นฮันเตอร์ระดับ A การที่คน 8 คนจะต่อสู้กับคนนับร้อยจึงแทบเป็นไปไม่ได้

"ฮ่าาาา..!! แบบนี้ได้ตายจริงๆ ว่ะ.."

อีแทซูตะโกนบ่นอย่างอ่อนแรง แต่แววตาของเขายังคงลุกโชน

เป็นแววตาที่ดุดันราวกับจะฆ่าฮันเตอร์ชอนอักได้ทุกเมื่อ

ตอนนั้นซ็องซึงอูก็ตะโกนใส่อีแทซู

"ฮันเตอร์อีแทซู พักเติมพลังสักหน่อยก่อนครับ พวกเราจะพยายามประวิงเวลาให้"

"ฮึ่ว.. ได้ ฝากด้วยแค่ห้านาทีนะ"

"ครับ"

พี่น้องคึมรินยองและยูยองซอก็เริ่มเติมพลังโดยไว้ใจฮันเตอร์ทีมชนชั้นสูง

"ตะ... ตอนนี้แหละ!! รีบฆ่าเลย!!"

เมื่อฮันเตอร์ชอนอักคนหนึ่งตะโกน ฮันเตอร์นับร้อยก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน

อื้อ..!!

ฉัววววว!!!!

ฉึก- ฉึก- ฉึก- ฉึก-

ซ็องซึงอูและเหล่าฮันเตอร์ทีมชนชั้นสูงดึงพลังเวทออกมาและสังหารฮันเตอร์ชอนอักที่พุ่งเข้ามา

"อึก..! ไอ้พวกนี้..!"

"ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้นะ!!"

ฮันเตอร์ชอนอักเริ่มกลัวและค่อยๆ ถอยหลังไป

แต่แล้วในตอนนั้น

ตึงตึงตึงตึง!!!

คนสองคนที่แบกรับพลังเวทมหาศาลกำลังวิ่งเข้ามาที่นี่อย่างรวดเร็ว

พวกเขาเคลื่อนที่เร็วมากจนระยะห่างลดลงเรื่อยๆ

ตึงตึงตึงตึงตึง!!!

"อะ... อะไรน่ะ?! เอ๊ะ!! ฮั... ฮันเตอร์แพ็คกึนแท!!"

ฮันเตอร์ชอนอักตกใจในตอนแรก แต่พอเห็นแพ็คกึนแทที่วิ่งมาแต่ไกลก็ยิ้มกว้าง

ตรงกันข้ามกับพวกเขา ฮันเตอร์ทีม 4 กลับทำหน้าเคร่งเครียด

"ฮั.. ฮันเตอร์ซ็องฮยอนชาง..?!"

ฮันเตอร์ทีมชนชั้นสูงและฮันเตอร์ทีม 4 มองซ็องฮยอนชางที่กำลังหนีมาอย่างทุลักทุเลด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือด