บทที่ 23

บทที่ 23

ชเวมินฮยอกกรีดร้องขณะจ้องมองข้อมือที่ว่างเปล่าของตัวเอง

"อ้ากกกก!!! มือ... มือของฉัน!! มือของฉัน...!!"

มือของเขาถูกตัดขาดจากข้อมือ เหลือเพียงความว่างเปล่า

เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากบาดแผล

"คุณ... คุณชาย! คยองซอก! รีบห้ามเลือดก่อน!"

"ได้... ได้ครับ"

โกแจฮยอนและคิมคยองซอกรีบปล่อยพลังเวทสีฟ้าเข้าสู่มือของชเวมินฮยอกเพื่อห้ามเลือด

โชคดีที่เลือดหยุดไหล แต่มือก็ถูกตัดขาดไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ชเวมินฮยอกเป็นฮันเตอร์สายนักรบที่ใช้หมัดเป็นอาวุธหลัก

'ถ้าไม่สามารถต่อมือกลับได้ เขาอาจไม่สามารถทำงานเป็นฮันเตอร์ได้อีกต่อไป...'

ชเวซูจงส่งโกแจฮยอนและคิมคยองซอกไปดูแลชเวมินฮยอกเพื่อป้องกันสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น

หากพวกเขากลับไปยังกิลด์ในสภาพนี้ ลูกศรแห่งความโกรธแค้นคงจะพุ่งเป้าไปที่โกแจฮยอนและคิมคยองซอกอย่างแน่นอน

'ถึงอย่างไร... เราก็ต้องกลับไป'

พวกเขาจำเป็นต้องรีบกลับไปยังกิลด์สตาร์เพื่อแจ้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ชเวซูจงทราบ และต้องรีบตามหาฮันเตอร์สายนักบวช

"ไอ้... ไอ้บ้านั่น ฆ่ามันซะ!! ฆ่ามันเดี๋ยวนี้!!!!"

"คุณชายครับ... เราต้องกลับไปก่อน ต้องรีบต่อมือให้คุณไม่ใช่เหรอครับ"

"ไอ้เหี้ย!!! บอกให้ฆ่าไอ้นั่นไง!!"

โกแจฮยอนแบกชเวมินฮยอกที่กำลังคลุ้มคลั่งตะโกนลั่นขึ้นหลัง

คิมคยองซอกเก็บมือที่ถูกตัดขาดของชเวมินฮยอกที่เปื้อนทรายไว้

"แต่ไอ้หมอนั่น... ตั้งแต่เมื่อกี้มันทำอะไรของมันอยู่น่ะ"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังดูแลชเวมินฮยอก คนที่ตัดมือของชเวมินฮยอกกลับไม่สนใจพวกเขาเลย ซ้ำยังกำลังค้นศพของแมงป่องทะเลทรายอยู่

"ไอ้บ้าชัดๆ แต่แจฮยอน ซ็องฮยอนชางเป็นฮันเตอร์สายนักบวชไม่ใช่เหรอ"

"ถึงอย่างไรเขาก็คงไม่ยอมรักษาให้หรอก แล้วฉันก็ไม่แน่ใจด้วยว่าเขาเป็นฮันเตอร์สายนักบวชจริงๆ รึเปล่า... การโจมตีเมื่อครู่นี้... มีแต่ฮันเตอร์สายดาบเท่านั้นที่จะทำได้"

"ฮึ... กลับกันเถอะ"

ความจริงแล้วโกแจฮยอนและคิมคยองซอกไม่ได้ชอบชเวมินฮยอกเลย

พวกเขากลับรู้สึกเกลียดชังเขาด้วยซ้ำ แต่เนื่องจากเขาเป็นลูกชายของหัวหน้ากิลด์ที่พวกเขาสังกัดอยู่

และเป็นสมาชิกกิลด์เดียวกัน ในใจพวกเขาจึงอยากฆ่าซ็องฮยอนชางตามคำสั่งของชเวมินฮยอก

'ไม่เห็นเลย...'

'ไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ...'

โกแจฮยอน ฮันเตอร์ระดับ C เลเวล 3 และคิมคยองซอก ฮันเตอร์ระดับ C เลเวล 2

ทั้งสองไม่สามารถตอบสนองต่อดาบของซ็องฮยอนชางได้เลย

พอกะพริบตาเพียงครั้งเดียว มือของชเวมินฮยอกก็ถูกตัดขาดไปแล้ว

หากพวกเขาบุกเข้าไปหาซ็องฮยอนชางตอนนี้ คงจะต้องพบจุดจบเช่นเดียวกับชเวมินฮยอกเป็นแน่

"รีบกลับกันเถอะ"

"อืม..."

"ไอ้เหี้ย! ใครบอกให้กลับวะ!"

ทั้งสองแบกชเวมินฮยอกที่กำลังอาละวาดและรีบออกจากประตูมิติอย่างรวดเร็ว

*

ในขณะเดียวกัน ซ็องฮยอนชางไม่ได้สนใจฮันเตอร์จากกิลด์สตาร์เลยแม้แต่น้อย

แมงป่องทะเลทรายที่เขาสังหารระหว่างทางมาหาหินรูนมีทั้งหมด 30 ตัว

ในศพของแมงป่องทะเลทราย 29 ตัวมีเพียงหินเวทเท่านั้นที่ออกมา

ซ็องฮยอนชางวางมือลงบนศพของแมงป่องทะเลทรายตัวสุดท้าย

ทันใดนั้น ไอเทมก็ปรากฏขึ้นจากอกของแมงป่องทะเลทรายที่กำลังเรืองแสง

ไม่ใช่หินเวทสีฟ้า แต่เป็นขวดบรรจุของเหลว

"เป็นไปตามคาด...!!"

เขาลองทำเหมือนตอนที่ได้รับหินรูนจากที่นี่ในอดีต และการคาดเดาของเขาก็ถูกต้อง

ซ็องฮยอนชางตรวจสอบยาที่อยู่ตรงหน้า

[ระดับไอเทม: A]

[ชื่อไอเทม: ยาต้านพิษระดับสูงสุด]

[คำอธิบายไอเทม: เมื่อดื่มแล้วจะได้รับภูมิคุ้มกันต่อพิษทุกชนิด]

ไม่ใช่แค่ยาต้านพิษธรรมดา แต่เป็นยาต้านพิษที่มีคำว่า 'ระดับสูงสุด' กำกับไว้

ในเกม โลกออนไลน์ ซ็องฮยอนชางเคยเกือบตายมาหลายครั้ง แต่รอดชีวิตมาได้ก็เพราะยาขวดนี้

"งั้นก็ลองดื่มเลยดีกว่า"

เขารีบดื่มยาต้านพิษทันที

อึก อึก

[คุณได้รับภูมิคุ้มกันต่อพิษทุกชนิดแล้ว]

แม้รสชาติจะแย่มาก แต่เมื่อเห็นข้อความยืนยัน มุมปากของซ็องฮยอนชางก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้าง

"เอ๊ะ? หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่นะ"

เขาไม่ทันสังเกตเห็นว่าฮันเตอร์จากกิลด์สตาร์หายไปแล้ว เพราะกำลังมัวแต่ค้นศพของแมงป่องทะเลทราย

หากเขาไม่ได้รับความสามารถพิเศษเกี่ยวกับพลังเวท คนที่ถูกตัดมือคงไม่ใช่ชเวมินฮยอก แต่เป็นตัวเขาเอง

เพราะก่อนที่จะได้รับหินรูน พลังเวทของซ็องฮยอนชางก็ใกล้จะหมดแล้ว

"ไม่แน่ว่าพวกนั้นอาจจะกลับมาอีก"

เขาคิดว่าควรจะหาข้อมูลเกี่ยวกับกิลด์สตาร์เพิ่มเติมสักหน่อย

เมื่อชเวมินฮยอกกลับไปในสภาพที่มือถูกตัดขาด หัวหน้ากิลด์คงจะโกรธจนควบคุมสติไม่อยู่

แม้จะรู้สึกเสียดายที่ปล่อยพวกนั้นกลับไป แต่เขาคิดว่าอาจจะใช้ประโยชน์จากพวกนั้นหรือเรียกร้องเงินจากกิลด์สตาร์ในภายหลังได้

และถ้าเขาจัดการพวกนั้นต่อ ยาต้านพิษระดับสูงสุดก็คงจะกลายเป็นเศษกระดาษไปแล้ว

"เอาเถอะ ถึงอย่างไรพวกนั้นก็แค่ฮันเตอร์ระดับ B"

ในสายตาของคนทั่วไป สถานะของฮันเตอร์ระดับ B นั้นสูงส่งมาก

แต่สำหรับซ็องฮยอนชางแล้ว ฮันเตอร์ระดับ B ก็เหมือนลูกสุนัขที่เพิ่งหัดเดินเท่านั้น

"อย่างน้อยก็ต้องระดับ A ถึงจะทำให้ฉันรู้สึกหวั่นไหวสักหน่อย"

ซ็องฮยอนชางยังไม่ได้รับเควสต์ประจำวัน เขาจึงออกจากประตูมิติและมุ่งหน้าไปยังประตูมิติอื่นเพื่อทำเควสต์ประจำวันให้เสร็จ

*

กิลด์สตาร์ ตั้งอยู่ในย่านคังนัม กรุงโซล

ชเวมินฮยอกที่กลับมายังกิลด์สตาร์ กำลังได้รับการรักษาจากฮันเตอร์สายนักบวชที่ชเวซูจง พ่อของเขาและหัวหน้ากิลด์ รีบตามหามาอย่างเร่งด่วน

"แล้ว... เกิดอะไรขึ้นกันแน่"

ชเวซูจงนั่งอยู่ในห้องหัวหน้ากิลด์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย และถามโกแจฮยอนกับคิมคยองซอกที่ยืนอยู่ตรงหน้า

ในใจอยากจะตัดมือทั้งสองคนนี้เหมือนกับลูกชายของตัวเองและไล่ออกจากกิลด์ แต่ชเวซูจงยังคงมีสติอยู่

"พวก... พวกเราพยายามห้ามคุณชายแล้วครับ..."

"พอ! ฉันไม่ได้อยากฟังข้อแก้ตัว เล่ามาตั้งแต่ต้นให้หมด!"

"ครับ... คือว่า..."

โกแจฮยอนรายงานทุกอย่างอย่างละเอียดต่อชเวซูจง ว่าพวกเขาตามซ็องฮยอนชางเข้าไปในประตูมิติไหน และเกิดอะไรขึ้นบ้างข้างใน

"ฮันเตอร์สายนักบวชระดับ D เข้าไปในประตูมิติระดับ C ที่พาจู... แถมแมงป่องทะเลทรายก็ไม่ใช่มอนสเตอร์ที่พวกนายจะเอาชนะได้ง่ายๆ..."

"ครับ...!"

"แล้ว... ไอ้หมอนั่นเอาชนะแมงป่องทะเลทรายได้ทั้งหมดเลยงั้นเหรอ"

"ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นครับ"

ชเวซูจงที่ได้ฟังเรื่องราวจากโกแจฮยอนหลับตาลงและจมอยู่กับความคิด

'เรื่องนี้มันเหลือเชื่อจริงๆ...'

ถึงจะยอมเชื่อว่าเอาชนะแมงป่องทะเลทรายได้ แต่เขาก็ยังไม่อยากเชื่อว่าซ็องฮยอนชางสามารถเอาชนะชเวมินฮยอก ลูกชายของเขาได้ในครั้งเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น โกแจฮยอนและคิมคยองซอกบอกว่าพวกเขาแทบจะไม่เห็นการเคลื่อนไหวของการโจมตีด้วยซ้ำ

'ไอ้หมอนั่นเป็นใครกันแน่...'

ช่วงที่ฮันเตอร์ระดับ S ยังอยู่ในระดับต่ำ ก็คงจะมีความรู้สึกแบบนี้สินะ

'คงเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่เหนือธรรมชาติสินะ...'

ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็จำเป็นต้องกำจัดมันก่อนที่มันจะเติบโตขึ้นไปอีก

ปกติแล้วเขาคงจะชวนเข้ากิลด์ แต่จะทำอย่างนั้นกับคนที่ชักดาบใส่ลูกชายของตัวเองไม่ได้

"เรื่องของซ็องฮยอนชาง ฉันจะจัดการเอง โชคดีที่มือของมินฮยอกสามารถรักษาได้... คราวนี้ฉันจะยกโทษให้"

"ขอบ... ขอบคุณครับ!"

"ออกไปได้"

"ครับ!"

ชเวซูจง หัวหน้ากิลด์สตาร์และฮันเตอร์ระดับ B

เขาคิดจะไปพบซ็องฮยอนชางด้วยตัวเอง แต่แล้วก็ส่ายหน้า

"ถ้าฉันออกหน้าไปเอง แล้วสำนักงานฮันเตอร์รู้เข้า มันก็จบเห็นๆ"

ในเวลาแบบนี้ยิ่งต้องไม่ทำอะไรตามอารมณ์

เหตุผลที่ทำให้กิลด์สตาร์มาอยู่ในจุดนี้ได้

ก็คือการค้าใต้ดิน

สหภาพฮันเตอร์เสรีภาพที่ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดชุงนัม

กิลด์สตาร์ได้ทำการค้ากับสหภาพฮันเตอร์เสรีภาพมาเป็นเวลานานแล้ว

ชเวซูจงหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาและเริ่มโทรไปยังที่ไหนสักแห่ง

*

วันต่อมา

ซ็องฮยอนชางลืมตาตื่นขึ้นมา เปิดสมาร์ทโฟนและเริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยการตรวจสอบข่าว

[สหภาพเสรีภาพ! ไม่มีอะไรจะพูดกับรัฐบาลและสำนักงานฮันเตอร์......]

[รัฐบาลต่อสหภาพเสรีภาพที่อยู่นอกกรอบของกฎหมาย......]

[สหภาพเสรีภาพ ที่ต้องการเสรีภาพของผู้ปลุกพลังและฮันเตอร์]

สหภาพเสรีภาพ

สหภาพเสรีภาพคือการรวมตัวกันของฮันเตอร์ที่ไม่สังกัดองค์กรใด

ฮันเตอร์ในสหภาพเสรีภาพล้วนเป็นพวกที่ยึดถือความเป็นปัจเจกชนอย่างสุดโต่ง และไม่อยู่ภายใต้อิทธิพลของรัฐบาลหรือสำนักงานฮันเตอร์

"สหภาพเสรีภาพเหรอ... ก็ไม่แปลกอะไรที่จะมีสหภาพเสรีภาพ"

แม้ฮันเตอร์ในสหภาพเสรีภาพจะไม่ได้ก่ออาชญากรรมอย่างเปิดเผย แต่พวกเขาก็เป็นอาชญากรอยู่ดี

พวกเขารับจ้างฆ่าคนลับๆ หรือก่ออาชญากรรมต่างๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน

พูดง่ายๆ คือ สหภาพเสรีภาพเป็นกลุ่มคนที่บ้าเงิน

"พวกนี้ก็ต้องจัดการสักทีในอนาคต สงสัยว่าจะมีระบบเกียรติยศเหมือนในเกม โลกออนไลน์ ไหมนะ"

ระบบเกียรติยศใน โลกออนไลน์

เมื่อทำผลงานที่น่ายกย่อง ค่าชื่อเสียงก็จะเพิ่มขึ้น

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้นลอยๆ แต่ต้องทำผลงานที่สมกับค่านั้นจริงๆ ถึงจะได้รับ ซึ่งตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าในโลกจริงจะมีระบบเกียรติยศแบบนี้หรือไม่

"ในเกมก็ไม่สามารถได้ชื่อเสียงจากการจัดการประตูมิติที่คลั่งหรือคลื่นประตูมิติได้นี่นา"

ถ้ามีระบบเกียรติยศ ก็จะสามารถใช้ค่าชื่อเสียงซื้อสกิลได้

แน่นอนว่าสามารถซื้อสกิลของอาชีพอื่นที่ไม่ได้เลือกก็ได้เช่นกัน

"ถ้าจัดการสหภาพเสรีภาพ น่าจะซื้อสกิลได้สักอันนึง"

แน่นอนว่าค่าชื่อเสียงที่ต้องใช้ในการซื้อสกิลนั้นสูงมาก ทำให้แม้จะมีค่าชื่อเสียงเยอะ ก็ยากที่จะซื้อได้

"เอาไว้ค่อยคิดเรื่องสหภาพเสรีภาพทีหลัง ตอนนี้ต้องไปพบท่านหัวหน้าสำนักงานก่อน"

ซ็องฮยอนชางลุกขึ้นเตรียมตัวทันทีและมุ่งหน้าไปยังสำนักงานฮันเตอร์จังหวัดคยองกี

"ฮ่าๆ! มาแต่เช้าเชียวนะครับ มีธุระอะไรหรือ? อ้อ แล้วคุณเห็นข่าวหรือยังครับ?"

"หา? ข่าวอะไรครับ?"

เมื่อมาถึงสำนักงานฮันเตอร์ ซนมินซูก็ยิ้มกว้างต้อนรับเขา

แล้วเขาก็ยื่นสมาร์ทโฟนมาตรงหน้าซ็องฮยอนชางเพื่อให้ดูข่าว

[ฮันเตอร์ซ็องฮยอนชางเลื่อนขั้นเป็นระดับ D เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์! การเกิดขึ้นของดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งยุค!]

แค่เป็นฮันเตอร์ระดับ D เท่านั้น แต่กลับมีข่าวเกี่ยวกับเขาขึ้นมาใหญ่โต

'ทำไมเมื่อกี้ถึงไม่เห็นนะ'

เนื้อหาในข่าวมีการสัมภาษณ์ด้วย ซึ่งผู้ให้สัมภาษณ์คือซนมินซู ผู้ควบคุมการสอบเลื่อนระดับโดยตรง

"ขอบคุณคุณซ็องฮยอนชางมากนะครับ ทำให้สำนักงานของเราได้รับการประชาสัมพันธ์ด้วย ฮ่าๆ!! ขอบคุณจริงๆ"

"อืม... แค่ระดับ D เองครับ ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย"

"จะบอกว่าแค่ได้ยังไงล่ะครับ! ผมว่าคุณซ็องฮยอนชางมีศักยภาพที่จะเป็นฮันเตอร์ระดับ S ในอนาคตเลยนะ"

"อืม..."

ซ็องฮยอนชางกำลังจะพูดอะไรเกี่ยวกับฮันเตอร์ระดับ S แต่ก็หยุดไว้

'แค่ระดับ S ก็น่าจะขึ้นไปได้ง่ายๆ นะ'

แน่นอนว่าต้องใช้เวลาสักหน่อย

"แล้วนี่วันนี้มาด้วยธุระอะไรหรือครับ?"

ซ็องฮยอนชางเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้ซนมินซูฟังทั้งหมด

หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมด สีหน้าของซนมินซูก็เคร่งเครียดขึ้น

"...... ดูเหมือนว่าเรื่องมันจะใหญ่โตขึ้นมากแล้วนะครับ"

"ก็แค่กิลด์ที่มีฮันเตอร์ระดับ B เป็นหัวหน้าเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอครับ?"

"จะบอกว่าแค่ได้ยังไงล่ะครับ! ฮันเตอร์ระดับ B นั้นแข็งแกร่งมากพอที่จะเอาชนะมังกรเดรกได้คนเดียวเลยนะครับ!"

"เดรกนี่ใครๆ ก็เอาชนะได้ไม่ใช่เหรอครับ?"

"......"

เมื่อซ็องฮยอนชางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนเป็นเรื่องปกติ ซนมินซูก็พูดอะไรไม่ออก

แม้ตอนนี้เขาจะเป็นแค่ฮันเตอร์ระดับ D แต่จากสิ่งที่ซ็องฮยอนชางแสดงให้เห็นมาตลอด ทำให้รู้สึกว่าเขาน่าจะสามารถเอาชนะเดรกได้จริงๆ

ซนมินซูเอ่ยปากอีกครั้ง

"ที่สำคัญกว่านั้น กิลด์สตาร์อันตรายมากนะครับ!"

"อันตรายยังไงครับ?"

"กิลด์สตาร์... น่าจะเกี่ยวข้องกับสหภาพเสรีภาพ"

"สหภาพเสรีภาพ...?"

ทันทีที่ได้ยินคำว่าสหภาพเสรีภาพ สีหน้าของซ็องฮยอนชางก็จริงจังขึ้นมาทันที