บทที่ 70 พลังแท้รูปดาบปะทุ (ฟรี)

บทที่ 70 พลังแท้รูปดาบปะทุ (ฟรี)

ฆ่า!

โจวชิงหยุนตะโกนดังลั่น หยกมังกรวนบนอกสว่างเป็นแสงสีเขียวที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่ในนรกดาบฝังศพที่มีเมฆแดงส่องสว่างนี้ แสงสีเขียวยังไม่ทันได้ดึงดูดความสนใจของใคร ก็พุ่งเข้าสู่ร่างของโจวชิงหยุนไปเสียแล้ว

จิตสังหารอันดุร้ายที่พลุ่งขึ้นในใจกลายเป็นจิตรบที่ท่วมฟ้า ทำให้โจวชิงหยุนไม่หวาดกลัวสิ่งใดในขณะนี้

หลังจากได้รับการเติมพลังลมปราณ แสงดาบราวกับแถบผ้าพลันหั่นทาสดาบหักสองตัวที่นำหน้าเป็นหลายท่อนในชั่วพริบตา

โจวชิงหยุนไม่หยุดเท้า ตอนนี้เขายังคงใช้วิชาฝีเท้าและดาบพื้นฐานในคัมภีร์มองดาว ในการต่อสู้กับกลุ่มเช่นนี้เขาเหมือนปลาได้น้ำ มองดูทาสดาบหักที่ทะลักเข้ามาไม่หยุด โจวชิงหยุนไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย

นี่ช่างคล้ายกับการต่อสู้ที่หุบเขาหมาป่าขาวเหลือเกิน เผชิญหน้ากับหมาป่าปีศาจนับร้อยเขายังมีชีวิตรอด เผชิญหน้ากับทาสดาบนับร้อยนี้เขาก็ต้องมีชีวิตรอดเช่นกัน

ในระหว่างที่แสงดาบหมุนวน ไม่รู้ว่ามีทาสดาบถูกสังหารไปกี่ตัว

นรกดาบฝังศพก่อตั้งมาหลายร้อยปี โลกใต้พิภพอันลึกลับนี้เพิ่มทาสดาบหลายหมื่นหรือมากกว่านั้นในช่วงหลายร้อยปีนี้ ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่พ่ายแพ้ในการต่อสู้ กลายเป็นทาสดาบหักชั้นล่างสุด

ทาสดาบหักไม่เพียงสูญเสียสติปัญญาความเป็นมนุษย์ แต่สัญชาตญาณการต่อสู้ก็ลดลงอย่างมากเพราะดาบในมือเสียหาย พวกมันทำได้เพียงอาศัยร่างกายแข็งแกร่งที่ถูกเจตจำนงดาบชำระล้างไม่หยุดและพละกำลังมหาศาล ใช้ดาบหักในมือต่อสู้

สิ่งเดียวที่น่ากลัวของทาสดาบหักเหล่านี้คือจำนวนมหาศาลและไม่กลัวความตาย อาศัยกลยุทธ์มวลชนสามารถสูบพลังของคู่ต่อสู้ได้ไม่มีที่สิ้นสุด

เพื่อรับมือกับการต่อสู้ต่อเนื่องในนรกดาบฝังศพ โจวชิงหยุนเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่แล้ว ในถุงเก็บของของเขามียาเพิ่มพลังวิเศษอย่างน้อยสามชนิด

ที่ไม่ได้เตรียมมากกว่านี้ ก็เพราะน้ำจันทร์กลมเย็นขวดใหญ่ที่เฉินหลิงอิงส่งมาให้ ไม่รู้ว่าเฉินหลิงอิงหาน้ำจันทร์กลมเย็นมาได้มากมายขนาดนี้ได้อย่างไร แม้โจวชิงหยุนจะต่อสู้อย่างหนักต่อเนื่องครึ่งเดือน ก็คงใช้น้ำจันทร์กลมเย็นพวกนี้ไม่หมด

ดังนั้นโจวชิงหยุนจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการสิ้นเปลืองพลังลมปราณและพลังวิเศษ ในระหว่างที่แสงดาบวาบ มักจะมีทาสดาบหนึ่งหรือสองตัวตายใต้คมดาบของเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อพลังลมปราณในร่างถูกใช้และเติมเต็มอย่างต่อเนื่อง พลังวิเศษจำนวนมากในนรกดาบฝังศพก็ไหลเข้าสู่เส้นลมปราณของเขาไปด้วย จากนั้นราวกับถูกดึงดูด ไหลเข้าสู่ต้นลมปราณของโจวชิงหยุนไม่หยุด หลอมรวมกับพลังแท้รูปดาบนั้น

โอ้ม!

พลังแท้รูปดาบแข็งแกร่งขึ้นไม่หยุด ในที่สุดหลังจากสั่นเบาๆ ก็เปล่งเสียงดาบดังขึ้น เสียงนั้นพุ่งตรงเข้าสู่สมองของโจวชิงหยุน

โจวชิงหยุนที่ก่อนหน้านี้ยังห้าวหาญไร้เทียมทานพลันแข็งทื่อ พื้นที่ว่างรอบๆ ที่เพิ่งถูกแสงดาบกวาดให้โล่งก็ถูกทาสดาบที่พุ่งเข้ามาใหม่ยึดครองทันที

ทาสดาบเหล่านี้ไม่มีสติปัญญาใดๆ ไม่กลัวความตายก็คือไม่คิดสงสัย ไม่สนใจว่าร่างของโจวชิงหยุนเกิดปัญหาอะไร ดาบหักนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามา แทงเข้าใส่ร่างของเขา

ขณะที่พลังแท้รูปดาบในต้นลมปราณเกิดความผิดปกติในที่สุด ทำให้โจวชิงหยุนตกอยู่ในอันตราย พลังหนึ่งก็พุ่งออกมาจากหยกมังกรวนที่อกและดาบวิเศษในมือพร้อมกัน

รอยประทับจิตที่คล้ายกับพลังจิตสำนึกอย่างยิ่งพุ่งออกมาจากดาบวิเศษที่เฉินหลิงถังมอบให้ เกือบจะในพริบตาก็พันรัดพลังแท้รูปดาบที่สั่นและเปล่งเสียงเป็นชั้นๆ หยุดการสั่นของพลังแท้ เสียงดาบหายไปทันที

ในวินาทีที่เสียงดาบหายไป โจวชิงหยุนก็กลับมาควบคุมร่างกายได้ และรู้สึกถึงพลังจิตที่พุ่งออกมาจากดาบวิเศษในมือด้วย

เกือบจะในวินาทีที่พลังจิตนี้พันรัดพลังแท้รูปดาบ เขาก็เข้าใจว่านี่คือแผนสำรองที่เฉินเหลิงเยว่ฝังไว้ในดาบวิเศษเพื่อต่อต้านพลังแท้รูปดาบของลู่อี้เหา

ไม่เพียงตัวเขาจะกลายเป็นจุดศูนย์กลางการแย่งชิงของกลุ่มอำนาจต่างๆ ในสำนักเทียนซิง แม้แต่ร่างกายของเขาก็กลายเป็นสนามรบของสองฝ่ายที่ต่อสู้กัน

นี่คือความน่าเศร้าของผู้อ่อนแอ!

แม้จะเสียเวลาเพียงสั้นๆ แต่ทาสดาบหักเหล่านั้นเคลื่อนไหวเร็วมาก โจวชิงหยุนแทบจะรู้สึกถึงคมของดาบหักที่พุ่งเข้าใส่ร่างของเขาแล้ว

เขาสะบัดดาบวิเศษในมือ แสงดาบปรากฏขึ้นอีกครั้ง กำลังจะฟันออกไป

โครม!

พลังแท้รูปดาบที่เมื่อครู่ถูกพลังจิตที่เฉินเหลิงเยว่ทิ้งไว้พันรัดเป็นชั้นๆ พลันระเบิดออก พลังดาบนับไม่ถ้วนพุ่งออกจากต้นลมปราณของโจวชิงหยุน กระจายไปทั่วเส้นลมปราณในร่างกายของเขา

สิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้คือพลังลึกลับในหยกมังกรวน เกือบจะในวินาทีที่พลังจิตพันรัดพลังแท้รูปดาบจนหมด พลังลึกลับนี้ก็ฉวยโอกาสแทรกเข้าไปในพลังแท้รูปดาบ จากนั้นก็จุดระเบิดพลังแท้ที่เป็นของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานนี้

โจวชิงหยุนรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในต้นลมปราณ แต่การเคลื่อนไหวของมือไม่ได้หยุด หลังจากฟันดาบออกไปหนึ่งครั้ง ดาบวิเศษระดับหนึ่งที่ปกติธรรมดากลับมีแสงดาบพุ่งพรวด กลายเป็นเสาแสงรูปดาบยาวเกือบสิบเมตร

พรึ่บ!

ดาบที่เดิมทีธรรมดาๆ หนึ่งครั้ง กลับเหมือนกวาดล้างกองทัพนับพัน โดยมีโจวชิงหยุนเป็นจุดศูนย์กลาง รัศมียาวถึงสิบเมตร ในกลุ่มทาสดาบที่หนาแน่นเบื้องหน้าเขาเกิดพื้นที่ว่างรูปครึ่งวงกลม

ทาสดาบหักหลายสิบตัวที่เดิมแออัดอยู่ในพื้นที่ว่าง ถูกดาบที่โจวชิงหยุนระเบิดพลังออกมาฟันตายสิ้น!

"เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น!"

"ข้าตาฝาดหรือเปล่า จุดแดงหนึ่งจุดควรหมายถึงทาสดาบหนึ่งตัวใช่ไหม ทำไมจุดแดงหลายสิบจุดหายไปพร้อมกันเลย?"

"ดูเร็ว ดูเร็ว! มาอีกแล้ว! มาอีกแล้ว!"

"พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือว่าการรับรู้ของจอแสงมีปัญหา?"

เมื่อครู่ตอนที่โจวชิงหยุนถูกทาสดาบนับร้อมล้อม จุดแดงที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดบนจอแสงล้อมจุดเขียวที่แทนโจวชิงหยุนไว้จนหมด ศิษย์สำนักเทียนซิงทั้งหมดที่ยืนชมพิธีอยู่สองข้างหุบเขาพลันตกอยู่ในความเงียบสงัด

ไม่ว่าพวกเขาจะมีความรู้สึกอย่างไรต่อโจวชิงหยุนมาก่อน เมื่อพวกเขาตระหนักว่าวินาทีสุดท้ายของชีวิตโจวชิงหยุนมาถึงแล้ว ทุกคนก็อดรู้สึกเห็นใจไม่ได้

แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็ระเบิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือน รอบๆ จุดเขียวที่แทนโจวชิงหยุนราวกับกลายเป็นเขตห้ามของทาสดาบ จุดแดงทั้งหมดที่ทะลักเข้ามาหายไปเป็นหย่อมๆ แต่ละครั้งมีจุดแดงอย่างน้อยยี่สิบสามสิบจุดหรี่ลง แสดงว่าแต่ละครั้งมีทาสดาบยี่สิบสามสิบตัวถูกโจวชิงหยุนสังหาร

ตอนแรกทุกคนยังถกเถียงกันไม่หยุด อภิปรายความเป็นไปได้ที่จอแสงมีปัญหา แต่เมื่อสถานการณ์เช่นนี้ยังคงดำเนินต่อไป ทุกคนก็เงียบลง เบิกตากว้างมองการเปลี่ยนแปลงประหลาดตรงหน้า กลัวว่าจะพลาดรายละเอียดใดไป

"สามสิบเจ็ด ห้าสิบเก้า แปดสิบสาม หนึ่งร้อยสิบหก..."

ผู้นำระดับสูงของสำนักเทียนซิงที่ยืนอยู่บนลานต่างก็ตกตะลึงกับสถานการณ์ตรงหน้า มีเพียงเฉินเหลิงเยว่ที่ยิ้มตาหยีนับตัวเลข ทุกครั้งที่ตัวเลขเพิ่มขึ้น ก็เหมือนค้อนหนักที่ทุบลงบนอกของลู่อี้อิงและคนอื่นๆ ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ทุกคนไม่มีใครสังเกตว่า ในส่วนลึกของดวงตาเฉินเหลิงเยว่ก็มีแววไม่อยากเชื่อเช่นกัน

นางเตรียมแผนสำรองไว้ป้องกันลู่อี้เหาทำอะไรกับโจวชิงหยุนจริง แต่นั่นเป็นเพียงวิธีต่อต้านพลังแท้รูปดาบของลู่อี้เหาเท่านั้น อย่างมากก็แค่ไม่ให้พลังของโจวชิงหยุนได้รับผลกระทบ ไม่มีทางถึงระดับน่าสะพรึงกลัวเช่นภาพตรงหน้านี้ได้

ตอนนี้ยกเว้นเฉินเหลิงเยว่และเฉินหลิงอิง เดิมพันที่คนอื่นๆ ลงไว้ในการพนันล้วนถือว่าเสียแล้ว นี่หมายความว่าลู่อี้สยงผู้เป็นเจ้ามือได้รับเดิมพันอย่างน้อยสองรายการ

แต่ลู่อี้สยง รวมถึงคนอื่นๆ จากตระกูลลู่ไม่มีรอยยิ้มยินดีบนใบหน้าเลยแม้แต่น้อย

พวกเขารู้ว่า เฉินเหลิงเยว่แน่นอนว่าแอบลงมือ!

นึกถึงตอนที่ศิษย์ทั้งแปดยอดเขามารวมตัวกันที่สวนร้อยสมุนไพร ทำการดึงดูดอย่างเป็นพิธีการ ข้อตกลงระหว่างยอดเขาเหยากวงกับโจวชิงหยุน แม้แต่ลู่อี้อิงผู้ใจเย็นที่สุด ก็อดสั่นคลอนต่อความเป็นไปได้ที่โจวชิงหยุนจะผ่านนรกดาบฝังศพออกไป ไม่ได้

(จบบทที่ 70)