บทที่ 39 พ่อค้าเจ้าเล่ห์

บทที่ 39 พ่อค้าเจ้าเล่ห์

"พี่จ้าว" และ "น้องหลิว" ได้ยินดังนั้น ต่างก็เบิกตากว้างมองโจวชิงหยุน

พี่จ้าวยังคงดูเป็นผู้ใหญ่กว่า ถามอย่างระแวดระวังว่า: "ศิษย์น้องคนนี้มีช่องทางพิเศษในภายนอกหรือ? ถ้าสามารถหาหน่อสามใบวิญญาณมาได้จริง เจ้าก็รวยแล้ว"

โจวชิงหยุนแกล้งลังเลสักครู่แล้วพูดว่า: "ฟังจากที่พี่ทั้งสองพูดเมื่อครู่ หน่อสามใบวิญญาณนี้เป็นของที่ทางซานเซียนเป่าต้องการสินะ? งั้นข้าไปที่หอวั่นเป่าหาพวกเขาโดยตรงก็ได้"

น้องหลิวที่อยู่ข้างๆ ใจร้อน รีบคว้าแขนโจวชิงหยุนไว้พลางพูดว่า: "เอ๊ะ ศิษย์น้อง อย่าไปหอวั่นเป่าเลย สุภาษิตกล่าวไว้ดีว่า ไม่มีพ่อค้าที่ไม่เจ้าเล่ห์ เจ้าไปอย่างนี้จะไม่โดนพวกพ่อค้าเจ้าเล่ห์พวกนั้นหลอกหรือ? วางใจเถอะ พวกเราเป็นศิษย์ร่วมสำนักกัน เรื่องนี้ให้ข้ากับพี่จ้าวจัดการ เมื่อสำเร็จแล้วผลประโยชน์ของเจ้าจะไม่ขาดแน่"

"ใช่ๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่าหอวันเป่าเป็นที่แบบไหน นั่นเป็นสมาคมการค้าที่หลอกลวงที่สุดในหกสำผู้ฝึกตน ครั้งที่แล้วศิษย์พี่ของพวกเราคนหนึ่งไปแลกเปลี่ยนอาวุธวิเศษชั้นดี สุดท้ายได้ผลึกระดับต่ำมาแค่ก้อนเดียว" พี่จ้าวพูดเสริมอยู่ข้างๆ

โจวชิงหยุนพูดอย่างไม่เชื่อว่า: "อาวุธวิเศษชั้นดีแลกได้แค่ผลึกระดับต่ำก้อนเดียว ศิษย์พี่ท่านนั้นไม่ไปร้องเรียนกับอาจารย์อาที่ดูแลตลาดนัดหรือ?"

"จะร้องเรียนอะไรล่ะ ซานเซียนเป่ามั่งคั่งและทรงอิทธิพล พูดถึงการค้าขายต้องยกให้เป็นอันดับหนึ่งในหกสำนัก เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ พวกเขาขยับปากนิดหน่อยก็จัดการได้แล้ว ร้านใหญ่รังแกลูกค้าน่ะ ศิษย์น้อง มีแต่พวกเราศิษย์ร่วมสำนักที่จะไม่ทำร้ายเจ้า!" พี่จ้าวพูดอย่างจริงจัง

โจวชิงหยุนหัวเราะเยาะในใจ เพียงดูคุณภาพของศิษย์ที่รับผิดชอบการต้อนรับและดำเนินธุรกิจ ก็เข้าใจได้ว่าทำไมหอวันเป่าถึงกลายเป็นสมาคมการค้าที่ใหญ่ที่สุดในหกสำนัก

แต่เขามีเรื่องที่จะใช้ประโยชน์จากศิษย์เวรกลางคืนสองคนที่ชอบยุแหย่นี้ จึงไม่พูดเปิดโปง แสดงสีหน้าขอบคุณพูดว่า: "โชคดีที่มีพี่ทั้งสองเตือน ข้าถึงไม่ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ จริงๆ แล้วไม่ปิดบังสองท่าน เมื่อเร็วๆ นี้ภายนอกได้รับภารกิจจากภายในมากมาย และข้าพอดีช่วยพี่หวังอี้ฟานจากยอดเขาเทียนจวีภายในดูแลสวนร้อยสมุนไพร ดังนั้นหน่อสามใบวิญญาณข้าจึงเคยเห็นจริงๆ"

"พี่หวังอี้ฟานจากยอดเขาเทียนจวี?" ศิษย์เวรกลางคืนทั้งสองสูดหายใจเฮือก ความคิดที่จะร่วมมือกันทำกำไรจากโจวชิงหยุนในหัวค่อยๆ ตื่นขึ้นมาบ้าง

สำนักเทียนซิงมีหนึ่งสายหลักเจ็ดสายรอง นอกจากยอดเขาดาวเหนือแล้ว ยอดเขาเทียนจวีที่รับผิดชอบการปรุงยามีสถานะสูงที่สุด ศิษย์ภายในของที่นั่นก็ทำตัวข่มขู่ที่สุด ศิษย์น้องภายนอกที่ดูเหมือนไม่มีประสบการณ์มากนักตรงหน้านี้กลับเป็นคนดูแลสวนยาให้ศิษย์ภายในของยอดเขาเทียนจวี ไม่อาจหลอกลวงมากเกินไปได้

โจวชิงหยุนพยักหน้า พูดต่อว่า: "ความจริงข้าได้ยินว่าในตลาดนัดมีคนต้องการหน่อสามใบวิญญาณด่วน จึงกลับไปเอาของสะสมส่วนตัวของพี่หวังออกมา..."

"เดี๋ยว เจ้าหมายความว่าตอนนี้หน่อสามใบวิญญาณอยู่กับตัวเจ้า?" คราวนี้แม้แต่พี่จ้าวก็ยังนิ่งไม่ไหว จับแขนโจวชิงหยุนถามด้วยความตื่นเต้น

โจวชิงหยุนยืนยันว่า: "ใช่แล้ว ตอนนี้พวกเราจะไปหาคนของซานเซียนเป่าที่หอวั่นเป่าหรือ? พี่คนไหนไปกับข้าด้วย จะได้ไม่โดนพวกเขาหลอก"

พี่จ้าวกับน้องหลิวมองตากัน รวดเร็วตกลงความคิดเป็นหนึ่งเดียว

พี่จ้าวแสดงท่าทางเป็นผู้นำพูดว่า: "ศิษย์น้องวางใจได้ เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้าไป ทุกอย่างให้ข้าจัดการ ราคาและวิธีการในตลาดนัดนี้ ไม่มีอะไรที่ข้าไม่คุ้นเคย รับรองว่าจะไม่ทำให้เจ้าเสียเปรียบ เจ้าแค่รออยู่ที่นี่อย่างสบายใจก็พอ"

โจวชิงหยุนคิดสักครู่ พูดว่า: "พี่หวังเคยพูดว่า เขาสนใจยาเข้มข้นทะลุฟ้าที่ช่วยในการบรรลุขั้นฝึกลมปราณมาก หวังว่าจะได้ขวดหนึ่งมาศึกษา ไม่ทราบว่าใช้หน่อสามใบวิญญาณแลกยาเข้มข้นทะลุฟ้าหนึ่งขวดได้หรือไม่?"

ศิษย์เวรกลางคืนทั้งสองคนนี้แม้คุณธรรมอาจจะไม่ดีนัก แต่ก็เข้าใจมูลค่าของยาและสิ่งของต่างๆ ดี เมื่อได้ยินเงื่อนไขของโจวชิงหยุน ก็พากันส่ายหน้า

พี่จ้าวพูดว่า: "ศิษย์น้องคนนี้ แม้หน่อสามใบวิญญาณจะหายาก แต่มูลค่าที่แท้จริงไม่ได้สูงนัก การจะแลกยาเข้มข้นทะลุฟ้าโดยตรงคงจะยากสักหน่อย"

ปกติแล้วคงยาก แต่ตอนนี้หอวั่นเป่าต้องการหน่อสามใบวิญญาณอย่างเร่งด่วนเพื่อให้ครบหกชนิด อีกทั้งพอดีได้รับยาเข้มข้นทะลุฟ้ามาสี่ขวด เชื่อว่าเงื่อนไขนี้หากยอมเจรจา ก็มีความหวังที่จะตกลงกันได้แน่นอน

โจวชิงหยุนเข้าใจในใจว่าคนทั้งสองรู้สึกว่าการแลกเปลี่ยนแบบนี้ไม่มีกำไรมากพอ

เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างเสียดายว่า: "ข้ามีดอกบาดเจ็บหนึ่งต้น หญ้าคืนวิญญาณสามต้น บวกกับกิ่งงูขาวอีกหนึ่งกิ่ง แบบนี้พอหรือไม่?"

ดวงตาของน้องหลิวเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ ลูกตาแทบจะหลุดออกมา พร้อมกันนั้นแววตาโลภที่ไม่อาจระงับได้ก็เผยออกมา

เขาไม่เคยคิดว่า น้องร่วมสำนักที่เดินเที่ยวไปทั่วในยามดึกคนนี้จะรวยขนาดนี้ พยายามกลืนน้ำลายพูดว่า: "ดูเหมือน ดูเหมือนจะยังไม่พอ..."

พี่จ้าวจ้องเขาอย่างดุดัน พูดตัดบทว่า: "ขาดนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร ศิษย์น้องวางใจได้ ตอนนี้ทางหอวันเป่าต้องการหน่อสามใบวิญญาณอย่างเร่งด่วน ข้าต้องแลกยาเข้มข้นทะลุฟ้ามาให้ศิษย์น้องได้แน่นอน"

แม้น้องหลิวจะไม่เข้าใจการกระทำของพี่จ้าว แต่ปกติเขาก็มักจะเดินตามพี่จ้าวอยู่แล้ว ตอนนี้จึงเคยชินที่จะรักษาจังหวะให้สอดคล้องกัน พยักหน้า

"ศิษย์น้องตอนนี้มอบหน่อสามใบวิญญาณและสมุนไพรอีกสามชนิดให้ข้า แล้วรออยู่ที่นี่กับน้องหลิวอย่างสบายใจ นอกจากนี้ สินค้าที่นี่ตอนกลางคืนล้วนมีกลไกอาคมป้องกัน ศิษย์น้องอย่าได้เคลื่อนไหวส่งเดช หากรบกวนศิษย์พี่คนอื่น พวกเราทั้งสามคนก็หนีไม่พ้นถูกลงโทษ" พี่จ้าวพูด

โจวชิงหยุนลังเลครู่หนึ่ง มั่นใจว่าคนทั้งสองคงไม่กล้ากลืนสมุนไพรไป จึงหยิบสมุนไพรทั้งสี่ชนิดที่เตรียมไว้ออกจากถุงเก็บของ มอบให้พี่จ้าวผู้นั้น

พี่จ้าวตรวจสอบสมุนไพรในมือว่าถูกต้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี รีบหาที่ให้โจวชิงหยุนนั่ง แล้วเดินออกไปข้างนอก

น้องหลิวมองโจวชิงหยุนที่ไม่มีท่าทีผิดปกติ แล้วรีบเดินไปที่นอกหอกลุ่มดาว ดึงพี่จ้าวที่กำลังจะจากไปไว้ พูดเสียงเบาว่า: "ศิษย์พี่ คนผู้นี้ไม่รู้ราคาตลาดเลย เมื่อครู่ทำไมไม่ให้เขาเอาของออกมาอีก?"

"เจ้าเข้าใจอะไร! เขาไม่รู้ราคาตลาด แล้วพี่หวังอี้ฟานก็ไม่รู้ราคาตลาดด้วยหรือ? การค้าครั้งนี้ถือเป็นงานส่วนตัวที่พี่น้องเราสองคนรับมา เพียงแค่ไม่มีปัญหา ผลประโยชน์ก็มากพอแล้ว อย่าโลภมากเกินไป ไม่เช่นนั้นสักวันเจ้าต้องพินาศเพราะความโลภนี่!" พี่จ้าวพูดด้วยความโกรธเล็กน้อย

น้องหลิวสะดุ้งเฮือก จึงนึกได้ว่าเบื้องหลังโจวชิงหยุนยังมีคนภายใน ทันทีนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก ถอยกลับเข้าไปในห้องโถงชั้นล่าง

พี่จ้าวทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก หรือพูดได้ว่าหอวันเป่ามีความมุ่งมั่นที่จะซื้อหน่อสามใบวิญญาณมาก ไม่ถึงครึ่งชั่วยามเขาก็นำยาเข้มข้นทะลุฟ้าที่โจวชิงหยุนต้องการมาได้สำเร็จ

ส่วนตอนแลกเปลี่ยน นอกจากหน่อสามใบวิญญาณแล้ว สมุนไพรอื่นๆ แลกไปทั้งหมดหรือไม่ และของที่แลกกลับมานอกจากยาเข้มข้นทะลุฟ้าแล้วมีอย่างอื่นอีกหรือไม่ โจวชิงหยุนไม่ได้ถาม พี่จ้าวก็ไม่ได้พูด

โจวชิงหยุนไม่ได้สนใจว่าจ้าวและหลิวจะแบ่งผลประโยชน์กันอย่างไรหลังจากนี้ หากภายหลังตัวหมากที่เขาวางไว้นี้ได้ใช้จริง ยิ่งคนทั้งสองโลภมาก จุดจบก็จะยิ่งน่าเวทนา

ออกจากตลาดอีกครั้ง คราวนี้โจวชิงหยุนไม่ได้กลับทันที แต่หาที่เงียบสงัดแห่งหนึ่งที่เชิงเขามองดาวด้านหลัง หยิบหม้อหุงข้าวออกมา แล้วนำยาเข้มข้นทะลุฟ้าที่เพิ่งแลกมาออกมา