บทที่ 315 หนึ่งดาบพิชิตสวีหรง(ฟรี)
บทที่ 315 หนึ่งดาบพิชิตสวีหรง(ฟรี)
บทที่ 315 หนึ่งดาบพิชิตสวีหรง(ฟรี)
"ผู้มาเยือนคือผู้ใด!"
สวีหรงเห็นหวงจงซึ่งเป็นเพียงนักรบระดับมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ดกล้าออกมาต่อสู้กับตน ถึงกับรู้สึกประหลาดใจ จึงตะโกนถามออกไป
"ข้าคือแม่ทัพใหญ่อันดับหนึ่งแห่งมณฑลจิงโจว หวงจง!"
หวงจงร้องตอบเสียงดัง
"แม่ทัพใหญ่อันดับหนึ่งแห่งมณฑลจิงโจวหวงจง?"
สวีหรงมองหวงจงอย่างพินิจพิเคราะห์ แล้วกล่าวว่า "เจ้าเป็นเพียงนักรบระดับมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ด กล้าออกมาสู้กับข้าหรือ!
กล้าหาญน่าชม!
ข้าเคารพว่าเจ้าเป็นชายชาตรี
ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า!
เพียงแค่หากเจ้าสามารถรับการโจมตีของข้าได้หนึ่งกระบวนท่า
วันนี้ข้าจะถอยกลับเข้าไปในด่านหูเลา
รอถึงวันพรุ่งนี้จึงจะออกมาท้าประลองอีกครั้ง!"
"หนึ่งกระบวนท่า?"
เมื่อได้ยินคำพูดของสวีหรง หวงจงหัวเราะลั่น พร้อมกล่าวว่า "ข้าอยากเห็นนักว่า เจ้าจะรับดาบของข้าได้สักกี่กระบวนท่า!"
"ช่างหยิ่งยโส!"
"ข้าคิดว่าเจ้าเป็นชายชาตรีที่แท้จริง"
"ไม่คิดว่าจะเป็นเพียงคนหยิ่งผยองเท่านั้น!"
ความผิดหวังปรากฏบนใบหน้าของสวีหรง เขากล่าวด้วยความโกรธ
"สวีหรง มารับดาบของข้าซิ!"
หวงจงยิ้มอย่างสงบ มือขวาเคลื่อนไหว ชักดาบออกจากฝัก ฟันเข้าใส่สวีหรงทันที!
เมื่อดาบนี้ฟันออกไป ทั่วทั้งฟ้าดินราวกับปกคลุมด้วยทรายสีเหลืองที่พัดกระหน่ำ
พลังดาบสีแดงเพลิงปรากฏในท้องฟ้า!
นั่นคือวิชาดาบเลือดแดงของเขา!
เพียงแต่ ตอนนี้หวงจง ได้พัฒนาวิชาดาบเลือดแดงถึงขั้นที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
เมื่อเห็นดาบของหวงจง ใบหน้าของสวีหรงเผยความตกตะลึง ดาบนี้มีพลังถึงระดับกึ่งเทพ!
ทั้งที่หวงจงเป็นเพียงนักรบระดับมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ด
แต่พลังของดาบนี้กลับไม่เหมือนกับการโจมตีของนักรบระดับมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ดเลย!
แต่เหมือนกับเป็นการโจมตีของนักรบระดับกึ่งเทพมากกว่า!
"ฆ่า!"
สวีหรงสูดลมหายใจลึก มือขวาจับที่ด้ามดาบที่เอว ฟันออกไปเช่นกัน
ในฐานะหนึ่งในสี่ราชันย์ผู้พิทักษ์แห่งนิกายมาร
เขาย่อมไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรือนั่งรอความตาย!
ที่จริงแล้ว
แม้เขาจะเป็นที่รู้จักในด้านความสามารถในการบัญชาการทัพ
แต่พลังการต่อสู้ของเขาก็แข็งแกร่งไม่แพ้กัน!
เพียงแต่ เขาไม่ค่อยมีโอกาสได้ลงมือ ส่วนใหญ่เป็นเหล่าเก้าผู้อาวุโสแห่งนิกายมาร
ตึงๆๆ!
ทั่วทั้งฟ้าดินราวกับสั่นสะเทือน!
พลังดาบมหาศาลพุ่งเข้าหาดาบของหวงจง
อย่างไรก็ตาม!
เมื่อเผชิญกับดาบของหวงจง พลังดาบของสวีหรงกลับแตกกระจายทันที!
และฟันเข้าใส่สวีหรง!
ทำให้สวีหรงกระเด็นไปไกล!
หากไม่ใช่เพราะหลี่ฉางเซิงสั่งให้หวงจงไม่ฆ่าสวีหรง เขาอาจตายไปแล้ว!
แม้กระนั้น มุมปากของสวีหรงก็มีเลือดไหลออกมา ชุดเกราะบนร่างเขาถูกพลังดาบของหวงจงตัดเป็นรอยลึก!
เมื่อเห็นภาพนี้
ทั้งผู้ที่ยืนอยู่บนด่านหูเลาอย่างหลี่หยู่และคนอื่นๆ รวมถึงกงซุนจ้านและคนอื่นๆ ล้วนแสดงความตกตะลึง
สวีหรงผู้อยู่ในระดับกึ่งเทพถึงกับรับดาบเพียงดาบเดียวของหวงจงผู้เป็นเพียงนักรบระดับมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ดไม่ไหว!
ทั้งคู่ต่างใช้ดาบเหมือนกัน!
แต่พลังของหวงจงกลับเหนือกว่าสวีหรงผู้เป็นนักรบระดับกึ่งเทพมากนัก!
หยวนเสาและโจโฉกลับแสดงสีหน้าเหมือนกับว่าเป็นไปตามที่คาดไว้
พวกเขารู้ว่าหลี่ฉางเซิงส่งหวงจงออกไปต่อสู้ ย่อมมีความมั่นใจอย่างเต็มที่
ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะคาดการณ์ถูกแล้ว!
พลังของหวงจงได้ถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ทั้งสองคนต่างรู้สึกอิจฉาหลี่ฉางเซิง ที่สามารถหาแม่ทัพผู้แข็งแกร่งเช่นนี้มาได้!