บทที่ 538 ทำลายมนุษยธรรม, พบกับเธอ
บทที่ 538 ทำลายมนุษยธรรม, พบกับเธอ
ในขณะที่หลี่หยวนกำลังเหม่อลอย หยางกวงที่อยู่ข้างๆ ก็เรียกเขา
"อาจารย์ครับ อาจารย์ เป็นอะไรไปหรือเปล่า? ถึงบ้านแล้วทำไมยังไม่ลงจากรถ กำลังคิดอะไรอยู่หรือครับ?"
หลี่หยวนมองออกไปนอกหน้าต่าง จริงด้วย พวกเขามาถึงหน้าบ้านแล้ว
"ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ" หลี่หยวนลงจากรถเข้าบ้าน
หยางกวงเดินตามมาข้างหลัง ดึงแขนอู๋ซิง "เสี่ยวกู่ตง นายว่าอาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่า? ดูเหมือนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย"
"ไม่รู้สิ" อู๋ซิงพูดจบก็เดินเข้าบ้านไปเช่นกัน
พวกเขากลับถึงบ้านตอนดึกมากแล้ว กินอะไรเล็กน้อย แล้วก็เตรียมเข้านอน
หลี่หยวนนอนอยู่บนเตียง ถือโทรศัพท์คุยกับหลินชิงย่าสักพักแล้วก็หลับไป
วันต่อมา หลี่หยวนตื่นแต่เช้า เดินลงบันไดพอดีเห็นโจวย่าหลานและเสี่ยวหลานนั่งดูข่าวอยู่ในห้องโถง
โจวย่าหลานเห็นหลี่หยวนก็รีบเรียกให้มานั่งข้างๆ ตัวเอง
"เสี่ยวหยวน รีบมาดูนี่สิ นี่มันที่ที่ลูกไปเมื่อวานใช่ไหม?"
หลี่หยวนมองรายการข่าวทางทีวีที่กำลังรายงานเหตุการณ์เมื่อวาน
"ใช่ครับ"
โจวย่าหลานตบขาตัวเองอย่างแรง "โธ่เอ๊ย ช่างเป็นบาปกรรมจริงๆ คนพวกนี้ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้? เพื่อความยืนยาวร้อยปีอะไรก็ไม่รู้ ถึงกับทำกับเด็กๆ แบบนี้ ทำร้ายลูกของคนอื่นแบบนี้"
"คนแบบนี้ไม่ควรอยู่บนโลกนี้!"
โจวย่าหลานพูดไปก็ยิ่งโกรธ
"แม่ครับ คนคนนั้นถูกจับไปแล้วนะ เขาจะได้รับการลงโทษที่สมควรแน่นอน"
หลี่หยวนตบไหล่โจวย่าหลานเบาๆ
สองคนนั่งอยู่บนโซฟาดูข่าวอย่างตั้งใจ
"อาจารย์ คุณป้า พวกคุณกำลังดูอะไรกันอยู่หรือครับ?" หยางกวงเห็นหลี่หยวนและโจวย่าหลานนั่งดูทีวีอยู่ ก็รีบวิ่งลงมานั่งบนโซฟาดูด้วย
"โอ้ ที่แท้พวกคุณก็ดูเรื่องนี้นี่เอง! ไม่รู้ว่าสุดท้ายยมทูตจะจัดการกับอู๋ย่ายังไง" หยางกวงถอนหายใจ
"คนแบบนี้ไม่ควรมีชีวิตอยู่บนโลกนี้!" โจวย่าหลานที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดอย่างเดือดดาล
หยางกวงหันไปมองโจวย่าหลาน ในความทรงจำของเขา โจวย่าหลานไม่เคยโกรธแบบนี้มาก่อนเลย
"คุณผู้ชาย อาหารพร้อมแล้วค่ะ" คุณพี่หวังเดินมาหาหลี่หยวน
หลี่หยวนหันไปพยุงโจวย่าหลานลุกขึ้น "แม่ครับ อย่าโกรธเลยนะ ไปกินข้าวกันเถอะ"
"ใช่ๆ คุณป้าครับ อย่าโกรธจนเสียสุขภาพเพราะคนเลวแบบนั้นเลยนะครับ" หยางกวงก็เดินเข้ามาคล้องแขนโจวย่าหลานไว้
"ค่ะ รู้แล้ว" โจวย่าหลานมองหลี่หยวนและหยางกวงด้วยความสุข
ที่โต๊ะอาหาร ทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
"แม่ครับ มีเรื่องหนึ่งที่ผมต้องบอก" หลี่หยวนมองหน้าโจวย่าหลานอย่างจริงจัง
"มีอะไรหรือ เสี่ยวหยวน?" โจวย่าหลานทำหน้ากังวล
หลี่หยวนเห็นสีหน้ากังวลของโจวย่าหลาน จึงรีบอธิบาย "แม่ครับ ไม่ต้องตกใจขนาดนั้น แค่เรื่องคนที่ผลักแม่เมื่อก่อน ตอนนี้มีข่าวแล้ว เมื่อวานชิงย่าส่งข้อความมาบอกว่าเจอตัวแล้ว"
โจวย่าหลานได้ยินอย่างนั้น ก็คลายกังวล "คนคนนั้นอยู่ที่ไหนล่ะ?"
"ชิงย่ากำลังอยู่ต่างถิ่น เมื่อเธอจัดการธุระที่นั่นเสร็จ ก็จะพาคนนั้นกลับมา"
"ดี ดีมาก ลูกอย่าลืมส่งข้อความไปบอกชิงย่าให้ระวังตัวด้วยนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ลูกก็ต้องไปช่วยเธอนะ" โจวย่าหลานกำชับหลี่หยวน
"รู้แล้วครับแม่! แม่วางใจได้ ผมจะปกป้องเธอเอง"
"ครูฮูหยินไม่จำเป็นต้องให้อาจารย์ปกป้องหรอกครับ คุณป้าครับ ผมบอกได้เลยว่า ครูฮูหยินเก่งมาก ไม่ต้องกังวลเลย บอดี้การ์ดรอบตัวเธอล้วนแต่เป็นคนที่เก่งกาจทั้งนั้น ไม่มีใครกล้าทำร้ายเธอหรอกครับ" หยางกวงที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบอธิบายให้โจวย่าหลานฟังถึงความสามารถของหลินชิงย่า
"เด็กน้อยอย่างเธอรู้อะไร ผู้หญิงย่อมมีจุดอ่อนเสมอ" โจวย่าหลานมองหยางกวง แล้วก็มองไปที่หลี่หยวน
เธอกำชับหลี่หยวนอีกครั้ง "ชิงย่าเป็นเด็กดี ดูแลเธอให้ดีๆ นะ"
"ครับ ได้"
หลังจากกินข้าวเสร็จ ทุกคนลาโจวย่าหลานแล้วก็ไปที่บ้านเก่า
หลี่หยวนพลิกตำราโบราณหลายเล่มนั่งอยู่บนเก้าอี้ศึกษา เขานั่งอ่านอยู่หลายชั่วโมง
"อาจารย์ครับ อาจารย์" หยางกวงเดินเข้ามาจากข้างนอก เห็นหลี่หยวนยังคงอ่านหนังสืออยู่
หลี่หยวนเงยหน้ามองหยางกวง "มีอะไรหรือ?"
"อาจารย์ครับ คุณหมกหมุ่นกับหนังสือมากไปแล้วนะ อ่านมานานขนาดนี้ ลืมไลฟ์ไปเลย"
หลี่หยวนดูเวลา เลยไปสามนาทีแล้ว
เก็บตำราโบราณ หลี่หยวนก็เตรียมไลฟ์
พอเปิดไลฟ์ ก็มีคนเข้ามาหลายพันคน หลี่หยวนรออีกสักพักหนึ่ง จำนวนคนในห้องไลฟ์ก็ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
หลี่หยวนทักทายคนในห้องไลฟ์
"สวัสดีตอนบ่ายทุกคน"
คนในห้องไลฟ์ต่างทักทายหลี่หยวน และมีหลายคนถามถึงเรื่องเมื่อวานว่าจบลงอย่างไร
หลี่หยวนมองข้อความในแชท "ทุกคนวางใจได้ พวกเด็กๆ ได้รับการช่วยเหลือแล้ว แต่ก็มีเด็กบางคนที่ผมช่วยไม่ได้" หลี่หยวนพูดกับคนในห้องไลฟ์ด้วยน้ำเสียงที่โทษตัวเอง
คนในห้องไลฟ์ได้ยินอย่างนั้น ต่างก็โกรธแค้นการกระทำของอู๋ย่ามาก ทุกคนปลอบใจหลี่หยวน
อาจารย์ คุณเก่งมากแล้ว!
ใช่ครับอาจารย์ คุณไม่จำเป็นต้องโทษตัวเอง
อาจารย์ พวกเราอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
จากนั้นก็มีคนถามถึงสถานการณ์ของอู๋ย่า
หลี่หยวนพูดเพียงประโยคเดียว
"คนที่ทำลายมนุษยธรรม สุดท้ายก็ต้องไปยมโลก!"
คนในห้องไลฟ์ได้ยินแล้ว ก็เข้าใจถึงจุดจบของอู๋ย่า และไม่มีใครถามอะไรอีก
"ดีล่ะ เราเริ่มรายการวันนี้กันเถอะ ถ้าไม่มีงานฉุกเฉินก็มาตามลำดับกันเลย!"
หลี่หยวนมองชื่อในงาน "ซี อยู่ไหม?"
ซี: อยู่ครับอาจารย์
"เป็นยังไงบ้าง? เล่าผลลัพธ์ให้ฟังหน่อย!" หลี่หยวนเอ่ยถามซี
อีกด้านหนึ่ง เด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งรู้สึกประหลาดใจมาก เขาไม่คิดว่าหลี่หยวนจะจำเขาได้
ซี: อาจารย์ยังจำผมได้ด้วยหรือครับ?
อาจารย์เป็นใครกัน? ไม่มีเรื่องอะไรที่เป็นปัญหาสำหรับอาจารย์หรอก
อาจารย์น่าจะมีความจำเป็นเลิศ จำอะไรได้แม่นยำมากแน่ๆ!
โดยรวมแล้ว อาจารย์เป็นเหมือนเทพในสายตาพวกเรา!
ห้องไลฟ์เต็มไปด้วยคำยกย่องหลี่หยวน
หลี่หยวนถามซีต่อ "ตอนนี้คุณอยู่ที่นั่น สะดวกต่อสายกับผมไหม?"
ซี: สะดวกครับอาจารย์
เมื่อเห็นแบบนั้น หลี่หยวนก็ส่งคำเชิญต่อสายไปให้ซีทันที
เมื่อต่อสายแล้ว หลี่หยวนมองซีในกล้อง เห็นมีไอดำเล็กๆ บริเวณคิ้ว
"ซี คุณเจอเธอแล้วใช่ไหม?" หลี่หยวนถามซีตรงๆ
"ใช่ครับอาจารย์ หลังจากที่คุณบอกวิธีกับผมวันนั้น ตกกลางคืนผมก็ไปทำตามเลย หลังจากเตรียมทุกอย่างเสร็จ ผมก็ออกจากวิลล่า รอจนรุ่งเช้าถึงกลับไปดูผล"
"พอผมไปดูในวันรุ่งขึ้น น้ำมันยังอยู่ แต่ข้าวหายไป ตอนนั้นผมนึกถึงที่อาจารย์เคยบอกว่า ถ้าเป็นแบบนี้ แสดงว่าสิ่งที่มาไม่เป็นมิตรกับผม ผมต้องระวัง ดังนั้นพอรู้ผลลัพธ์แล้ว ผมก็บอกเจ้านายว่าผมจะไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว"
"เจ้านายผมขู่ผมว่า ถ้าผมไม่อยู่ต่อ เขาจะไม่จ่ายเงินสองคืนที่ผ่านมาให้ผม ผมคิดว่าเหลืออีกแค่คืนเดียว คงไม่เป็นไร ผมเลยไปพักอีกหนึ่งคืน"
"คุณนี่กล้าจริงๆ" หลี่หยวนพูดอย่างสงบ
"ฮ่าๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน ผมไม่มีทางไปหรอกครับ" ซีเกาศีรษะหัวเราะแห้งๆ
"ผลก็คือ คืนนั้นเองผมได้พบกับเธอ!"
จบบท