บทที่ 39 ขับไล่พลังร้ายปราบปีศาจ ยันต์สำเร็จพลังร้ายก็จากไป

"ที่ผมหมายถึงคือ ศพของหญิงสาวคนนั้นยังอยู่ใต้แม่น้ำ" หลี่หยวนอธิบาย

เขารู้ว่าด้วยตำแหน่งและสถานะของหลินชิงย่า การสืบเรื่องนี้คงไม่ยากนัก

"สถานที่นั้นเรียกว่าแม่น้ำเสี่ยวหลิวใช่ไหม?" หลี่หยวนถาม

"ใช่ครับ ท่าน" เจินซานเหรินพูดต่อ

ตอนนี้หลินชิงย่าได้ส่งข้อความออกไปแล้ว

"แม่น้ำเสี่ยวหลิว ฉันค้นข้อมูลในอินเทอร์เน็ตดูแล้ว บอกว่าริมฝั่งแม่น้ำทั้งสองด้านเคยปลูกต้นหลิวไว้มากมาย" หลินชิงย่ามองโทรศัพท์มือถือและอ่านข้อความให้หลี่หยวนฟัง "พอถึงฤดูร้อน ต้นหลิวพวกนี้ก็จะกลายเป็นทิวทัศน์ที่สวยงาม ดึงดูดคนหนุ่มสาวมากมายมานัดพบกันที่นี่ แต่ไม่รู้ว่าทำไม แม่น้ำสายนี้มักมีคนจมน้ำตายอยู่เสมอ ทั้งอุบัติเหตุและฆ่าตัวตาย ต่อมาวันหนึ่ง ต้นหลิวทั้งหมดถูกตัดทิ้ง เหลือไว้เพียงต้นเดียวเท่านั้น"

"ต้นหลิวดึงดูดพลังหยิน โดยเฉพาะต้นหลิวจำนวนมาก นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้มีผู้คนเสียชีวิตที่นี่มากมาย โดยเฉพาะคนที่ฆ่าตัวตาย ที่จริงแล้วพวกเขาแค่คิดอะไรไม่ตก เพียงแค่ได้รับอิทธิพลจากพลังร้ายเล็กน้อย ก็อาจจะคิดมากเกินไปจนเดินไปสู่ทางตัน" หลี่หยวนอธิบาย "ดังนั้น การตัดต้นหลิวพวกนี้ทิ้งจึงเป็นเรื่องดี"

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น หลินชิงย่าก็ได้รับข้อความ เธอรีบบอกหลี่หยวนทันที: "สืบได้แล้ว ครอบครัวนี้เสียใจมากกับการเสียชีวิตของลูกสาว จึงขายบ้านที่นี่แล้วย้ายไปอยู่ที่ห่างออกไปยี่สิบลี้"

"จริงด้วย ศพของเด็กสาวคนนั้นไม่ได้พบ หลังจากที่ลูกสาวเสียชีวิต พ่อแม่ของเธอก็จ้างคนมาลากศพถึงสามครั้ง แต่ก็ไม่สามารถนำศพขึ้นมาได้ หลังจากนั้นก็ไม่มีใครยอมมาลากศพอีก"

"อืม คนลากศพมีกฎ ศพที่ลากสามครั้งแล้วลากไม่ขึ้น พวกเขาจะไม่ลากอีก" หลี่หยวนพยักหน้า

"ทำไมล่ะ?" หลินชิงย่าถาม

หลี่หยวนมองตาของหลินชิงย่าผ่านกระจกมองหลัง แล้วพูดว่า: "เพราะศพที่ลากสามครั้งแล้วลากไม่ขึ้น ไม่ใช่ศพธรรมดาอีกต่อไป ศพนั้นมีพลังร้ายแล้ว ถ้าพวกเขาลากอีก ก็จะเป็นอันตราย"

"โอ้" หลินชิงย่าพยักหน้าเข้าใจ

"เราติดต่อพวกเขาได้ไหม ให้พวกเขามาที่ริมแม่น้ำเพื่อรับศพลูกสาว" หลี่หยวนกล่าว

"รับศพ?" หลินชิงย่าแปลกใจ ไม่ใช่ว่าศพลากขึ้นมาไม่ได้หรอกหรือ?

"อืม บอกพวกเขาแบบนั้นแหละ"

"ได้" หลินชิงย่าก้มหน้า น่าจะกำลังสั่งลูกน้องให้จัดการเรื่องนี้

"เดี๋ยวผมจะไปที่ริมแม่น้ำก่อน จะโรยข้าวเหนียวรอบๆ ต้นหลิว เมื่อพวกเขามาถึงแล้ว ผมจะหาวิธีขับไล่พลังร้ายออกจากร่างภรรยาเพื่อนคุณ ตอนนั้นคุณต้องพาเธอออกไปทันที ห้ามมีความลังเลแม้แต่น้อย เข้าใจไหม?" หลี่หยวนพูดอย่างจริงจัง

"เข้าใจแล้วครับ ท่าน" เจินซานเหรินรู้สึกละอายใจมาก หลี่หยวนมอบหมายงานให้เขาสองครั้ง ทั้งสองครั้งเขาทำไม่สำเร็จ คราวนี้เป็นครั้งที่สาม เจินซานเหรินตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องทำให้ดี ไม่สร้างปัญหาให้กับท่านอีก

ทั้งสามคนไม่ได้พูดอะไรในรถ หลี่หยวนเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว หลินชิงย่าก็เช่นกัน ส่วนเจินซานเหรินก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร

เมื่อมาถึงแม่น้ำเสี่ยวหลิว เจินซานเหรินถือข้าวเหนียว ตามคำสั่งของหลี่หยวน โรยข้าวเหนียวรอบๆ ต้นหลิว

หลี่หยวนเงยหน้าขึ้น เห็นดวงจันทร์เสี้ยวแขวนอยู่บนท้องฟ้า ดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า อากาศดีทีเดียว

ไม่นาน เพื่อนของเจินซานเหรินก็พาภรรยามาถึง ร่างของภรรยาเขามีควันดำลอยออกมา แต่เขามองไม่เห็น จึงไม่รู้สึกกลัวมากนัก

"ท่าน พวกเรามาแล้ว ตอนนี้ต้องทำอะไรต่อ?" ชายคนนั้นตะโกนไปทางหลี่หยวน

"พาเธอมานี่" หลี่หยวนมองชายคนนั้นพลางพูด

"ได้ครับ" ชายคนนั้นรีบพาภรรยามาหา

"มีมีดเล็กไหม?" หลี่หยวนถามอีก

"มีครับ" ชายคนนั้นล้วงกระเป๋าหยิบมีดเล็กยาวห้านิ้ว "เชิญครับ ท่าน นี่เป็นมีดที่ผมใช้ป้องกันตัว"

หลี่หยวนรับมีด เปิดออก แล้วพูดว่า: "ยื่นนิ้วชี้ซ้ายมา"

ชายคนนั้นรีบยื่นนิ้วชี้ซ้ายออกมา

มือขวาของหลี่หยวนที่ถือมีดเล็กวาดผ่าน นิ้วชี้ของชายคนนั้นก็ปรากฏรอยบาดเล็กๆ

"อ๊า!" ชายคนนั้นตกใจ รีบชักมือกลับ

หลี่หยวนไม่ใส่ใจ โยนมีดกลับไปให้เขา แล้วหันไปพูดกับเจินซานเหรินและหลินชิงย่า: "พี่เจิน คุณชิงย่า เดี๋ยวผมพูดว่าวิ่ง พวกคุณต้องรีบพาภรรยาเขาขึ้นไปบนถนนให้เร็วที่สุด อย่าลังเล เข้าใจไหม?"

"เข้าใจครับ ท่าน" เจินซานเหรินพยักหน้าอย่างจริงจัง

"อืม ได้" หลินชิงย่าก็พยักหน้าเช่นกัน

ตอนนี้ หลี่หยวนหันไปพูดกับชายข้างๆ: "ยื่นมือของคุณมา"

ชายคนนั้นไม่เต็มใจนักแต่ก็ยื่นมือออกมา เห็นว่าบาดแผลของเขาเริ่มมีเลือดไหลออกมาแล้ว

หลี่หยวนยื่นนิ้วชี้ขวาแตะที่บาดแผลของชายคนนั้น "เรียบร้อยแล้ว คุณขึ้นไปได้ อยู่บนถนน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามลงมา เข้าใจไหม?"

สามีภรรยาคู่นี้ต่างได้รับผลกระทบจากพลังร้ายนี้ หากอยู่แถวนี้จะเกิดเรื่องได้ง่ายอีก

ชายคนนั้นอยากถามอะไรอีก แต่เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของหลี่หยวน ก็ปิดปากเงียบ เดินกลับไปที่ริมถนน

เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นขึ้นถนนไปแล้ว หลี่หยวนจึงเดินไปที่ข้างหญิงสาวที่ถูกมัดอยู่

"พวกคุณเตรียมพร้อมนะ" หลี่หยวนพูดกับหลินชิงย่าและเจินซานเหริน

ทั้งสองพยักหน้า

จากนั้น เห็นหลี่หยวนใช้นิ้วชี้ที่เปื้อนเลือดวาดอะไรบางอย่างบนหน้าผากของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว

"ขับไล่พลังร้ายปราบปีศาจ ยันต์สำเร็จ พลังร้ายจากไป!"

เสียงของหลี่หยวนไม่ดัง แต่กลับดังก้องในสมองราวกับระเบิด

"วิ่ง!" หลี่หยวนตะโกนเสียงดัง แล้วผลักหญิงสาวข้างตัวไปทางเจินซานเหริน

เจินซานเหรินและหลินชิงย่าพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คนละข้างของหญิงสาว แล้วรีบวิ่งไปทางถนนอย่างเร็วที่สุด

พวกเขาไม่ได้หันกลับมามอง เพราะรู้ว่าหากพวกเขาลังเลแม้เพียงชั่วขณะ จะยิ่งสร้างปัญหาให้หลี่หยวนมากขึ้น

พวกเขามองไม่เห็น แต่ในขณะที่ยันต์ของหลี่หยวนสำเร็จ ควันดำที่ล้อมรอบหญิงสาวราวกับได้รับแรงกระทบบางอย่าง พลันแยกตัวออกจากร่างของเธอ

ควันดำเพิ่งหลุดออกจากร่างของหญิงสาว ก็พุ่งกลับเข้าหาเธออีกครั้ง

หลี่หยวนไม่ยอมให้มันทำเช่นนั้น เขากระโดดเข้าไปขวางระหว่างควันดำกับหญิงสาวทันที

บนถนน ชายหนุ่มกำลังมองไปทางต้นหลิวอย่างกระวนกระวาย เห็นเจินซานเหรินและหลินชิงย่าลากภรรยาของเขาวิ่งมาทางนี้อย่างลำบาก เขากำลังจะวิ่งลงไปช่วย แต่เสียงตะโกนของหลินชิงย่าทำให้เขาชะงัก

"กลับไป! อย่ามาเพิ่มปัญหา"

เสียงของหลินชิงย่าไร้ความรู้สึก ทำให้ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าทันที

เขาจึงนึกถึงคำพูดของหลี่หยวน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามลงไป

นึกถึงหลี่หยวน เขาก็มองไปทางหลี่หยวนโดยไม่รู้ตัว เห็นหลี่หยวนยืนอยู่คนเดียวใกล้ต้นหลิว กำลังวาดอะไรบางอย่าง ชายคนนั้นมองไม่เห็นว่าหลี่หยวนกำลังขวางกลุ่มควันดำอยู่

ทันใดนั้น ชายคนนั้นราวกับเห็นบางสิ่ง ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและหวาดกลัวอย่างยิ่ง

จบบท