บทที่ 13 พลังร้ายก่อกวน, ปรมาจารย์ยิ้ม

ด้านหลังของหวงซู่ซู่ มีเสียงกระถางกระเบื้องแตก

กระถางดอกไม้ตกลงมาเฉียดตัวหวงซู่ซู่ ถ้าหลี่หยวนช้ากว่านี้นิดเดียว กระถางดอกไม้ใบนี้คงเอาชีวิตหวงซู่ซู่ไปแล้ว

ในตอนนั้น มีสตรีคนหนึ่งรีบวิ่งมา เธอสำรวจหวงซู่ซู่และหลี่หยวนดูว่าปลอดภัยดีไหม เมื่อมั่นใจว่าทั้งสองคนไม่เป็นอะไร เธอจึงถอนหายใจโล่งอก

"โอ้พระเจ้า ตกใจแทบตาย วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร กระถางดอกไม้ดีๆ กลับตกลงมาเอง" สตรีผู้นั้นตบอกตัวเอง ยังตกใจไม่หาย

หวงซู่ซู่เงยหน้าขึ้น เห็นที่หน้าต่างบานหนึ่งมีกระถางดอกไม้วางเต็มไปหมด และหน้าต่างบานนี้ไม่มีเหล็กดัด กระถางดอกไม้วางไว้ที่ขอบหน้าต่างแบบนั้น

หวงซู่ซู่เห็นแล้ว ก็รู้สึกไม่พอใจทันที

"พี่สาว ดูสิกระถางดอกไม้บ้านคุณ อันตรายมากนะ! ถ้ามีลมพัดหรือแมวหมาในบ้านไปชนเข้าโดยไม่ตั้งใจ แล้วตกลงมาจะทำยังไง!"

สตรีผู้นั้นรู้ว่าเรื่องวันนี้เธอผิดจริงๆ เธอก็แอบโล่งใจ ถ้าวันนี้กระถางดอกไม้ตกใส่คน เอาทรัพย์สินทั้งหมดมาชดใช้ก็ไม่พอ!

เมื่อได้ยินคำตำหนิของหวงซู่ซู่ เธอก็พยักหน้ารัวๆ พูดว่า: "ใช่ค่ะ ที่คุณผู้หญิงพูดถูกต้อง ฉันจะรีบกลับไปย้ายกระถางดอกไม้ข้างบนลงมาทั้งหมด รอให้ติดเหล็กดัดเสร็จค่อยเอาขึ้นไปใหม่"

สตรีผู้นั้นมีท่าทีดีมาก หวงซู่ซู่จึงหายโกรธไปครึ่งหนึ่ง ทั้งสองคนพูดกันอีกสองสามประโยค สตรีผู้นั้นจึงหมุนตัวกลับขึ้นห้อง

ตอนเดินไป หลี่หยวนได้ยินสตรีผู้นั้นพึมพำว่า: "แปลกจริงๆ กระถางดอกไม้ของฉันอยู่ห่างจากขอบหน้าต่างมาก ทำไมถึงตกลงมาได้นะ!"

เธอไม่เข้าใจ แต่หลี่หยวนเข้าใจ เรื่องนี้สตรีผู้นี้ได้รับเคราะห์จากพวกเขา นี่เป็นเพราะพลังอาถรรพ์ที่เพิ่งผ่านมาก่อกวน แต่มันทำได้แค่นี้ มันเป็นเพราะไม่ยอมรับ ที่หลี่หยวนทำลายแผนการเติบโตของมัน

วิธีการเติบโตของมัน คือดูดพลังหยางจากร่างมนุษย์ พลังหยางนี้ไม่ใช่แค่ผู้ชายที่มี ผู้หญิงก็มี

เพียงแต่ผู้ชายมีพลังหยางมากกว่า ผู้หญิงมีพลังหยางน้อยกว่า แต่นี่ก็ไม่ใช่กฎตายตัว คนที่สุขภาพดีย่อมมีพลังหยางมากกว่าคนที่ป่วย

คนที่ถูกดูดพลังหยางไปเล็กน้อย จะรู้สึกเหนื่อยล้า ร่างกายเหนื่อยอยู่ตลอด ถ้าถูกดูดไปมาก คนก็จะป่วยหนัก การตรวจของโรงพยาบาลก็ไม่สามารถตรวจพบสาเหตุที่แท้จริงได้ เพียงแต่รู้สึกว่าขาดสารอาหารบางอย่าง

อย่างไรก็ตาม พลังอาฆาตเล็กน้อยนี้ไม่มีผลมากนัก ไม่สามารถเป็นภัยต่อหลี่หยวน แม้แต่หลังจากครั้งนี้ ก็ไม่สามารถเป็นภัยต่อคนรอบข้างได้

อีกสามวัน เมื่อคนขับรถไปทำพิธีบูชา พลังอาถรรพ์นั้นก็จะไม่ออกมาก่อกวนชั่วคราว

น้ำกับข้าวที่คนดีเจ็ดชาติเทเอง คำนับด้วยตัวเอง เพียงพอให้มันรับใช้ได้นานแล้ว

หลี่หยวนไม่เหมาะที่จะออกไปแสดงตัว จึงไม่ได้วางแผนที่จะไปดูด้วยตัวเอง

ทั้งสองซื้อของที่ตลาด กลับบ้านทำอาหารเย็นอย่างประณีต พวกเขายกโต๊ะไปที่ห้องของแม่หลี่หยวน ทั้งสามคนกินอย่างมีความสุข

หลังอาหารเย็น หลี่หยวนหยิบบัตรธนาคารที่หวงซู่ซู่เคยใส่ไว้ในกระเป๋าของเขา

พูดอธิบายอยู่นาน หวงซู่ซู่ถึงได้เชื่อจริงๆ ว่าหลี่หยวนไม่ขัดสนเรื่องเงิน

ตอนนี้หลี่หยวนแน่นอนว่าไม่ขัดสนเงิน ในบัตรของเขามีเงินเกือบเจ็ดล้าน

ก่อนหน้านี้เขาคิดจะซื้อรถ ก็แค่อยากซื้อคันที่พอใช้ได้ แต่ตอนนี้มีเงินมากขึ้น เขาต้องเลือกดีๆ แล้ว

หลังกินข้าวเสร็จ หวงซู่ซู่ช่วยจัดบ้านหลี่หยวนเล็กน้อย แล้วจึงกลับบ้านไปพักผ่อน

ไม่มีอะไรทำ หลี่หยวนจึงเริ่มไลฟ์อีกครั้ง

ระบบก็ไม่ได้กำหนดเวลาไลฟ์ ดังนั้นเวลาที่หลี่หยวนไลฟ์จึงขึ้นอยู่กับอารมณ์และเวลาของตัวเอง

เพิ่งล็อกอินเข้าระบบยังไม่ทันเปิดไลฟ์ ก็มีเสียง "ตุ้ง ตุ้ง ตุ้ง" ได้รับข้อความมากมาย

"ปรมาจารย์ คุณจะออนไลน์เมื่อไหร่?"

"ถ้าคุณออนไลน์แล้ว ช่วยตอบฉันหน่อยได้ไหม? ฉันมีเรื่องด่วนอยากคุยกับคุณ!"

"ปรมาจารย์ ที่นี่ฝนตก คุณออกไปข้างนอกอย่าลืมพกร่มนะ"

"ปรมาจารย์ ฉันส่งแปดตัวอักษรให้คุณแล้ว อย่าลืมดูดวงให้ฉันด้วย"

มีข้อความมากมายหลากหลาย บางคนเคยให้หลี่หยวนดูดวง บางคนหลี่หยวนไม่คุ้นเคย

[ถ้าคุณชอบช้อปปิ้งออนไลน์ สามารถรับฟรีได้ที่: ..., ..., ... ช้อปปิ้งออนไลน์จึงจะประหยัด]

เนื่องจากแม่คอยดูแลอย่างใกล้ชิดมาตั้งแต่เด็ก หลี่หยวนจึงไม่มีเพื่อนมากนัก เมื่อเห็นความห่วงใยของทุกคน หลี่หยวนรู้สึกอบอุ่นใจ

เขายิ้มน้อยๆ แล้วเปิดไลฟ์

พอเปิดไลฟ์ คนที่ชื่อ "ชีวิตนั้นมีค่ายิ่ง", "น่ากลัวจัง", และ "สีเทียนเสี่ยวซิน" ทั้งสามคนเข้ามาในทันที

ชีวิตนั้นมีค่ายิ่ง: ปรมาจารย์ สวัสดีตอนเย็น

สีเทียนเสี่ยวซิน: ปรมาจารย์ สวัสดีตอนเย็น! โซฟา ที่หนึ่ง

เจ้านายน่ากลัวจัง: ปรมาจารย์ สวัสดีตอนเย็น

สีเทียนเสี่ยวซิน: เอ๋ ทำไมผมเป็นที่สองล่ะ?

เจ้านายน่ากลัวจัง: ใครใช้ให้นายพูดเยอะ

หลี่หยวนพบว่าทุกครั้งที่เขาเปิดไลฟ์ สามคนนี้จะรู้ได้ และเข้ามาในห้องไลฟ์สตรีมทันที จากแปดตัวอักษรและโหงวเฮ้งที่หลี่หยวนดูให้ทั้งสามคน พวกเขาล้วนไม่ใช่คนธรรมดา

คนที่ชื่อสีเทียนเสี่ยวซิน น่าจะเป็นคนที่มีทรัพย์สินน้อยที่สุดในสามคนนี้ ปีหนึ่งรายได้แค่ไม่กี่สิบล้าน คนที่ชื่อเจ้านายน่ากลัวจัง ดีกว่าสีเทียนเสี่ยวซินบ้าง ปีหนึ่งน่าจะหาเงินได้หลายร้อยล้าน

ส่วนคนที่ชื่อชีวิตนั้นมีค่ายิ่ง เป็นมังกรและหงส์ในหมู่มนุษย์ ที่รวยเทียบเท่าประเทศ

ถ้าเป็นในสมัยก่อนที่มีระบบศักดินา คนที่ชื่อชีวิตนั้นมีค่ายิ่งคนนี้ ก็เทียบได้กับเจ้าหญิงองค์โต

จากแปดตัวอักษร คนที่ชื่อชีวิตนั้นมีค่ายิ่งอายุราวๆ เดียวกับหลี่หยวน แต่จากสถานะและตำแหน่ง แม้แต่บุคคลสำคัญบางคน เมื่อเจอกับคนที่ชื่อชีวิตนั้นมีค่ายิ่ง ก็ต้องยอมถอยสามก้าว

ในห้องไลฟ์ นอกจากสามคนนี้ ก็ยังมีผู้ชมหลายคนเข้ามาในห้อง

หลี่หยวนพบว่าคนส่วนใหญ่เคยเข้ามาในห้องไลฟ์มาก่อน แน่นอนว่าก็มีคนใหม่เข้ามาด้วย

ชั่วประเดี๋ยวเดียว ในห้องไลฟ์มีคนเกือบร้อยแล้ว ต้องรู้ว่าหลี่หยวนเพิ่งเปิดไลฟ์ได้เพียงหนึ่งหรือสองนาที

ทุกคนต่างทักทายหลี่หยวนในห้องไลฟ์

"ทุกคนสวัสดีตอนเย็น" หลี่หยวนพูดเบาๆ

สีเทียนเสี่ยวซิน: เสียงของปรมาจารย์ทุ้มและมีเสน่ห์ เหมือนนักพากย์เสียง ช่างทำให้หลงใหล

เจ้านายน่ากลัวจัง: พวกประจบ!

คนอื่นๆ ก็เริ่มโจมตีสีเทียนเสี่ยวซิน แน่นอนว่าก็มีบางคนที่เหมือนสีเทียนเสี่ยวซิน เริ่มยกยอหลี่หยวน

ในห้องไลฟ์ ทุกคนเห็นมุมปากของหลี่หยวนยกขึ้นเล็กน้อย

ชีวิตนั้นมีค่ายิ่ง: ปรมาจารย์ยิ้มแล้ว!

คนอื่นๆ ต่างเห็นมุมปากของหลี่หยวนที่ยกขึ้นเล็กน้อย ห้องไลฟ์ก็เดือดฮือฮาทันที

สีเทียนเสี่ยวซิน: ตายแล้ว ดูไลฟ์ปรมาจารย์มาสามครั้งแล้ว ผมยังไม่เคยเห็นปรมาจารย์ยิ้มเลย

"ฮ่าๆๆ!" หลี่หยวนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ "เห็นทุกคนแล้วผมมีความสุขมาก"

สีเทียนเสี่ยวซิน: แย่แล้ว เสียงของปรมาจารย์ ผมจะเป็นลมแล้ว

เจ้านายน่ากลัวจัง: หนุ่มๆ มันดีจริงๆ นะ!

ครั้งนี้ชีวิตนั้นมีค่ายิ่งกลับไม่ได้พูดอะไร

"วันนี้ผมไลฟ์หนึ่งชั่วโมง ใครจะมาก่อน?" หลี่หยวนนั่งอย่างอดทนอยู่ด้านข้าง ไม่ได้หยิบหนังสือปกเหลืองที่อยู่ข้างโต๊ะขึ้นมาอ่าน

ความรักปวดใจ: ฉันค่ะ

หลี่หยวนยังคงถามคำถามเดิม: "ดูแปดตัวอักษร ทำนายจากตัวอักษร หรือดูโหงวเฮ้ง?"

ความรักปวดใจ: ฉันขอดูแปดตัวอักษรค่ะ!

"ได้ครับ ส่งแปดตัวอักษรเกิดของคุณมาเป็นข้อความส่วนตัว" หลี่หยวนพูด "และคุณอยากถามอะไร?"

ความรักปวดใจ: อืม... คือ ฉันอยากให้ปรมาจารย์ช่วยดูว่า ลูกในท้องฉันเป็นลูกของใครค่ะ

จบบท