ตอนที่ 4: การฟาร์ม!

ตอนที่ 4: การฟาร์ม!

เซธรู้ดีว่าอย่างไรเสียเขาก็ต้องออกไปหาอาหารและของใช้เพิ่มเติมในสักวันหนึ่ง แต่ตอนนี้เขามีอาหารพอประทังชีวิตไปได้อีกสองสามวัน เขาจึงวางแผนที่จะฝึกฝนทักษะของตนให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วค่อยพยายามสร้างอาวุธและชุดเกราะบางส่วนก่อนจะออกจากบ้านอันแสนปลอดภัยของเขา

เขาใช้ <ดวงตาช่างเหล็ก> สำรวจไปทั่วบ้านเพื่อค้นหาทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถโยนเข้าเตาเผาได้ แล้วนำมากองรวมกันไว้ในห้องนั่งเล่น ช้อนส้อม, หม้อ, กระทะ ยกเว้นของใช้ที่จำเป็นจริงๆ บางชิ้น ห้องครัวของเขาก็แทบจะว่างเปล่า ดาบประดับผนัง, โคมไฟสแตนเลส... กล่องเครื่องมือของเขาก็ถูกรื้อค้นเช่นกัน เซธถึงกับเจอตะปูควงสองสามห่อด้วยซ้ำ เมื่อเขาทำเสร็จ มันดูราวกับมังกรมาสร้างรังอยู่ในห้องนั่งเล่นของเขา ซึ่งสร้างจากของเงางามเกือบทุกชิ้นที่เขาเป็นเจ้าของ ทุกอย่างที่เขาสามารถโยนเข้าเตาเผาได้

อีกด้านหนึ่งเป็นกองวัตถุดิบในการสร้างอื่นๆ ที่เขาพบระหว่างการค้นหา หนังและไม้จากเฟอร์นิเจอร์, เสื้อผ้า, หัวเข็มขัด, และสายรัดต่างๆ จากพิมพ์เขียวที่เขาเคยเห็น เขารู้ว่าของเหล่านี้ส่วนใหญ่จำเป็นสำหรับทำชุดเกราะหรือใช้เป็นวัสดุทำด้ามจับ

เขาถูมือไปมาขณะก้าวไปยังเตาเผา ด้านในนั้นเรียบเนียนเหมือนเครื่องกระเบื้อง และส่วนก้นเตาที่เปลวไฟภูตผีจะลุกไหม้นั้นมีลักษณะเป็นแอ่งกระทะพร้อมกับช่องระบายเล็กๆ ด้วยสิ่งนี้ เขาสามารถระบายโลหะหลอมเหลวลงในเบ้าหลอมหรือลงในแม่พิมพ์สำหรับทำแท่งโลหะได้โดยตรง

ก่อนจะเริ่มการถลุงแร่ เขาลองใช้ช่องโหว่ของระบบดู! เซธนำช้อนส้อมทั้งหมดใส่เข้าไปในช่องเก็บของเพื่อเปลี่ยนให้มันกลายเป็นมีดที่มีรูปร่างเหมือนกันทั้งหมด เขาหวังว่าอาจจะได้วัตถุดิบเพิ่มขึ้นมาบ้างจากการใส่ของชิ้นเล็กๆ เข้าไป โชคไม่ดีที่ระบบเพียงแค่เปลี่ยนรูปร่างของมันให้ดูเหมือนกันในมุมมองสองมิติเท่านั้น พวกมันยังคงมีมวลเท่าเดิม แต่ในทางกลับกัน ช้อนส้อมบางอันที่เปลี่ยนรูปร่างแล้วก็ดูหนาขึ้นหรือบางลง เขาผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ช่วยไม่ได้ เซธหยิบของกำมือหนึ่งโยนเข้าไปในเตาเผา

จากนั้นหน้าต่าง <การถลุงแร่ (เริ่มต้น) ระดับ 1> ก็เปิดขึ้นมาพร้อมกับสิ่งที่คล้ายกับแผงควบคุมสำหรับเตาเผา มันมีรายการตัวเลือกให้เลือกว่าจะสกัดอะไรออกจากวัตถุดิบ เขาหวังว่าในอนาคตจะมีตัวเลือกมากกว่านี้! ในตอนนี้มันมีแค่ "เหล็กคุณภาพต่ำ" และข้างๆ กันนั้นยังมีอัตราความสำเร็จเพียง 75% ระบุไว้อีกด้วย จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาล้มเหลว? ทุกอย่างจะหายไปหมดเลยหรือ? คาดเดาไปก็ไม่มีประโยชน์ เขาจึงกดดำเนินการและยืนยันต่อไป

เขายืนยันตัวเลือกของตน และมินิเกมชนิดหนึ่งก็เริ่มขึ้นบนแผงควบคุม เซธต้องปรับค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ด้วยตนเอง เช่น ความแรงของเปลวไฟ และการส่งผลของมันเพื่อเปลี่ยนแปลงและรักษาเสถียรภาพของอุณหภูมิในเตาเผาตามที่ระบบบ่งชี้! เปลวไฟสีขาวลุกโชนขึ้นและหลอมช้อนส้อมจนละลายได้อย่างง่ายดายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที เซธเสียสมาธิไปชั่วครู่ และ-

<การถลุงแร่ล้มเหลว!>

<ได้รับค่าความชำนาญ>

ความพยายามครั้งแรกของเขาล้มเหลว! เซธมองดูเปลวไฟที่เผาโลหะหลอมเหลวไปประมาณ 1 ใน 4 ส่วน! แต่... อย่างน้อยระบบก็ไม่ได้ทำลายมันทั้งหมด เซธใช้ช่องระบายเพื่อเก็บเกี่ยวโลหะที่เหลืออยู่ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงความร้อนมหาศาลที่แผ่ออกมาจากโลหะ มันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเขามากอย่างที่คิด อาจจะด้วยความต้านทานไฟ 50% ที่ได้รับจากอาชีพของเขา เขาใช้เบ้าหลอมรองรับโลหะเหลวแล้วเทมันลงในแม่พิมพ์ เซธตักน้ำจากถังมาช่วยราดให้มันเย็นลง แท่งโลหะที่ได้เป็นก้อนโลหะทรงสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ที่จับถนัดมือและยาวกว่าความกว้างของฝ่ามือเล็กน้อย

เขารู้สึกท้อเล็กน้อยจากความพยายามที่ล้มเหลว แต่ไม่นานรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า! เมื่อเซธตรวจสอบหน้าต่างทักษะ เขาก็เห็นว่าค่าความชำนาญของ <การถลุงแร่> เพิ่มขึ้นแม้ว่าจะล้มเหลวก็ตาม! ตอนนี้เขามี <การถลุงแร่ (เริ่มต้น) ระดับ 1 (4%)> เขายังมีของให้หลอมอีกมาก ด้วยอัตรานี้ เขาน่าจะเพิ่มระดับทักษะได้พอสมควรเลยทีเดียว

เรื่องน่ายินดีอีกอย่างเกิดขึ้นเมื่อเขาทำต่อไป อัตราความสำเร็จเพิ่มขึ้นเป็น 76% การถลุงแร่ครั้งต่อมาสำเร็จและมอบค่าความชำนาญให้เขาถึง 9% ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เขาคงได้เป็นเจ้าแห่งเหล็กคุณภาพต่ำก่อนมื้อเที่ยงแน่!

แต่เขาดีใจเร็วเกินไป พอถึงเวลาที่ <การถลุงแร่> ไปถึงระดับ 3 อัตราความสำเร็จก็หยุดอยู่ที่ 99% หมายความว่าเขายังมีโอกาสล้มเหลวอยู่ดี ระดับ 3 ยังปลดล็อกตัวเลือกในการสกัดเหล็กคุณภาพปานกลางอีกด้วย เขาไม่ได้คาดคิดเรื่องนี้มาก่อน

แผนเดิมของเซธคือการหลอมทุกอย่างเพื่อเพิ่มระดับ <การถลุงแร่> จากนั้นก็นำไปตีเป็นของเพื่อเพิ่มระดับ <การตีเหล็ก> แล้วก็นำกลับมาหลอมอีกครั้ง เขาต้องการจะทำวงจรนี้ซ้ำสองสามรอบ แต่ตอนนี้คำถามใหม่ก็ผุดขึ้นมา วัตถุดิบส่งผลต่อค่าความชำนาญที่เขาจะได้รับสำหรับ <การตีเหล็ก> หรือไม่? ในแง่หนึ่ง เหล็กคุณภาพปานกลางเริ่มต้นด้วยอัตราความสำเร็จเพียง 60% แต่ให้ค่าประสบการณ์สำหรับ <การถลุงแร่> เกือบ 3 เท่า ในอีกแง่หนึ่ง เขาอาจจะสูญเสียวัตถุดิบที่สามารถนำไปใช้เพิ่มระดับ <การตีเหล็ก> ได้มากขึ้น

ดังนั้น สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้ คือการทดลองกับวัตถุดิบ! เขาหยิบแท่งเหล็กคุณภาพต่ำขึ้นมา การถือแท่งโลหะเล็กๆ ในมือทำให้เขารู้สึกอีกครั้งว่าเรื่องนี้มันจริงแค่ไหน เซธเดินไปที่เตาหลอม สำหรับพิมพ์เขียว เขาเลือกมีดขว้างขนาดเล็ก เพราะวัตถุดิบเดียวที่ต้องใช้คือโลหะชนิดใดก็ได้ หลังจากยืนยันพิมพ์เขียว เขาก็สัมผัสได้ถึงการชี้นำจากระบบในรูปแบบของแรงกระตุ้นและความรู้ที่จะต้องทำสิ่งต่างๆ ซึ่งหลั่งไหลเข้ามาในหัว เขาหยิบคีมและค้อน นำเหล็กใส่เข้าไปในเปลวไฟน่าขนลุกของเตาหลอมแล้วรอ เมื่อเหล็กเปล่งแสงสีแดงเชอร์รี่ เขาก็ใช้คีมคีบมันขึ้นมาแล้วเริ่มขึ้นรูปบนทั่งตีเหล็กด้วยค้อน

การได้สัมผัสความร้อนในโรงตีเหล็ก, แรงกระแทกของค้อน, โลหะร้อนที่อ่อนตัวลงภายใต้พลังของเขา, กล้ามเนื้อที่ตึงเครียด สถานการณ์นี้มันช่างดูเหนือจริง แต่ก็ให้ความรู้สึกดีเช่นกัน หลังจากทำตามคำแนะนำอย่างเงอะงะและชุบแข็งคมดาบอยู่พักหนึ่ง เขาก็จบงานด้วยการเจียรมัน และข้อความก็ปรากฏขึ้น

<ติ๊ง! ท่านสร้างผลงานชิ้นแรกในฐานะช่างตีเหล็กสำเร็จ! พละกำลัง +1!

ความคล่องแคล่ว +1!>

เซธประเมินผลงานชิ้นแรกของเขา:

<มีดขว้างบิดเบี้ยว

ระดับ: ทั่วไป

ความเสียหาย: 1-2

ความทนทาน: 2/2

ผลงานชิ้นแรกของช่างตีเหล็กผู้มุ่งมั่น!

ชิ้นงานนี้มีรูปร่างที่พอจะมองออกว่าเป็นมีดขว้างได้

มันอาจจะทำให้เจ็บได้เล็กน้อย ถ้าท่านขว้างไปโดนใครเข้าน่ะนะ

เซธรู้ว่ามันดูไม่ดีเอาซะเลย โอเค! ไม่เห็นต้องพูดจารุนแรงขนาดนี้เลย... แต่มันก็เหมาะที่จะนำกลับไปหลอมใหม่จริงๆ นั่นแหละ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เขาได้รับค่าความชำนาญใน <การตีเหล็ก> ถึง 15% ตอนนี้เขาลองอีกครั้งกับเหล็กคุณภาพปานกลาง ผลลัพธ์ออกมาเหมือนเดิม มันมีความทนทานและความเสียหายมากกว่าเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงได้รับค่าความชำนาญแค่ 15% ทำให้เขามี <การตีเหล็ก (เริ่มต้น) ระดับ 1 (30%)>

เพื่อให้แน่ใจ เขาลองสร้างตามพิมพ์เขียวเล็กๆ อื่นๆ ดูบ้าง การตีเหล็กใช้เวลานานกว่าการถลุงแร่มาก ดังนั้นกว่าจะแน่ใจก็ปาเข้าไปตอนเที่ยงแล้ว แต่มันก็ยังเร็วกว่าการตีเหล็กโดยไม่มีอาชีพและโรงตีเหล็กของเขามาก เซธคาดว่าถ้าไม่มีมันคงต้องใช้เวลานานกว่านี้โข เมื่อเขาทำเสร็จ เขาก็ได้รับค่าความชำนาญเพิ่มขึ้นจนทักษะไปอยู่ที่ระดับ 2 (45%) ค่าประสบการณ์ที่เขาได้รับใน <การตีเหล็ก> ส่วนใหญ่มาจากความยากของผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่วัตถุดิบที่เลือก อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในกรณีนี้

ยังมีอีกอย่างที่เซธค้นพบ ปริมาณค่าประสบการณ์ที่ได้รับยังขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์ที่ทำสำเร็จด้วย หากล้มเหลว เขาจะแทบไม่ได้รับอะไรเลย ในขณะที่ผลงานที่ดีสามารถเพิ่มค่าความชำนาญได้ เขาไม่รู้ว่าเพิ่มได้มากแค่ไหน เพราะของทุกชิ้นที่เขาสร้างยังไม่ดีไปกว่าเศษเหล็กเลย ทักษะ <การถลุงแร่> ก็คล้ายกันแต่ก็ต่างกัน การล้มเหลวให้ค่าความชำนาญแก่เขาน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของความสำเร็จ มันมีแค่สองอย่างนี้ ไม่ได้มีการแบ่งระดับขั้นเหมือน <การตีเหล็ก>

ตอนนี้เขาต้องตัดสินใจแล้วว่าจะเพิ่มระดับทักษะไหนก่อน? <การตีเหล็ก> หรือ <การถลุงแร่>? ถ้าเขาเลือกใช้เหล็กคุณภาพปานกลางเพื่อเพิ่มระดับ <การถลุงแร่> เขาอาจจะสูญเสียวัตถุดิบจำนวนมากที่สามารถนำไปใช้เพิ่มระดับ <การตีเหล็ก> ได้ เขาให้ความสำคัญกับอย่างหลังมากกว่า ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนของที่เหลือทั้งหมดให้เป็นเหล็กคุณภาพต่ำ และค่อยไปใช้เหล็กคุณภาพปานกลางตอนนำกลับมาหลอมใหม่

แต่ก่อนอื่นต้องมื้อเที่ยง ด้วยการ "ปันส่วน" อย่างเข้มงวดดุจกำปั้นเหล็ก เขาตัดสินใจเติมท้องด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป หลังจากการพักเล็กน้อย เซธก็เริ่มหลอมทุกอย่างที่เขามีให้กลายเป็นแท่งโลหะ ซึ่งก็ยังทำให้ทักษะของเขาไปถึง <การถลุงแร่ (เริ่มต้น) ระดับ 4 (30%)>

วันนั้นช่างเงียบสงบ และเขาก็ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการเพิ่มค่าความชำนาญ <การตีเหล็ก>! ตีเหล็ก, ชุบแข็ง, เจียร, ตีเหล็ก, ชุบแข็ง, เจียร... วนแล้ววนเล่า กว่าเซธจะรู้ตัวอีกที ดวงอาทิตย์ก็ใกล้จะตกดินแล้ว เขามองออกไปนอกหน้าต่างในสภาพเหงื่อท่วมและเหนื่อยล้า ชมทิวทัศน์ในแสงตะวันที่กำลังจะลับขอบฟ้า ข้างๆ เขาคือกองมีดขว้างที่ทำเสร็จแล้ว ในช่วงหลายชั่วโมงที่ผ่านมา เขาสามารถแปรรูปเหล็กคุณภาพต่ำทั้งหมดที่มีให้กลายเป็นมีดได้สำเร็จ เขาสามารถเพิ่มระดับทักษะของตนไปถึง <การตีเหล็ก (เริ่มต้น) ระดับ 5 (7%)> และแม้ว่ามีดจะยังคงเป็นขยะอยู่ แต่มันก็ดูดีขึ้นมาก ถึงแม้ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจะลดลงเมื่อระดับเพิ่มขึ้น แต่เขาก็สร้างของได้เร็วขึ้นเช่นกัน

เมื่อมองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน ในที่สุดเขาก็ตระหนักว่าตัวเองเหนื่อยมากแค่ไหน ถึงกระนั้น เขาก็ยังรวบรวมผงโลหะทั้งหมดที่เจียรออกมาจากมีด, ชิ้นส่วนที่แตกหักของมีดที่สร้างล้มเหลว และกองมีดที่ทำเสร็จแล้วไปยังเตาเผา และใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมงเปลี่ยนทั้งหมดให้กลายเป็นเหล็กคุณภาพปานกลาง ซึ่งเพิ่มระดับ <การถลุงแร่> ของเขาไปถึงระดับ 6 และเกือบจะถึงระดับ 7

ข้างนอกมืดสนิทแล้ว และเขาแทบจะลืมตาไม่ขึ้น เซธเดินโซซัดโซเซไปยังห้องของเขาแล้วล้มตัวลงบนเตียง "บางทีฉันน่าจะเช็กดูซะหน่อยนะ..", เขาคิดแต่ก็ผล็อยหลับไป