บทที่ 22 ร้อยเท่า!

บทที่ 22 ร้อยเท่า!

ช่วงนี้ซู่เฉออารมณ์ดีเป็นพิเศษ

หลังจากที่พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้น เอวและขาของเขาก็ไม่ได้รู้สึกปวดอีกต่อไป และเขาก็ไม่รู้สึกเหนื่อยเวลาขึ้นลงบันไดหลายร้อยชั้น

แน่นอนว่าเขาได้ยินข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียนบ้างแล้ว

แต่สำหรับเขาแล้ว ข่าวลือพวกนี้แทบจะไม่มีผลกระทบอะไรเลย

ข่าวลือพวกนั้นก็แค่บอกว่าเขาอับจนหนทางจนไม่ไปสอนหนังสือ และศิษย์ของเขาก็ยอมแพ้แล้ว

แต่จริงๆ แล้ว

ช่วงนี้พลังของเย่ซวงเยว่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว

จะเห็นได้จากระดับการบ่มเพาะพลังของซู่เฉอ

เกือบทุกคืน เขาหลับไปพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ไพเราะ

เขาเพิ่งจะทะลวงไปถึงระดับ 3 ขั้น 4 ไม่กี่วันหลังจากเปิดเทอม และตอนนี้เขาก็ใกล้จะทะลวงไปถึงระดับ 3 ขั้น 5 แล้ว

ถ้าเปรียบการเลื่อนขั้นไปถึงระดับ 3 ขั้น 5 เป็นการเติมน้ำใส่ถัง ตอนนี้ถังของเขาก็มีน้ำอยู่กว่า 60% แล้ว

อย่าดูถูก 60% นี้เชียว ถ้าเขาต้องบ่มเพาะพลังด้วยตัวเอง อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี

ระดับการบ่มเพาะพลังระดับ 3 แบ่งออกเป็นเก้าขั้น

การบ่มเพาะพลังสามขั้นแรกจะพัฒนาค่อนข้างเร็ว

แต่เมื่อไปถึงระดับกลาง การพัฒนาความแข็งแกร่งก็จะยากขึ้นหลายเท่าตัว

ส่วนสามขั้นสุดท้าย ระดับ 7 นั้นเทียบเท่ากับระดับ 1 ถึง 6 รวมกัน ส่วนระดับ 8 และ 9 นั้นยากยิ่งกว่า!

นี่คือเหตุผลที่หลายคนติดอยู่ที่ระดับ 3 ขั้น 9 ไปตลอดชีวิต

หากความเร็วในการบ่มเพาะพลังของซู่เฉอถูกเปิดเผย มันจะต้องทำให้คนทั้งประเทศตกตะลึงและทำให้คนนับไม่ถ้วนอยากได้ตัวเขา

วันเวลาผ่านไปทีละวัน

เวลาในการทดสอบรายเดือนครั้งแรกของชั้นเรียนสอบวัดพลังใกล้เข้ามาทุกที

…

ค่ำคืนหนึ่ง

ซู่เฉอนั่งขัดสมาธิบนเตียงเหล็กตามปกติและฝึกฝน “วิธีฝึกหายใจกาแล็กซี”

ไม่ใช่ว่าเขาสนใจการพัฒนาเล็กๆ น้อยๆ นี้หรอกนะ การพัฒนานี้เทียบไม่ได้เลยกับระดับการบ่มเพาะพลังที่ได้จากเย่ซวงเยว่

เพียงแต่ช่วงนี้พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้นเร็วมาก หากเขาไม่ฝึกฝนบ่อยๆ มันจะควบคุมได้ยาก

“ฟู่…ในที่สุดฉันก็สามารถควบคุมพลังได้ 100% แล้ว”

กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา ซู่เฉอก็ถอนหายใจก่อนจะเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก

ความสุขของคนเรานั้นแตกต่างกัน

ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเขาจะต้องกังวลว่าพลังของเขาจะแข็งแกร่งขึ้นเร็วเกินไป

เพื่อที่จะควบคุมระดับการบ่มเพาะพลังของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาต้องใช้เวลาหลายวันถึงจะสำเร็จ

แต่ไม่นานหลังจากที่ซู่เฉอถอนหายใจ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหูของเขาอีกครั้ง

“ติ๊ง~ ตรวจพบว่าระดับการบ่มเพาะพลังของศิษย์ [เย่ซวงเยว่] ทะลวงจากระดับ 1 ขั้น 4 เป็นระดับ 1 ขั้น 5! เปิดใช้งานการคืนระดับการบ่มเพาะพลัง! กำลังสุ่มตัวคูณ…”

“ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ 100 เท่า! กำลังคืนระดับการบ่มเพาะพลัง…”

…

ระบบหยุดพูด

พลังที่มากพอที่จะทำให้ภูเขาถล่ม ทำให้แผ่นดินแยกออกจากกันไหลเข้าสู่ร่างกายของซู่เฉอทันที มันไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา ทำให้เขาหายใจเร็วขึ้นเล็กน้อย

พลังงานที่เคยเชื่องราวกับแกะก็เริ่มเกรี้ยวกราดขึ้นมา

พลังงานที่พลุ่งพล่านเร่งการชะล้างเส้นลมปราณอย่างต่อเนื่อง ทำให้เส้นลมปราณขยายตัวอย่างรวดเร็ว

“ซี๊ด…”

ซู่เฉอครางเบาๆ ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาในอกของเขาทั้งหมด ทำให้เขากัดฟันแน่น

ถึงจะเจ็บ แต่มันก็ได้ผลดี

ออร่าของซู่เฉอพุ่งสูงขึ้นอีกครั้งเมื่อเส้นลมปราณของเขาขยายใหญ่ขึ้น!

ระดับ 3 ขั้น 4 จุดสูงสุด!

ระดับ 3 ขั้น 5!

จนกระทั่งเขาทะลวงไปถึงระดับ 3 ขั้น 5 พลังงานที่ไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่งถึงได้สงบลง

ไม่กี่วินาทีต่อมา มันก็เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนกับว่ามันไม่ต่างจากเมื่อก่อน

แต่ซู่เฉอรู้ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นั้นเป็นเรื่องจริง!

“ร้อยเท่า!”

ซู่เฉอรู้สึกตกตะลึงเมื่อรู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่ไหลเวียนอย่างอิสระในร่างกายของเขา

การทะลวงระดับของเย่ซวงเยว่อยู่ในความคาดหมายของเขา

ถึงแม้ว่าผลของอาหารเลือดสัตว์ร้ายระดับ 3 จะค่อยๆ ลดลง แต่เขาก็คาดว่าเธอจะทะลวงระดับได้ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

จริงๆ แล้วมันก็เป็นแบบนั้น เย่ซวงเยว่ทะลวงไปถึงระดับ 1 ขั้น 5 ได้สำเร็จ

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ ระบบกลับให้ผลตอบแทนเขาถึงร้อยเท่า!

ในพริบตานั้น เขาถูกผลักจากระดับ 3 ขั้น 4 ไปยังระดับ 3 ขั้น 5!

ระดับ 3 ขั้น 5 ถือว่าติดกลุ่มท็อปในบรรดาอาจารย์ระดับ 2!

ความเร็วในการพัฒนาที่น่ากลัวขนาดนี้ทำให้เขารู้สึกกังวลนิดหน่อย

แต่ไม่นานนัก ซู่เฉอก็กัดริมฝีปาก

“คิดอะไรอยู่เนี่ย? ฉันทำงานมาอย่างหนัก มันคู่ควรกับฉันแล้ว”

…

วันรุ่งขึ้น

ในห้องเรียนของห้อง 10 ชั้นปีที่ 2

นักเรียนยี่สิบคนที่สวมชุดฝึกซ้อมกำลังนั่งสมาธิและฝึกฝนวิธีฝึกหายใจ

หลงอ้าวเทียนมองไปรอบๆ

หลังจากผ่านไปหลายวัน อาการบาดเจ็บบนใบหน้าของหลงอ้าวเทียนก็หายดี แต่บาดแผลในใจของเขากลับยังไม่จางหายไปไหน

ช่วงนี้ ทุกครั้งที่เขานึกถึงใบหน้าของซู่เฉอ เขาก็รู้สึกเจ็บใจขึ้นมา

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถเอาชนะซู่เฉอได้ เขาคงจะแก้แค้นไปนานแล้ว

ตอนนี้เขารอคอยวันที่การทดสอบรายเดือนจะมาถึง เขาจะได้ทำให้ซู่เฉออับอายขายหน้า

“ตูม!”

ในขณะที่หลงอ้าวเทียนกำลังคิด ออร่าพลังอันแข็งแกร่งในห้องเรียนก็ดึงดูดความสนใจของเขาซะก่อน

หลงอ้าวเทียนมองไปรอบๆ เขามีสีหน้าดีใจ “พานหง นายทะลวงระดับได้อีกแล้ว!”

ออร่าอันน่าตกใจในห้องเรียนเมื่อกี้มาจากร่างกายของพานหง

“ครับอาจารย์ ตอนนี้ระดับการบ่มเพาะพลังของผมไปถึงระดับ 1 ขั้น 4 แล้ว!”

พานหงพูดด้วยความตื่นเต้น

เนื่องจากเขาฝึกฝนเคล็ดลับของตระกูลมาตั้งแต่เด็ก หลังจากที่เขาปลุกพลังระดับ C ได้ ระดับการบ่มเพาะพลังของเขาก็อยู่ที่ระดับ 1 ขั้น 2 ในทันที

เดิมทีภายในหนึ่งเดือน ด้วยพรสวรรค์ของเขา ถ้าเขาสามารถทะลวงไปถึงระดับ 1 ขั้น 3 ได้ นั่นก็ถือว่าดีมากแล้ว

แต่ด้วยความพยายามอย่างเต็มที่ของหลงอ้าวเทียนบวกกับทรัพยากรทั้งหมดของชั้นเรียน ภายในหนึ่งเดือนเขาทะลวงได้ถึงสองขั้น!

ด้วยระดับการบ่มเพาะพลังแบบนี้ สามารถแข่งขันกับอัจฉริยะที่ปลุกพลังระดับ B ได้อย่างไม่ต้องสงสัย!

“ฮ่าๆๆ ดีมาก!”

หลงอ้าวเทียนหัวเราะเสียงดัง เขารู้สึกดีใจมาก เขารู้สึกว่าแม้แต่โชคก็ยังเข้าข้างเขา

ด้วยพานหงที่มีระดับการบ่มเพาะพลังระดับ 1 ขั้น 4 การทดสอบรายเดือนของชั้นเรียนเร่งรัดในครั้งนี้ เขาคงจะแพ้ใครยาก!

แต่เรื่องเซอร์ไพรส์ยังไม่จบเพียงแค่นั้น

“ตูม!”

“ตูม!”

ไม่นานหลังจากที่พานหงทะลวงระดับได้ ก็มีออร่าอันแข็งแกร่งอีกสองสายระเบิดออกมา

ถึงแม้ว่ามันจะไม่รุนแรงเท่าพานหง แต่มันก็ยังคงอยู่ในระดับ 1 ขั้น 2

“อาจารย์ครับ ผมทะลวงไปถึงระดับ 1 ขั้น 2 ได้แล้ว!”

“อาจารย์คะ หนูก็ทะลวงไปถึงระดับ 1 ขั้น 2 ได้แล้วค่ะ!”

จางเหลยและเซี่ยอี้พูดขึ้นทีละคน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจจะระงับเอาไว้ได้

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเพิ่งทะลวงไปถึงระดับ 1 ขั้น 2 และยังห่างไกลจากพานหง แต่พวกเขาก็พอใจมากแล้ว

ถ้าหลงอ้าวเทียนไม่ได้ให้ความสำคัญกับทรัพยากรทั้งหมดของชั้นเรียนกับพานหง เขาคงจะแบ่งให้พวกเขาทั้งสองคนบ้าง

ด้วยพรสวรรค์ของพวกเขา พวกเขาคงไม่สามารถทะลวงระดับได้เร็วขนาดนี้

ยังมีเวลาอีกมากก่อนการทดสอบรายเดือน ถึงตอนนั้นพลังของพวกเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นแน่

“ฮ่าๆๆๆ! ดีมาก!”

หลงอ้าวเทียนยิ้มกว้าง เขายิ้มจนปากสั่น

ไม่นาน เขาก็มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความตื่นเต้น หัวใจของเขาตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยความภาคภูมิ

“ซู่เฉอ แกจะเอาชนะฉันได้ยังไง?”