บทที่ 20 ความสำเร็จของขึ้นอยู่กับความพยายามของตัวเองล้วนๆ!

บทที่ 20 ความสำเร็จของขึ้นอยู่กับความพยายามของตัวเองล้วนๆ!

เสียงไก่ขันปลุกแต่เช้า มันเป็นสัญญาณของวันใหม่ที่เริ่มต้นขึ้น

โรงเรียนมัธยมปลายพลังพิเศษอันดับ 1

ห้อง 10 ชั้นปีที่ 2 กำลังจัดประชุมระดมพล

นักเรียนยี่สิบคนที่มีรูปร่างหน้าตาแตกต่างกัน แต่ทุกคนล้วนมีพลังและความหวัง บนใบหน้าของพวกเขามีสีหน้าแปลกๆ

คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขาในตอนนี้คือหลงอ้าวเทียน

แต่ตอนนี้ หลงอ้าวเทียนยังคงพันผ้าพันแผลที่หัวอยู่ มันดูตลกนิดหน่อย

ทำให้ความน่าเกรงขามของหลงอ้าวเทียนลดลงไปมาก

หลงอ้าวเทียนสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ บนใบหน้าของนักเรียน ระดับการบ่มเพาะพลังระดับ 3 ขั้น 3 ของเขาระเบิดออกมาก่อนจะกวาดไปทั่วทั้งห้องเรียนในทันที

ถึงแม้ว่าเขาจะดูน่าสงสารก็จริง แผลของเขาทั้งหมดอยู่ที่ใบหน้า และระดับการบ่มเพาะพลังของเขาก็ไม่ได้ลดลงมากนัก

ภายใต้การระเบิดพลังอย่างเต็มกำลัง บรรยากาศในห้องเรียนก็ดูอึดอัดขึ้นมา

ในทันใดนั้น สีหน้าของนักเรียนทุกคนก็เปลี่ยนไป พวกเขาทั้งหมดหน้าแดง พวกเขาเริ่มหายใจเร็วขึ้น

มีเพียงสามคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าเท่านั้นที่ยังดูดี แต่อย่างที่บอก มันเป็นเพียงแค่การเปรียบเทียบ

“หึ!”

หลงอ้าวเทียนที่เห็นแบบนั้นก็พูดขึ้นเบาๆ

“เมื่อวานเกิดอุบัติเหตุขึ้น การประชุมระดมพลของชั้นเรียนเราจึงถูกเลื่อนมาจัดในวันนี้

เอาแบบนี้ก็แล้วกันนะ

ในชั้นเรียนของฉัน ความแข็งแกร่งคือสิ่งสำคัญที่สุด! ถ้าใครทำไม่ได้ตามที่กำหนด ฉันก็ต้องขอโทษด้วย ฉันจะไล่ออกจากชั้นเรียนทันที การที่มีตัวถ่วงมีแต่จะทำให้ชั้นเรียนของเราเสียชื่อ! เข้าใจรึเปล่า!”

“เข้าใจแล้วครับ” มีคนตอบกลับเบาๆ

“กินข้าวกันรึยัง? ตอบให้มันดังๆ หน่อย! ฉันไม่ได้ยิน!”

“เข้าใจแล้วครับ!”

“ดังอีก!”

“เข้าใจแล้วครับ! เข้าใจแล้ว! เข้าใจแล้ว!”

“โอเค! ถ้าเข้าใจแล้วก็ดี!” หลงอ้าวเทียนยิ้ม เขาหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมาก่อนจะโยนมันให้ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้า

“พานหง นี่คือทรัพยากรการฝึกฝนสำหรับชั้นเรียนของเราในเดือนนี้ นายเอาไปใช้ก่อน ส่วนที่เหลือนายก็แบ่งให้จางเหลยกับเซี่ยอี้”

พานหงเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นเรียน เขามีพลังระดับ C ส่วนจางเหลยกับเซี่ยอี้เป็นคนที่เก่งที่สุดในบรรดาผู้มีพลังระดับ D

หลังจากที่พานหงรับกระเป๋าเป้มาและพบว่าด้านในเต็มไปด้วยยาเพิ่มพลังระดับ 1 ดวงตาของเขาก็เป็นประกายทันที

“ขอบคุณครับอาจารย์ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะตั้งใจฝึก! ในการจัดอันดับชั้นเรียนเร่งรัดอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ผมจะทำให้ชั้นเรียนของเราติดอันดับต้นๆ แน่นอน!”

จางเหลยและเซี่ยอี้รีบพูดต่อ “พวกเราก็ด้วย!”

พานหง จางเหลย และเซี่ยอี้ดีใจมาก แต่นักเรียนคนอื่นๆ กลับทำหน้าบึ้งตึง

ถึงแม้คนทั้งสามนี้จะมีพรสวรรค์มากที่สุด แต่ถ้าเอาทรัพยากรทั้งหมดให้พวกเขาไป พวกเขาจะเอาอะไรใช้?

“มองอะไรกัน! ถ้าความเร็วในการบ่มเพาะพลังของพวกแกตรงกับที่ฉันต้องการ ทรัพยากรก็จะมีให้พวกแกเหมือนกัน!”

หลงอ้าวเทียนพูดอย่างโอหัง แต่น้ำเสียงของเขากลับอ่อนลง

จริงๆ แล้วเขาไม่มีปัญญาจัดหาทรัพยากรการฝึกฝนให้กับคนยี่สิบคนเป็นเวลาหนึ่งเดือน

ถึงแม้ว่าเขาจะใช้เงินเก็บทั้งหมด เขาก็แทบจะจัดหาให้พานหง จางเหลย และเซี่ยอี้ได้อย่างหวุดหวิด

โชคดีที่เขาแค่ต้องเลือกตัวแทนนักเรียนสามคนในการจัดอันดับชั้นเรียนเร่งรัด ไม่งั้นเขาคงต้องไปกู้เงินมา

พูดได้เลยว่าเขาเดิมพันทุกอย่างเพื่อการจัดอันดับชั้นเรียนเร่งรัดในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า

ถ้าชนะ เขาก็สามารถใช้ชีวิตอย่างสบายได้

แต่ถ้าแพ้…

เมื่อคิดได้แบบนั้น หลงอ้าวเทียนก็ส่ายหัว มุมปากของเขายกขึ้น

“ฉันจะแพ้ได้ยังไง? ฉันแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!”

…

ในขณะเดียวกัน

ในเวลาเดียวกับที่หลงอ้าวเทียนจัดการประชุม

ในห้อง 18 ชั้นปีที่ 2 ซู่เฉอเพิ่งจะตอบคำถามเกี่ยวกับการฝึกฝน “หมัดทลายดารา” ของเย่ซวงเยว่เสร็จ

“เสี่ยวเย่ ทักษะการต่อสู้ของเธอไม่มีปัญหาอะไร แค่ฝึกฝนไปเรื่อยๆ กินอาหารเสริมตามที่กำหนดไว้ในเดือนนี้ ต่อไปเธอไม่ต้องมาที่ห้องเรียนบ่อยๆ ก็ได้”

ซู่เฉอมองดวงอาทิตย์ที่เพิ่งขึ้น เขาลืมตาขึ้นก่อนจะหาว

ถึงแม้ว่าสภาพร่างกายของเขาจะสามารถอดนอนได้หนึ่งสัปดาห์โดยไม่มีปัญหาอะไร แต่เขาก็ยังไม่ชินกับการตื่นเช้าเกินไป

“อาจารย์คะ!”

เย่ซวงเยว่ร้อนใจในทันที “หนูทำอะไรผิดรึเปล่าคะ?”

“เปล่า เธอเข้าใจผิดแล้ว”

ซู่เฉอยิ้มก่อนจะโบกมือ “ที่ฉันบอกว่าเธอไม่ต้องมาห้องเรียนบ่อยๆ เป็นเพราะตอนนี้เธอมีที่ที่ดีกว่าให้ไปแล้ว”

หลังจากนั้น เขาก็หยิบบัตรใสๆ ออกมาจากกระเป๋าเป้ก่อนจะส่งให้เย่ซวงเยว่ “ต่อไปนี้เธอไปที่นี่ก็แล้วกัน มันจะช่วยให้เธอพัฒนาความแข็งแกร่งได้เร็วขึ้น”

“บัตรฝึกฝนห้องแรงโน้มถ่วงระดับ 1 เหรอคะ?”

เย่ซวงเยว่จำบัตรได้ในทันที แต่ไม่นานเธอก็ขมวดคิ้ว “แต่บัตรนี้มีเวลาแค่สิบชั่วโมงเอง…”

ห้องแรงโน้มถ่วงสามารถเร่งการฝึกฝนได้จริง แต่ระยะเวลามันสั้นเกินไป

เฉลี่ยแล้ววันละไม่ถึงยี่สิบนาที เธอจะอยู่ได้นานขนาดนั้นเลยเหรอ?

เมื่อได้ยินแบบนั้น ซู่เฉอก็ไม่ได้อธิบายอะไร เขาเปิดกระเป๋าเป้ก่อนจะโยนอะไรให้เย่ซวงเยว่ “ถ้ามีพวกนี้เพิ่มเข้าไปล่ะ?”

เย่ซวงเยว่มองเข้าไปในกระเป๋าเป้ เมื่อเธอเห็นสิ่งของในนั้น เธอก็เอามือปิดปากก่อนจะอุทานออกมา

“โอ้พระเจ้า! ทำไมถึงมีบัตรฝึกฝนห้องแรงโน้มถ่วงเยอะขนาดนี้!”

กระเป๋าเป้ตรงหน้าเธอเต็มไปด้วยบัตรฝึกฝนห้องแรงโน้มถ่วง

ซู่เฉอหัวเราะเบาๆ “หากมีของพวกนี้ มันจะต้องเพียงพอสำหรับเธอฝึกฝนได้ยี่สิบกว่าวัน ไม่ต้องห่วง พวกนี้มีคนใจดีให้มา”

คนที่ใจดีที่ว่าก็คือหลงอ้าวเทียน ผู้มีศิษย์ยี่สิบคน

“แต่…”

เย่ซวงเยว่อยากจะพูดอะไร แต่ซู่เฉอก็ขัดจังหวะเธอซะก่อน “ฟังฉันนะ ยิ่งพลังของเธอแข็งแกร่งขึ้นมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเป็นประโยชน์กับฉันมากขึ้นเท่านั้น วันนี้…ไม่สิ ไปเดี๋ยวนี้เลย”

เขาพูดออกมาจากใจจริง

ห้องแรงโน้มถ่วงระดับ 1 ไม่มีผลกับเขามากนัก แต่มันกลับช่วยพัฒนาเย่ซวงเยว่ได้มาก

ถ้าเย่ซวงเยว่พัฒนาขึ้นทุกวัน สำหรับเขามันก็เทียบเท่ากับการฝึกฝนอย่างหนักเป็นเวลาหลายวันหรือหลายเดือน

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เย่ซวงเยว่ก็พยักหน้าอย่างจริงจังด้วยความซาบซึ้ง “หนูเข้าใจแล้วค่ะ อาจารย์!”

……

เย็นวันนั้น

ในหอพักเดี่ยว

ซู่เฉอฝึกฝนเสร็จแล้วและกำลังจะเข้านอน ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงระบบ

“ติ๊ง~ ตรวจพบว่าความเชื่อมั่นของเย่ซวงเยว่ที่มีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้น”

“ติ๊ง~ ตรวจพบว่าระดับการบ่มเพาะพลังของศิษย์ [เย่ซวงเยว่] ทะลวงจากระดับ 1 ขั้น 3 เป็นระดับ 1 ขั้น 4! เปิดใช้งานการคืนระดับการบ่มเพาะพลัง! กำลังสุ่มตัวคูณ…”

“ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ 10 เท่า! กำลังคืนระดับการบ่มเพาะพลัง…”

……

จนกระทั่งพลังงานจำนวนมากไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา ซู่เฉอถึงได้รู้สึกตัว เขากัดริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว

“ว้าว ทะลวงระดับอีกแล้ว!”

ถึงแม้ว่าเขารู้ว่าเย่ซวงเยว่มีศักยภาพมากก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะพัฒนาได้เร็วขนาดนี้

เปิดเทอมได้สองวัน เธอก็ทะลวงจากระดับ 1 ขั้น 1 เป็นระดับ 1 ขั้น 4 แล้ว เร็วเหมือนติดจรวด!

แต่หลังจากที่คิดอย่างรอบคอบ เขาก็โล่งใจ

พรสวรรค์ระดับ SSS + อาหารเสริม + “วิธีฝึกหายใจบีบอัดขั้นสุดยอด” + ห้องฝึกแรงโน้มถ่วง…

บัฟเยอะขนาดนี้ ต่อให้เป็นหมูก็ยังบินได้ แล้วเย่ซวงเยว่ที่ฉลาดขนาดนี้จะเหลืออะไร?

“ฮู่…”

ซู่เฉอสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาอดถอนหายใจไม่ได้

“อัจฉริยะคือพรสวรรค์ 1% บวกกับหยาดเหงื่อ 99% แต่พรสวรรค์ 1% นั้นสำคัญที่สุด มันสำคัญกว่าหยาดเหงื่อ 99% ซะอีก!”

แต่หลังจากที่ถอนหายใจไปแค่สองวินาที ซู่เฉอก็ยิ้มกว้าง “แต่ฉันต่างออกไป ความสำเร็จของฉันขึ้นอยู่กับความพยายามของตัวเองล้วนๆ!”

วินาทีต่อมา

“ติ๊ง~ ระดับการบ่มเพาะพลังของศิษย์ [เย่ซวงเยว่] พัฒนาขึ้น เปิดใช้งานการคืนระดับการบ่มเพาะพลัง! กำลังสุ่มตัวคูณ…”

“ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ 5 เท่า! กำลังคืนระดับการบ่มเพาะพลัง…”