บทที่ 1 ขอบฟ้าสีคราม! จัดเต็มให้ฉันที! ขอบคุณจริง!

บทที่ 1 ขอบฟ้าสีคราม! จัดเต็มให้ฉันที! ขอบคุณจริง!

“หลังจากที่ฝึกฝนหนักมากว่าสองปีครึ่ง ในที่สุดก็ปลุกพลังระดับ D ขึ้นมาได้ พลัง [ไก่เขียนคุน]

ฉันถูกกำหนดให้เป็นได้แค่เพียงนักสู้กระจอกงั้นเหรอ อิจฉาพวกที่ปลุกพลังอันสูงส่งจริงๆ “

“แล้วการที่ได้กลายเป็นผู้สูงส่งมีประโยชน์อะไรน่ะเหรอ? อย่างสองสาวพี่น้องเจียงเยว่ซีและเจียงเยว่หลี่ที่ปลุกพลังระดับ F ได้ แต่ก็ไม่มีครูคนไหนเลยที่จะรับพวกเธอเป็นศิษย์! ท้ายที่สุดแล้วก็มีแต่นักเรียนที่ส่งเสริมครูได้เท่านั้นแหละที่ถูกแย่งตัว”

“แต่เรื่องนั้นก็ไม่แน่ไปซะทีเดียว พี่สะใภ้ของพวกเธออย่างเจียงเหลียนเยว่ ผู้อำนวยการ ผู้ที่มีพลังระดับ A ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าจะมีใครรับพวกเธอสองคนเพื่อเอาใจผู้อำนวยการเจียงรึเปล่านะ?”

...

สหพันธ์ต้าเซี่ย

เผิงเฉิง โรงเรียนมัธยมปลายพลังพิเศษอันดับ 1 ของผู้ที่มีความสามารถพิเศษ

ในช่วงครึ่งหลังของภาคเรียนที่สองแห่งชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 นักเรียนทั้งหลายจะปลุกพรสวรรค์ให้ตื่นขึ้น

“จริงอยู่ที่ฉันเคยเป็นคนเชือดหมูในชาติก่อนแต่ก็ต้องมาสอนหนังสือในชาตินี้”

เหล่าครูทั้งหลายกำลังอยู่ใต้เวทีปลุกพลัง

หลังจากใช้เวลาไปหลายชั่วโมงเพื่อยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเขาได้ทะลุมิติมาจริงๆ ซู่เฉอก็อดที่จะถอนหายใจไม่ได้

คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นแค่มุกเก่าแก่ของคนโบราณซะอีก ไม่คิดเลยว่ามันจะเกิดขึ้นจริงที่นี่!

ในชีวิตนก่อนหน้านี้ เขาได้รับสืบทอดร้านโรงขายหมูมาจากผู้เป็นพ่อหลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม เขาใช้ชีวิตอยู่มาอย่างเรียบง่ายและสุขสบาย

ดื่มน้ำเอเวียง กินโยเกิร์ตก็ไม่ต้องเลียฝา!

จิบกาแฟสตาร์บัค และ KFC ในทุกวันพฤหัสบดี!

ไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลเรื่องค่าส่ง ไม่จำเป็นจะต้องกังวลเรื่องส่วนลด!

ส่วนเหตุผลที่ทะลุมิติมาน่ะเหรอ? เหตุผลก็ง่ายนิดเดียว

ย่านโคมแดงรื่นเริง ควันบุหรี่ที่คละคลุ้ง ไฟจราจรที่แปรเปลี่ยน รถบรรทุกที่เสียหลัก...

แต่เรื่องพวกนั้นมันไม่สำคัญหรอก มันเป็นเรื่องราวของคนขายหมูเมื่อชาติก่อน

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเรื่องในตอนนี้

ในฐานะอาจารย์บ๊วยของโรงเรียนมัธยมปลายพลังพิเศษอันดับ 1 ถ้าไม่ทำภารกิจรับศิษย์ให้สำเร็จในวันนี้

ก็ไม่จำเป็นจะต้องรอให้การสอบวัดพลังสิ้นสุดในครึ่งปี ฉันก็คงจะถูกลดขั้น ถูกสั่งให้ไปนั่งตบยุงในสระว่ายน้ำคนว่างงานแทน...

นี่คือดาวสีเคราะห์น้ำเงิน ดวงดาวที่ซึ่งเต็มไปด้วยพลังเหนือธรรมชาติและสัตว์ร้ายเกรี้ยวกราดที่อาละวาดไปทั่ว

หากไม่มีตัวตนในฐานะครู การจะก้าวต่อไปคงไม่ใช่เรื่องง่าย!

และก็เพราะความทรงจำที่ฉันมี ดูเหมือนว่าสถานะของครูคนนี้แท้จริงแล้วถูกพ่อขี้เหนียวซื้อมา...

“ขอเชิญอาจารย์ซู่เฉอขึ้นเวทีเพื่อคัดเลือกนักเรียน  ตามกฎของโรงเรียน แต่ละคนต้องเลือกศิษย์อย่างน้อยสามคนเพื่อจัดตั้งชั้นเรียนเร่งรัดการสอบ และแน่นอนว่าจำนวนนักเรียนฝึกหัดที่เปิดรับนั้นไม่มีจำกัด”

ทันใดนั้นเองเสียงอันเย็นชาก็ได้ขัดจังหวะความคิดของซู่เฉอ

ซู่เฉอหันไปมอง เขาได้เห็นใบหน้าที่งดงาม ใบหน้าที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน

ทั้งใบหน้ารูปไข่มาตรฐาน จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากแดงสด และมุมปากที่บอบบางน่าทะนุทะหนอม

แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับรูปร่างและรูปลักษณ์ของเธอแล้ว สิ่งที่ดูสะดุดตามากที่สุดก็คือดวงตาของเธอ ดวงตาของเธอดูงดงาม มันดูเปล่งประกายราวกับดวงดาวยามราตรี

เธอคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เธอก็คือคณบดีของโรงเรียนมัธยมปลายพลังพิเศษอันดับ 1 เจียงเหลียนเยว่!

ในขณะที่ซู่เฉอประเมินอีกฝ่าย เจียงเหลียนเยว่ก็บังเอิญหันมา

เมื่อทั้งสองฝ่ายสบตากัน ซู่เฉอก็รู้สึกได้ถึงเสียง “อื้ออึง” ในหัว เขารู้สึกราวกับถูกค้อนฟาดเข้าที่ศีรษะ ร่างกายของเชากำลังด้านชา

“นี่มันพลังจิตงั้นเหรอ...”

แม้ว่าอาการทั้งหมดจะกินเวลาเพียงแค่ชั่วครู่ แต่ร่างของซู่เฉอก็เต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

และแม้ว่าซู่เฉอจะปลุกพลังแล้ว แต่เขาก็เพิ่งจะไปถึงขั้นที่สามของระดับแรก ในขณะที่เจียงเหลียนเยว่อยู่ในขั้นที่สามของระดับที่เก้าแล้ว

นอกจากนี้เจียงเหลียนเยว่ยังเป็นผู้มีพลังระดับ A ผู้สูงส่ง แต่เขากลับเป็นเพียงผู้มีพลังสนับสนุนระดับ C เท่านั้น

แน่นอนว่าซู่เฉอก็เป็นแค่เพียงนักสู้ดาษดื่นทั่วๆ ไป...

ไม่ว่าเขาจะอยู่ระดับไหน มีความสามารถแค่ไหน หรือสถานะทางสังคมจะเป็นยังไง เขาก็ยังด้อยไปกว่าเจียงเหลียนเยว่มาก

“ครูซู่เฉอ ได้โปรดขึ้นเวทีเพื่อรับคัดเลือกนักเรียนด้วย”

เมื่อซู่เฉอเหลือบมองเธอตรงๆ น้ำเสียงที่เจียงเหลียนเยว่ใช้ก็เย็นชาลง คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

โดยปกติแล้วเธอคุ้นเคยกับสายตาของซู่เฉอมานานแล้ว แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ

แต่ในวันนี้มันต่างออกไป หลานสาวสองคนของเธอที่ทำได้ดีมาโดยตลอด ตอนนี้กลับปลุกพลังระดับ F ขึ้นมาได้เท่านั้น

อย่างน้อยที่สุดโอกาสที่ทั้งสองคนจะถูกครูเลือกนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก มันน่าจะใกล้กับ 0 ด้วยซ้ำ

หากไม่มีครูคนไหนเลยเต็มใจรับพวกเธอ ทั้งสองคนก็คงจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องสอบวิชาการในชั้นปีสุดท้ายของโรงเรียนมัธยมปลายแทน

หากมีคะแนนการสอบแผนกวิชาการยอดเยี่ยม คนคนนั้นก็ยังจะสามารถทำงานในฐานะนักวางแผนปลุกพลัง เภสัชกร หรือปลูกพืชวิญญาณได้

แต่ถึงแบบนั้นก็ยังมีช่องว่าง ช่องว่างขนาใหญ่ระหว่างสถานะในอาชีพ

“ไม่มีปัญหา”

ซู่เฉอกัดฟันก่อนจะเหยียบลงบนพื้น เขาลุกขึ้นทันที เดินไปยังเด็ดเดี่ยวขึ้นสู่เวทีปลุกพลัง

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะต้องรักษาตำแหน่งครูเอาไว้ให้ได้

อย่างเลวร้ายที่สุดก็คงจะมีศิษย์แค่สามคน เลือกคนที่ดีที่สุดในบรรดาพวกง่อยๆ

ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นครูคนสุดท้ายที่เลือกศิษย์ และยังเลือกผู้มีพลังระดับ C ขึ้นไปไม่ได้ แล้วทำไมฉันถึงจะเลือกผู้มีพลังระดับ D ไม่ได้ล่ะ?

“หือ...”

แต่เมื่อซู่เฉอมาถึงเวทีปลุกพลัง เขาที่สูดได้ใจเข้าลึกก็ตกตะลึงในทันที

บ้าเอ๊ย! เจ้าพวกนี้มัน...

เวทีปลุกพลังขนาดใหญ่ ที่ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คน แต่ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่เป็นผู้มีพลังระดับ D

หากมองดูให้ดี ผู้ที่ปลุกพลังส่วนใหญ่ที่เห็นสวมกำไลสีเขียวและสีขาว พวกเขาเป็นผู้มีพลังระดับ E และ F

ไม่มีผู้ปลุกพลังระดับ D แม้แต่คนเดียว

แต่ถ้าหากไม่เลือกศิษย์ก็จะถูกปลดแน่ๆ

แต่ถ้าเลือกผู้มีพลังระดับ E ความสำเร็จของนักเรียนก็จะไม่ตรงกับที่กำหนดอย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อความสำเร็จของนักเรียนไม่ตรง ก็จะถูกไล่ออกไม่ต่างกัน!

มันก็ไม่ต่างกับตายเร็วตายช้าก็เท่านั้น

เมื่อตระหนักได้แบบนั้น ซู่เฉอก็สงบใจลง

“ทำไมซู่เฉอถึงยังไม่เลือกอีก? เขาไม่พอใจงั้นเหรอ? หรือว่าเจ้านั่นกำลังมองหาผู้มีพลังระดับ D ขึ้นไปอยู่? ไม่นะ? ไม่มีทาง”

“ไม่รู้ว่าซู่เฉอนั่นโง่จริงหรือว่าแกล้งโง่กันแน่? ทำไมเขาถึงมองหาผู้มีพลังระดับ D ซะล่ะ? แค่เลือกผู้มีพลังระดับ E ได้ก็ดีถมไปแล้ว”

“ฮาฮ่า อาจารย์บ๊วยเลือกศิษย์บ๊วย จะเหมาะสมอะไรแบบนี้?”

“ไม่ว่าเจ้าซู่เฉอจะเลือกหรือไม่เลือกก็ไม่ต่างกันนั่นแหละ ต่างกันที่จะถูกไล่ออกเร็วหรือช้าก็แค่นั้น...”

“...”

เมื่อเห็นซู่เฉอยืนนิ่งอยู่บนเวทีปลุกพลัง  เสียงเยาะเย้ยก็ดังมาจากกลุ่มอาจารย์ทันที

สำหรับพฤติกรรมอันหยาบคายของเหล่าครู ฝ่ายบริหารของทางโรงเรียนไม่มีท่าทีที่จะตอบโต้แต่อย่างใด

เห็นได้ชัดว่าสถานะของซู่เฉอในโรงเรียนมัธยมปลายพลังพิเศษอันดับ 1 แห่งนี้นั้นต่ำต้อยมากแค่ไหน

ในบรรดาคณะผู้บริหาร มีเพียงเจียงเหลียนเยว่เท่านั้นที่แสดงความไม่พอใจออกมา เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ชอบพฤติกรรมทั้งหมดนี้

บนเวทีปลุกพลัง

ซู่เฉอที่ต้องเผชิญหน้ากับการเย้ยหยันถากถางของเพื่อร่วมงานไม่ได้มีความรู้สึกอะไร

เพราะว่าในตอนนี้ เขาคิดอะไรไม่ออก

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการเลือกศิษย์อย่างน้อยสามคน ไม่สิ ต้องเลือกให้ได้สามคน!

“ติ๊ด”

นี่คือเสียงเลียนแบบการเริ่มต้นระบบของซู่เฉอ แต่น่าเสียดาย ไม่มีการตอบสนองอะไรเกิดขึ้น

“โอ๊ยยย นี๋ฉันคงทำใจเลือกมั่วไม่ได้จริงๆ”

ซู่เฉอรู้สึกสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ ในตอนนี้เขาเกือบจะยอมรับชะตากรรมของตัวเองแล้ว

ในตอนนั้นเอง เสียงอิเล็กทรอนิกซ์อันไพเราะ เสียงที่ดังฟังชัดก็ดังขึ้นในหูของซู่เฉิ

“ติ๊ง~  ตรวจพบกลิ่นอายของปีศาจต่างแดน ระบบ [อาจารย์ชื่อดัง] ได้ตื่นขึ้นแล้ว”

“การตรวจสอบข้อมูลโฮสต์เสร็จสมบูรณ์ ระบบอาจารย์ชื่อดังกำลังโหลด-”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ผูกมัดกับระบบ [อาจารย์ชื่อดัง] สำเร็จ!”

ทันทีที่เสียงอิเล็กทรอนิกส์จบลง

ซู่เฉอก็เงยหน้าขึ้น แสงประหลาดพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา

“ขอบฟ้าสีคราม! จัดเต็มให้ฉันที! ขอบคุณจริง!”