บทที่ 45 : เอลสอนลิตเติ้ลออสจูเนียร์เรื่องวิชา 6 รูปแบบ

บทที่ 45 : เอลสอนลิตเติ้ลออสจูเนียร์เรื่องวิชา 6 รูปแบบ

"ฟี้ววว—!"

เสียงกรีดร้องแหลมดังขึ้นท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของผู้คนที่อยู่ใน ดรีมโฮม มอส หนึ่งในเผ่ามิงค์สิงโตเริ่มเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วร่างกายของเขาเปลี่ยนรูปร่าง แขนของเขากลายเป็นปีกและรูปร่างทั้งหมดเปลี่ยนไปเป็นนกเปลากอร์นิสขนาดยักษ์ ลักษณะคล้ายกับนกนางนวลแต่มีฟันแหลมคมและรูปร่างที่ดูน่าเกรงขาม

"วู้ฮู้!"

มอสที่ตอนนี้กลายเป็นนกเปลากอร์นิสกระพือปีกอันมหึมาพุ่งทะยานขึ้นฟ้า พร้อมกับลมที่พัดกระโชกแรงตามแรงบินของเขา

"สุดยอด! ฉันบินได้จริง ๆ ด้วย!" มอสร้องออกมาด้วยความตื่นเต้นเขาทะยานขึ้นสูงขึ้นเรื่อย ๆ และเมื่อสัญชาตญาณเข้าครอบงำเขาก็กางปีกกว้างร่อนตัวกลางอากาศได้อย่างง่ายดายบินโฉบและดิ่งลงได้อย่างคล่องแคล่ว

"ไม่เลว..." เอลพยักหน้าอย่างพึงพอใจหากในอนาคตลูกเรือของเขาสามารถพัฒนารัมเบิลบอลขึ้นมาเพื่อปรับเปลี่ยนรูปแบบการแปลงร่างของผลปีศาจสายโซออนมันคงจะเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเดิม

การที่ปีกงอกจากแขนอาจจะยังไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดหากเทียบกับการที่มีปีกงอกจากแผ่นหลังโดยตรงเพราะถ้ามีปีกอยู่ด้านหลังก็ยังสามารถใช้แขนทั้งสองข้างต่อสู้ได้อย่างอิสระทำให้ได้เปรียบในการต่อสู้มากขึ้น

เอลครุ่นคิดถึงอนาคตบางทีพวกเขาอาจจะสามารถเกลี้ยกล่อมเวก้าพังค์นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะที่เก่งที่สุดในโลกให้มาพัฒนายาเพื่อปรับเปลี่ยนการแปลงร่างของสายโซออนได้แต่ถ้าทำไม่ได้...เอลก็ไม่ลังเลที่จะใช้กำลังบีบบังคับเพราะเขาไม่มีทางยอมปล่อยให้คนที่มีพรสวรรค์แบบนั้นอยู่ในมือของรัฐบาลโลกแน่ ๆ

เมื่อ เวก้าพังค์ ก้าวหน้าขึ้นไปถึงระดับที่สามารถพัฒนาปัจจัยสายเลือดและผลปีศาจเทียมได้ เอลตั้งใจว่าจะดึงเอาประโยชน์จากเขาให้ถึงที่สุดและหากเวก้าพังค์ไม่สามารถควบคุมได้...เขาก็จะไม่ลังเลที่จะกำจัดทิ้ง

แต่สำหรับตอนนี้เวก้าพังค์ยังเป็นเพียงเด็กน้อยอาจจะอายุน้อยกว่าแม้แต่ ชาร์ลอตต์ ลินลิน ด้วยซ้ำเอลตัดสินใจว่าจะไปจัดการเรื่องนี้เมื่อเวก้าพังค์เติบโตขึ้น และกลับไปยังบ้านเกิดที่เกาะคาราคุริในอนาคต

"เอาล่ะ ทุกคน!"

เอลปรบมือเพื่อเรียกความสนใจจากเหล่าเด็ก ๆ ที่กำลังมุงดูมอส

"เลิกมุงได้แล้ว! กลับไปฝึกซ้อมต่อซะ!"

"สทรูเซ็นนายเป็นคนดูแลถ้าใครอู้งานล่ะก็เตรียมฝึกยันค่ำโดยไม่มีข้าวเย็นกินได้เลย!"

"รับทราบ! ท่านเอล!" สทรูเซ็นขานรับเสียงดัง

เหล่าเด็ก ๆ รวมถึงลินลินต่างรีบวิ่งไปยังสนามฝึกริมชายฝั่งและเริ่มฝึกซ้อมอย่างขยันขันแข็ง

"หา?" ลิตเติ้ลออสจูเนียร์เกาหัวอย่างสงสัย

"แล้วฉันล่ะ เอล?"

"ฉันไม่ได้สอนพื้นฐานของวิชา 6 รูปแบบให้กับนายตลอดสามวันที่ผ่านมาเหรอ?"

เอลกล่าวพร้อมรอยยิ้มขณะที่กำลังเตรียมฝึกฝน วิชา 6 รูปแบบของตัวเอง "แค่ทำตามที่ฉันสอนไปแล้วฝึกต่อก็พอ"

ด้วยพรสวรรค์ตามธรรมชาติพลังที่มหาศาลและความรู้ที่เอลได้รับจากการอ่านความทรงจำของสายลับ CP0 ระดับสูงทำให้เขาสามารถเชี่ยวชาญ วิชา 6 รูปแบบได้อย่างรวดเร็ว

ตลอดช่วงเวลาหลายวันที่ผ่านมาขณะที่พวกเขากำลังเดินทางกลับมายังดรีมแลนด์เอลได้สละเวลาทุกวันเพื่อสอนลิตเติ้ลออสจูเนียร์ถึงวิธีฝึกฝนวิชา 6 รูปแบบ

ด้วยพลังของผลมินิ มินิ ที่ทำให้ร่างกายของเขาหดเล็กลงลิตเติ้ลออสซึ่งเป็นยักษ์โบราณสามารถลดขนาดตัวเองได้อย่างมหาศาลส่งผลให้ร่างกายที่ถูกบีบอัดของเขากลายเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นแม้จะตัวเล็กลงแต่เขาก็ยังคงมีพละกำลังและความเร็วที่มหาศาล

ด้วยการสอนที่อดทนของเอลในที่สุด ลิตเติ้ลออส ก็สามารถจับจังหวะของ "โซล" ได้แม้ว่าทุกครั้งที่เขาทดลองใช้มันจะเกือบทำให้เรือแตกเป็นเสี่ยงๆ ก็ตาม

"แบบนี้ใช่มั้ย?"

ลิตเติ้ลออสกระทืบพื้นอย่างแรง

"โครมมม!"

พื้นใต้เท้าแตกกระจายเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ร่างของเขาที่ตอนนี้หดเหลือเพียงสองเมตรพลันหายวับไปในสายตาและปรากฏตัวอีกครั้งห่างออกไปหลายเมตร

"ดัชนีเหล็ก!"

ในขณะเดียวกันเขายื่นนิ้วชี้สีเขียวออกไปกระแทกเข้าใส่ต้นไม้ต้นหนึ่งราวกับกระสุนปืน

"ปัง!"

ทั้งต้นไม้ระเบิดออกและหักเป็นสองท่อน!

ลินลิน ร็อค เจียน และคนอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างหันขวับมามองด้วยความตกตะลึงแม้ว่าพวกเขาจะคุ้นเคยกับพลังที่เหลือเชื่อของ เอล และ ลินลิน แต่การแสดงพลังของลิตเติ้ลออสในตอนนี้ก็ยังทำให้พวกเขารู้สึกทึ่ง

"..."

มุมปากของเอลกระตุกเล็กน้อยนั่นมันไม่ใช่ "ดัชนีเหล็ก" เลย... มันเป็นแค่การใช้พละกำลังดิบเถื่อนจนต้นไม้ระเบิดเท่านั้น

"ดูให้ดี" เอลกล่าวพลางเดินเข้ามาใกล้ "นายต้องควบคุมพลังของตัวเองให้ได้ และอย่าทำลายพื้นแบบนั้นไม่งั้นนายจะเสียแรงเปล่าแล้วก็เคลื่อนไหวได้ช้ากว่าเดิม"

พูดจบเอลก็สาธิตให้ดูด้วยตัวเองร่างของเขาหายวับไปขณะกระทืบพื้นและปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของลิตเติ้ลออส

"ถ้านายสามารถทำได้ลื่นไหลแบบนี้ล่ะก็แปลว่านายเชี่ยวชาญ โซล อย่างสมบูรณ์แล้ว!"

"และสำหรับ "ดัชนีเหล็ก" ล่ะก็... แบบนี้ต่างหากคือวิธีที่ถูกต้อง!"

เอลก้าวขึ้นไปยืนหน้าต้นไม้ที่หักเพียงพริบตาเดียวก่อนที่มือขวาของเขาจะขยับวูบนิ้วชี้พุ่งแทงอากาศไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับกระสุนปืน

"ฟิ้ว... ฟิ้ว..."

ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของ ลิตเติ้ลออส ลำต้นขนาดมหึมาของต้นไม้ถูกเจาะเป็นรูเล็ก ๆ สีดำหลายจุดแต่ละจุดล้วนมีความแม่นยำสมบูรณ์แบบโดยที่ตัวต้นไม้ไม่ได้รับความเสียหายไปมากกว่านั้นเลย

การฝึก วิชา 6 รูปแบบไม่ได้เป็นเพียงแค่การควบคุมพละกำลังเท่านั้น การเจาะทะลุจุดอ่อนของศัตรูสามารถใช้ในการปลิดชีพได้พอ ๆ กับการใช้พละกำลังบดขยี้พวกเขาให้พ่ายแพ้ศิลปะการต่อสู้และเทคนิคทางกายภาพถูกสร้างขึ้นเพื่อการต่อสู้ที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

ไม่มี "วิธีที่ถูกต้อง" เพียงวิธีเดียวเพราะแต่ละคนมีสไตล์ของตัวเองแต่สิ่งที่แน่นอนคือการควบคุมพลังของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์จะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น และสามารถใช้พลังงานได้อย่างคุ้มค่าที่สุดในสนามรบ

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเอลถึงเลือกที่จะฝึก วิชา 6 รูปแบบ เป้าหมายของเขาไม่ใช่การเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้แต่เป็นการเข้าใจและควบคุมกล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายของตนเองเพราะความเชี่ยวชาญนี้จะเป็นกุญแจสำคัญในการปลดล็อก "ชีวิตหวนคืน"

"เดินชมจันทร์ !"

เอลดีดปลายเท้าเพียงครั้งเดียวร่างของเขาทะยานขึ้นกลางอากาศควันจาง ๆ ลอยตัวจากฝ่าเท้าขณะที่เขาพุ่งขึ้นสูงโดยไม่ต้องใช้ปีกเลยแม้แต่น้อย

ทุกคนที่มองอยู่ต่างตกตะลึง

"นายเป็นผู้ใช้ผลปีศาจอยู่แล้วเพราะงั้นนอกจาก โซล และ เดินชมจันทร์  ทักษะอื่น ๆ ใน วิชา 6 รูปแบบก็ขึ้นอยู่กับว่านายต้องการฝึกหรือไม่"

"นายสามารถเลือกที่จะพัฒนาเฉพาะท่าที่เหมาะกับตัวเองหรือถ้านายสนใจฉันก็สามารถสอนวิชาดาบให้ได้นะ"

เอลลงสู่พื้นอย่างนุ่มนวลพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก

"แต่ว่าฉันคิดว่าพลังผลปีศาจของนายอาจเหมาะกับแนวทางที่แตกต่างออกไปสำหรับดัชนีเหล็ก"

"ในการต่อสู้นายสามารถย่อขนาดร่างกายให้เล็กที่สุดแล้วพุ่งเข้าใส่ศัตรูด้วยความเร็วสูงราวกับกระสุนปืนแทงทะลุเป้าหมายด้วยแรงกระแทกของตัวเอง"

"หรืออีกวิธีหนึ่งนายสามารถเข้าไปในร่างของศัตรูแล้วเปลี่ยนกลับเป็นร่างยักษ์ จากนั้นก็ขยายตัวจนกระทั่งศัตรูระเบิดจากภายใน"

แม้ว่ายักษ์โบราณจะไม่ได้ขึ้นชื่อเรื่องสติปัญญามากนักแต่ ลิตเติ้ลออส ก็มีความได้เปรียบทางสายเลือดโดยธรรมชาติและที่สำคัญเขาเป็นคนที่เชื่อฟังและไม่เคยอู้งานเลย

ความขยันและมุ่งมั่นสามารถชดเชยความบกพร่องทางปัญญาได้และตราบใดที่ ลิตเติ้ลออสยังคงตั้งใจฝึกฝนต่อไปเขาก็จะมี ศักยภาพอันยิ่งใหญ่ในอนาคต