บทที่ 15: ความเชียวชาญระดับสูง - วิชาดาบไขว้!
บทที่ 15: ความเชียวชาญระดับสูง - วิชาดาบไขว้!
“บูม!”
ดาบไม้ทั้งสองปะทะกันทำให้เกิดเสียงดัง หลี่ฮั่นเจียง และ หลัวเฉิน ต่างก้าวถอยหลังไปคนล่ะสองสามก้าว จากนั้นเหวี่ยงดาบไม้อีกครั้งและวิ่งเข้าหากัน
“หลี่ฮั่นเจียง กระเด็นถอยหลังจริงๆเหรอ!” มีคนสังเกตเห็นว่าหลี่ฮั่นเจียงถอยหลังไปสี่ก้าวในการเผชิญหน้าครั้งก่อน แต่หลัวเฉินถอยไปเพียงสามก้าว เขาพึมพำด้วยเสียงต่ำๆ
นี้เป็นเพียงการปะทะกันแค่ช่วงแรกเท่านั้น อย่าพึ่งด่วนสรุปกัน“คนข้างๆ เขาพูดว่า:”แต่หลัวเฉินก็มีความสามารถเท่ากับหลี่ฮั่นเจียง และมันก็เพียงพอแล้วที่จะภาคภูมิใจ ท้ายที่สุด หลัวเฉินพึ่งสามารถฝึกตนได้เพียงไม่กี่วันเท่านั้นและบุกทะลวงเป็น นักรบระดับสูง ในชั่วข้ามคืน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของคนๆ นั้นทุกคนที่อยู่รอบๆก็อารมณ์เสียเล็กน้อย
หลัวเฉิน ขยะไร้ค่าที่ไม่สามารถฝึกฝนบ่มเพาะให้เป็นนักรบได้ แต่ในตอนนี้เขาสามารถต่อสู้กับ หลี่ฮั่นเจียง ของตระกูลหลี่ได้อย่างสูสีบนสนามประลอง เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่วัน!
การต่อสู้ดังกล่าวช่างน่าอิจฉาจริงๆ!
เมื่อเทียบกับผู้ชม บนสนามประลอง หัวใจของ หลี่ฮั่นเจียง เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและความคลุมคลั่ง การปะทะกับหลัวเฉินในตอนนี้ เขาไม่สามารถเอาชนะหลัวเฉินได้จริงๆหรือ?!
ทำไม !
หลี่ฮั่นเจียง ฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และอาศัยความอดทนและฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งเป็นเวลาหลายปี เขาได้ฝึกฝน "เทคนิคดาบคลื่นทับซ้อน" จนถึงระดับความชำนาญระดับสูง ในแง่ของความแข็งแกร่งของรุ่นเยาว์ใน เมืองหลิงหยุน สามารถติดอยู่ใน 20 อันดับแรกได้
ความแข็งแกร่งดังกล่าวทำให้เขามีความภาคภูมิใจอยู่เสมอ แต่วันนี้เขาถูกหลัวเฉินที่มีชื่อเสียงว่าเป็นขยะไร้ค่าในเมืองหลิงหยุนปราบปรามอย่างง่ายดาย?!
"มันเป็นไปไม่ได้!" หลี่ฮั่นเจียงคำรามในทันใด ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง ดาบไม้ในมือของเขาเหวี่ยงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เงาดาบนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาหลัวเฉินราวกับคลื่นน้ำ ภายใต้แรงกดดันมหาศาล
การแสดงออกของ หลัวเฉิน ก็กลายเป็นเคร่งขรึม "เทคนิควิชารวมปรานตระกูลหลัว" หมุนเวียนอย่างเงียบๆ แกว่งดาบไม้ในมือของเขา แสงดาบสองเส้นพุ่งออกมา ก่อตัวเป็นแสงดาบไขว้ที่อยู่กลางอากาศ และโจมตี หลี่ฮั่นเจียง ตูม!
แสงดาบปะทะกับชั้นเงาดาบ และทั้งคู่ก็หายไป ในขณะที่ดาบไม้ทั้งสองส่งเสียงกระทบกัน หลัวเฉิน และ หลี่ฮั่นเจียง ต่างก็กระเด่นถอยหลังออกจากกันอีกครั้ง
"ความเชียวชาญระดับสูง!" หลี่ฮั่นเจียง หยุดร่างกายของเขา มองไปที่ หลัวเฉิน และสูญเสียเสียงของเขา: " [ทักษะดาบ] ของคุณได้รับการฝึกฝนไปถึงขอบเขตความเชียวชาญระดับสูงแล้วใช่หรือไม่!
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลี่ฮั่นเจียงพูด นักรบที่อยู่ด้านล่างเวทีและผู้ชมต่างพากันโวยวาย
ใบหน้าของ หลี่ฮั่นยุน ลูกพี่ลูกน้องของ หลี่ฮั่นเจียง ที่เคยพูดดูถูก หลัวเฉิน อย่างบ้าคลั่งก่อนหน้านี้ กลับมืดมนยิ่งกว่าเดิม เขาไม่รู้ว่าหลัวเฉินจะมีความเชี่ยวชาญวิชาดาบเหมือนกับลูกพี่ลูกน้องของเขา หลี่ฮันเจียง ซึ่งได้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำกว่าระดับสวรรค์จนถึงระดับสูง!
เมื่อสังเกตจากแสงดาบไขว้ที่ หลัวเฉิน เคยแสดงออกมาก่อนหน้านี้ "เทคนิคดาบไขว้" ของเขานั้นทรงพลังมาก "เทคนิคดาบไขว้" จะแสดงพลังที่แข็งแกร่งก็ต่อเมื่อฝึกฝนจนถึงระดับความสมบูรณ์แบบเท่านั้นไม่ใช่หรอ!
“เป็นไปได้ไหม…” หลี่ฮั่นยุนหยุดความคิดที่ไร้สาระในทันทีและพึมพำ: “เป็นไปได้ไหมที่หลัวเฉินจะยกระดับ”วิชาดาบไขว้“ไปสู่ระดับความเชี่ยวชาญระดับสูงสุดในการต่อสู้ในครั้งนี้?”
"มันเป็นจะไปได้ยังไงกัน?!" หลี่ฮั่นยุน ส่ายหัวอย่างรวดเร็วและปล่อยวางความคิดที่ไร้สาระนี้ไว้ข้างหลัง "ขยะไรค่าอย่าง หลัวเฉิน จะสามารถยกระดับวิชาในการต่อสู้ได้ด้วยเหรอ?"
หลี่ฮั่นยุน จ้องมองไปที่ หลี่ฮั่นเจียง บนสนาประลอง และอธิษฐานในใจ“ลูกพี่ลูกน้อง เจ้าจะต้องกำจัดขยะอย่างหลัวเฉินให้ได้!”
บนสนามประลอง หลัวเฉิน กระเด็นถอยหลังไปสองก้าวเสียหลักเล็กน้อย มอง หลี่ฮั่นเจียง ด้วยท่าทางเคร่งขรึมและพูดเบาๆว่า “ถูกต้อง แต่ไม่มีรางวัลให้หรอกนะ!”
หลังจากที่พูดจบ หลัวเฉิน ก็กระแทก หลี่ฮั่นเจียง กระเด็นออกไปเหมือนกับว่าวที่สายป่านขาด
"เทคนิครวมปรานตระกูลหลัว" ถูกกระตุ้นโดยหลัวเฉินจนสุดขีด ดาบไม้ในมือของเขาถูกเหวี่ยง และแสงดาบไขว้ก็ปรากฏขึ้นในอากาศฟันเข้าหา หลี่ฮั่นเจียง ด้วยความรุ่นแรงที่ไม่มีใครเทียบได้!