ตอนที่ 131
ตอนที่ 131
เร็นตรวจสอบคมดาบที่ชิโร่เพิ่งสร้างเสร็จ เขาแทบจะกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ขณะถืออาวุธหน้าตาธรรมดาเล่มนั้นไว้ในมือ
ทฤษฎีของเขาแนวคิดทั้งหมดในการสลัก “แนวคิด” ลงในอาวุธบัดนี้ได้พิสูจน์แล้วว่าได้ผล แม้ว่าเขาจะใช้เด็กหนุ่มผมแดงผู้นั้นเป็นตัวทดลอง แต่มันก็ให้ผลตอบแทนคุ้มค่าสำหรับทั้งตัว ซอร์เซอเรอร์ เอง และศิษย์ของเขา
ตอนนี้เมื่อเขารู้แล้วว่ามันใช้ได้ผล และเข้าใจวิธีเปิดใช้งานได้อย่างแน่ชัด เขาก็สามารถดำเนินต่อไปบนเส้นทางนี้ได้
“มันเป็นอย่างที่ข้าคาดไว้ เจ้า…รู้สึกอะไรไหมตอนที่ถือดาบเล่มนี้?” เร็นเอ่ยถามขณะทดลองแกว่งดาบอยู่สองสามครั้ง
มันช่างเป็นสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผล เพราะแค่เพียงแกว่งดาบ เขาก็รู้สึกประหนึ่งเป็น จอมยุทธ์ผู้ช่ำชอง ราวกับมี ความชำนาญอาวุธชั่วนิรันดร์ ของ แลนสล็อต สิงสถิตอยู่ในตัว!
“รู้สึกครับ มันเหมือนกับ…พอถือดาบเล่มนี้แล้ว ข้าก็เก่งขึ้นอย่างมากเลย! นี่คือสิ่งที่เมจคราฟท์ของข้าทำได้งั้นหรือ?” ศิษย์ของเขาถามด้วยความสงสัย
“เจ้าส่งผ่าน ออริจิน ของตัวเจ้าเองลงไปผ่านการตีดาบนี้ ไม่แทบมีเมจคราฟท์เข้ามาเกี่ยวข้องเลยด้วยซ้ำ นี่มันเป็นงานตีโลหะล้วนๆ โดยโรยผงเวทลงไปนิดหน่อยเท่านั้น
พูดง่ายๆ คือ ความสามารถของเจ้าคือการสร้างอาวุธ และด้วยสิ่งนี้ เจ้าจะสามารถสร้างอาวุธที่มีความสามารถแตกต่างกันได้ สิ่งเดียวที่เจ้าต้องมีคือการฝึกฝน” เร็นอธิบายกับศิษย์ของเขาขณะตรวจสอบใบดาบอีกครั้ง ก่อนจะส่งคืนให้ชิโร่
“ตอนนี้เมื่อเราจบขั้นนี้แล้ว ข้าอยากให้เจ้าลองใช้ดาบเล่มใหม่นี้ดูหน่อย”
“ครับ…” ชิโร่พูดพลางมองดาบในมือ เขายังมี การจำลอง ของตนอยู่…บางทีเขาอาจรวมสองสิ่งนี้เข้าด้วยกันได้?
“น่าสนใจ แสดงว่าเขาทำสำเร็จแล้ว…แต่ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก เพราะเตาหลอมนี้ได้พลังจาก รูนบรรพกาล” มอร์แกนกล่าวขณะสังเกตดาบจากที่ไกล
แม้มันจะดูเหมือนดาบธรรมดา แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่สถิตอยู่ในอาวุธนั้น
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นผู้ใดฝัง ออริจิน ของตนลงไปในอาวุธ และเมื่อรวมกับ การจำลอง ของเด็กหนุ่มผู้นี้…เขาก็สามารถติดอาวุธให้กองทัพได้ด้วยสิ่งที่ใกล้เคียงกับ ซูโด เทพศัสตรา
『สามีของข้าคิดจะใช้เด็กคนนี้ติดอาวุธให้ใครบางคนงั้นหรือ…ไม่สิ…เขาคิดการใหญ่อะไรบางอย่างอยู่…ฮึม…ในเมื่อเขาครอบครอง มหาเวทย์ทั้ง5 ถึงสามสาย ข้าก็คาดเดามุมมองของเขาได้ยากนัก…
เช่นนั้นแล้ว ข้าจะคอยจับตาดูเด็กหนุ่มผู้นี้ต่อไป ด้วยความสามารถเช่นนี้ เขาจะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งแข็งแกร่งอย่างยิ่งในอนาคต』มอร์แกนคิดในใจขณะมองสองคนเบื้องหน้า
ในโรงฝึก, ภายหลัง
“การประลองนี้ง่ายมาก เอมิยะจะใช้ดาบเล่มใหม่ของเขา ส่วนเจ้า เซเบอร์ จะเป็นฝ่ายทดสอบเขา และจงจริงจังให้มาก เพราะเขาจะทำให้เจ้าประหลาดใจ” เร็นกล่าวกับทั้งสองคนตรงหน้า
“อย่าห่วงเลยท่านอาจารย์ ข้าไม่เคยประลองแบบเล่นๆ อยู่แล้ว” เซเบอร์ กล่าวอย่างเคร่งขรึม
อาจารย์ของเธอพยักหน้าให้เธอ ก่อนจะเดินจากมาเข้าร่วมกับภรรยาและผู้ชมคนอื่น ทุกคนต่างมารวมตัวกันเพื่อดูว่า ดาบพิเศษ นี้จะน่าทึ่งเพียงใด
เมื่อเขาเดินออกมา ทั้งคู่ก็เข้าสู่ท่าประลองอย่างรวดเร็ว ในการประลองครั้งนี้ อาร์ทอเรีย ได้รับดาบธรรมดา ขณะที่ ชิโร่ ใช้ดาบที่เพิ่งตีขึ้นใหม่
ชั่วครู่ ทั้งสองฝ่ายประสานสายตา ประเมินอีกฝ่ายครู่หนึ่ง ก่อนที่เด็กหนุ่มผมแดงจะเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อน
ดวงตาของอาร์ทอเรียเบิกเล็กน้อยเมื่อเห็นคู่ต่อสู้ของตนใช้ การเสริมพลัง ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
『เขาไม่เคยใช้ได้มาก่อนนี่นา!』เซเบอร์ รีบปัดป้องการโจมตีนั้น แล้วสวนกลับด้วยการรุกเช่นกัน
ทว่าเธอกลับต้องประหลาดใจเมื่อชิโร่รับการโจมตีของเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย และโจมตีกลับอย่างไม่ลังเล
เมื่อเห็นว่าการโจมตีของตนไร้ผล ราชาแห่งอัศวิน จึงเริ่มเร่งจังหวะการโจมตีขึ้นอีก ซึ่งยิ่งสร้างความตกใจให้ราชินีผมทอง เพราะชิโร่ยังสามารถตามจังหวะของเธอได้อยู่ถึงระดับหนึ่ง!
“ช่างน่าทึ่งนัก เขาเหมือน แลนสล็อต เลยเมื่อถือดาบเล่มนั้น…บางทีอาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ! เพราะเมื่อเขาถือดาบนั้น เขากลับรู้วิธีใช้ร่างกายอย่างเต็มศักยภาพ ช่างเป็นอาวุธที่ทรงพลังยิ่งนัก!” อาร์ทอเรีย อัลเตอร์ กล่าวด้วยดวงตาเบิกกว้าง เธอเองก็อดตะลึงไม่ได้ที่ดาบเรียบง่ายเช่นนี้ทำได้ถึงเพียงนั้น!
“ข้าว่ามันน่าจะใช้ได้แค่กับเอมิยะคุงเท่านั้น เพราะ ออริจิน ของเขาคือดาบมิใช่หรือ? เมื่อถือดาบนี้ เขาก็กลายเป็น ตัวตนแห่งดาบ โดยสมบูรณ์” เอเรชคิกัล กล่าวด้วยแววตาครุ่นคิด นี่ไม่เลวเลย! ไม่เลวจริงๆ! ให้เวลาหนุ่มผมแดงอีกสักนิด เขาจะกลายเป็นนักรบที่แข็งแกร่งแน่!
“เขาได้รับผลสูงสุดจากดาบนี้ก็จริง แต่มันก็ใช้งานกับคนอื่นได้ในระดับหนึ่งเช่นกัน” เร็นกล่าวกับเธอจากด้านข้าง ขณะนึกถึงตอนที่เขาได้จับดาบนั้นเอง
“งั้นมันก็คล้าย มิสติกโค้ด งั้นสินะ? ข้าคิดว่าอาจจัดประเภทแบบนั้นได้” อาลายา กล่าวพลางกอดอก สายตายังคงจับจ้องน้องชายของเธอที่กำลังประลองกับเซเบอร์ เขากำลังต่อสู้ได้ดีทีเดียวกับ เซอร์แวนท์ ผู้ทรงพลัง
“ในทางกลับกัน ข้ากลับเชื่อว่ามันใกล้เคียงกับ สิ่งสร้างแห่งเทพ มากกว่ามิสติกโค้ดนะ เจ้าแกล้งลืมไปหรือเปล่าว่ามันถูกตีขึ้นในเตาหลอมที่ได้รับพลังจาก รูนบรรพกาล แค่นั้นก็ทำให้อาวุธนี้มีความทนทานไร้เทียมทานแล้ว ยังไม่นับความสามารถพิเศษอื่นที่อาจแฝงอยู่ด้วย” มอร์แกนกล่าวจากข้างเร็น นางภูติผมบลอนด์ซีดพิงศีรษะกับไหล่ของสามีอย่างแผ่วเบา
“จริงสิ…รูนนั่นน่ะ แล้วเจ้าจะทำอย่างไรกับมันล่ะ?” อาลายา ถามเร็น สาวน้อยผมขาวสงสัยว่า รูน ในเวิร์กชอปนั้นจะมีชะตาอย่างไร
“มันถูกจัดเตรียมไว้เพื่อให้เอมิยะได้เรียนรู้และฝึกฝน มันถูกสลักไว้อย่างมีเงื่อนไข จะปรากฏเฉพาะเมื่อเขาอยู่ในเวิร์กชอปเท่านั้น”
“อย่างนั้นเอง…”
เอเรชคิกัลยิ้มบางเมื่อได้ยิน เพราะนั่นแปลว่าเธอเดาได้ถูกต้องเป๊ะ ว่าอาจารย์ของเธอจะสลักรูนไว้ในลักษณะพิเศษแบบนี้!
“เจ้าไม่คิดหรือว่ามันเสี่ยงไปหน่อยที่รูนพวกนี้อยู่ที่นี่? ถ้า สมาคมเวท มาพบเข้าตอนที่ท่านไม่อยู่ล่ะจะทำอย่างไร?” อาลายา ถามต่ออย่างไม่วางใจ เมืองนี้ก็แบกรับ สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ อยู่แล้ว! ตอนนี้ยังมี รูนบรรพกาล อีก!?
“เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น ข้าตรวจสอบเส้นเวลาไว้หมดแล้ว ในกรณีที่มีสิ่งนั้นจะเกิดขึ้น” เร็นกล่าวพลางลูบเส้นผมของภรรยาอย่างผ่อนคลาย
“…ถ้าท่านว่าอย่างนั้นก็แล้วไป…”