บทที่ 16: ภารกิจใหม่

บทที่ 16: ภารกิจใหม่

วันรุ่งขึ้นยังคงตื่นขึ้นด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่บาดหู หลี่เหยียนไม่ได้อ้อยอิ่งอีกต่อไป ลุกขึ้นทันทีตั้งใจจะไปล้างหน้าแปรงฟัน

เพียงแต่ความรู้สึกปวดเมื่อยที่ขาทั้งสองข้างที่ตามมานั้นทำให้หลี่เหยียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

แต่ก็ยังดีที่สิ่งนี้อยู่ในความคาดหมายของหลี่เหยียนอยู่แล้ว

และเนื่องจากเมื่อวานได้ไปนวดมา กล้ามเนื้อจึงได้รับการผ่อนคลายอย่างเต็มที่ ดังนั้นอาการปวดเมื่อยเล็กน้อยจึงไม่กระทบกับการวิ่งในวันนี้

หลี่เหยียนแปรงฟันพลางดูผลสรุปภารกิจในความคิด

[ภารกิจสำเร็จ รางวัล 640,000 หยวน]

[สังคมที่เร่งรีบ ต้องการให้ท่านช้าลงบ้างเป็นครั้งคราว เพื่อให้มองเห็นเส้นทางใต้เท้าของตนเองได้ชัดเจน]

หลี่เหยียนถือแปรงสีฟันด้วยมือข้างหนึ่ง และโทรศัพท์มือถือด้วยมืออีกข้างหนึ่ง ยังคงดำเนินการถอนเงินอย่างคล่องแคล่ว

เมื่อยอดเงิน 1,260,000 หยวนใน Alipay ปรากฏขึ้นตรงหน้า หลี่เหยียนถึงกับชะงักการแปรงฟันไปชั่วขณะ

ถ้าบอกว่าจำนวนเงินหลักแสนก่อนหน้านี้ยังอยู่ในขอบเขตจินตนาการของหลี่เหยียน

แต่เงินฝากกว่าล้านหยวนที่วางอยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจนนั้น มันไม่ใช่เรื่องระดับเดียวกันแล้ว

'อีกแค่สองภารกิจ ก็จะไปซื้อรถได้แล้ว'

ไม่ใช่ว่าหลี่เหยียนจะต้องซื้อรถ Ferrari สปอร์ตทันที รถคันอื่นขับแล้วจะรู้สึกไม่ดี

แต่หลี่เหยียนคิดว่าด้วยความเร็วในการทำภารกิจของตัวเอง เงินทุนคงจะไม่ขาดแคลนอย่างแน่นอน

ดังนั้นการอดทนอีกหน่อย เก็บเงิน แล้วซื้อรถในฝันของตัวเองในขั้นตอนเดียวเลย ไม่ดีกว่าเหรอ?

หลี่เหยียนไม่ได้รีบร้อนรอภารกิจใหม่จากระบบ หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็เปลี่ยนชุดกีฬาแล้วเริ่มภารกิจวิ่งตอนเช้าของวันนี้

จริงๆ แล้วเวลาเจ็ดโมงกว่าๆ ถือว่าค่อนข้างสาย บนถนนไม่เพียงแต่มีคนเดินเท้าเท่านั้น แต่ยังมีรถยนต์จำนวนมากที่เริ่มออกไปทำงาน

สำหรับหลี่เหยียนแล้ว เขาชอบการวิ่งตอนเช้าที่เงียบสงบมากกว่า

ดูเหมือนว่าพรุ่งนี้คงต้องตื่นเช้ากว่านี้หน่อย

หลี่เหยียนยืนอยู่หน้าหมู่บ้าน คิดถึงเรื่องต่างๆ ในใจ พลางขยับแข้งขาเล็กน้อย สัมผัสถึงกล้ามเนื้อที่ยังคงปวดเมื่อยเล็กน้อย หายใจเข้าลึกๆ แล้วเริ่มวิ่งไปข้างหน้า

การวิ่งตอนเช้าของวันนี้แตกต่างจากการวิ่งเมื่อวานที่ทำเพียงเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ สิ่งที่สำคัญกว่าคือหลี่เหยียนต้องปรับตัวให้เข้ากับชีวิตแบบนี้โดยเร็วที่สุด

ท้ายที่สุด ภารกิจระยะยาวนี้ ยิ่งนานไปผลตอบแทนก็จะยิ่งคุ้มค่ามากขึ้น

ดังนั้นหลี่เหยียนวันนี้จึงตั้งใจชะลอความเร็วลงตั้งแต่เริ่มต้น และคอยสังเกตจังหวะการหายใจของตัวเองอยู่เสมอ

หลี่เหยียนไม่ใช่คนที่ไม่รู้เรื่องการออกกำลังกาย ก่อนหน้านี้แม้จะไม่ค่อยได้ออกกำลังกายแบบแอโรบิกเลยก็ตาม แต่ก็เคยออกกำลังกายบนเตียงสามสี่สิบนาทีอยู่บ้าง

แต่เขาก็ยังคงมีความรู้เกี่ยวกับแอโรบิกอยู่บ้าง

การรักษาจังหวะการหายใจเป็นส่วนที่สำคัญมากในการออกกำลังกายแบบแอโรบิก

และข้อเท็จจริงก็เป็นเช่นนั้น อย่างน้อยในช่วงกิโลเมตรแรก หลี่เหยียนรู้สึกสบายกว่าเมื่อวานเล็กน้อย

และการวิ่งตอนเช้าครั้งนี้หลี่เหยียนก็ไม่ได้รีบร้อนมากนัก เขาจึงวิ่งไปกิโลเมตรหนึ่งแล้วพัก จากนั้นก็วิ่งต่อ ทำแบบนี้แบ่งเป็นสามช่วง

แม้ว่าเมื่อวิ่งจนจบครบระยะทาง หลี่เหยียนจะยังคงหอบเหนื่อยมาก เหงื่อท่วมตัว แต่เมื่อเทียบกับเมื่อวานที่วิ่งจนอาเจียนหน้าซีดแล้ว วันนี้ดีขึ้นมาก

ระหว่างทางก็ไม่ได้เจอสาวสวยสดใสใส่ชุดโยคะออกมาวิ่งตอนเช้า แต่กลับมีลุงป้าวัยสามสี่สิบปีจำนวนไม่น้อยกลายเป็นเพื่อนร่วมทางของหลี่เหยียน

ก็จริงอย่างที่ว่า ในชีวิตจริงจะมีเรื่องบังเอิญสวยงามให้พบเจอกันมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร

แม้แต่ผู้หญิงที่เจอเมื่อวานในห้องสมุด นั่นก็เป็นเพียงการเหลือบมองโดยไม่ได้ตั้งใจในกลุ่มคน

หลี่เหยียนไม่เคยคิดว่าฉากในละครโทรทัศน์จะเกิดขึ้นกับตัวเอง ทุกคนก็เป็นคนธรรมดา กินดื่มไปตามเรื่องตามราว อย่าคิดมากจะดีกว่า

เส้นทางการวิ่งตอนเช้าของวันนี้ถูกหลี่เหยียนปรับเปลี่ยนใหม่ เขาตั้งใจค้นหาร้านอาหารเช้าอร่อยๆ ตามเส้นทาง เพื่อที่ขากลับจะได้ซื้ออาหารเช้ากลับบ้านไปกินด้วย

หลี่เหยียนที่ลาออกจากงานแล้วในตอนนี้ ก็รู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูก

มันเป็นความรู้สึกที่เรียกว่าอิสระ เป็นความรู้สึกที่มีเงินในกระเป๋าแล้วไม่รู้สึกกังวล

ยังคงเป็นซาลาเปาจับคู่กับเต้าฮวยน้ำเต้าหู้รสเผ็ดร้อนแถมด้วยผักดองจานเล็กๆ

ขณะที่หลี่เหยียนถือถุงอาหารเช้า สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าสาธารณะคันหนึ่งก็แล่นไปตามทางกลับบ้าน ภารกิจใหม่ของระบบก็มาถึงในที่สุด

หลี่เหยียนไม่ได้มีสมาธิแข็งแกร่งขนาดที่จะรอจนถึงบ้าน เขาจอดรถริมทางก่อน แล้วเริ่มตรวจสอบภารกิจครั้งนี้

ไม่ใช่ว่าหลี่เหยียนไม่มีสมาธิ แต่รางวัลของภารกิจนี้คือ 1,280,000 หยวน!

[ตัดชุดสูทสั่งตัดสำหรับตัวเองหนึ่งชุด รางวัลภารกิจสำเร็จ 1,280,000 หยวน พร้อมคืนเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดในครั้งนี้]

[ท่านอาจจะมีโอกาสใส่มันน้อย แต่ในชีวิตของท่านจำเป็นต้องมีชุดสูทสักชุดไว้ประดับตู้เสื้อผ้า]

เมื่อเห็นตรงนี้ หลี่เหยียนก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจเล็กน้อย...

เพราะเท่าที่หลี่เหยียนรู้ ช่างตัดเสื้อที่มีฝีมือและมีสไตล์จริงๆ การตัดชุดสูทสั่งตัดให้ลูกค้าไม่ใช่เรื่องวันสองวัน แต่ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบวันครึ่งเดือน

ถ้าเป็นแบบนั้น Ferrari ของเขาจะไม่ต้องรอนานไปหน่อยเหรอ?

แม้ว่าเวลาสิบวันครึ่งเดือนจะไม่สำคัญอะไรเมื่อเทียบกับรถ Ferrari

แต่หลี่เหยียนก็ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจอยู่ดี

แน่นอนว่าไม่มีอะไรที่ใช้เงินแก้ไม่ได้ ช่างตัดเสื้อก็เช่นกัน

เพียงแต่หลี่เหยียนยังต้องรีบยืนยันก่อนว่า แค่เขาเตรียมงานเบื้องต้นให้พร้อมก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จแล้ว หรือว่าต้องรอจนกว่าจะได้รับชุดสูทจริงๆ ถึงจะถือว่าทำภารกิจสำเร็จ

หลี่เหยียนขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้ากลับบ้าน

ลมเย็นยามเช้าที่พัดผ่านใบหน้า ราวกับปลุกหลี่เหยียนให้ตื่น

หลี่เหยียนรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าตัวเองใจร้อนเกินไปหน่อย

ตั้งแต่ตื่นตระหนกเมื่อได้รับระบบครั้งแรก ไปจนถึงความดีใจอย่างมาก ไปจนถึงความสุขจากการทำภารกิจสำเร็จและได้รับเงินรางวัลครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งตอนนี้รู้สึกใจร้อนและไม่พอใจกับภารกิจที่ระบบกำหนดเวลาไว้นานหน่อย

หลี่เหยียนรู้สึกว่าตัวเองหลงระเริง

ระหว่างรอไฟแดง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ดูยอดเงินที่มากกว่า 1,260,000 หยวนอีกครั้ง อารมณ์ที่เคยกระวนกระวายของหลี่เหยียนค่อยๆ สงบลง

หลี่เหยียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะตัวเอง คนที่เคยพูดอย่างหนักแน่นว่าจะไม่เป็นทาสของเงิน บัดนี้กลับเกือบจะตกเข้าไปในวังวนนั้นโดยไม่รู้ตัว

การไม่เป็นทาสของเงิน ฟังดูง่าย แต่จะมีสักกี่คนที่ทำได้จริงๆ?

ได้คืบจะเอาศอก เป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ทำกัน

เมื่อมีสิ่งนี้แล้ว ก็ย่อมอยากได้สิ่งนั้น เมื่อมีสิ่งนั้นแล้ว ก็ยังมีสิ่งที่ดีกว่ารออยู่ คนเราจะไม่มีวันพอ

หลี่เหยียนไม่ได้เข้าใจหลักการนี้อย่างถ่องแท้ แต่เขาก็คิดออกถึงเรื่องหนึ่ง

เมื่อมาถึงแล้วก็อยู่กับมันไป เรื่องของระบบตัวเองเปลี่ยนแปลงไม่ได้ แค่สนุกกับมันอย่างเงียบๆ ก็พอ

ไม่ว่าจะมาถึงเร็วหรือช้า ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อหลี่เหยียนมากนัก

การปล่อยวางต่างหากคือสิ่งที่ควรทำมากที่สุด

เมื่อหลี่เหยียนกลับถึงบ้าน บนโต๊ะยังมีขวดเบียร์และเครื่องดื่มที่ดื่มไม่หมดวางอยู่ คิดว่าเป็นสิ่งที่เพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนที่กลับมาจากทำงานเมื่อเช้านี้ทิ้งไว้