160.เกาะไร้ลม! สังหารสิงโตทะเลเขาคลั่ง! (2)

“ครับ ตามคำสั่ง”

อาฮับรีบมุ่งหน้าไปยังห้องควบคุมทันที

เมื่ออาฮับก้าวเข้าไปในห้องควบคุมมนุษย์กิ้งก่าที่เหลือต่างหันมามองเขา

“เราจะมุ่งหน้าไปยังเกาะไร้ลมต่อ!” อาฮับกล่าวด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

“แต่นั่นมันเหมือนฆ่าตัวตายชัดๆ!” มนุษย์กิ้งก่าแสดงความไม่พอใจ

แม้แต่เผ่าพิษเขียวที่แข็งแกร่งยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของศัตรูแล้วพวกเขาจะไปเหลืออะไร

“ถ้าไม่พอใจผลลัพธ์นี้ไปเจรจากับเจ้าหมอนั่นเอง!” อาฮับพูดด้วยความโกรธ

มนุษย์กิ้งก่ามองหน้ากันไม่มีใครกล้าไปหาหวังเฉิน

เรือสกัวยังคงแล่นต่อไปครึ่งชั่วโมงต่อมาพวกเขามาถึงชายฝั่งของเกาะไร้ลม

หวังเฉินยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือและมองไปข้างหน้าเขาเห็นเกาะทั้งเกาะถูกปิดล้อมอย่างแน่นหนา

การระเบิดและแสงระยิบระยับทำให้ทั้งโลกดูเหมือนพลิกคว่ำ

“คำราม!”

ด้วยเสียงคำรามอันเกรี้ยวกราดสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่กระโจนออกจากทะเลแสงเงาที่น่าสะพรึงกลัวรวมตัวกันที่เขาบนหัวของมันและพุ่งโจมตีเกาะการระเบิดอันน่าสยดสยองเกือบครอบคลุมครึ่งหนึ่งของเกาะ

“ต้องเป็นสัตว์ประหลาดระดับตำนานแน่!”

“เราต้องรีบหนีทันที!”

“ถ้าเข้าไปทุกคนตายแน่!”

มนุษย์กิ้งก่าตื่นตระหนก

“ใจเย็นๆมันแค่สิงโตทะเลเขาคลั่งเลเวล 180! มีอะไรต้องกลัว?” หวังเฉินกล่าวอย่างสงบ

แต่คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้มนุษย์กิ้งก่าสงบลงกลับยิ่งทำให้พวกเขตึงเครียดมากขึ้น

สัตว์ประหลาดระดับตำนานเลเวล 180 สามารถเจาะการป้องกันของเรือรบระดับ 5 ได้

ครั้งนี้พวกเขาคงจบสิ้นจริงๆ!

เมื่อเห็นท่าทางขี้ขลาดของมนุษย์กิ้งก่าหวังเฉินอดส่ายหัวไม่ได้

ด้วยความคิดเพียงชั่ววูบเขาเรียกเทวทูตแห่งบัลลังก์ออกมา

จากนั้นร่างของเขาวูบวาบและปรากฏบนหลังของเทวทูต

เทวทูตบินออกจากเรือสกัวและมุ่งตรงไปยังสนามรบ

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเทวทูตก็พุ่งเข้าสู่ใจกลางสนามรบ

หวังเฉินยกแขนซ้ายขึ้นปืนใหญ่อนุภาคความถี่สูงถูกนำออกมาและเริ่มยิงไปยังตำแหน่งที่หนาแน่นที่สุดของลิงแห่งห้วงเหวด้านล่าง

บูม! บูม! บูม!

ลูกกระสุนสีส้มพุ่งลงสู่ทะเลทีละลูกเสียงระเบิดดังสนั่น พื้นที่กว้างกว่าสิบไมล์ทะเลกลายเป็นทะเลเพลิง

ในชั่วพริบตาลิงแห่งห้วงเหวหลายพันตัวถูกสังหารคลื่นที่ซัดสาดพัดพาศพนับไม่ถ้วนขึ้นมาเลือดพุ่งสู่ท้องฟ้า

บนเกาะผู้กล้าที่สิ้นหวังอยู่แล้วจุดประกายความหวังขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นภาพนี้

“กองหนุนมาแล้วฆ่าลิงพวกนี้ให้หมด!”

พวกเขาคำรามและเริ่มโต้กลับชั่วขณะหนึ่งพวกเขากลับกดดันลิงแห่งห้วงเหวที่ขึ้นฝั่งได้

“สุดท้ายก็ไม่ได้ขี้ขลาดจนหมดหวัง” หวังเฉินยิ้มและมองลงไป

เงาดำขนาดใหญ่พุ่งออกจากทะเลอ้าปากอันดุร้ายพยายามกลืนเขา

[สิงโตทะเลเขาคลั่ง (ระดับตำนาน)]

[เลเวล: 180]

“ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงต้องใช้ความพยายามบ้างแต่ตอนนี้แค่ดีดนิ้วก็ทำลายมันได้” หวังเฉินยิ้ม

บึม!

ท้องฟ้าแยกออกกรงเล็บสีซีดขนาดใหญ่พุ่งออกจากยมโลก กดลงบนสิงโตทะเลเขาคลั่งอย่างดุเดือด

ด้วยพลังปัจจุบันของหวังเฉินเขาเพียงแค่ใช้การโจมตีปกติเมื่อจัดการกับเป้าหมายระดับนี้

บูม!

สิงโตทะเลเขาคลั่งปะทะกับฝ่ามือแห่งฮาเดสและถูกจับราวกับปลาตัวเล็ก

แคร็ก!

กระดูกของมันแตกสลายเนื้อและเลือดระเบิดกระจายไปทุกทิศทาง

ลิงแห่งห้วงเหวที่ตามสิงโตทะเลเขาคลั่งมาจู่โจมตกใจจนวิญญาณแทบหลุดหนีกระเจิงไปในระยะไกลด้วยความตื่นตระหนก

[สังหารสิงโตทะเลเขาคลั่งเลเวล 180, ค่าประสบการณ์ +9,900! แต้มจิตวิญญาณ +19,800!]

บึม!

ศพขนาดใหญ่ของสิงโตทะเลเขาคลั่งที่เกือบกลายเป็นเนื้อเละตกลงสู่ทะเลกระเด็นคลื่นยักษ์ขึ้นมาอีกครั้ง

“ถอย!”

ในระยะไกลขุนพลลิงแห่งห้วงเหวที่กำลังจัดระเบียบการโจมตีสั่งถอนทัพทันทีโดยไม่ลังเลเขานึกถึงรายงานการรบที่ระบุว่ามีผู้รุกรานที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งในทิศเหนือที่สามารถใช้การโจมตีแบบนี้ได้

‘บ้าชะมัด ท่านราชาไม่ได้ไปจับเจ้านั่นเหรอ? ทำไมมาอยู่ที่นี่?’ ขุนพลลิงแห่งห้วงเหวบ่นในใจ

แต่ในขณะนั้นเสียงหนึ่งดังก้องในหูของเขา “อยู่ก่อน! อยากจับฉันเหรอ?”

ขุนพลลิงแห่งห้วงเหวตกใจ

แต่เขากลับสงบลงอย่างรวดเร็วนักรบควรตายในสนามรบและย้อมทะเลด้วยเลือดจะเป็นเชลยได้อย่างไร?

“ข้าจะตายดีกว่าถูกเจ้ามาจับ!”

เขาคำรามอย่างองอาจยกง้าวคู่ขึ้นโจมตีหวังเฉิน

ครืน!

หมัดของหวังเฉินทุบลงมาพร้อมลมและสายฟ้าสังหารขุนพลลิงแห่งห้วงเหวทันที

“ฉันไม่ได้พูดถึงแก!”

เขายิ้มอย่างเหยียดหยามและคว้าลิงแห่งห้วงเหวระดับจ้าวที่อยู่ข้างๆ

ด้วยคุณสมบัติปัจจุบันของเขาการกลืนเจ้านี่คงเพิ่มคุณสมบัติได้แค่เลขตัวเดียวปล่อยให้มันอยู่เป็นไกด์จะดีกว่า

ส่วนระดับตำนานเขาจะไม่ปล่อยไป

นักรบระดับสูงถูกสังหารทำให้สถานการณ์การรบพลิกผัน

ครึ่งชั่วโมงต่อมาผู้กล้าสังหารลิงแห่งห้วงเหวที่บุกมาทั้งหมดและได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์

หวังเฉินได้รับค่าประสบการณ์และแต้มจิตวิญญาณมากกว่า 1,200,000 และแต้มผลงานการสังหารมากกว่า 12,000 แต้ม

หวังเฉินคว้าศพของลิงแห่งห้วงเหวระดับจ้าว สิงโตทะเลเขาคลั่งและขุนพลลิงแห่งห้วงเหวกลับไปที่เรือสกัว

บึม!

เขาโยนลิงแห่งห้วงเหวลงพื้นและร่ายผนึกสายฟ้าเพื่อมัดมันไว้

“จับตาดูเจ้านี่อย่าให้หนี!”

จากนั้นหวังเฉินเริ่มใช้คุกเนื้อปีศาจเพื่อกลืนกินศพของขุนพลลิงแห่งห้วงเหวและสิงโตทะเลเขาคลั่ง

สิบนาทีต่อมากระบวนการกลืนกินสิ้นสุดลง

คุณสมบัติของหวังเฉินเพิ่มขึ้นอีกครั้ง: ความแข็งแกร่ง +720, พลังกาย +560, ความว่องไว +430, จิตวิญญาณ +123

ในขณะนั้นเรือสกัวก็มาถึงฝั่ง

บนเกาะมนุษย์กิ้งก่ารวมตัวกันที่ชายฝั่งรู้สึกกระสับกระส่ายเล็กน้อยแม้ว่าหวังเฉินจะช่วยพวกเขาไว้เมื่อครู่แต่การปรากฏตัวของผู้กล้าที่แข็งแกร่งเช่นนี้หมายความว่าสถานการณ์บนเกาะเปลี่ยนไปแล้ว

ไม่นานหวังเฉินนำเชลยมาอาฮับและคนอื่นๆลงจากเรือสกัว

ผู้นำเผ่าพิษเขียวเดินเข้ามาทันที

“พี่อาฮับขอทราบว่าควรเรียกทุกท่านว่าอย่างไร?” เกโปกล่าวอย่างนอบน้อมต่ออาฮับ

เมื่อเห็นจ้าวแห่งเกาะไร้ลมแสดงความเคารพต่อตน อาฮับรู้สึกสดชื่น

เขามองหวังเฉินและเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีคัดค้าน

เขายิ้มและกล่าว “หัวหน้าเกโป นี่คือผู้กล้าหวังเฉินผู้นำของเราคนปัจจุบัน”

เกโปได้ยินดังนั้นก็เข้าใจทันทีว่าเรือสกัวต้องเจอหวังเฉินและถูกจับ

“ท่านหวังเฉิน ผมคือเกโปผู้นำเผ่าพิษเขียวขอบคุณที่ช่วยเหลือเรา”

“ไม่ต้องใส่ใจฉันแค่หาที่พักชั่วคราว” หวังเฉินโบกมือ สายตาของเขากวาดมองผู้กล้าแต่ละคนและดวงตาของเขาก็สว่างวาบทันที

เขาเจอคนที่มีทักษะการรักษาระดับ 6

“สวัสดี ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ”

เขาเดินผ่านเกโปและคนอื่นๆมุ่งตรงไปยังมนุษย์กิ้งก่าชื่อรามอนดี

“เป็นเกียรติที่ได้รับใช้ท่านอยากให้ผมช่วยอะไรหรือเปล่า?”

รามอนดีตกตะลึงเขาเป็นเพียงผู้นำของกองกำลังเล็กๆไม่เคยคาดคิดว่าหวังเฉินจะมาหาเขา

“ฉันต้องการทักษะการรักษาของคุณ” หวังเฉินกล่าวตรงๆ โดยไม่ปิดบัง

ผลของทักษะระดับ 5 เพลงวิญญาณไม้น่าจะใช้ได้ไม่เลว

“ท่านบาดเจ็บหรือ?” รามอนดีตกตะลึงออร่าของหวังเฉินแข็งแกร่งจนดูไม่ออกว่าได้รับบาดเจ็บ

“ใช่ บาดเจ็บสาหัส” หวังเฉินพยักหน้า

ด้านข้างเกโปได้ยินดังนั้นก็กล่าวทันที “ท่านหวังผมมีเครื่องมือที่นี่ที่อาจเป็นประโยชน์กับท่าน”

ขณะพูดเกโปโบกมือและหยิบโลงศพคริสตัลออกมาวางไว้หน้าหวังเฉินเขาจะไม่ยอมให้รามอนดีได้หน้าไปต่อหน้าหวังเฉิน

เมื่อเห็นเกโปรู้จักวางตัวหวังเฉินก็พอใจมากไม่เสียแรงที่เขาช่วยพวกนี้ทันเวลา

เมื่อสัมผัสโลงศพคริสตัลเขาได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้องทันที

[โลงศพคริสตัลรักษาศักดิ์สิทธิ์ (ระดับ 5)]

ไม่ต้องสงสัยนี่คือไอเทมรักษาระดับสูงสุดแต่ใช้ได้เพียงครั้งเดียว

เขารู้ว่าเกโปคิดอะไรอยู่

“ไม่ต้องกังวล” เขากล่าว “ฉันไม่มีเจตนาจะแย่งการควบคุมเกาะไร้ลมที่นี่ยังเป็นอาณาเขตของพวกคุณ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้เกโปถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ท่านจริงจังเกินไปเราไม่ได้หมายความอย่างนั้น” เกโปกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

หลังจากการสนทนาอาฮับและคนอื่นๆรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หากหวังเฉินยึดเกาะไร้ลมสถานะของพวกเขาจะสูงขึ้นตามไปด้วย

แต่หวังเฉินไม่สนใจความคิดของคนพวกนี้

สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือรักษาอาการบาดเจ็บให้เร็วที่สุด แล้วไปที่ห้วงเหวโบราณเพื่อจัดการสองคนนั้น!