156.อาชีพระดับ 6 อยู่ในมือ! คราวนี้ดูสิว่าจะหนีรอดได้ยังไง! (2)

ณ จุดนี้คุณสมบัติพื้นฐานทั้งหมดของหวังเฉินทะลุ 10,000 แต้มไปแล้ว

จากนั้นหวังเฉินใช้กระดูกสัตว์ทะเลที่เรืองแสงเป็นตะเกียง และเริ่มค้นหาในก้นทะเลที่มืดมิด

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเขาก็พบวงล้อทักษะอาชีพวันสิ้นโลกระดับ 6 บนเกาะครึ่งพระจันทร์ในที่สุด

ชิ้นส่วนของเกาะที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 100 เมตรตั้งอยู่อย่างเงียบเชียบในร่องลึกใต้ทะเล

ตรงกลางของมันคือวงล้อสีน้ำเงินขนาดใหญ่

หวังเฉินรีบก้าวไปข้างหน้า

[วงล้อทักษะอาชีพวันสิ้นโลกระดับ 6]

[คำแนะนำ: การหมุนวงล้อแต่ละครั้งใช้แต้มจิตวิญญาณ 100 ล้านแต้ม]

หวังเฉินถึงกับสูดหายใจเฮือก

ไม่น่าแปลกใจที่ไม่มีใครแตะต้องวงล้อวันสิ้นโลกนี้

หากเขาสามารถได้อาชีพระดับ 6 จริงๆแต้มจิตวิญญาณ 100 ล้านแต้มก็นับว่ายอมรับได้แต่ในวงล้อนี้มีอาชีพระดับ 5 อยู่ถึงห้าช่องและช่องว่างเปล่าอีกสามช่อง

ถ้าดวงเขาแย่สักนิดเขาอาจเสียทุกอย่างไปเลย!

“ตอนนี้ถึงเวลาดูแล้วว่าค่าโชค 13.8 จะช่วยได้หรือเปล่า!”

หวังเฉินวางมือบนวงล้อเขามีแต้มจิตวิญญาณมากกว่า 200 ล้านแต้มซึ่งหมายความว่าเขามีโอกาสหมุนวงล้อได้แค่สองครั้ง

ในตอนนี้หวังเฉินไม่คิดว่าเขาจะหาแต้มจิตวิญญาณจำนวนมากได้ในเวลาอันสั้นหลังจากที่เขาสังหารสัตว์ประหลาดไปหลายหมื่นตัวในช่วงนี้แต่ได้แต้มจิตวิญญาณมาเพียงประมาณแปดล้านแต้มเท่านั้น

ดังนั้นนี่อาจเป็นโอกาสเพียงสองครั้งของเขาไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือการพนันครั้งใหญ่

ครืน!

วงล้อหมุนอย่างรวดเร็ว

หวังเฉินจ้องวงล้อโดยไม่กะพริบตาหัวใจเต้นรัวราวจะหลุดออกจากอก

ไม่นานวงล้อเริ่มช้าลงและหยุดลงที่ขอบของช่องอาชีพระดับ 6 ปรมาจารย์จอมเวท

‘ถึงจะไม่ใช่นักบุญยุทธ์ดาวเหนือแต่ก็ยังเป็นอาชีพระดับ 6’ หวังเฉินคิดด้วยความเสียดาย

[น่าเสียดายคุณสามารถหมุนวงล้อต่อไปเพื่อรับรางวัลมากมาย!]

การแจ้งเตือนของระบบทำให้สีหน้าของหวังเฉินแข็งทื่อ

เขามองดูใกล้ๆและพบว่าเข็มชี้ได้เลื่อนไปที่ช่องว่างเปล่าในวินาทีสุดท้าย

มันเป็นช่องว่าง!

โอกาสชนะ 30% แต่เขากลับได้ช่องว่าง?

ค่าโชค 13.8 ของเขาจะเป็นแค่ของตกแต่งหรือไง?

ใบหน้าของหวังเฉินมืดมิดราวก้นหม้อหัวใจเขาเย็นเฉียบเมื่อเห็นแต้มจิตวิญญาณ 100 ล้านแต้มสูญเปล่า

แต่เมื่อมาถึงจุดนี้แล้วเขาทำได้เพียงกัดฟันและหมุนต่อ!

ครืน!

วงล้อวันสิ้นโลกเริ่มหมุนอีกครั้ง

หวังเฉินกัดฟันและหันหลังรอผลตัดสินสุดท้ายถ้าไม่ได้เขาสัญญาว่าจะเดินจากไปโดยไม่หันมอง

เสียงวงล้อที่หมุนค่อยๆเบาลงและหยุดลงในที่สุด

หวังเฉินกลั้นหายใจรอฟังชะตากรรมของตัวเอง

[ยินดีด้วย คุณได้รับใบรับรองการเปลี่ยนอาชีพนักบุญยุทธ์ดาวเหนือ (ระดับ 6)!]

“สุดยอด!”

หวังเฉินดีใจสุดขีดเขาชกกำแพงร่องลึกข้างๆจนพังทลายลงมาเป็นกองใหญ่เขาหันกลับไปและเห็นไข่มุกที่ส่องแสงเย็นราวดวงดาวลอยอยู่นิ่งๆในทะเลภายในมีจุดแสงเก้าจุดส่องสว่าง

เจ็ดจุดที่สว่างกว่ามีรูปร่างเหมือนช้อนส่วนอีกสองจุดสลัวกว่าเล็กน้อย

“ได้มาแล้วต่อไปแค่เลเวลนักบวชมังกรคชสารให้ถึงขั้นสุดก็เริ่มเปลี่ยนอาชีพได้”

หวังเฉินเก็บใบรับรองการเปลี่ยนอาชีพนักบุญยุทธ์ดาวเหนือและว่ายน้ำขึ้นสู่ผิวทะเล

ในขณะนั้นในทะเลทางเหนือกองทัพโพไซดอนเกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง

“ท่านราชากองกำลังวารีสุริยันที่ทิ้งไว้ข้างหลังขาดการติดต่อแล้ว” นายทหารสื่อสารรายงานต่อราชาลิงแห่งห้วงเหว

“อะไรกัน? มีผู้บุกรุกที่แข็งแกร่งอีกคนปรากฏตัวหรือ?” สีหน้าของราชาลิงแห่งห้วงเหวดูแย่มาก

ในช่วงเริ่มต้นของสงครามทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น พวกเขาสังหารผู้บุกรุกได้จำนวนมากแต่ตอนนี้พวกเขากลับสูญเสียอย่างหนักขุนพลลิงแห่งห้วงเหวสูญเสียกำลังรบไปมากกว่าหนึ่งในสามแล้วนี่คือความสูญเสียที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

“ไม่น่าจะเป็นไปได้” โพไซดอนภูเขาไฟกล่าว

“ผู้บุกรุกคนนั้นเคยไปที่นั้นมาก่อน” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำ “ข้าเดาว่าเขาคงฉวยโอกาสกลับไปที่นั่นอีกเขาดูหมกมุ่นกับวงล้อมาก”

“เจ้านั่นน่ะเหรอต้องเป็นมันแน่” ราชาลิงแห่งห้วงเหวโกรธจนแทบลุกเป็นไฟอยากฉีกหวังเฉินเป็นเสี่ยงๆ

“รอก่อนเมื่อมันเห็นว่าเราไม่ต่อต้านมันจะต้องลดการป้องกันลงเมื่อแมงกะพรุนห้วงเหวมาถึงนั่นจะเป็นเวลาที่เราจะโต้กลับ” โพไซดอนภูเขาไฟกล่าว

“ก็ได้!”

ราชาลิงแห่งห้วงเหวรู้ดีว่าการโจมตีโดยผลีผลามจะเป็นการเปิดโอกาสให้ฝ่ายตรงข้าม

ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง

หวังเฉินกลับมาที่เกาะยักษ์ทางเหนืออีกครั้ง

เทวทูตแห่งบัลลังก์ลอยอยู่ที่ความสูงหมื่นเมตรหวังเฉินมองลงไปยังกองทัพโพไซดอนด้านล่างพวกมันยังคงไม่เคลื่อนไหวเงียบสงบอย่างน่าสงสัย

‘เจ้านี่มันหนักแน่นจริงๆ!’

หวังเฉินคิดและเกิดความคิดเขายกแขนขึ้นและยกปืนใหญ่อนุภาคความถี่สูงขึ้นเล็งไปที่พื้นที่ประจำการของกองทัพโพไซดอนด้านล่าง

ปัง! ปัง! ปัง!

ในเวลาไม่ถึงวินาทีกระสุนอนุภาคสีส้มนับพันพุ่งลงสู่ทะเล มากกว่าครึ่งหนึ่งพุ่งตรงไปที่โพไซดอนภูเขาไฟ

อย่างไรก็ตามโพไซดอนภูเขาไฟมีร่างกายที่แข็งแกร่งมากและไม่ได้รับบาดเจ็บ

ส่วนลิงทะเลลึกระดับต่ำนั้นโชคร้าย!

แม้ว่าน้ำทะเลที่ลึกหลายสิบเมตรจะช่วยลดแรงกระแทก แต่พลังของปืนใหญ่อนุภาคความถี่สูงสุดยอดก็ยังทำให้พวกมันต้องทนทุกข์

“มากเกินไปแล้ว!”

ราชาลิงแห่งห้วงเหวพุ่งออกจากน้ำและคำรามสู่ท้องฟ้า เขาจ้องหวังเฉินที่อยู่บนฟ้าอยากกินเนื้อและนอนบนหนังของเขา

“อย่าโกรธเพราะมันตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา” โพไซดอนภูเขาไฟแนะนำ

บนท้องฟ้าสูงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่มีเจตนาจะสู้หวังเฉินรู้สึกว่าพวกนี้กำลังวางแผนอะไรบางอย่าง

แต่เขายังไม่มีแผนจะลงมือในตอนนี้เขาตั้งใจจะรบกวนฝ่ายตรงข้ามต่อไปเพื่อลดกำลังรบของมันเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมเขาจะกำจัดโพไซดอนภูเขาไฟในครั้งเดียว

ทั้งสองฝ่ายต่างมีเจตนาแอบแฝง

เวลาผ่านไปสามวัน

หวังเฉินกำจัดกองทัพโพไซดอนไปได้อีกครึ่งหนึ่งแต่ราชาลิงแห่งห้วงเหวยังคงไม่ปรากฏตัว

จนกระทั่งวันนี้เมื่อหวังเฉินเตรียมออกจากเรือซิลเวอร์ฮอร์นเพื่อโจมตีกองทัพโพไซดอน

ตูม!

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวลุกขึ้นจากชายฝั่ง

จากนั้นหวังเฉินเห็นร่างที่น่าสะพรึงกลัวขี่คลื่นยักษ์พุ่งเข้าสู่ใจกลางเกาะ

“ลิงนี่บ้าไปแล้วหรือ?”

หวังเฉินรู้สึกงุนงง

ราชาลิงแห่งห้วงเหวได้เปิดใช้งานหัวใจแห่งโพไซดอนดูเหมือนมันจะสู้จนถึงที่สุด

ในเวลาไม่ถึงนาทีราชาลิงแห่งห้วงเหวก็พุ่งถึงค่ายของผู้กล้าจากดาวสีน้ำเงิน

“ผู้บุกรุก วันสิ้นโลกของเจ้ามาถึงแล้วออกมารับความตาย!” มันคำรามเสียงดังเสียงดังราวฟ้าร้องสั่นสะเทือนฟ้าและดิน

ในค่ายผู้กล้าจากดาวสีน้ำเงินตะลึงงันพวกเขาสั่นเทาด้วยความกลัวต่อราชาลิงแห่งห้วงเหว

“ห๊ะ? ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่นสักหน่อย” หวังเฉินที่อยู่ไกลออกไปรู้สึกขบขันเล็กน้อยดูเหมือนเจ้านี่จะไม่ฉลาดนัก

แต่ก็นับว่าเป็นโอกาสดีเขาจะกำจัดลิงทะเลลึกจากกองทัพโพไซดอนให้หมด

ฉัวะ!

มิติแตกออกหวังเฉินก้าวออกมาที่ชายหาด

ลิงทะเลลึกที่เพิ่งขึ้นจากน้ำและพร้อมจะเดินทัพขึ้นฝั่งเมื่อใดก็ได้ต่างก็ตะลึง!

ราชาของพวกมันไม่ควรจะขวางหวังเฉินอยู่หรือ? ทำไมหวังเฉินถึงมาอยู่ที่นี่?

“ทุกคนลำบากกันมานานฉันจะช่วยปลดปล่อยพวกนายเอง” หวังเฉินตะโกน

เขายกปืนใหญ่อนุภาคความถี่สูงขึ้นและการสังหารหมู่เริ่มต้นขึ้น

ปัง! ปัง! ปัง!

ชายฝั่งกลายเป็นสนามรบในทันทีลิงทะเลลึกเหล่านี้ไม่มีเวลาโต้ตอบก่อนจะถูกระเบิดเป็นเสี่ยงๆ

หวังเฉินได้รับค่าประสบการณ์และแต้มจิตวิญญาณมากกว่า 500,000 แต้มอย่างง่ายดาย

ความโกลาหลที่ชายฝั่งในที่สุดก็ดึงความสนใจของราชาลิงแห่งห้วงเหว

“มันไม่อยู่ที่นี่มันอยู่ที่ชายฝั่ง!” ราชาลิงแห่งห้วงเหวโกรธจนแทบตาย

หน่วยสอดแนมบอกว่าพวกเขาเฝ้าดูค่ายของผู้กล้าจากดาวสีน้ำเงินและหวังเฉินอยู่ที่นั่นแต่ตอนนี้หวังเฉินกลับกำจัดกองกำลังหลักของมันไปแล้ว

“ใจเย็นตราบใดที่มันปรากฏตัวเราจะชนะคราวนี้มันหนีไม่รอด!” โพไซดอนภูเขาไฟแนะนำ

“เจ้าพูดถูก!” ราชาลิงแห่งห้วงเหวสูดหายใจลึกหันกลับและพุ่งไปยังชายฝั่งคราวนี้เขาจะต้องฆ่าหวังเฉินให้ได้

“มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะสู้กับแก!” เมื่อหวังเฉินเห็นดังนั้น เขาก็หนีโดยไม่ลังเล

ส่วนชะตากรรมของผู้กล้าจากดาวสีน้ำเงินบนเกาะนั้นไม่เกี่ยวกับเขาเลย!

แต่ในขณะนั้นเขาตกใจเมื่อพบว่ามิติที่เคยฉีกขาดได้ง่ายๆ กลับแข็งราวเหล็กและไม่สามารถสั่นสะเทือนได้เลย

“แย่แล้ว!”

หัวใจของหวังเฉินเต้นแรง

“ผู้บุกรุกคราวนี้มาดูกันว่าเจ้าจะหนีไปไหน!” ราชาลิงแห่งห้วงเหวหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ในทะเลสัตว์ประหลาดที่ใหญ่กว่าโพไซดอนภูเขาไฟค่อยๆ ปรากฏตัว...