116.คุณสมบัติเพิ่ม 1,000 แต้ม! ฉลามนักรบพายุคลั่ง! (1)

ตูม!

ก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่กระแทกลงบนหน้าผาหิมะอย่างแรงสร้างหลุมขนาดใหญ่

แรงกระแทกอันมหาศาลทำให้ชั้นน้ำแข็งด้านนอกแตกกระจายแต่ตัวก้อนน้ำแข็งยังคงไม่พังทลาย

แครก! แครก!

เสียงฝีเท้าเบาๆบนหิมะดังขึ้นช้าๆ

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวเดินอย่างสง่างามมาหาหวังเฉินมันมองลงมาด้วยดวงตาสีน้ำเงินเย็นเยียบราวกับเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ลมและหิมะที่หมุนวนรอบตัวมันราวกับกำลังเชิดชูราชาน้ำแข็งและหิมะผู้นี้

“แกแข็งแกร่งมากแต่ฉันจะฆ่าแก!” หวังเฉินที่ติดอยู่ในน้ำแข็งเงยหน้าขึ้นด้วยความยากลำบากและจ้องตรงไปที่หมาป่ายักษ์ฤดูหนาว

สายตาที่ยั่วยุของเขาทำให้หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวประหลาดใจ

แต่สิ่งมีชีวิตเล็กจ้อยอย่างหวังเฉินไม่ได้อยู่ในสายตาของมันสิ่งมีชีวิตใดที่กล้าบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของมันไม่มีอะไรมากไปกว่าเหยื่ออาหาร!

มันยกกรงเล็บขึ้นและฟาดลงมา

ลมและหิมะที่โหมกระพือเกาะติดกรงเล็บทำให้กรงเล็บขนาดใหญ่ของมันดูใหญ่ยิ่งขึ้น

แครก!

น้ำแข็งแตกออกทีละนิ้ว

ในวินาทีที่ข้อจำกัดรอบตัวหายไปหวังเฉินชกหมัดออกไป

แซ่ด!

เสียงนกกรีดร้องดังกลบเสียงลมและหิมะ

วิหคเพลิงขนาดใหญ่พุ่งชนกรงเล็บของหมาป่ายักษ์ฤดูหนาว

หมัดวิหคเพลิงเทียนกัง!

ตูม!

เสียงดังสนั่นดังขึ้น

ลมและหิมะถูกฉีกกระจายในทันทีราวกับโลกถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนความหนาวเย็นสีขาวและเปลวไฟสีแดงร้อนแรงปะทะกันสร้างคลื่นกระแทกอันรุนแรงหิมะรอบข้างถูกพัดกระจายกลายเป็นฝุ่นหิมะเผยให้เห็นธารน้ำแข็งด้านล่าง

ตึง! ตึง!

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวเซถอยหลังไปหลายสิบเมตรกว่าจะยืนนิ่งได้ขนที่ขาหน้าขวาของมันไหม้เกรียมเป็นสีดำ

ถึงมันจะแข็งแกร่งจริงแต่การโจมตีด้วยกรงเล็บแบบไม่ตั้งใจนั้นไม่สามารถเอาชนะการโจมตีด้วยทักษะระดับ 4 ที่ยกระดับถึงขีดสุดของหวังเฉินได้

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวก้มลงมองกรงเล็บของมันความโกรธเริ่มปรากฏในดวงตามดตัวเล็กๆนี่กล้าทำร้ายมัน

ในขณะนั้น…

ซู่!

หอกเพลิงหลายเล่มพุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามมุ่งไปยังหมาป่ายักษ์ฤดูหนาว

พร้อมกันนั้นร่างหนึ่งพุ่งออกไปและเข้าใกล้มัน

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวสัมผัสได้ถึงอันตรายทันทีมันกระโดดขึ้นและหลบการโจมตีของหอกเพลิงเกาะติดได้อย่างง่ายดาย

ในเวลาเดียวกันมันพุ่งไปข้างหน้าและกัดร่างของหวังเฉิน

ขวับ!

ร่างของหวังเฉินถูกกัดขาดเป็นสองท่อนทันทีแล้วจากนั้นก็หายไป

“แกโดนหลอกแล้วเจ้าสัตว์เดรัจฉาน!”

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวไม่มีเวลาเงยหน้าขึ้นมันเห็นเพียงแสงสว่างร้อนแรงส่องอยู่ตรงหน้าแล้วรู้สึกเจ็บปวดที่ศีรษะ

ตูม!

หมัดวิหคเพลิงเทียนกังกระแทกเข้าที่ศีรษะของหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวพลังทำลายอันมหาศาลที่ได้รับการเสริมจากพลังกายกว่า 1,500 แต้มฉีกการป้องกันของมันในทันทีผิวหนังและเนื้อถูกฉีกขาดเลือดกระจัดกระจาย

ตึง!

ศีรษะของมันถูกกดลงพื้นสร้างเสียงดังสนั่น

หวังเฉินดีใจสุดขีดเขาใช้ร่างเงาเป็นเหยื่อล่อและมันก็หลงกล

แต่ก่อนที่หวังเฉินจะดีใจได้นาน…

ฝนน้ำแข็งหนาที่ยิงจากอากาศพุ่งมาหาหวังเฉิน

“นี่มันน่ารำคาญจริงๆ!”

หวังเฉินใช้ก้าวไร้ขีดจำกัดและก้าวขึ้นไปในอากาศเขาพุ่งขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็วเพื่อหลบ

หอกน้ำแข็งฤดูหนาว!

หอกน้ำแข็งแต่ละเล่มสร้างความเสียหายได้ถึง 400 หน่วย

ถึงแม้จะไม่เป็นภัยคุกคามมากนักสำหรับหวังเฉินแต่เขาไม่อยากพลาดเมื่อต้องต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้

“คำราม!”

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวร้องคำรามขึ้นฟ้าการถูกทำร้ายอีกครั้งจุดไฟโทสะในตัวมัน

แต่สิ่งที่ตอบกลับมันคือหอกเพลิงหลายเล่มที่พุ่งลงมาพร้อมเสียงคำราม!

ตูม! ตูม!

หอกเพลิงเกาะติดสองเล่มตกลงบนร่างของหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวทิ้งรอยแผลยาวสองรอย

ตอนนี้หอกเพลิงเกาะติดมีพลังทำลาย 300 หน่วยซึ่งแทบจะเพียงพอต่อการทำความเสียหายให้หมาป่ายักษ์ฤดูหนาว

แต่ก่อนที่เปลวไฟจะลุกไหม้ร่างของมันอากาศเย็นเยียบจากร่างกายของมันก็ดับเปลวไฟลงและไม่สามารถสร้างความเสียหายได้ ‘แต่ขั้นต่อไปคือกุญแจสำคัญ!’ หวังเฉินคิดในใจ

ในตอนแรกเพราะหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวไม่จริงจังเขาจึงหาโอกาสโจมตีได้

มิฉะนั้นด้วยความว่องไวของหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวเขาคงไม่สามารถแตะต้องมันได้

ซู่!

หมาป่ายักษ์ฤดูหนาวกระโดดขึ้นจากพื้นและพุ่งขึ้นไปในอากาศหลายร้อยเมตรราวกับเงาสีน้ำเงินมันตบหวังเฉินด้วยกรงเล็บและส่งเขากระเด็นลงพื้น

ตึง!

หวังเฉินตกลงพื้นราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

“พลังมหาศาลจริงๆ!”

ร่างกายของเขาชาทั้งตัวถ้าไม่ใช่เพราะปราณแท้และเกราะโลหิตเขาคงบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว

“แต่ฉันก็มีเวลา 60 วินาทีเพื่อสู้กับมัน!”

เขามองร่างยักษ์ที่กำลังร่วงลงมาอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้มันโกรธมากพอแล้วและคงจะสู้กับเขาแบบตัวต่อตัว

โอกาสของเขามาถึงแล้ว!

“60 วินาทีเพื่อฆ่ามัน! ท่าทำลายล้าง!”

หวังเฉินสูดหายใจลึก

ครืน!

เสียงดังราวฟ้าร้องดังจากอกของเขาพลังมหาศาลพุ่งออกจากร่างของเขาเพิ่มคุณสมบัติพื้นฐานทั้งหมดของเขาสามเท่าในทันที

ยกเว้นคุณสมบัติด้านจิตใจคุณสมบัติอื่นๆของหวังเฉินเหนือกว่าหมาป่ายักษ์ฤดูหนาว

ในขณะนั้นหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวที่เพิ่งลงถึงพื้นเริ่มโจมตีอีกครั้ง

ลมหายใจฤดูหนาว!

ลมเย็นหนาที่ยิงออกจากปากของมันต้องการแช่แข็งหวังเฉินอีกครั้ง

ซู่!

ร่างของหวังเฉินเคลื่อนไหววูบวาบและหลบได้อย่างง่ายดาย

“จิตปั่นป่วน!”

เขาจ้องหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวและส่งการโจมตีทางจิตวิญญาณอันทรงพลังไปยังมัน

ดวงตาของหมาป่ายักษ์ฤดูหนาวแข็งค้างทันที

หวังเฉินขัดจังหวะทักษะของมันได้สำเร็จ