114.แต้มจิตวิญญาณมากว่าห้าล้าน! ท้าทายตำนาน! (1)

“เป็นไปไม่ได้!” ลีโอนาร์ดหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

ผู้กล้าที่แข็งแกร่งขนาดนี้จะปรากฏในโลกวันสิ้นโลกนี้ได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้นชาวดาวสีน้ำเงินเพิ่งมาถึงโลกนี้ได้ไม่นานจะมีตัวประหลาดแบบนี้ได้ยังไง?

“ทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้น” หวังเฉินตอบอย่างใจเย็น

ลีโอนาร์ดหยิบยาออกมาดื่มช่วยพยุงอาการบาดเจ็บของเขาให้คงที่จากนั้นเขากล่าวอย่างดุดัน “มันมีแค่คนเดียว พวกแกยืนงงอยู่นั่นทำไมฆ่ามัน! โจมตีทางจิต คำสาป ทุกชนิดใช้ให้หมด!”

เหล่าผู้กล้าที่หวาดกลัวหวังเฉินจนเสียสติในที่สุดก็ตื่นตัว

จริงด้วยพวกเขามีกันมากกว่าร้อยคนแต่หวังเฉินมีเพียงคนเดียว

“ผีคร่ำครวญ!”

“คำสาปกลายเป็นหิน!”

“ลดพลัง!”

“คาถาหน่วงเวลา!”

ในชั่วพริบตาทักษะลดสถานะอีกสิบกว่าชนิดพุ่งเข้าใส่หวังเฉินพร้อมกัน

แต่หวังเฉินไม่ขยับเลย

พลังของทักษะขึ้นอยู่กับระดับพลังงานด้วยปราณแท้ เกราะโลหิต และพลังกาย 774 แต้ม เขาไม่ใช่คนที่พวกนี้จะทำลายได้

“ไร้ผล!” จ้าวเฉียนเหอมองหวังเฉิน

หลังจากถูกโจมตีด้วยทักษะมากมายหวังเฉินกลับไม่ได้รับผลกระทบเลย

“ฉันไม่เชื่อว่าจะฆ่าแกไม่ได้!” ลีโอนาร์ดคลั่ง

ชาวคัตยาไม่เคยกลัวศัตรูที่แข็งแกร่ง!

“ดาวหิมะ!”

เขายกคทาขึ้นสูงธาตุในร่างกายพุ่งพล่านเทลงไปในคทาทั้งหมด

ดาวหกเหลี่ยมเจิดจรัสก่อตัวขึ้นและพุ่งเข้าใส่หวังเฉิน

ในทันทีอุณหภูมิในห้องทั้งห้องลดลงอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นหวังเฉินไม่หลบชาวคัตยามีแววตาแห่งความหวัง “นี่คือทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของผู้นำเราหมอนี่หยิ่งเกินไป มันต้องทนไม่ได้แน่!”

เมื่อตอนนั้นเขาใช้ทักษะระดับ 4 นี้ทำให้มอนสเตอร์ระดับจ้าวเลเวล 70 บาดเจ็บสาหัสมาแล้ว

ตูม!

ดาวหิมะพุ่งชนร่างหวังเฉินแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

พื้นถูกแช่แข็งทันทีที่ชิ้นส่วนตกลงมารอยแตกน่าสะพรึงกลัวปรากฏบนพื้น

หมอกสีขาวลอยขึ้นกลืนร่างหวังเฉินจนหมด

“การโจมตีที่พลังงานต่ำกว่าเลเวล 300 แค่นี้แกจะมาเกาแก้คันให้ฉันเหรอ?” เสียงสิ้นหวังดังขึ้นอีกครั้ง

หวังเฉินค่อยๆเดินออกจากหมอกหิมะเกราะสีแดงเข้มของเขาไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย

“การป้องกันของมันน่ากลัวยิ่งกว่ามนุษย์กลายพันธุ์!”

ลีโอนาร์ดรู้สึกสิ้นหวังในที่สุดเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะศัตรูเช่นนี้จิตวิญญาณการต่อสู้ที่เพิ่งจุดติดในคนอื่นๆก็มอดดับ

“เมื่อพวกแกไม่กล้าลงมือก็ถึงตาฉัน!”

สายตาของหวังเฉินกวาดมองทุกคน

“หนี!”

ผู้กล้าคนหนึ่งทนไม่ไหวและพยายามหนีแต่การเคลื่อนไหวของหวังเฉินเร็วกว่า

บึม!

หอกเพลิงเกาะติดพุ่งออกไปสังหารผู้กล้าคนนั้นทันที แม้แต่คนรอบข้างก็บาดเจ็บสาหัส

“อย่าหนี!” หวังเฉินกล่าวอย่างเย็นชา

ฉวัด!

เขาใช้ก้าวไร้ขีดจำกัดและพุ่งไปอยู่หน้าจ้าวเฉียนเหอและลีโอนาร์ดในทันที

ปัง! ปัง!

หวังเฉินปล่อยฝ่ามือปราบมังกรสองครั้งสองคนที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วกระเด็นออกไปทันทีที่เหลือลมหายใจสุดท้าย แม้แต่ลุกก็ยังไม่ได้

จากนั้นหวังเฉินยังคงโจมตีต่อไม่นานเขาก็จัดการผู้กล้าทั้งหมดที่เข้าร่วมการล้อมโจมตี

แต่หวังเฉินรู้ขอบเขตและไม่ได้ฆ่าใคร

“เอาล่ะมาคุยกันว่าแกจะชดใช้ความสูญเสียของฉันอย่างไร”

หน้ากากของหวังเฉินค่อยๆจางลงเผยรอยยิ้มเจิดจ้า

พวกนี้คือหมูอ้วนทั้งนั้น!

จ้าวเฉียนเหอยอมแพ้ความคิดต่อสู้กับหวังเฉินโดยสิ้นเชิง เขารีบกล่าว “ครั้งนี้เราผิดไปถ้าคุณหวังมีข้อเรียกร้องอะไร ขอให้บอกมา!”

ปากของลีโอนาร์ดแข็งกร้าวเขากล่าวอย่างโกรธ “ฝันไปเถอะชาวคัตยาเราจะตายก็ไม่ยอมจำนนต่อแก”

“บางครั้งความตายเป็นสิ่งที่ดีมันไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด” หวังเฉินยิ้มเยาะและเหยียบลงบนแผลของลีโอนาร์ด

ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขากรีดร้องอย่างน่าสังเวช

หวังเฉินทำราวกับไม่ได้ยินอะไรและกล่าวกับจ้าวเฉียนเหออย่างใจเย็น “เราเป็นเพื่อนเก่า! แต่คุณกลับสมคบกับคนนอกเพื่อฆ่าฉัน”

“เป็นฉันเองที่สติเลอะเลือนไปขออย่าโทษฉันเลย” จ้าวเฉียนเหอพยักหน้าเหมือนลูกเจี๊ยบจิกข้าว

หวังเฉินพอใจมาก “ไม่ต้องห่วง” เขากล่าว “ฉันเป็นคนที่หวงแหนความสัมพันธ์เก่าๆที่สุดอย่างนี้แล้วกันในเมื่อคุณเรียกฉันมาคุยเรื่องธุรกิจฉันก็จะถือว่าเป็นดีลธุรกิจ”

“สมาคมพันธารของคุณมีคนมากกว่า 300 คน คนละ 3,000 แต้มจิตวิญญาณก็ 900,000 แต้มจิตวิญญาณ รวมถึงค่าชดเชยความเสียหายทางจิตใจของฉัน คุณต้องจ่ายแค่ 1.8 ล้านแต้มจิตวิญญาณ! ราคาค่อนข้างยุติธรรม ใช่ไหม?”

จ้าวเฉียนเหอรู้สึกขมขื่นในใจถ้าต้องจ่ายขนาดนี้มันไม่ต่างจากความตายสำหรับพวกเขา

“คุณหวังพวกเราจะมีแต้มจิตวิญญาณมากขนาดนั้นได้ยังไง?” เขารีบถาม “โปรดเมตตาด้วย!”

“ถ้าแต้มจิตวิญญาณไม่พอก็มีของอย่างอื่นชดเชยได้ฉันไม่เรื่องมากยิ่งไปกว่านั้นประธานจ้าวคุณไม่ใช่มีแต้มจิตวิญญาณมากกว่า 500,000 แต้มหรอกเหรอ?น่าจะไม่เป็นปัญหา”

พูดจบเขากระทืบลงแรงทำให้เสียงร้องของลีโอนาร์ดยิ่งดังขึ้นจ้าวเฉียนเหออดสั่นไม่ได้

“ประธานจ้าวอย่าลืมว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่เจรจาได้” หวังเฉินกล่าวอย่างเย็นชา

“ได้เราจะจ่าย!” จ้าวเฉียนเหอกัดฟันยอมรับ

ตราบใดที่มีชีวิตก็มีความหวังตราบใดที่เขายังมีชีวิตเขาก็แข็งแกร่งกว่าสิ่งใด

“ทุกคนรวมตัวกันและโอนแต้มจิตวิญญาณให้คุณหวัง” เขากล่าวอย่างอ่อนแรงกับคนของสมาคมพันธาร

เมื่อได้ยินคำสั่งของจ้าวเฉียนเหอเหล่าผู้กล้าจากดาวสีน้ำเงินก็ทำได้เพียงปฏิบัติตาม