บทที่ 100 สามปี กายปราณห้าธาตุสำเร็จ (ฟรี)

บทที่ 100 สามปี กายปราณห้าธาตุสำเร็จ

เยว่หรง...

โจวเจ๋อต่อเรื่องนี้กลับไม่มีความเห็นอะไร

ขอเพียงแค่รับประกันว่าทุกเดือนจะมีโอสถแก่นแท้มาส่งให้หนึ่งขวด จะให้เรียกคุณหนูสี่หรือเรียกอย่างอื่นก็ได้ทั้งนั้น

อันที่จริงโอสถชนิดนี้ เขาก็สามารถหลอมเองได้

เพียงแต่ต้องรวบรวมเตรียมวัตถุดิบล่วงหน้า ใช้เวลาในการหลอม

สู้ใช้ของสำเร็จรูปไม่ดีกว่ารึ

คนทั้งสองคุยกันอีกพักหนึ่ง ใกล้ถึงเวลายามเย็น เสิ่นเยว่หรงถึงได้จากไป

โจวเจ๋อก็คิดจะกลับไปยังลานเรือน ไม่คาดคิดว่าเพิ่งจะออกจากประตูใหญ่ ก็ได้พบกับคนรู้จักอีกคนหนึ่ง

กู้ชิงหลวน ศิษย์ที่ท่านจริงอวิ๋นซ่างโปรดปรานที่สุดในตำนาน

เด็กสาวในชุดสีเหลืองใบหน้างดงามดุจหยก ดวงตาสดใสมีชีวิตชีวา รูปโฉมและบุคลิก乃เป็นหนึ่งในผู้ที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาผู้ฝึกตนหญิงที่โจวเจ๋อรู้จัก

ระดับการบำเพ็ญเพียรทั้งร่างก็อยู่ที่จุดสูงสุดของระดับหลอมลมปราณแล้ว

ข้างหลังของนาง ยังมียอดฝีมือขั้นสร้างฐานเวิงหรูหลิวยืนพิทักษ์อย่างเงียบๆ

กู้ชิงหลวนกอดอก จ้องมองป้ายของหอเทวะยันต์อย่างสนใจ

"หอเทวะยันต์สกุลโจว... ไม่เลวนี่นา ไม่เจอกันหลายปี นักปรุงยันต์โจวเองก็มีร้านค้าของตนเองแล้ว แถมยังครอบครองตำแหน่งที่ดีขนาดนี้บนถนนกลางเมืองอีก"

"แม่นางชิงหลวนกล่าวเกินไปแล้ว ร้านค้านี้ข้ากับสหายร่วมแรงกันเปิด ไม่ใช่ของข้าคนเดียว"

โจวเจ๋อรู้ว่ากู้ชิงหลวนกำลังจงใจหยอกล้อ ก็อธิบายอย่างอดทน

การร่วมมือกับตระกูลเสิ่น เปิดหอเทวะยันต์สกุลโจว ได้มีการแจ้งเรื่องไว้ที่สำนักงานจัดการของนครเซียนแล้ว

ในฐานะศิษย์ของวังเมฆาสวรรค์ ขอเพียงแค่ตั้งใจตรวจสอบ ก็จะสามารถเห็นข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้

ส่วนที่กู้ชิงหลวนพูดเช่นนี้ ส่วนใหญ่ ก็ยังคงเป็นเพราะครึ่งหลังของประโยค

"ส่วนเรื่องการเข้าร่วมวังเมฆาสวรรค์ สรุปแล้ว ก็เป็นเพราะโจวผู้นี้คุ้นเคยกับอิสระ..."

"ข้าเข้าใจๆ พวกท่านผู้ฝึกตนอิสระเวลาปฏิเสธคนก็ล้วนใช้คำพูดแบบนี้! ช่วงก่อนหน้านี้มีท่านอาวุโสขั้นสร้างฐานแซ่จ้าวท่านหนึ่งก็ปฏิเสธคำเชิญของวังเมฆาสวรรค์ของเราเช่นนี้ แม้แต่คำพูดที่เขาพูดก็ไม่ต่างจากท่านเท่าไหร่! ช่างเถอะๆ ไม่ยินยอมก็ไม่ยินยอมแล้วกัน ไม่เข้าร่วมวังเมฆาสวรรค์เป็นความสูญเสียของพวกท่าน!"

ระหว่างที่พูด กู้ชิงหลวนก็เดินเข้าไปในร้านค้า

ส่วนโจวเจ๋อท่าทางกลับประหลาด

ท่านอาวุโสขั้นสร้างฐานแซ่จ้าวรึ?

คงไม่ใช่ข้ากระมัง...

เด็กสาวในชุดสีเหลืองย่างก้าวแผ่วเบา ยกเท้าเดินเข้าร้านค้า พลางชมดูยันต์ปราณบนชั้นวางของ

ไม่นานนัก ก็สังเกตเห็นยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำแถวหนึ่งบนชั้นวางของตรงกลาง อดไม่ได้ที่ดวงตางามจะสว่างขึ้นเล็กน้อย

"ยันต์เบญจอสนีรึ?"

เด็กสาวในชุดสีเหลืองนิ้วเกี่ยวเบาๆ พลังปราณสายหนึ่งกลายเป็นเส้นไหม

ยันต์ปราณลอยเข้าสู่มือของเด็กสาว ถูกพิจารณาอย่างละเอียด

"ดูเหมือนจะเป็นเวอร์ชันอัปเกรดของยันต์เบญจอสนีบาตเล็ก หากให้หน่วยล่าอสูรของข้า แต่ละคนมีติดตัวไว้บ้าง ก็สามารถสังหารสัตว์อสูรได้มากขึ้น!"

น่านน้ำทะเลตะวันออก นครเซียนอวิ๋นเมิ่งกับสัตว์อสูรแม้จะอยู่ในสภาวะคุมเชิงกัน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะสงบสุขไร้เรื่องราว

นานๆ ครั้ง ก็ยังมีสัตว์อสูรพุ่งมาถึงชายฝั่ง รบกวนความสงบของพื้นที่ชายฝั่ง

ก็มีผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากเช่นกัน ที่รวมตัวกันเป็นหน่วยล่าอสูร ไปยังเขตทะเลตื้นเพื่อล่าสัตว์อสูร

ศิษย์วังเมฆาสวรรค์ที่กู้ชิงหลวนนำทีม ก็คือหนึ่งในหน่วยล่าอสูรที่แข็งแกร่งที่สุด

ทันใดนั้น นางก็หันกลับมา แววตาอ่อนโยน

"นักปรุงยันต์โจว ด้วยฝีมือการปรุงยันต์ของท่านในตอนนี้ การวาดยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำชนิดนี้คงจะไม่ยากเกินไปใช่ไหม?"

"ก็ยังดี อัตราความสำเร็จอยู่ที่ประมาณสามส่วน" โจวเจ๋อเช่นเคย ปิดบังอัตราความสำเร็จที่แท้จริง

อันที่จริง ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรขั้นสร้างฐานของเขาจะวาดยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำ โดยเฉพาะยันต์เบญจอสนีซึ่งเป็นยันต์ปราณที่เคยศึกษามานานแล้ว อัตราความสำเร็จก็ร้อยเปอร์เซ็นต์ไปนานแล้ว หากเขายินดี ก็ยังสามารถปรับเปลี่ยนยันต์ปราณบนพื้นฐานเดิมได้ เหมือนกับยันต์ดาบทองคำฉบับปรับปรุง

ทำให้ยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำระเบิดพลังของระดับสองขั้นกลางออกมา!

"สามส่วนก็ไม่ต่ำแล้ว! ไม่สู้ก็เอาอย่างนี้ ในอนาคตแม่นางผู้นี้จะจัดหาวัตถุดิบปรุงยันต์ให้ท่าน ท่านแต่ละเดือนช่วยข้าวยันต์ปราณออกมาจำนวนหนึ่ง แค่เป็นการซื้อขาย ไม่ให้ท่านเข้าร่วมวังเมฆาสวรรค์เด็ดขาด"

โจวเจ๋อได้ยินดังนั้น ก็อดที่จะยิ้มขมขื่นไม่ได้ "ตามที่ข้ารู้ ในวังเมฆาสวรรค์ผู้มีความสามารถล้นเหลือ ไม่น่าจะขาดแคลนนักปรุงยันต์กระมัง?"

"นี่ไม่เหมือนกัน" กู้ชิงหลวนส่ายหน้า มีความไม่พอใจอยู่บ้าง "พวกเขาคือพวกเขา ข้าคือข้า!"

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่ทราบว่าแม่นางชิงหลวนต้องการยันต์ปราณชนิดใดบ้าง?"

กู้ชิงหลวนอธิบายอย่างละเอียด ส่วนใหญ่คือยันต์เบญจอสนี ถัดมา ก็คือยันต์ปราณระดับสองประเภทกับดักและพันธนาการ

โจวเจ๋อกลับรู้สึกว่าปัญหาเหล่านี้ไม่ใหญ่มาก สามารถซื้อขายได้

หลังจากนั้น คนทั้งสองก็ได้เจรจารายละเอียด

ส่วนใหญ่คือค่าแรงในการวาดันต์แต่ละแผ่นและปัญหาการสิ้นเปลืองหนังอสูร

สองวันต่อมา กู้ชิงหลวนก็ส่งคนนำหนังอสูรมาชุดหนึ่งจริงๆ ในนั้นยังรวมถึงพู่กันยันต์ระดับสองขั้นกลางอีกหนึ่งด้าม

ต้องบอกว่า แม่นางชิงหลวนที่ดูเหมือนจะเอาแต่ใจอยู่บ้าง บางครั้งใจก็ละเอียดอ่อนมาก

พู่กันยันต์ระดับสองขั้นกลางที่โจวเจ๋อซื้อมาก่อนหน้านี้ สิ้นเปลืองอย่างรุนแรง ก็ควรจะเปลี่ยนด้ามใหม่แล้วจริงๆ

หนังอสูรที่กู้ชิงหลวนส่งมาชุดนี้ ทั้งหมดสิบแผ่น หากทำเป็นกระดาษยันต์ ก็จะได้ประมาณสองร้อยแผ่น

ตามข้อตกลงของคนทั้งสองในตอนนั้น ขอเพียงแค่จ่ายยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำสี่สิบแผ่นก็พอ

ส่วนผลประโยชน์สุดท้ายของโจวเจ๋อ ก็มากมายน่าดูชม

ราคาตลาดยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำหนึ่งแผ่นอยู่ที่สามร้อยถึงห้าร้อยก้อนหินปราณ สี่สิบแผ่นอย่างน้อยก็หนึ่งหมื่นสองพันก้อนหินปราณ

กระดาษยันต์ระดับสองที่เหลืออีกร้อยห้าสิบแผ่น ก็เทียบเท่ากับหนึ่งพันก้อนหินปราณ

บวกกับพู่กันยันต์ระดับกลางด้ามนั้น...

นี่ก็ยังเป็นแค่กำไรที่มองเห็น ยังมีที่มองไม่เห็นอีก

กู้ชิงหลวนมีวังเมฆาสวรรค์หนุนหลัง ทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันหลายครั้ง ไม่แน่ว่าอาจจะได้หนังของสัตว์อสูรระดับสองช่วงกลางถึงช่วงปลายมา!

คุณค่าเบื้องหลังนี้ ช่างใหญ่หลวงนัก!

ต้องรู้ว่า นักปรุงยันต์เมื่อถึงระดับสองแล้ว จำนวนก็จะลดลงอย่างมาก

พอถึงระดับสองขั้นกลาง ยิ่งน้อยลงไปอีก

ส่วนนักปรุงยันต์ระดับสาม หายากดั่งขนหงส์เขาฉีหลิน...

เหตุผลง่ายมาก การหาวัตถุดิบในการปรุงยันต์ยากเกินไป

กระดาษยันต์ระดับสาม ต้องใช้หนังของสัตว์อสูรระดับจินตัน ความยากก็พอจะจินตนาการได้

ไม้ปราณระดับสาม วงจรการเจริญเติบโตยิ่งเกินกว่าความรับรู้ของผู้ฝึกตนทั่วไป

ในระดับหนึ่งแล้ว หนทางในอนาคตของนักปรุงยันต์นั้นรุ่งยิ่งกว่านักปรุงยาเสียอีก...

สามเดือนต่อมา โจวเจ๋อนำยันต์ปราณระดับสองขั้นต่ำสี่สิบแผ่นไปให้กู้ชิงหลวน ได้รับหินปราณระดับต่ำมาหมื่นกว่าก้อน

รายได้นี้ สูงกว่ารายรับทั้งหมดของหอเทวะยันต์เสียอีก

ในขณะเดียวกัน กู้ชิงหลวนก็ได้ส่งข่าวมาอย่างหนึ่งว่า บัดนี้นางได้บำเพ็ญเพียรจนถึงจุดสูงสุดของระดับหลอมลมปราณแล้ว กำลังจะทะลวงสู่ขั้นสร้างฐาน

กู้ชิงหลวนเป็นผู้ฝึกตนรากปราณเดี่ยว พรสวรรค์โดดเด่น ในขณะเดียวกันก็เป็นศิษย์ที่ท่านจริงอวิ๋นซ่างโปรดปรานที่สุด การสร้างฐานไม่น่าจะมีปัญหา

...

กาลเวลาผันผ่าน รวดเร็วดั่งม้าขาววิ่งผ่านช่องแคบ

ภายในห้องบำเพ็ญเพียร

โจวเจ๋อสิ้นสุดการบำเพ็ญเพียร พ่นลมหายใจออกมาราวกับลูกศร

ข้างกายเขา วางขวดยาที่ว่างเปล่าขวดหนึ่ง มีพลังยาบริสุทธิ์จางๆ แผ่ออกมาจากปากขวด

เป็นเวลานานหลังจากนั้น

โจวเจ๋อลืมตาขึ้น ในดวงตาฉายประกายแสงสีทอง

เขาเปิดหน้าต่างสถานะ

【ระดับบำเพ็ญ：สร้างฐานขั้นสอง (1/100) ฝึกกายาขั้นสี่ (100/100) 】 【เคล็ดวิชา：เคล็ดวิชาหลอมจิตห้าธาตุ (ปรมาจารย์ 680/1600) คัมภีร์มังกรสารพัดนึกแปลงสมุทร (สมบูรณ์แบบขั้นสูงสุด) 】 【พรสวรรค์：กายปราณห้าธาตุ】

"สามปี ในที่สุด... ก็สร้างฐานขั้นสองแล้ว! นี่ก็ยังเป็นการกลืนโอสถจำนวนมากถึงได้บรรลุผล... หลังจากสร้างฐานแล้ว ต่อให้จะปรับเปลี่ยนเคล็ดวิชา มีหน้าต่างค่าความชำนาญค้ำจุน ความคืบหน้าในการบำเพ็ญเพียรก็ยังคงเชื่องช้าถึงเพียงนี้

ข้าในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมผู้ฝึกตนบางคนจากขั้นสร้างฐานช่วงต้นถึงช่วงกลาง ในสถานการณ์ที่ไม่พิจารณาคอขวด ก็ยังต้องใช้เวลายี่สิบสามสิบปี

สร้างฐานยาก หลังจากสร้างฐานแล้วยิ่งยากขึ้นไปอีก!"

เคล็ดวิชาหลอมจิตห้าธาตุระดับปรมาจารย์ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกตนรากปราณสาม บวกกับการเสริมพลังจากพรสวรรค์กายปราณห้าธาตุ

ทำให้โจวเจ๋อในตอนนี้ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนรากปราณเดี่ยวทั่วไป

เมื่อสะท้อนออกมาบนหน้าต่างสถานะ ก็คือความคืบหน้าของระดับการบำเพ็ญเพียรจากปีละ 10 แต้มเพิ่มขึ้นเป็นปีละ 30 แต้มกว่า

ดังนั้นถึงได้ใช้เวลาสามปี บำเพ็ญเพียรจนถึงขั้นสร้างฐานขั้นสอง

ในช่วงสามปีนี้ การเก็บเกี่ยวที่ใหญ่ที่สุดของโจวเจ๋อ ไม่พ้นการบำเพ็ญกายปราณห้าธาตุสำเร็จ

ภายในตันเถียน บนมหาสมุทรพลังปราณสีทอง ยันต์ปราณห้าแผ่นลอยอยู่ กำลังดูดซับกลิ่นอายพลังปราณทีละน้อยๆ ทำให้ตัวมันเองค่อยๆ กลายเป็นหยก

พร้อมกับที่โจวเจ๋อคิดในใจ ยันต์ปราณที่สลักยันต์กระบี่ก้องโลหะเกิงแผ่นนั้น ก็พลันสั่นสะเทือนขึ้น ความเร็วในการดูดซับพลังปราณก็เพิ่มขึ้นทันที

วึ่ง!

โจวเจ๋อเงยหน้าขึ้น แสงเทวะสีทองสายหนึ่งพุ่งออกมาจากฝ่ามือ พุ่งตรงไปยังโล่เต่าดำแปดดินแดนที่อยู่ไกลๆ

แสงเทวะนี้ ย่อมเป็นแสงเทวะโลหะเกิงในบรรดาแสงเทวะห้าธาตุ แหลมคมน่าทึ่ง มีพลังโจมตีที่รุนแรงอย่างยิ่ง

วินาทีต่อมา เสียงเบาๆ ก็ดังขึ้น

ม่านป้องกันพลังปราณบนโล่เต่าดำแปดดินแดน ถูกแสงเทวะทะลวงในชั่วพริบตา แม้แต่ตัวอาวุธปราณ ก็ปรากฏรอยร้าวละเอียดขึ้นมาหลายสาย

ซี้ด...

เมื่อเห็นภาพนี้ โจวเจ๋อก็อดสูดลมหายใจเย็นเยียบไม่ได้

นี่คืออานุภาพของแสงเทวะห้าธาตุรึ?

เพียงแค่กระบวนท่าเดียว ก็ทลายม่านป้องกันพลังปราณของอาวุธปราณป้องกันระดับต่ำโล่เต่าดำแปดดินแดนได้ ถึงขนาดที่ตัวอาวุธปราณก็ยังเสียหาย

อานุภาพระดับนี้ แข็งแกร่งกว่าอาวุธปราณระดับกลางบางชิ้นเสียอีก!

"แย่แล้ว อาวุธปราณของข้า!"

โจวเจ๋อโบกมือทีหนึ่ง โล่เต่าดำแปดดินแดนก็บินกลับมาในมือ

เขาได้อาวุธปราณระดับต่ำชิ้นนี้มาตอนที่สร้างฐานได้และใช้หินปราณไปหลายพันก้อนเพื่อซื้อมา

ยังไม่ทันจะได้ใช้เท่าไหร่ก็ถูกตนเองทำลายเสียแล้ว...

โจวเจ๋อเจ็บปวดใจเริ่มพลิกไปมาตรวจสอบดู ครู่ต่อมา เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ค่ายกลภายในอาวุธปราณเสียหายไปหนึ่งในสามแต่ยังไม่นับว่าพัง ให้ช่างหลอมอาวุธซ่อมแซมก็ยังใช้ต่อได้

"ในอนาคตจะต้องไม่ทำอะไรผลีผลามเช่นนี้อีกเป็นอันขาด นี่มันหินปราณทั้งนั้น ทุกอย่างล้วนเป็นหยาดเหงื่อและแรงกายของข้า!"

โจวเจ๋อเก็บโล่เต่าดำแปดดินแดนกลับเข้าไปในถุงเก็บของ ดีดคาถาชำระล้างให้ตนเอง แล้วเดินออกจากห้องบำเพ็ญเพียร

นอกลานเรือน ร่างที่งดงามร่างหนึ่ง กำลังนั่งยองๆ อยู่ริมสระน้ำหยอกล้อกับปลาคาร์ปหมึกมายาปราณ

เมื่อเห็นโจวเจ๋อออกมา ก็ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจทันที

"ย่า! นายน้อย ท่านออกจากด่านแล้ว!"

คนผู้นี้ ก็คือจี้ซวนนั่นเอง

หลังจากหอเทวะยันต์สกุลโจวเปิดกิจการแล้ว จ้าวหมิงหู่ส่วนใหญ่ก็จะอยู่ที่เคาน์เตอร์

ดังนั้น นานๆ ครั้งก็จะให้ลูกจ้างในร้านสองคนมาช่วยป้อนอาหารสัตว์ปราณ

จี้ซวนในวิถีแห่งยันต์ไม่มีพรสวรรค์ ไม่จำเป็นต้องอยู่ในหอเทวะยันต์เรียนรู้วาดยันต์ทั้งวันเหมือนจินหนิง ดังนั้นจึงได้อาสาจะรับงานนี้

"เสี่ยวซวน ระดับการบำเพ็ญเพียรก้าวหน้าไม่เลวนะ ถึงขั้นหลอมลมปราณขั้นสามแล้วรึ?" โจวเจ๋อมองไปยังจี้ซวน กล่าวอย่างประหลาดใจ

สามปี จากระดับหลอมลมปราณขั้นหนึ่งถึงขั้นสาม ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรนี้ นับว่าไม่ช้าแล้วจริงๆ

ตามที่จี้ซวนบอกเอง นางเป็นผู้ฝึกตนรากปราณทองน้ำไม้สามราก ในนั้นรากปราณคุณสมบัติน้ำมีความใกล้ชิดกับพลังปราณสูงสุด

โดยธรรมชาติแล้ว เคล็ดวิชาที่บำเพ็ญเพียรก็เป็นเคล็ดวิชาคุณสมบัติน้ำ