บทที่ 55 ข่าวกรองรีเฟรช, วิชาจินตภาพ (ฟรี)

บทที่ 55 ข่าวกรองรีเฟรช, วิชาจินตภาพ

"นายน้อย สืบมาเรียบร้อยแล้วขอรับ เป็นรองหัวหน้าของสมาคมมังกรทอง!"

หม่าเหวินเย่ารึ?

โจวเจ๋อซึ่งกำลังนั่งบำเพ็ญเพียรอยู่พลันลืมตาขึ้นทันที เขาย้อนทบทวนการกระทำของตนเองอย่างละเอียด ครั้งนี้ที่มาตลาดจินหลงก็ดูเหมือนจะไม่ได้เผยพิรุธอันใดออกไป...

"หม่าเหวินเย่ามาเพื่อไล่ล่าท่านเฉินดาบคลั่ง แต่พอจะขึ้นเรือเหาะปราณก็ถูกผู้ฝึกตนของสมาพันธ์การค้าเสวียนเทียนขวางไว้ เขาพยายามจะบุกเข้าไปอย่างแข็งขัน แต่ทางสมาพันธ์ไม่ยินยอม ทั้งสองฝ่ายจึงเกิดการโต้เถียงกันขึ้น สุดท้ายก็เป็นท่านอาวุโสขั้นสร้างฐานของสมาพันธ์ท่านหนึ่งต้องออกมาเชิญเขาลงไปเอง"

จ้าวหมิงหู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

เช่นนั้นก็หมายความว่าไม่ใช่เพราะข้าสินะ?

โจวเจ๋อถอนหายใจอย่างโล่งอก ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ อันที่จริงก็พอจะต่อกรกับหม่าเหวินเย่าซึ่งอยู่ระดับหลอมลมปราณขั้นแปดได้สักตั้ง ทว่าปัญหาคือที่นี่เป็นรังของอีกฝ่าย เพียงแค่โบกมือคราเดียวก็สามารถเรียกผู้ฝึกตนระดับหลอมลมปราณมาได้นับร้อย ถึงตอนนั้นต่อให้เก่งกาจเพียงใด สองหมัดย่อมยากจะต้านทานสี่มือได้ ถึงสู้ไม่ตายก็คงถูกรุมจนสิ้นแรง

คาดไม่ถึงว่าสมาพันธ์การค้าเสวียนเทียนจะแข็งกร้าวถึงเพียงนี้ ถึงกับเชิญหม่าเหวินเย่าลงจากเรือไปโดยตรง!

แล้วปรมาจารย์เฉินอู่ก็อยู่บนเรือลำนี้ด้วยงั้นรึ?

โจวเจ๋อนึกถึงตอนที่อยู่ในป่าไผ่ม่วง เฉินดาบคลั่งเคยบอกไว้ว่าหากได้พบกันอีกครั้ง จะเลี้ยงปลาเขาให้ได้!

...

เรือเหาะขนาดใหญ่ทะยานมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออกอย่างไม่หยุดยั้ง

อาณาเขตที่ตลาดจินหลงตั้งอยู่ รวมถึงเมืองเฮยสือและตระกูลผู้ฝึกสัตว์อสูรโจว ล้วนอยู่ในดินแดนทางตอนใต้ของแคว้นเยว่ เพียงแต่ตลาดจินหลงจะค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้เล็กน้อย เมืองเฮยสืออยู่ทางทิศใต้ของตลาดจินหลงพอดี ส่วนตระกูลโจวจะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

ขณะที่นครเซียนอวิ๋นเมิ่งนั้นอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตลาดจินหลง แต่กลับตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของแคว้นเยว่ ติดกับน่านน้ำทะเลกว้างใหญ่ การเดินทางจากตลาดจินหลงไปยังนครเซียนอวิ๋นเมิ่งมีระยะทางกว่าสิบหมื่นลี้ ต้องผ่านอาณาเขตของตระกูลผู้ฝึกตนขนาดกลางและเล็กหลายแห่ง รวมถึงแม่น้ำสายใหญ่ที่ทอดตัวจากตะวันออกจรดตะวันตกของแคว้นเยว่ นครเซียนอวิ๋นเมิ่งนั้นตั้งตระหง่านอยู่ในเทือกเขาสูงชันทางตอนเหนือของแม่น้ำสายนั้นเอง

ยามราตรีล่วงเข้าสู่รุ่งอรุณ

ข่าวกรองรายวันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

【1. วันนี้ท่านได้กลับมาเยือนตลาดเมฆาแดงอีกครั้ง ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—ตลาดเมฆาแดงแม้ผิวเผินจะอยู่ใต้การปกครองของสมาคมมังกรทอง แต่เจ้าของที่แท้จริงยังคงเป็นสำนักสุริยันทองคำ ที่พวกเขายังคงทุ่มเทกำลังอยู่ที่นี่ ก็เพื่อต้องการตามหาเคล็ดวิชาลับสร้างแก่นของนิกายมารฉบับจริง】

【2. วันนี้ท่านได้ไปเยือนหอเจินเป่า ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—ตระกูลอวี่เหวินที่อยู่เบื้องหลังหอเจินเป่า มักจะสวมรอยเป็นโจรผู้ฝึกตนเพื่อปล้นชิงทรัพย์สินของผู้ฝึกตนอิสระในตลาดของตนเองอยู่บ่อยครั้ง แต่ครั้งนี้พวกเขาเลือกที่จะปล่อยท่านไป】

【3. วันนี้ท่านได้ไปเยือนตลาดนัดแผงลอยของผู้ฝึกตนอิสระ ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—ตลาดภายใต้การจัดการของสมาคมมังกรทอง ค่าเช่าสูงกว่าเดิมหนึ่งเท่าตัว หลายคนทานทนรับภาระไม่ไหว แต่ก็ไร้หนทางแก้ไข】

【4. วันนี้ท่านได้พบกับปรมาจารย์เฉินอู่ ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—เขามีวาสนาใหญ่หลวงติดตัว มักจะสามารถเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นดีได้ในยามวิกฤตเสมอ】

【5. วันนี้ท่านได้ประลองกับปรมาจารย์เฉินอู่ ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—หม่าเหวินเย่าใช้กระจกล็อกวิญญาณตามรอยจากพลังที่หลงเหลืออยู่ ณ ที่เกิดเหตุ จนตามรอยของปรมาจารย์เฉินอู่พบแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้จดจำท่านได้】

【6. วันนี้ท่านได้รับเคล็ดวิชาฝึกกายาเล่มหนึ่ง ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—คัมภีร์มังกรสารพัดนึกแปลงสมุทรเป็นเคล็ดวิชาฝึกกายาที่ถูกปรับแก้ให้ง่ายขึ้น ในปัจจุบันจึงมีเพียงสามระดับ】

【ข่าวกรองเพิ่มเติม：ข้ารับใช้ของท่านจ้าวหมิงหู่วันนี้ได้ยินว่าหม่าเหวินเย่าเกิดความขัดแย้งกับสมาพันธ์การค้าเสวียนเทียน ได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—หม่าเหวินเย่าไม่เต็มใจมอบสมบัติลับในคลังที่ถูกปรมาจารย์เฉินอู่นำไป เขาวางแผนจะนำผู้ฝึกตนกลุ่มหนึ่งติดตามเรือเหาะปราณไปยังนครเซียนอวิ๋นเมิ่ง】

...

เมื่อมองดูข้อมูลที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างข่าวกรอง โจวเจ๋อก็พลันจมดิ่งสู่ภวังค์

เคล็ดวิชาลับสร้างแก่นของนิกายมารที่ตระกูลเสิ่นเคยได้มา แท้จริงแล้วเป็นกับดักที่สำนักสุริยันทองคำวางไว้ล่วงหน้า เป็นเหยื่อล่อสำหรับบรรพชนตระกูลเสิ่นโดยเฉพาะ และก็เพราะมันนั่นเองที่ทำให้บรรพชนตระกูลเสิ่นสร้างแก่นล้มเหลว

เดิมทีโจวเจ๋อคิดว่าเรื่องนี้จะจบลงเพียงเท่านั้น ไม่นึกเลยว่าที่สถานฝึกตนขั้นจินตันในหุบเขาฉ่ายเสีย จะมีเคล็ดวิชาลับสร้างแก่นของนิกายมารอยู่จริงๆ หรือ?

จากนั้น โจวเจ๋อก็มองไปยังรายการที่สอง

ตระกูลอวี่เหวินที่อยู่เบื้องหลังหอเจินเป่ามักจะกระทำการเช่นนี้รึ? ช่างดำมืดเสียจริง!

โจวเจ๋อนึกถึงก่อนหน้านี้ที่ตนเองยังคิดจะไปซุ่มตัวที่เมืองเฮยสืออยู่เลย ตอนนี้ดูท่าแล้ว หากไปเมืองเฮยสือจริงๆ คาดว่าอีกไม่นานคงจะถูกตระกูลอวี่เหวินกินจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก

เมื่อเห็นรายการที่สาม โจวเจ๋อทำได้เพียงถอนหายใจเงียบๆ ผู้ฝึกตนที่อยู่ระดับล่างสุด ย่อมลำบากและเหน็ดเหนื่อยที่สุดเสมอ

"เอ๊ะ? ปรมาจารย์เฉินอู่เป็นผู้มีวาสนาใหญ่หลวง หรือว่าจะเป็นบุตรแห่งโชคชะตา?"

นี่เป็นครั้งแรกที่โจวเจ๋อเห็นข้อมูลประเภทนี้บนหน้าต่างข่าวกรอง ทำให้เขาอดนึกถึงเหล่าตัวเอกในนิยายออนไลน์จากชาติก่อนไม่ได้ พวกที่มีวาสนาล้นเหลือ แม้แต่ดื่มน้ำเย็นก็ยังทะลวงระดับได้

หากปรมาจารย์เฉินอู่เป็นคนประเภทนั้นจริงๆ ก็ควรค่าแก่การคบหาอยู่บ้าง ตามพล็อตนิยายทั่วไปแล้ว คนที่อยู่รอบกายบุตรแห่งโชคชะตา โชคมักจะไม่เลวร้ายนัก แต่ในขณะเดียวกัน ก็ต้องแบกรับความเสี่ยงไม่น้อยเช่นกัน

จากนั้น โจวเจ๋อก็มองไปยังรายการที่สี่

"กระจกล็อกวิญญาณตามรอย... แค่ชื่อก็ฟังดูเหมือนอาวุธวิเศษของนิกายมาร! คิดว่าหม่าเหวินเย่าคงจะอาศัยของสิ่งนี้ถึงได้รู้ว่าข้าคือคนที่ฆ่าน้องชายของเขา แต่รู้แล้วจะทำไม? ภายใต้วิชาแปลงโฉมระดับสำเร็จขั้นสูงสุด เขาก็มองทะลุไม่ได้อยู่ดี แต่ทว่า..."

โจวเจ๋อเลื่อนสายตาไปยังข่าวกรองเพิ่มเติมสุดท้าย

หม่าเหวินเย่าเพื่อของวิเศษชิ้นเดียว ถึงกับจะไล่ตามจากตลาดจินหลงไปจนถึงนครเซียนอวิ๋นเมิ่ง คนผู้นี้ทำไมถึงเหมือนปลิง เกาะติดไม่ยอมปล่อย?

"โชคดีที่... ปลิงตัวนี้ไม่ได้เกาะติดบนตัวข้า เช่นนี้แล้ว เรื่องการเข้าใกล้บุตรแห่งโชคชะตาอย่างปรมาจารย์เฉินอู่คงต้องเลื่อนไปก่อน..."

โจวเจ๋อปิดหน้าต่างข่าวกรองลง

จากนั้น เขาจึงหยิบเคล็ดวิชาฝึกกายาที่ซื้อมาจากหอเจินเป่าในวันนี้ออกมา หน้าต่างข่าวกรองได้บอกไว้แล้วว่า คัมภีร์มังกรสารพัดนึกแปลงสมุทรเป็นฉบับที่ถูกแก้ไขมาแล้ว ปัจจุบันมีเพียงสามระดับ

หลังจากถูกโลกของผู้ฝึกตนตบตีมาหลายครั้ง โจวเจ๋อกลับรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องปกติมาก เคล็ดวิชาที่ปรากฏในหอเจินเป่าส่วนใหญ่ล้วนเป็นฉบับที่ไม่สมบูรณ์, ถูกทำให้ง่ายขึ้น, หรือกระทั่งถูกดัดแปลง เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรที่ถูกต้องตามขนบนั้นมีเพียงในสำนักผู้ฝึกตนหรือตระกูลผู้ฝึกตนขนาดใหญ่เท่านั้น และพวกเขาก็กุมมันไว้ในมืออย่างแน่นหนา กลัวว่าผู้ฝึกตนอิสระจะไปแย่งชิง เพราะโลกของผู้ฝึกตนก็คือโลกที่คนกินคน!

โจวเจ๋อสะบัดศีรษะ ไล่ความคิดฟุ้งซ่านเหล่านี้ออกไป จากนั้นจึงนำแผ่นหยกจารึกมาแนบที่หน้าผาก ข้อมูลมหาศาลพลันหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาในทันที

"มนุษย์ล้วนมีพันธนาการ ไม่ว่าจะเป็นระดับการบำเพ็ญเพียรหรือร่างกายเนื้อหนัง ล้วนมีโซ่ตรวนแห่งแก่นแท้ของชีวิตที่มิอาจทะลวงผ่านได้ วิชานี้แม้จะไม่สามารถช่วยให้ผู้ฝึกตนทะลวงผ่านพันธนาการได้โดยตรง แต่ก็สามารถสัมผัสและหยั่งรู้ถึงมันได้"

"ฝึกฝนพลังสารพัดนึก สามารถช่วยให้ร่างกายเนื้อหนังบรรลุถึงจุดสูงสุด"

"ฝึกฝนพลังมังกร สามารถช่วยให้ระดับการบำเพ็ญเพียรบรรลุถึงจุดสูงสุด"

"มังกรสารพัดนึกรวมเป็นหนึ่ง ร่างกายเนื้อหนังและระดับการบำเพ็ญเพียรจะทะยานขึ้นอีกครั้ง ถึงตอนนั้นเส้นลมปราณจะแข็งแกร่ง ทะเลปราณจะเปี่ยมล้น ของเหลวจะกลั่นตัวกลายเป็นมหาสมุทร..."

เสียงพึมพำราวกับบทสวดจากสรวงสวรรค์ดังก้องขึ้นข้างหูของโจวเจ๋ออย่างต่อเนื่อง จากนั้น ภาพสองภาพก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา

ช้างยักษ์โบราณตัวหนึ่ง รูปร่างมหึมาเปี่ยมด้วยพลังอำนาจ ราวกับสามารถทลายภูผา สั่นสะเทือนฟ้าดิน!

มังกรครามโบราณตัวหนึ่ง ขดตัวอยู่ในม่านเมฆา ปรากฏและหายไปอย่างเลือนราง ลึกล้ำสุดหยั่งถึง

และที่สำคัญที่สุดคือ เคล็ดวิชานี้ไม่ใช่เคล็ดวิชาโคจรลมปราณ แต่เป็น...วิชาจินตภาพ