ตอนที่ 5 ระบบห่วยแตก
ตอนที่ 5 ระบบห่วยแตก
ยามค่ำคืนของเมืองจิงเฉิง แสงไฟนีออนยังคงสว่างไสว รถ Bugatti Veyron สีดำทะยานไปตามท้องถนนราวกับภูตผี สีหน้าตกตะลึงของอีเจ๊เจ้าของห้องเช่ากับสามีนั้น หลิน เทียนอวี่ ไม่ได้เห็นแล้ว ตอนนี้เขากระตือรือร้นอยากจะไปดูคฤหาสน์หลังใหม่ของเขาเต็มแก่
มองแม่น้ำแยงซีเกียงที่ไหลเชี่ยวอยู่เบื้องหน้า มองเรือสำราญบนแม่น้ำ สีหน้าของเขาก็อดจะเหม่อลอยไม่ได้ วันนี้ทั้งวันเขารู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน จากคนขับรถรับจ้างตัวเล็กๆ ตอนนี้กลับกลายเป็นเจ้าของคฤหาสน์ในย่านที่แพงที่สุดของเมืองจิงเฉิง
สิ่งที่คนธรรมดาต้องพยายามดิ้นรนทั้งชีวิต หรืออาจจะทั้งชีวิตก็ยังไม่ได้มา แต่เขากลับได้มาทั้งหมดภายในคืนเดียว
ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนในใจ หลิน เทียนอวี่ ก็ขับรถมาถึงหน้าทางเข้าชุมชนแล้ว
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่หน้าประตูเห็นรถขับเข้ามา แถมยังเป็นรถหรูขนาดนี้ ก็รีบเปิดไม้กั้นให้อย่างนอบน้อม พร้อมทั้งมองตามรถ Bugatti Veyron จนลับสายตาเข้าไปในชุมชน
“รวยจริงๆ!” จนกระทั่งไฟท้ายรถซูเปอร์คาร์ลับสายตาไป รปภ. ถึงได้พึมพำออกมาด้วยความทึ่ง
คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่รวยก็มีตำแหน่งใหญ่โต เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองเห็นรถหรูมาจนชินตาแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะมีรถที่หรูกว่านี้อีก เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าคนที่อยู่ในรถนั้นจะเป็นคนระดับไหน
หลิน เทียนอวี่ ที่อยู่ในรถมองการตกแต่งภายในชุมชน อดที่จะตื่นเต้นเล็กน้อยไม่ได้ เขายังจำได้ว่าเมื่อก่อนตอนที่เขาขับรถแท็กซี่ รปภ. ที่นี่ไม่แม้แต่จะให้เขาเข้ามาด้วยซ้ำ แต่พอเปลี่ยนมาเป็นรถ Bugatti Veyron คันนี้ กลับสามารถผ่านเข้ามาได้อย่างไม่มีอุปสรรค นี่แหละคือเสน่ห์ของเงินตรา!
เขามองดูในกระเป๋าสัมภาระของระบบ ยืนยันตำแหน่งของโครงการอีกครั้ง จากนั้น หลิน เทียนอวี่ ก็ขับรถตรงไปยังบ้านของตัวเองทันที
โครงการหมู่บ้านฝูตี้ฮวาถิงใหญ่มาก โชคดีที่ระบบมีตำแหน่งที่แน่นอนของบ้านของตัวเอง ไม่อย่างนั้นถ้ามาครั้งแรก คงจะหลงทางอยู่ในนี้แน่ๆ
หลังจากเข้ามาแล้ว หลิน เทียนอวี่ ก็ตกตะลึงกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า โชคดีที่แถวนี้ไม่มีใครมองอยู่ ไม่อย่างนั้นคงจะโดนด่าว่า ‘บ้านนอกเข้ากรุง’ เป็นแน่
คฤหาสน์หลังนี้มีทั้งหมดสองชั้น ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ห้องนั่งเล่นทั้งหมดโอ่อ่าหรูหรา ภายในมีเครื่องใช้ไฟฟ้า เฟอร์นิเจอร์ เครื่องครัว เตียงนอน และอื่นๆ ครบครัน สามารถเข้าอยู่ได้ทันที
ที่สำคัญที่สุดคือ บ้านหลังนี้ใหญ่มาก แค่ห้องนั่งเล่นอย่างเดียวก็กว้างกว่าร้อยตารางเมตรแล้ว ในทำเลใจกลางเมืองจิงเฉิงแบบนี้มันเป็นอะไรที่เกินจะจินตนาการจริงๆ บนชั้นสองยังมีหน้าต่างกระจกบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน จากตรงนี้สามารถมองเห็นวิวแม่น้ำแยงซีเกียงได้โดยตรง ถ้าได้จิบไวน์สักแก้วตรงนี้ คงจะเป็นความสุขขั้นสุดยอดเลยทีเดียว!
ได้ยินมาว่าการตกแต่งที่นี่ไม่ได้เหมือนกันทุกหลัง แต่ละหลังจะมีสไตล์การตกแต่งที่ออกแบบโดยดีไซเนอร์โดยเฉพาะ คฤหาสน์หลังหนึ่งแบบนี้ แค่ค่าตกแต่งอย่างเดียวก็คงหลายล้านหยวนแล้ว
สรุปแล้ว การออกแบบคฤหาสน์ทั้งหลังให้ความรู้สึกแก่ หลิน เทียนอวี่ ว่าสูงส่ง สง่างาม หรูหราโอ่อ่าราวกับคฤหาสน์ของตระกูลใหญ่
“ชีวิตของคนรวยนี่มันช่างแตกต่างจริงๆ!”
หลิน เทียนอวี่ ถึงกับรู้สึกว่าตัวเองไม่ต้องทำงานแล้ว ทุกวันก็แค่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟา หาพวกนางแบบสาวๆ หรือเมดสาวๆ สักสองสามคนมาคอยรินน้ำชา ป้อนน้ำ นวดขา นวดไหล่ อะไรทำนองนั้น ชีวิตแบบนั้นมันจะวิเศษขนาดไหนกันนะ!
คืนนี้ทั้งคืน หลิน เทียนอวี่ ยังนอนไม่ค่อยหลับ เพราะตื่นเต้นมากเกินไป จนกระทั่งตีสามตีสี่ถึงได้หลับลง ดังนั้นการนอนครั้งนี้จึงลากยาวไปจนถึงสิบเอ็ดโมงเที่ยงโดยปริยาย
เมื่อ หลิน เทียนอวี่ ตื่นขึ้นมา ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวอีกครั้ง
[ติ๊ง! ระบบได้ทำการหักค่าธรรมเนียมการจัดการส่วนกลางและค่าบำรุงรักษารถยนต์ประจำเดือนนี้ให้ท่านแล้ว!]
ในขณะเดียวกัน โทรศัพท์มือถือของ หลิน เทียนอวี่ ก็สั่นขึ้นสองครั้ง เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นข้อความเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า:
“ระบบได้หักค่าธรรมเนียมการจัดการส่วนกลาง 5,800 หยวน และค่าบำรุงรักษารถยนต์ 10,300 หยวนให้ท่านแล้ว ยอดเงินคงเหลือในบัญชีธนาคาร 2,185.4 หยวน หลังจากหักค่าใช้จ่ายแล้ว คงเหลือ 3.5 หยวน”
???
อะไรนะ? คุณถามว่าผมคำนวณเลขไม่เก่งหรือไง ยอดเงินในบัญชีธนาคารมี 2,185.4 หยวน หักค่าใช้จ่ายไป 16,100 หยวนแล้วยังเหลือ 3.5 หยวนได้ยังไง? งั้นผมคงต้องบอกคุณว่า เงินที่เหลือทั้งหมดถูกหักไปจ่ายค่า ฮวาเป้ย(1) แล้ว
นั่นก็หมายความว่าตอนนี้ หลิน เทียนอวี่ ผู้น่าสงสาร ไม่เพียงแต่เงินในบัญชีธนาคารจะไม่เหลือเลยสักหยวน แถมยังเป็นหนี้ เหล่าหม่า(2)อีกเป็นหมื่นหยวน
“ให้ตายสิ ระบบนี้มันหน้าเลือดเกินไปแล้ว! แกให้บ้านให้รถฉันมาแล้ว ทำไมไม่ช่วยจ่ายค่าส่วนกลางกับค่าบำรุงรักษารถให้ฉันไปด้วยเลยล่ะ? ไอ้เวรแกยังจะมางกเงินแค่นี้ได้ไงฟ่ะ?!”
เขาแอบสบถในใจ เหลือเงินอยู่ 3.5 หยวน ให้ตายเถอะ แม้แต่ค่าข้าวกลางวันยังไม่พอเลย ท้องของเขาก็เริ่มร้องโครกครากแล้ว
“ฉันคงเป็นเศรษฐีสิบล้านที่น่าสมเพชที่สุดแล้วล่ะมั้ง ขับรถหรูอยู่บ้านหรู แต่สุดท้ายในกระเป๋าไม่มีแม้แต่เงินจะกินข้าว”
ช่วยไม่ได้ โชคดีที่ตอนนี้เขามีรถ คงต้องออกไปวิ่งรถรับจ้างสักสองสามรอบ หาเงินค่าข้าวก่อนแล้วค่อยว่ากัน
“ฉันจะปรับราคาให้สูงขึ้นหน่อยได้ไหมนะ ยังไงซะฉันก็ขับ Bugatti Veyron มารับจ้างนะ”
“เอ๊ะ? ทำไมรถสตาร์ทไม่ติดล่ะ?”
หลิน เทียนอวี่ พยายามสตาร์ทรถอยู่นาน แต่ก็พบว่ารถคู่ใจของเขาทำยังไงก็สตาร์ทไม่ติด พอตั้งใจมองดูดีๆ ถึงได้รู้ว่าน้ำมันหมด...
“เวรเอ๊ย ไอ้ระบบห่วยแตก นี่! แกจะช่วยเติมน้ำมันให้เต็มถังหน่อยไม่ได้หรือไงวะ?! ฉันเพิ่งขับไปแค่วันเดียวเองนะน้ำมันหมดแล้ว แกจะประหยัดค่าน้ำมันแค่นี้ไปทำไมกัน?!”
หลิน เทียนอวี่ อดไม่ได้ที่จะตะโกนใส่ระบบอย่างบ้าคลั่งเหมือนคนบ้า ถ้าเปลี่ยนระบบนี้เป็นคนได้ เขาคงอดใจไม่ไหวที่จะซัดมันสักเปรี้ยง แต่เสียดายที่เปลี่ยนไม่ได้
หลังจากระบายอารมณ์ไปพักหนึ่ง ด้วยความจนใจ หลิน เทียนอวี่ ก็ทำได้เพียงเดินไปยังร้านกาแฟที่เขาเคยไปนัดบอดเมื่อก่อน รถ Mitsubishi เก่าๆ ของเขายังจอดอยู่ที่นั่น
หึ! ไอ้เพื่อนเก่าที่อยู่ด้วยกันมาหลายปีนี่แหละที่พึ่งพาได้ ในยามคับขันก็มีแต่นายเท่านั้นที่ช่วยได้
เขารู้ซึ้งถึงความสำคัญของการมีเงินสดสำรองอยู่ในมือทันที โชคดีที่ระบบห่วยๆ นี่ทิ้งเงินไว้ให้เขา 3.5 หยวน ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีเงินแม้แต่นั่งรถเมล์ ระยะทางไกลขนาดนี้ ถ้าต้องเดินไปคงจะมืดค่ำพอดี
“นี่มันครั้งแรกเลยนะที่ต้องมาตกอับขนาดนี้!”
หลิน เทียนอวี่ ยิ้มแหยๆ เปิดแอปพลิเคชันตีตี แล้วกลับสู่ชีวิตการรับงานอันแสนขมขื่นของเขาต่อไป
…………
หลังจากที่เห็น หลิน เทียนอวี่ ขับรถซูเปอร์คาร์ออกจากหน้าประตูร้านกาแฟไปเมื่อวานนี้ หลู เมิ่งเยว่ ก็นอนไม่หลับทั้งคืน รู้สึกโหวงๆ ในใจตลอดเวลา
คิดไปคิดมา เธอก็ตัดสินใจไปที่ร้านกาแฟอีกครั้ง เพื่อดูว่ารถ Mitsubishi เก่าๆ ของ หลิน เทียนอวี่ ขับออกไปแล้วหรือยัง
ถ้าเขาขับออกไปแล้ว นั่นก็พิสูจน์ได้ว่ารถซูเปอร์คาร์เมื่อวานนี้เขาจงใจเช่ามาเพื่ออวดรวยจริงๆ เพราะเช่าแค่วันเดียว วันรุ่งขึ้นเขาก็ต้องขับรถคันเดิมทำงานต่อ แบบนี้ในใจเธอก็จะไม่มีอะไรติดค้างแล้ว
ถ้าเขายังไม่ได้ขับออกไป นั่นก็เกือบจะพิสูจน์ได้ว่ารถซูเปอร์คาร์คันนั้นเป็นของเขาจริงๆ ถ้าอย่างนั้นเขาก็เป็นเศรษฐีรุ่นสองจริงๆ เธอก็จะได้ตัดสินใจไล่ตามจีบเขาได้
ทว่ายังไม่ทันที่ หลู เมิ่งเยว่ จะเดินเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถ Mitsubishi คันนั้นดังกระหึ่มขึ้นครั้งหนึ่ง รถก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว
“เชอะ! คนอะไรกัน ไปนัดบอดถึงกับต้องเช่ารถซูเปอร์คาร์มาแกล้งทำเป็นเศรษฐีรุ่นสอง ที่แท้ก็เป็นแค่ไอ้คนกระจอก!”
…………
(1)[ฮวาเป้ย (花呗) – บริการเครดิตของ Alipay]
(2)[เหล่าหม่า (老马) – หมายถึง แจ็คหม่า แห่งอาลีบาบา]