บทที่ 60 เสี่ยวจ้าวบ่น (ฟรี)

บทที่ 60 เสี่ยวจ้าวบ่น

คุยกันไปตลอดทาง เจียงหัวก็ไปส่งหวังซินกลับคอนโดที่เธอเช่าไว้ คราวนี้เธอไม่ได้ชวนเขาขึ้นไปอีก

แต่เจียงหัวก็ไม่ได้อยากจะเสียเวลาไปกับเธอ ตอนนี้เขากำลังจะไปที่มหาวิทยาลัยของจ้าวหานตั่ว เพื่อบอกข่าวดีเรื่องที่เขาซื้อบ้าน

เขาไม่ค่อยมีเพื่อน นอกจากครอบครัว คนแรกที่เขาคิดถึงก็คือเสี่ยวจ้าว อยากจะแชร์ข่าวดีนี้กับเธอเป็นคนแรก

ส่วนเรื่องพ่อแม่ รอให้ได้โฉนดที่ดินก่อนแล้วค่อยบอกพวกท่านทีเดียว ถึงตอนนั้นค่อยกลับไปดูด้วยว่าพวกท่านเลือกทำเลร้านเป็นยังไงบ้าง

การซื้อบ้านครั้งนี้ใช้เงินไปอีก 12.7 ล้าน ทำให้ทรัพย์สินของเขาลดลงไปมาก

[ชื่อ: เจียงหัว]

[ทรัพย์สิน: 1,140,000]

[สภาพร่างกาย: 13]

[คะแนนแลกเปลี่ยน: 7]

[ความสำเร็จที่ได้รับ: (ละไว้) ]

แต่เขาไม่ค่อยกังวล เพราะอีกไม่กี่วัน ความสำเร็จในซีรีส์การออกกำลังกายก็จะทำให้เขาได้คะแนนแลกเปลี่ยนมาอีกไม่น้อย สามารถเติมได้อีกระลอก

ขับรถไปถึงหน้ามหาวิทยาลัยของจ้าวหานตั่วอย่างราบรื่น เจียงหัวโทรหาเธอ ปีสี่น่าจะมีวิชาน้อยแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอเรียนอยู่หรือเปล่า

ไม่นานโทรศัพท์ก็ดังขึ้นสองสามครั้งแล้วมีคนรับ จ้าวหานตั่วพูดด้วยเสียงสดใสว่า "ฮัลโหล พี่เจียง ทำไมโทรหาหนูคะ คิดถึงหนูเหรอคะ ฮิฮิ"

ฟังเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความเยาว์วัยของเธอ เจียงหัวรู้สึกว่ารอบข้างพลันสว่างสดใสขึ้นมาทันที อารมณ์ก็ดีขึ้น ยิ้มแล้วพูดว่า "ใช่ คิดถึงเธอ ฉันอยู่ที่หน้ามหาวิทยาลัยเธอ ออกมาเจอกันหน่อยไหม?"

"ว้าย พี่มามหาวิทยาลัยเหรอคะ? รอหนูนะคะ หนูจะรีบออกไปค่ะ" จ้าวหานตั่วที่ปลายสายดูดีใจมาก รีบพูดกับคนที่อยู่ข้างๆ ว่า "เซี่ยเซี่ย เธอช่วยจองที่ให้ฉันด้วยนะ เดี๋ยวฉันออกไปแป๊บนึง"

เสียงของผู้หญิงอีกคนหนึ่งดังมาจากโทรศัพท์ "ทำไมนายถึงดีใจขนาดนี้ จะออกไปเจอใครเหรอ? แฟน?"

"อืมๆ แฟนหนูรออยู่ที่หน้ามหาวิทยาลัยค่ะ เดี๋ยวเธอช่วยจองที่ให้หนูที่ห้องสมุดก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูกลับมาพวกเราค่อยอ่านหนังสือด้วยกัน"

พูดพลางก็ได้ยินเสียงหัวเราะดีใจของจ้าวหานตั่ว

เจียงหัวส่ายหน้าขำๆ ไอ้หนูนี่ก็รีบร้อนจริงๆ จากนั้นก็วางสายแล้วรอ

ฟังเนื้อหาที่เธอคุยกับเพื่อนทางโทรศัพท์เมื่อกี้ ตอนนี้เธอน่าจะไปอ่านหนังสือกับเพื่อนที่ห้องสมุด เตรียมตัวสอบเข้าปริญญาโท

ดูเหมือนเธอจะตัดสินใจสอบเข้าปริญญาโทแล้วจริงๆ ทำให้เจียงหัวรู้สึกดีใจมาก

ไม่นาน

จ้าวหานตั่วเดินออกจากประตูมหาวิทยาลัย มองไปก็เห็น BMW 740 จอดอยู่ไม่ไกล ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มดีใจ วิ่งเหยาะๆ มา

เจียงหัวก็เห็นเธอ เปิดประตูรถลงมารับ

เสี่ยวจ้าวพุ่งเข้าไปกอดเขาแน่น กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

เงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย เสี่ยวจ้าวถามด้วยรอยยิ้มว่า "วันนี้พี่คิดยังไงถึงมาหาหนูที่มหาวิทยาลัยคะ?"

"ทำไม ไม่ให้อยากมาเหรอ? หรือว่าในมหาวิทยาลัยมีความลับอะไรซ่อนอยู่?"

"ไม่มี๊!" จ้าวหานตั่วตบเขาเบาๆ ใบหน้ายังคงยิ้มแย้ม "พี่นี่น่าเกลียด รู้อยู่แก่ใจว่าหนูไม่มีความลับอะไรปิดบังพี่สักหน่อย ยังพูดแบบนี้มาล้อหนูอีก"

ถ้าเป็นตอนที่เพิ่งคบกัน เสี่ยวจ้าวอาจจะร้อนใจอยากจะอธิบายเพราะคำพูดนั้น แต่หลังจากรู้ไส้รู้พุงกันมาตั้งหลายครั้ง เธอไม่ได้เป็นเด็กสาวที่ไม่ทนต่อการล้อเล่นคนนั้นอีกแล้ว

"รีบๆ บอกมานะ พี่ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ"

"มีข่าวดีจะบอกเธอจริงๆ" เจียงหัวโอบเอวคอดของเธอแล้วพิงประตูรถ ยิ้มแล้วพูดว่า "เดี๋ยวออกไปกับฉันหน่อยสิ พาไปดูของดี"

จ้าวหานตั่วมองเขาด้วยความสงสัย ในหัวก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องตลกในอินเทอร์เน็ต: คุณลุงใจร้ายจะพาโลลิต้าไปดูปลาทอง

"พี่... พี่จะทำเรื่องนั้นเหรอคะ?" เธอก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย มองซ้ายขวาแล้วพูดว่า "แถวนี้มีโรงแรมนะคะ พวกเรารีบหน่อยได้ไหมคะ หนูต้องกลับไปอ่านหนังสือ"

เห็นเธอคิดไปไกล เจียงหัวก็หน้าเสียแล้วอธิบายว่า "ไม่ใช่เรื่องนั้น พาเธอไปที่ที่ดีจริงๆ"

"อ๊ะ... ไม่... ไม่ใช่เหรอคะ..." จ้าวหานตั่วยิ่งเขินมากขึ้น "ถ้างั้นพี่ก็พูดให้ชัดเจนสิคะ เกือบทำให้หนูนึกว่าพี่จะ... เรื่องนั้นแล้วนะ"

"ฉันว่าเธอนั่นแหละที่คิด"

"ไม่ได้นะคะ หนูไม่อยาก..."

จ้าวหานตั่วแสดงความเป็นผู้หญิง อ้อนเจียงหัวอยู่ในอ้อมแขน

เจียงหัวถอนหายใจ เด็กปีศาจน้อยนี่มันช่างยั่วเย้า ทั้งๆ ที่เมื่อกี้เขาไม่ได้คิดอะไร แต่ตอนนี้กลับถูกกระตุ้นความสนใจ

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังกระซิบกระซาบกันอย่างหวานชื่น จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างๆ ขัดจังหวะพวกเขา

"เอ๊ะ จ้าวหานตั่ว?"

นักศึกษามหาวิทยาลัยชายหญิงหลายคนนัดกันเดินออกจากประตูมหาวิทยาลัย หนึ่งในนั้นเห็นจ้าวหานตั่วก็อุทานด้วยความประหลาดใจ

เสี่ยวจ้าวหันหน้าออกจากอ้อมกอดเจียงหัว ความแดงระเรื่อบนใบหน้าจางหายไป พอมองเห็นว่าเป็นใคร สีหน้าก็ดูเฉยเมย

"บังเอิญจังเลยนะ จางลี่ลี่"

ผู้หญิงที่ถูกเรียกว่าจางลี่ลี่พาเพื่อนนักศึกษามหาวิทยาลัยคนอื่นๆ มาด้วย มองสำรวจเจียงหัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น เห็นเขาสูงหล่อก็อดไม่ได้ที่จะมองซ้ำอีกสองสามครั้ง

จากนั้นก็ยิ้มแล้วถามจ้าวหานตั่วว่า "เธอมีแฟนแล้วเหรอ? แปลกจริงๆ แนะนำให้พวกเราหน่อยสิ"

จ้าวหานตั่วไม่ได้ยิ้มตอบ ดูเหมือนไม่อยากจะสนใจเธอ แต่ก็ยังคงพูดอย่างสุภาพว่า "อืม แฟนฉันเอง"

"คบกันเมื่อไหร่?" จางลี่ลี่ทำท่าทางตกใจ "เธอปิดบังเก่งจริงๆ ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องเธอยังไม่รู้เลย"

"เพิ่งคบกันไม่นาน" จ้าวหานตั่วไม่อยากจะคุยกับเธอมาก หันไปพูดกับเจียงหัวว่า "พี่คะ พวกเราไปกันเถอะค่ะ พี่ไม่ได้จะพาหนูไปดูของดีเหรอคะ"

เจียงหัวสังเกตเห็นความไม่พอใจของเสี่ยวจ้าวอย่างรวดเร็ว จึงพยักหน้าแล้วยิ้ม "โอเค ไปกันเถอะ"

หันหลังแล้วเปิดประตูรถ BMW 740 ที่อยู่ข้างๆ ส่วนจ้าวหานตั่วก็เดินไปที่เบาะข้างคนขับอีกด้าน เปิดประตูแล้วขึ้นไปนั่ง

จากนั้นเครื่องยนต์ BMW ก็สตาร์ท แล้วขับออกจากประตูมหาวิทยาลัยท่ามกลางสายตาที่ประหลาดใจ

จางลี่ลี่เบิกตากว้าง รีบหันไปถามคนข้างๆ ว่า "นั่น BMW ใช่ไหม? แพงมากหรือเปล่า?"

เด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดเสียงดัง "BMW Series 7 ราคาเป็นล้านเลยนะ"

"ตายแล้ว ลูกเศรษฐีนี่นา ผู้ชายคนนั้นก็หล่อใช้ได้ เพื่อนร่วมห้องเธอนี่จับได้ของดีจริงๆ เลยนะ"

"ดูแล้วก็ไม่แก่กว่าพวกเราเท่าไหร่ ก็ขับรถหรูแล้ว ที่บ้านต้องรวยมากแน่ๆ"

...

หลายคนคุยกันเซ็งแซ่ จางลี่ลี่ถึงกับยืนอึ้งอยู่กับที่เพราะคำว่า "เป็นล้าน"

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เจียงหัวที่กำลังขับรถถามว่า "เมื่อกี้เพื่อนร่วมห้องเธอใช่ไหม? ดูท่าทางเธอไม่ค่อยชอบเธอเลยนะ?"

พอถามแบบนี้ก็เหมือนเปิดโอกาสให้จ้าวหานตั่วบ่นระบายออกมาทันที

"พี่ไม่รู้หรอกค่ะ พวกเราหอพักนั้น ต่างคนต่างอยู่ค่ะ ตอนปีหนึ่งความสัมพันธ์ยังดีอยู่ แต่หลังจากทะเลาะกันสองสามครั้ง พวกเราหกคนก็แบ่งออกเป็นหลายกลุ่ม ปกติไปเรียนก็ไม่ได้ไปด้วยกัน"

"จางลี่ลี่คนนั้นเมื่อก่อนคบกับแฟนคนหนึ่งค่ะ แต่ผู้ชายคนนั้นไม่ซื่อสัตย์เลยค่ะ แอบแอด WeChat หนู ส่งข้อความคลุมเครือมายุ่งกับหนู หนูก็บอกเธอไปแล้วค่ะ สุดท้ายเธอก็ทะเลาะกับหนู แล้วโทษว่าหนูเป็นต้นเหตุ"

"ต่อมาเลิกกับผู้ชายคนนั้น เธอก็ยังคงแค้นหนูอยู่ หนูไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเธอคิดอะไร"

"หลังจากนั้นหนูกับเธอก็แทบไม่ได้คุยกันเลยค่ะ ปกติก็ไม่ได้ทักทายกัน ต่างคนต่างทำธุระของตัวเอง..."

ฟังเธอระบาย เจียงหัวก็รู้สึกเหงื่อเย็นเยียบผุดขึ้นมา ดูเหมือนเขาก็ไม่ซื่อสัตย์เหมือนกันนี่นา

ต่อไปถ้าเสี่ยวจ้าวรู้เรื่อง เธอจะตัดเขาไหมนะ

เขามองใบหน้าสวยที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธของเสี่ยวจ้าว แล้วคิดในใจเงียบๆ