บทที่ 3 ตระเวนชั้นอพาทเมนท์ (2)

บทที่ 3 ตระเวนชั้นอพาทเมนท์ (2)

ประตูรักษาความปลอดภัยที่ปลายประตูไม่ได้ปิดสนิท แต่เปื้อนเลือดและชิ้นเนื้อเป็นหย่อมใหญ่ มีร่างเปื้อนเลือดนอนอยู่หน้าประตู ผู้หญิงคนหนึ่งมีหน้าอกและหน้าท้องเป็นแผลลึก

ถึงแม้ว่าเขาจะเตรียมตัวสำหรับวันสิ้นโลกแล้ว แต่การเห็นภาพนองเลือดที่อยู่ตรงหน้าเขาและกลิ่นเลือดที่รุนแรงที่เต็มไปทุกมุมก็ทำให้ซู่หานรู้สึกไม่สบายใจ ใบหน้าของเขาซีดลงเล็กน้อย

ยังไงก็ตามหลังจากที่ร่างกายของเขาได้รับการเสริมสร้างขึ้นเล็กน้อย เขาก็ไม่รู้สึกคลื่นไส้จนต้องอาเจียนอีกต่อไป

"ขอให้ไปสู่สุคตินะ"

เขาพูดกระซิบแล้วก้าวข้ามศพ ผลักประตูรักษาความปลอดภัยให้เปิดออก และเดินเข้าไป ทางเข้าอยู่ในสภาพยุ่งเหยิง มีข้าวของหล่นลงบนพื้นทั้งสองข้างและกลิ่นเลือดยังฟุ้งไปทั่วห้องนี้ด้วย

เขาหันไปมองที่ห้องนั่งเล่นที่เชื่อมกับทางเข้า ซึ่งมีศพชายอีกศพนอนอยู่ คอถูกกัดอย่างรุนแรง แม้ว่าร่างนั้นจะไม่ได้ถูกฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ แต่มีเลือดล้อมรอบอยู่

"ไปกันทั้งครอบครัวเลยน่าเสียดายจริงๆ"

ซู่หานถอนหายใจ เขาเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ต้องเป็นครอบครัวที่มีสมาชิกสามคนแน่ๆ

ผู้กลายพันธุ์นั้นเป็นเด็ก ในขณะที่พ่อแม่ทั้งสองได้รับหนังสือจิตวิญญาณโลหิต

เมื่อการกลายพันธุ์เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถตอบสนองได้ทันท่วงที ไม่ต้องพูดถึงว่ามนุษย์กลายพันธุ์คือคนที่เขารัก

ถ้าไม่มีประตูห้องนั้น เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะรับมือกับเพื่อนร่วมห้องที่กลายเป็นศพเนื้อได้หรือเปล่า

และสถานการณ์นี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่ตนรักก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและไม่ลังเล

ครอบครัวสามคนนี้ก็คงเป็นแบบเดียวกัน

พ่อพยายามดึงเด็กที่กลายเป็นศพออกไป ให้แม่วิ่งไปขอความช่วยเหลือ แต่สุดท้ายไม่มีใครหนีรอดไปได้ พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิต

เขาเดินไปหาศพ แล้วดึงผ้าห่มเปื้อนเลือดออกจากโซฟา คลุมร่างของชายคนนั้นไว้

หากเขาพยายามดิ้นเพื่ออยู่รอด ชายคนนั้นอาจจะสามารถจับศพเนื้อไว้ทำสัญญาได้แต่เขาไม่ทำ

"ครอบครัวสามคนน่าจะมีอาหารเหลืออีกนิดหน่อย"

ซู่หานได้ให้ทูตสวรรค์ศพเนื้อเปิดประตูห้องทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นห้องนอนใหญ่ ห้องนอนแขกและห้องเด็ก รวมถึงห้องน้ำสองห้อง โดยระวังไม่ให้มีสัตว์ประหลาดตัวอื่นเข้ามา

หลังจากขจัดความเสี่ยงออกไปแล้ว เขาก็เริ่มค้นหาสิ่งของโดยเริ่มจากในห้องครัว

หม้อ กระทะ ตะหลิว รวมถึงวัสดุโลหะในเครื่องดูดควันและเครื่องล้างจาน ซู่หานมีทูตสวรรค์ศพเนื้อเริ่มการผสาน

ในตู้เย็นและตู้เก็บของก็มีอาหารอยู่ ถุงข้าวสารขนาด 20 กิโลกรัม เหลืออยู่ราวๆ 11-12 กิโลกรัม เนื้อวัวชิ้นใหญ่ กระดูกหมูและผักใบเขียวอีกจำนวนหนึ่ง

เขาเก็บอาหารไว้ในกระเป๋าเป้อย่างปลอดภัยและในขณะที่ทูตสวรรค์ศพเนื้อยังคงผสานกับโลหะ เขาก็ยังคงค้นหาสิ่งของที่มีประโยชน์อื่นๆ ในอพาร์ตเมนต์ต่อไป

เฟอร์นิเจอร์ในห้องนั่งเล่นทำด้วยไม้และไม่มีโลหะให้ผสานศพเนื้อด้วย แต่ในตู้เก็บของมีคันเบ็ดซึ่งดูมีราคาค่อนข้างสูง น่าจะเป็นอุปกรณ์ของชาวประมงมืออาชีพ

หากเป็นวันสิ้นโลกทั่วๆ ไป มันอาจยังมีประโยชน์ในการตกปลา แต่ตอนนี้หมอกหนามาก จนไม่รู้ว่าอะไรจะมากัดเบ็ดเหยื่อนี้

มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าเป็นคนตกปลาหรือเป็นสัตว์ประหลาดที่ตกคนกันแน่

เขาไม่ได้เอาคันเบ็ดไป แต่ซู่หานเอามัดเส้นเบ็ดมาใหญ่ โดยที่ยังไม่รู้ว่าจะนำไปใช้ทำอะไร แต่ด้ายก็ยังมีประโยชน์อยู่ดีในที่สุด

เมื่อมาถึงห้องนอนใหญ่ เขาค้นของในห้องและเมื่อดึงลิ้นชักเล็กๆ เปิดออก ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย "ชุดยาสามัญประจำบ้าน มีการเตรียมพร้อมที่ดี"

ภายในลิ้นชักเล็กมียา ของใช้ทั่วไป เช่น ยาแก้ไข้และหวัด แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อ ไอโอดีนและผ้าก็อซ ซึ่งล้วนแต่มีประโยชน์ทั้งสิ้น

เขาเก็บยาแล้วกลับไปที่ห้องนั่งเล่น จากนั้นก็ค้นไปทั่วทั้งบ้าน ตอนนี้ซู่หานกำลังรอให้ศพเนื้อผสานกับโลหะจนเสร็จ

เนื้อกระตุก โลหะส่วนหนึ่งถูกผสานเข้ากับมันเร็วกว่าการผสานด้วยมีดทำครัวครั้งก่อน

ความแข็งแกร่งของศพเนื้อได้รับการปรับปรุงและหลังจากที่ผสานเข้ากับโลหะธรรมดาได้สำเร็จครั้งหนึ่งก่อนหน้านี้ ก็ช่วยให้ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

จาก 0.5% ที่ค่อยๆ เติบโตไปเป็น 2%, 5%... ซู่หานรออีกชั่วโมง ในที่สุดระดับการผสานก็เติบโตไปถึงระดับ 15%

“คราวที่แล้วมันผสานได้แค่ไม่กี่สิบกิโลกรัม ตอนนี้ปริมาณเท่าเดิมกลับเพิ่มขึ้นแค่ 15 ความต้องการก็ไม่น้อยเลย”

เปอร์เซ็นต์นั้นไม่ได้เป็นสัดส่วนกันอย่างสมบูรณ์ ยิ่งมันก้าวหน้าไปมากเท่าไหร่ ความต้องการก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เมื่อดูตอนนี้การผสานครั้งที่สองต้องใช้พลังงานอย่างน้อยหลายร้อยกิโลกรัม

“ถ้ามันยากเกินไป ฉันจะเลือกลิฟต์”

การค่อยๆ ผสานลิฟต์เข้าด้วยกันไม่ใช่ทางเลือกที่ชาญฉลาดนัก แต่มันหมายความว่าเขาจะต้องใช้เวลาในโถงทางเดินมากขึ้น

แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นแต่เขาก็ไม่ใช่ซูเปอร์แมนและการถูกศพเนื้อโจมตีอาจทำให้เขาตายได้

ซู่หานเดินตามด้วยศพเนื้อมุ่งหน้าสู่ห้องที่สอง กรงเล็บโลหะอันคมกริบของมันเจาะเหล็กบางๆ ของประตูรักษาความปลอดภัยได้อย่างง่ายดาย

ประตูรักษาความปลอดภัยไม่หนา ดังนั้นหากใช้แรงมากพอ กรงเล็บโลหะก็สามารถเจาะผ่านได้

แม้ว่ามันจะมีเสียงดังบ้าง แต่มันยังเร็วกว่าเปิดอย่างช้าๆ

เมื่อบุกเข้าไป ห้องก็ว่างเปล่าทั้งผู้คนและศพเนื้อ เจ้าของห้องคงออกไปแล้ว

เสื้อผ้าผู้หญิงและกระเป๋าถือวางกระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกแห่ง ห้องครัวโล่งๆ มีเพียงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่กี่ซอง

เขาไม่พบเสบียงมากนัก แต่สิ่งที่นำมาใช้ได้มีเพียงโลหะที่ถูกแยกชิ้นส่วนออก ซึ่งมีน้ำหนักอีกหลายสิบกิโลกรัม

ยังไงก็ตาม ครั้งนี้เขาไม่ได้วางแผนที่จะผสานที่นี่ต่อไป แต่ตัดสินใจที่จะนำโลหะกลับไปที่ห้องของเขาก่อน

การผสานต้องใช้เวลา และการค้นหาเสบียงของเขาก็เช่นกัน

อาคารที่เจ็ดไม่มีไฟฟ้าใช้แล้ว หรือบางทีเมืองทั้งเมืองอาจไม่ดีขึ้นมากนัก

หากเขายังคงผสานช้าๆ ต่อไป เมื่อถึงห้องหลังที่สาม มันคงจะมืดและโถงทางเดินก็จะมืดสนิท

เขาถือโลหะกลับไป รวมทั้งประตูรักษาความปลอดภัยที่ถูกถอดออกและมุ่งหน้ากลับตรงๆ

จากนั้นเขาได้สำรวจอีกสองห้อง ซึ่งห้องหนึ่งไม่มีอะไรเลย ส่วนอีกห้องหนึ่งมีศพเนื้อสองร่าง น่าจะเป็นชายชราและหญิงชรา มีลักษณะดุร้ายและกระหายเลือด

ทูตสวรรค์ศพเนื้อต่อสู้กับพวกเขา โดยมีซู่หานซ่อนอยู่ด้านหลังและภายในหนึ่งรอบ ด้วยกรงเล็บโลหะ ทูตสวรรค์ก็สามารถสังหารพวกเขาได้สำเร็จ

เมื่อเวลาผ่านไป ซู่หานได้ยืนอยู่หน้าบ้านหลังสุดท้าย นอกเหนือไปจากห้องหลังที่เขาเช่า

ด้วยการทำซ้ำกลอุบาย ทูตสวรรค์ศพเนื้อได้พังประตูรักษาความปลอดภัยเข้าไป และผลักประตูให้เปิดออก

ทันใดนั้น ก็มีร่างหนึ่งวิ่งเข้ามาพร้อมเสียงดังโครมคราม ศพเนื้อตบเข้าที่ร่างนั้น ทำให้ร่างนั้นกระเด็นออกไป

"โอ๊ย"

มีเสียงร้องแห่งความเจ็บปวดดังขึ้นทันที—มันเป็นคน ไม่ใช่ศพเนื้อ